Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

1-е послание Иоанна

 
  • Ви́дите, какову́ любо­́вь да́лъ е́сть Оте́цъ на́мъ, да ча́да Бо́жiя нарече́мся, и бу́демъ. Сего́ ра́ди мíръ не зна́етъ на́съ, зане́ не позна́ его́.
  • Возлю́блен­нiи, ны́нѣ ча́да Бо́жiя есмы́, и не у́ яви́ся, что́ бу́демъ: вѣ́мы же, я́ко, егда́ яви́т­ся, подо́бни ему́ бу́демъ, и́бо у́зримъ его́, я́коже е́сть.
  • И вся́къ имѣ́яй наде́жду сiю́ на́нь, очища́етъ себе́, я́коже о́нъ чи́стъ е́сть.
  • Вся́къ творя́й грѣ́хъ, и беззако́нiе твори́тъ: и грѣ́хъ е́сть беззако́нiе.
  • И вѣ́сте, я́ко о́нъ яви́ся, да грѣхи́ на́шя во́зметъ, и грѣха́ въ не́мъ нѣ́сть.
  • Вся́къ, и́же въ не́мъ пребыва́етъ, не согрѣша́етъ: вся́къ согрѣша́яй не ви́дѣ его́, ни позна́ его́.
  • Ча́дца, никто́же да льсти́тъ ва́съ. Творя́й пра́вду пра́ведникъ е́сть, я́коже о́нъ пра́веденъ е́сть.
  • Творя́й грѣ́хъ от­ дiа́вола е́сть, я́ко испе́рва дiа́волъ согрѣша́етъ. Сего́ ра́ди яви́ся Сы́нъ Бо́жiй да разруши́тъ дѣла́ дiа́воля.
  • Вся́къ рожде́н­ный от­ Бо́га грѣха́ не твори́тъ, я́ко сѣ́мя его́ въ не́мъ пребыва́етъ: и не мо́жетъ согрѣша́ти, я́ко от­ Бо́га рожде́нъ е́сть.
  • Сего́ ра́ди явле́на су́ть ча́да Бо́жiя и ча́да дiа́воля: [Зач. 72.] вся́къ не творя́й пра́вды нѣ́сть от­ Бо́га, и не любя́й бра́та сво­его́.
  • Я́ко се́ е́сть завѣща́нiе, е́же слы́шасте испе́рва, да лю́бимъ дру́гъ дру́га,
  • не я́коже Ка́инъ от­ лука́ваго бѣ́ и закла́ бра́та сво­его́. И за ку́ю вину́ закла́ его́? Я́ко дѣла́ его́ лука́ва бѣ́ша, а бра́та его́ пра́ведна.
  • Не чуди́теся, бра́тiе моя́, а́ще ненави́дитъ ва́съ мíръ.
  • Мы́ вѣ́мы, я́ко преидо́хомъ от­ сме́рти въ живо́тъ, я́ко лю́бимъ бра́тiю: не любя́й бо бра́та пребыва́етъ въ сме́рти.
  • Вся́къ ненави́дяй бра́та сво­его́ человѣко­убі́йца е́сть: и вѣ́сте, я́ко вся́къ человѣко­убі́йца не и́мать живота́ вѣ́чнаго въ себѣ́ пребыва́юща.
  • О се́мъ позна́хомъ любо­́вь, я́ко о́нъ по на́съ Ду́шу свою́ положи́: и мы́ до́лжни есмы́ по бра́тiи ду́шы полага́ти.
  • И́же у́бо и́мать бога́т­ст­во мíра сего́, и ви́дитъ бра́та сво­его́ тре́бу­ю­ща, и затвори́тъ утро́бу свою́ от­ него́, ка́ко любы́ Бо́жiя пребыва́етъ въ не́мъ?
  • Ча́дца моя́, не лю́бимъ сло́вомъ ниже́ язы́комъ, но дѣ́ломъ и и́стиною.
  • И о се́мъ разумѣ́емъ, я́ко от­ и́стины есмы́, и предъ ни́мъ смиря́емъ сердца́ на́ша:
  • зане́ а́ще зазира́етъ на́мъ се́рдце на́­ше, я́ко бо́лiй е́сть Бо́гъ се́рдца на́­шего и вѣ́сть вся́.
  • [Зач. 73А.] Возлю́блен­нiи, а́ще се́рдце на́­ше не за́зритъ на́мъ, дерзнове́нiе и́мамы къ Бо́гу,
  • и его́же а́ще про́симъ, прiе́млемъ от­ него́, я́ко за́повѣди его́ соблюда́емъ и уго́дная предъ ни́мъ твори́мъ.
  • И сiя́ е́сть за́повѣдь его́, да вѣ́руемъ во и́мя Сы́на его́ Иису́са Христа́ и лю́бимъ дру́гъ дру́га, я́коже да́лъ е́сть за́повѣдь на́мъ.
  • И соблюда́яй за́повѣди его́ въ не́мъ пребыва́етъ, и то́й въ не́мъ. И о се́мъ разумѣ́емъ, я́ко пребыва́етъ въ на́съ, от­ Ду́ха, его́же да́лъ е́сть на́мъ.
  • Смотри́те, какую любовь дал нам Отец, чтобы нам называться и быть детьми Божиими. Мир потому не знает нас, что не познал Его.
  • Возлюбленные! мы теперь дети Божии; но еще не открылось, что́ будем. Знаем только, что, когда откроется, будем подобны Ему, потому что увидим Его, как Он есть.
  • И всякий, имеющий сию надежду на Него, очищает себя так, как Он чист.
  • Всякий, делающий грех, делает и беззаконие; и грех есть беззаконие.
  • И вы знаете, что Он явился для того, чтобы взять грехи наши, и что в Нем нет греха.
  • Всякий, пребывающий в Нем, не согрешает; всякий согрешающий не видел Его и не познал Его.
  • Дети! да не обольщает вас никто. Кто делает правду, тот праведен, подобно как Он праведен.
  • Кто делает грех, тот от диавола, потому что сначала диавол согрешил. Для сего-то и явился Сын Божий, чтобы разрушить дела диавола.
  • Всякий, рожденный от Бога, не делает греха, потому что семя Его пребывает в нем; и он не может грешить, потому что рожден от Бога.
  • Дети Божии и дети диавола узнаю́тся так: || [Зач. 72.] всякий, не делающий правды, не есть от Бога, равно и не любящий брата своего.
  • Ибо таково благовествование, которое вы слышали от начала, чтобы мы любили друг друга,
  • не та́к, ка́к Каин, который был от лукавого и убил брата своего. А за что убил его? За то, что дела его были злы, а дела брата его праведны.
  • Не дивитесь, братия мои, если мир ненавидит вас.
  • Мы знаем, что мы перешли из смерти в жизнь, потому что любим братьев; не любящий брата пребывает в смерти.
  • Всякий, ненавидящий брата своего, есть человекоубийца; а вы знаете, что никакой человекоубийца не имеет жизни вечной, в нем пребывающей.
  • Любовь познали мы в том, что Он положил за нас душу Свою: и мы должны полагать души свои за братьев.
  • А кто имеет достаток в мире, но, видя брата своего в нужде, затворяет от него сердце свое, – как пребывает в том любовь Божия?
  • [Зач. 71.] Дети мои! станем любить не словом или языком, но делом и истиною.
  • И вот по чему узнаём, что мы от истины, и успокаиваем пред Ним сердца наши;
  • ибо если сердце наше осуждает нас, то кольми паче Бог, потому что Бог больше сердца нашего и знает всё.
  • [Зач. 73А.] Возлюбленные! если сердце наше не осуждает нас, то мы имеем дерзновение к Богу,
  • и, чего ни попросим, получим от Него, потому что соблюдаем заповеди Его и делаем благоугодное пред Ним.
  • А заповедь Его та, чтобы мы веровали во имя Сына Его Иисуса Христа и любили друг друга, как Он заповедал нам.
  • И кто сохраняет заповеди Его, тот пребывает в Нем, и Он в том. А что Он пребывает в нас, узнаём по духу, который Он дал нам.
  • იხილეთ, რაბამი სიყუარული მომცა ჩუენ მამამან, რაჲთა შვილ ღმრთისა ვიწოდნეთ. ამისთჳს სოფელმან არა გიცნის თქუენ, რამეთუ არცა იგი იცნეს.
  • საყუარელნო, აწ შვილნი ღმრთისანი ვართ და არღარა გამოჩინებულ არს, რაჲ ყოფად ვართ. გარნა ვიცით, რამეთუ უკუეთუ გამოცხადნეს, მსგავსად მისსა ვიყვნეთ, რამეთუ ვიხილოთ იგი, ვითარცა იგი არს.
  • და ყოველსა რომელსა აქუნდეს სასოებაჲ ესე მისა მიმართ, განიწმიდოს თავი თჳსი, ვითარცა იგი წმიდა არს.
  • ყოველმან რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, მან უსჯულოებაჲცა ქმნეს და ცოდვა იგი არს უსჯულოებაჲ.
  • და იცით, რამეთუ იგი გამოჩნდა, რაჲთა ცოდვანი ჩუენნი აღიხუნეს და ცოდვაჲ მის თანა არა არს.
  • ყოველი რომელი მის თანა ეგოს, არცა ცოდოს და ყოველი რომელი ცოდვიდეს, მას არა უხილავს იგი, არცა იცის იგი.
  • შვილნო, ნუმცა ვინ გაცთუნებს თქუენ. რომელმან ქმნეს სიმართლე, იგი მართალ არს, ვითარცა იგი თავადიცა მართალ არს.
  • რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, იგი ეშმაკისაგან არს, რამეთუ დასაბამითგან ეშმაკი ცოდავს. ამისთჳს გამოცხადნა ძე ღმრთისაჲ, რაჲთა დაარღჳნეს საქმენი ეშმაკისანი.
  • ყოველი რომელი შობილ არს ღმრთისაგან, მან ცოდვაჲ არა ქმნეს, რამეთუ თესლი მისი მის თანა დადგრომილ არს. და ვერ ჴელ-ეწიფების ცოდვად, რამეთუ ღმრთისა მიერ შობილ არს.
  • ამის მიერ ცხად არიან შვილნი ღმრთისანი და შვილნი ეშმაკისანი. ყოველმან რომელმან არა ქმნეს სიმართლე, იგი არა არს ღმრთისაგან და რომელსა არა უყუარდეს ძმაჲ თჳსი.
  • რამეთუ ესე არს აღთქუმაჲ, რომელი გესმა პირველითგან, რაჲთა ვიყუარებოდით ურთიერთას. 12. არა ვითარცა-იგი კაინ, რომელი-იგი უკეთურისაგან იყო და მოკლა ძმაჲ თჳსი. და რაჲსათჳს-მე მოკლა იგი? რამეთუ საქმენი მისნი ბოროტ იყვნეს, ხოლო ძმისა მისისანი – მართალ.
  • ნუ გიკჳრნ თქუენ, ძმანო ჩემნო, რამეთუ გძულობს თქუენ სოფელი.
  • ჩუენ უწყით, რამეთუ მივიცვალენით სიკუდილისაგან ცხორებად, რამეთუ გჳყუარან ძმანი. რომელსა არა უყუარდეს ძმაჲ, სიკუდილსა შინა დადგრომილ არს.
  • ყოველსა რომელსა სძულდეს ძმაჲ თჳსი, იგი კაცის-მკლველი არს და იცით, რამეთუ ყოველსა კაცის-მკლველსა არა აქუს ცხორებაჲ საუკუნოჲ მის თანა დადგრომილად.
  • ამით ვცნათ სიყუარული მისი, რამეთუ მან სული თჳსი ჩუენთჳს დადვა და ჩუენცა თანა-გუაც ძმათათჳს სულთა ჩუენთა დადებაჲ.
  • უკუეთუ ვისმე აქუნდეს საცხორებელი სოფლისაჲ ამის და იხილოს ძმაჲ თჳსი, რომელსა ეჴმარებოდეს რაჲმე და დაჰჴშნეს ნაწლევნი თჳსნი მისგან, ვითარ-მე ჰგიეს მის თანა სიყუარული ღმრთისაჲ?
  • შვილნო ჩემნო, ნუ ვიყუარებით სიტყჳთა ხოლო, ნუცა ენითა, არამედ საქმითა და ჭეშმარიტებითა.
  • და ამით საცნაურ ვიყვნეთ, რამეთუ ჭეშმარიტებისაგანნი ვართ და წინაშე მისსა გულნი ჩუენნი გუერწმუნებიან.
  • რამეთუ უკუეთუ გუგმობდეს გული ჩუენი, უფროჲს არს ღმერთი გულისა ჩუენისა და იცის ყოველი.
  • საყუარელნო, უკუეთუ გული ჩუენი არა გუგმობდეს ჩუენ, განცხადებულებაჲ გუაქუს ღმრთისა მიმართ.
  • და რაჲცა-იგი ვითხოოთ, მოვიღოთ მისგან, რამეთუ მცნებათა მისთა ვიმარხავთ და სათნოებასა წინაშე მისსა ვჰყოფთ.
  • და ესე არს მცნებაჲ მისი, რაჲთა გურწმენეს სახელი ძისა მისისა იესუ ქრისტესი და ვიყუარებოდით ურთიერთას, ვითარცა მომცა მცნებაჲ.
  • და რომელი იმარხვიდეს მცნებათა მისთა, მის თანა ჰგიეს და იგი თავადი მის თანა და ამით უწყით, რამეთუ ჰგიეს ჩუენ თანა სულისა მისგან, რომელი მომცა ჩუენ.