Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

1-я книга Паралипоменон (Хроник)

 
  • И сотвори́ себѣ́ до́мы во гра́дѣ дави́довѣ, и угото́ва мѣ́сто киво́ту Бо́жiю, и сотвори́ ему́ ски́нiю.
  • Тогда́ рече́ дави́дъ: не лѣ́ть е́сть, [да от­ вся́каго] но́сит­ся киво́тъ Бо́жiй, но то́кмо от­ Леви́тъ, поне́же избра́ и́хъ Госпо́дь носи́ти киво́тъ Госпо́день и служи́ти ему́ да́же до вѣ́ка.
  • И собра́ дави́дъ ве́сь Изра́иль во Иерусали́мъ, да внесе́т­ся киво́тъ Бо́жiй на мѣ́сто, е́же угото́ва ему́.
  • И собра́ дави́дъ сыно́въ Ааро́новыхъ и леви́ты:
  • от­ сыно́въ Каа́ѳовыхъ урiи́лъ нача́лникъ и бра́тiя его́, сто́ два́десять:
  • от­ сыно́въ Мера́риныхъ Асаі́а нача́лникъ и бра́тiя его́, двѣ́сти пятьдеся́тъ:
  • от­ сыно́въ герсо́нихъ Иои́ль нача́лникъ и бра́тiя его́, сто́ три́десять:
  • от­ сыно́въ Елисафа́нихъ семеі́а нача́лникъ и бра́тiя его́, двѣ́сти:
  • от­ сыно́въ Хевро́новыхъ Елiи́лъ нача́лникъ и бра́тiя его́, о́смьдесятъ:
  • от­ сыно́въ Озiи́левыхъ Аминада́въ нача́лникъ и бра́тiя его́, сто́ два­на́­де­сять.
  • И при­­зва́ дави́дъ садо́ка и Авiаѳа́ра свяще́н­ники, и леви́ты урiи́ла, Асаі́а и Иои́ля, и семеiа́на и Елiи́ла и Аминада́ва,
  • и рече́ къ ни́мъ: вы́, нача́лницы оте́че­ст­въ леви́тскихъ, освяти́теся вы́ и бра́тiя ва́ша, и при­­неси́те киво́тъ Го́спода Бо́га Изра́илева [на мѣ́сто], идѣ́же угото́вахъ ему́:
  • я́ко пре́жде ва́мъ не гото́вымъ су́щымъ, раздѣли́ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ въ на́съ, я́ко не взыска́хомъ его́ по разсужде́нiю.
  • И освяти́шася свяще́н­ницы и леви́ти, да внесу́тъ киво́тъ Го́спода Бо́га Изра́илева.
  • И взя́ша сы́нове леви́тстiи киво́тъ Бо́жiй, я́коже повелѣ́ Моисе́й сло́вомъ Бо́жiимъ по писа́нiю, ра́мены сво­и́ми на носи́лѣхъ.
  • И рече́ дави́дъ нача́лникомъ Леви́тскимъ: поста́вите бра́тiю свою́ пѣвце́въ во орга́нѣхъ, пѣ́снехъ мусикі́йскихъ, псалти́рехъ, въ гу́слехъ и кимва́лѣхъ, да воз­глася́тъ въ высоту́ гла́сомъ весе́лiя.
  • И поста́виша леви́ти Ема́на сы́на Иои́лева: и от­ бра́тiй его́ Аса́фа сы́на Варахі́ина: и от­ сыно́въ Мера́риныхъ, бра́тiй его́, еѳа́на сы́на кисе́ова:
  • и съ ни́ми бра́тiя и́хъ, вторі́и [чи́номъ], заха́рiа и Озiи́лъ, и семiрамо́ѳъ и Иеiи́лъ, и Ана́нiй и Елiа́въ, и ване́а и маасі́а, и маттаѳі́а и Елифала́, и макені́а и Авдедо́мъ, и Иеiи́лъ и Озі́а, две́рницы.
  • И пѣвцы́ Ема́нъ, Аса́фъ и еѳа́мъ въ кимва́лы мѣ́дяны [воз­глаша́юще] въ слы́шанiе:
  • заха́рiа же и Озiи́лъ, и семiрамо́ѳъ и Иеiи́лъ, и Анані́й и Елiа́въ, и маасі́а и ване́а со гу́сльми та́йны поя́ху:
  • и маттаѳі́а и Елифала́, и макені́а и Авдедо́мъ, и Иеiи́лъ и Озі́а въ кимва́лѣхъ поя́ху, е́же превзы́ти:
  • и хонені́а нача́лникъ леви́тскiй, нача́лникъ пѣ́нiй, зане́ разу́менъ бѣ́:
  • и Варахі́а и Елка́на две́рницы киво́та:
  • и совені́а и Иосафа́тъ, и наѳана́илъ и Амасі́а, и заха́рiа и вана́й и Елiезе́ръ свяще́н­ницы трубя́щiи труба́ми предъ киво́томъ Бо́жiимъ: и Авдедо́мъ и Иеі́а две́рницы киво́та Бо́жiя.
  • И бѣ́ дави́дъ и старѣ́йшины Изра́илевы и ты́сящницы иду́щiи, е́же изнести́ киво́тъ завѣ́та Госпо́дня изъ до́му Авдедо́мля съ весе́лiемъ.
  • И бы́сть егда́ укрѣпля́ше Бо́гъ леви́ты нося́щыя киво́тъ завѣ́та Госпо́дня, и пожро́ша се́дмь телце́въ и се́дмь овно́въ:
  • дави́дъ же бя́ше одѣ́янъ ри́зою виссо́н­ною, и вси́ леви́ти, нося́щiи киво́тъ завѣ́та Госпо́дня, пѣвцы́ же и хонені́а нача́лникъ пѣ́сней пою́щихъ, на дави́дѣ же бѣ́ Ефу́дъ виссо́н­ный.
  • И ве́сь Изра́иль провожда́­ше киво́тъ завѣ́та Госпо́дня съ восклица́нiемъ и гла́сомъ тру́бнымъ, и съ труба́ми и кимва́лы, глаша́юще въ гу́сли и киѳа́ры.
  • И бы́сть егда́ прiи́де киво́тъ завѣ́та Госпо́дня да́же до гра́да дави́дова, и Мелхо́ла дщи́ Сау́ля смотря́ше во окно́, и ви́дѣ царя́ дави́да ска́чуща и игра́юща и уничижи́ его́ въ се́рдцы сво­е́мъ.
  • И построил он себе домы в городе Давидовом, и приготовил место для ковчега Божия, и устроил для него скинию.
  • Тогда сказал Давид: никто не должен носить ковчега Божия, кроме левитов, потому что их избрал Господь на то, чтобы носить ковчег Божий и служить Ему во веки.
  • И собрал Давид всех Израильтян в Иерусалим, чтобы внести ковчег Господень на место его, которое он для него приготовил.
  • И созвал Давид сыновей Аароновых и левитов:
  • из сыновей Каафовых, Уриила начальника и братьев его – сто двадцать человек;
  • из сыновей Мерариных, Асаию начальника и братьев его – двести двадцать человек;
  • из сыновей Гирсоновых, Иоиля начальника и братьев его – сто тридцать человек;
  • из сыновей Елисафановых, Шемаию начальника и братьев его – двести;
  • из сыновей Хевроновых, Елиела начальника и братьев его – восемьдесят;
  • из сыновей Уззииловых, Аминадава начальника и братьев его – сто двенадцать.
  • И призвал Давид священников: Садока и Авиафара, и левитов: Уриила, Асаию, Иоиля, Шемаию, Елиела и Аминадава,
  • и сказал им: вы, начальники родов левитских, освятитесь сами и братья ваши, и принесите ковчег Господа Бога Израилева на место, которое я приготовил для него;
  • ибо как прежде не вы это делали, то Господь Бог наш поразил нас за то, что мы не взыскали Его, как должно.
  • И освятились священники и левиты для того, чтобы нести ковчег Господа, Бога Израилева.
  • И понесли сыновья левитов ковчег Божий, как заповедал Моисей по слову Господа, на плечах, на шестах.
  • И приказал Давид начальникам левитов поставить братьев своих певцов с музыкальными орудиями, с псалтирями и цитрами и кимвалами, чтобы они громко возвещали глас радования.
  • И поставили левиты Емана, сына Иоилева, и из братьев его, Асафа, сына Верехиина, а из сыновей Мерариных, братьев их, Ефана, сына Кушаии;
  • и с ними братьев их второстепенных: Захарию, Бена, Иаазиила, Шемирамофа, Иехиила, Унния, Елиава, Ванею, Маасея, Маттафию, Елифлеуя, Микнея и Овед-Едома и Иеиела, привратников.
  • Еман, Асаф и Ефан играли громко на медных кимвалах,
  • а Захария, Азиил, Шемирамоф, Иехиил, Унний, Елиав, Маасей и Ванея – на псалтирях, тонким голосом.
  • Маттафия же, Елифлеуй, Микней, Овед-Едом, Иеиел и Азазия – на цитрах, чтобы делать начало.
  • А Хенания, начальник левитов, был учитель пения, потому что был искусен в нем.
  • Верехия и Елкана были придверниками у ковчега.
  • Шевания, Иосафат, Нафанаил, Амасай, Захария, Ванея и Елиезер, священники, трубили трубами пред ковчегом Божиим. Овед-Едом и Иехия были придверниками у ковчега.
  • Так Давид и старейшины Израилевы и тысяченачальники пошли перенести ковчег завета Господня из дома Овед-Едомова с веселием.
  • И когда Бог помог левитам, несшим ковчег завета Господня, тогда закололи в жертву семь тельцов и семь овнов.
  • Давид был одет в виссонную одежду, а также и все левиты, несшие ковчег, и певцы, и Хенания начальник музыкантов и певцов. На Давиде же был еще льняной ефод.
  • Так весь Израиль вносил ковчег завета Господня с восклицанием, при звуке рога и труб и кимвалов, играя на псалтирях и цитрах.
  • Когда ковчег завета Господня входил в город Давидов, Мелхола, дочь Саулова, смотрела в окно и, увидев царя Давида, скачущего и веселящегося, уничижила его в сердце своем.
  • აიშენა მან სახლები დავითის ქალაქში, ადგილი მოამზადა ღვთის კიდობნისთვის და კარავი გაშალა.
  • მაშინ თქვა დავითმა: ლევიანთა გარდა არავინ ზიდოს კიდობანი, რადგან ისინი ამოირჩია უფალმა ღვთის კიდობნის სატარებლად და სამარადისო მსახურებად.
  • შეყარა დავითმა მთელი ისრაელი იერუსალიმში, რომ დაესვენებინათ უფლის კიდობანი იმ ადგილზე, რომელიც მისთვის იყო გამზადებული.
  • შეყარა დავითმა აარონიანები და ლევიანები.
  • კეჰათიანთაგან: სარდალი ურიელი და მისი მოძმენი - ასოცი კაცი.
  • მერარიანთაგან: სარდალი ყასაია და მისი მოძმენი - ორასი კაცი.
  • გერშომიანთაგან: სარდალი იოელი და მისი ძმები - ასოცდაათი კაცი.
  • ელიცაფანიანთაგან: სარდალი შემაყია და მისი მოძმენი - ორასნი.
  • ხებრონიანთაგან: სარდალი ელიელი და მისი მოძმე - წინწილებს ახმიანებდნენ.
  • ყუზიელიანთაგან: სარდალი ყამინადაბი და მისი მოძმენი - თორმეტნი.
  • მოუხმო დავითმა ცადოკსა და აბიათარს, მღვდლებსა და ლევიანებს - ურიელს, ყასაიას, იოელს, შემაყიას, ელიელს, ყამინადაბს
  • და უთხრა: თქვენა ხართ ლევიანთა მამისსახლების თავკაცები. განიწმიდენით თქვენ და თქვენი მოძმენი და დაასვენეთ უფლის, ისრაელის ღმერთის კიდობანი მისთვის მომზადებულ ადგილას.
  • რაკი უწინ ამას არ ასრულებდით, უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, შეგვმუსრა, რადგან წესისამებრ არ ვეკითხბოდით მას.
  • განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, რათა აეწიათ უფლის, ისრაელის ღმერთის კიდობანი.
  • ასწიეს ლევიანებმა ღვთის კიდობანი და, როგორც მოსეს ჰქონდა ნაბრძანები უფლის სიტყვისამებრ, კეტებით მხრებზე შეიდგეს.
  • დავითმა ლევიანთა მთავრებს უბრძანა, რომ მათი ძმები დაეყენებინათ მგალობლებად საკრავი იარაღებით, ბობღნებით, ქნარებით, წინწილებით, რათა სიხარულის ხმები გამოეცათ.
  • ლევიანებმა დააყენეს: ჰიმან იოელის ძე, მის მოძმეთაგან ასაფ ბერექიაჰუს ძე, ხოლო მათი მოძმეების, მერარის ძეთაგან ეთან კუშიაჰუს ძე.
  • მათთან ერთად მათი მოძმენი, მეორეხარისხისანი: ზაქარიაჰუ, ბენი, იაყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუზი, ელიაბი, ბენიაჰუ, მაყასიაჰუ, მათითიაჰუ, ელიფელეჰუ, მიკნეჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი - კარისმცველნი.
  • მგალობელნი: ჰემანი, ასაფი და ეთანი სპილენძის წინწილებს ახმიანებდნენ.
  • ხოლო ზაქარია, ყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუნი, ელიაბი, მაყასიაჰუ და ბენიაჰუ ქნარს ქალწულურ ჰანგზე.
  • მათითიაჰუ, ელეფელეჰუ, მიკნეიაჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი, ყაზაზიაჰუ ებნებს, რვა სიმიანს, სალოტბაროდ.
  • ქენანიაჰუ, ლევიანთა მთავარი, სახიობის ხელმძღვანელად განაწესეს, ვინაიდან მცოდნე იყო.
  • ბერექია და ელკანა კიდობნის კარისმცველები იყვნენ.
  • მღვდლები შებანიაჰუ, იოშაფატი, ნეთანელი, ყამასა, ზაქარიაჰუ, ბენიაჰუ და ელიყაზარი საყვირს უკრავდნენ ღვთის კიდობნის წინაშე. ყობედ-ედომი და იხია კი კიდობნის კარისმცველნი იყვნენ.
  • და გაემართნენ დავითი, ისრაელის უხუცესობა და ათასისთავები სიხარულით უფლის აღთქმის კიდობნის წამოსაბრძანებლად ყობედ-ედომის კარ-მიდამოდან.
  • ღვთის შეწევნით, იყო, რომ გადააბრძანეს ლევიანებმა უფლის აღთქმის კიდობანი და შვიდი ხარი და შვიდი ცხვარი შესწირეს.
  • დავითს ბისონის მოსასხამი ემოსა, ასევე ყველა ლევიანს, კიდობანს რომ მიაბრძანებდნენ, მგალობლებს და ქენანიას, მგალობელთა ლოტბარს. დავითს ამასთან ერთად სელის ეფოდიც ემოსა.
  • მთელი ისრაელი მიაცილებდა უფლის აღთქმის კიდობანს ყიჟინით, ბუკის ცემით, საყვირების, წინწიღების, ბობღნებისა და ქნარების დაკვრით.
  • როცა უფლის აღთქმის კიდობანმა დავითის ქალაქს მიაღწია, სარკმლიდან გამოიხედა საულის ასულმა მიქალმა და დაინახა მოხტუნავე და მროკველი მეფე დავითი და დასცინა მას თავის გულში.