Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

1-е послание Иоанна

 
  • Возлю́блен­нiи, не вся́кому ду́ху вѣ́руйте, но искуша́йте ду́хи, а́ще от­ Бо́га су́ть: я́ко мно́зи лжепроро́цы изыдо́ша въ мíръ.
  • О се́мъ познава́йте Ду́ха Бо́жiя и ду́ха ле́стча: вся́къ Ду́хъ, и́же исповѣ́дуетъ Иису́са Христа́ во пло́ти при­­ше́дша, от­ Бо́га е́сть:
  • и вся́къ ду́хъ, и́же не исповѣ́дуетъ Иису́са Христа́ во пло́ти при­­ше́дша, от­ Бо́га нѣ́сть: и се́й е́сть анти́христовъ, его́же слы́шасте, я́ко гряде́тъ, и ны́нѣ въ мíрѣ е́сть уже́.
  • Вы́ от­ Бо́га есте́, ча́дца, и побѣди́сте тѣ́хъ: я́ко бо́лiй е́сть и́же въ ва́съ, не́жели и́же въ мíрѣ.
  • Они́ от­ мíра су́ть: сего́ ра́ди от­ мíра глаго́лютъ, и мíръ тѣ́хъ послу́шаетъ.
  • Мы́ от­ Бо́га есмы́: и́же зна́етъ Бо́га, послу́шаетъ на́съ, и и́же нѣ́сть от­ Бо́га, не послу́шаетъ на́съ. О се́мъ познава́емъ Ду́ха и́стины и ду́ха ле́стча.
  • Возлю́блен­нiи, воз­лю́бимъ дру́гъ дру́га, я́ко любы́ от­ Бо́га е́сть, и вся́къ любя́й от­ Бо́га рожде́нъ е́сть, и зна́етъ Бо́га:
  • а не любя́й не позна́ Бо́га, я́ко Бо́гъ любы́ е́сть.
  • О се́мъ яви́ся любы́ Бо́жiя въ на́съ, я́ко Сы́на сво­его́ единоро́днаго посла́ Бо́гъ въ мíръ, да жи́ви бу́демъ и́мъ.
  • О се́мъ е́сть любы́, не я́ко мы́ воз­люби́хомъ Бо́га, но я́ко то́й воз­люби́ на́съ, и посла́ Сы́на сво­его́ очище́нiе о грѣсѣ́хъ на́шихъ.
  • [Зач. Б.] Возлю́блен­нiи, а́ще си́це воз­люби́лъ е́сть на́съ Бо́гъ, и мы́ до́лжни есмы́ дру́гъ дру́га люби́ти.
  • [Зач. 73В.] Бо́га никто́же нигдѣ́же ви́дѣ. А́ще дру́гъ дру́га лю́бимъ, Бо́гъ въ на́съ пребыва́етъ, и любы́ его́ соверше́н­на е́сть въ на́съ.
  • О се́мъ разумѣ́емъ, я́ко въ не́мъ пребыва́емъ, и то́й въ на́съ, я́ко от­ Ду́ха сво­его́ да́лъ е́сть на́мъ.
  • И мы́ ви́дѣхомъ и свидѣ́тел­ст­вуемъ, я́ко Оте́цъ посла́ Сы́на спаси́теля мíру.
  • И́же а́ще исповѣ́сть, я́ко Иису́съ е́сть Сы́нъ Бо́жiй, Бо́гъ въ не́мъ пребыва́етъ, и то́й въ Бо́зѣ.
  • И мы́ позна́хомъ и вѣ́ровахомъ любо­́вь, ю́же и́мать Бо́гъ къ на́мъ. Бо́гъ любы́ е́сть, и пребыва́яй въ любви́ въ Бо́зѣ пребыва́етъ, и Бо́гъ въ не́мъ пребыва́етъ.
  • О се́мъ соверша́ет­ся любы́ съ на́ми, да дерзнове́нiе и́мамы въ де́нь су́дный, зане́, я́коже о́нъ е́сть, и мы́ есмы́ въ мíрѣ се́мъ.
  • Стра́ха нѣ́сть въ любви́, но соверше́н­на любы́ во́нъ изгоня́етъ стра́хъ, я́ко стра́хъ му́ку и́мать: боя́йся же не соверши́ся въ любви́.
  • Мы́ лю́бимъ его́, я́ко то́й пе́рвѣе воз­люби́лъ е́сть на́съ.
  • [Зач. 74.] А́ще кто́ рече́тъ, я́ко люблю́ Бо́га, а бра́та сво­его́ ненави́дитъ, ло́жь е́сть: и́бо не любя́й бра́та сво­его́, его́же ви́дѣ, Бо́га, его́же не ви́дѣ, ка́ко мо́жетъ люби́ти?
  • И сiю́ за́повѣдь и́мамы от­ него́, да любя́й Бо́га лю́битъ и бра́та сво­его́.
  • Возлюбленные! не всякому духу верьте, но испытывайте духов, от Бога ли они, потому что много лжепророков появилось в мире.
  • Духа Божия (и духа заблуждения) узнавайте так: всякий дух, который исповедует Иисуса Христа, пришедшего во плоти, есть от Бога;
  • а всякий дух, который не исповедует Иисуса Христа, пришедшего во плоти, не есть от Бога, но это дух антихриста, о котором вы слышали, что он придет и теперь есть уже в мире.
  • Дети! вы от Бога, и победили их; ибо Тот, Кто в вас, больше того, кто в мире.
  • Они от мира, потому и говорят по-мирски, и мир слушает их.
  • Мы от Бога; знающий Бога слушает нас; кто не от Бога, тот не слушает нас. По сему-то узнаём духа истины и духа заблуждения.
  • Возлюбленные! будем любить друг друга, потому что любовь от Бога, и всякий любящий рожден от Бога и знает Бога.
  • Кто не любит, тот не познал Бога, потому что Бог есть любовь.
  • Любовь Божия к нам открылась в том, что Бог послал в мир Единородного Сына Своего, чтобы мы получили жизнь через Него.
  • В том любовь, что не мы возлюбили Бога, но Он возлюбил нас и послал Сына Своего в умилостивление за грехи наши.
  • [Зач. 73Б.] Возлюбленные! если так возлюбил нас Бог, то и мы должны любить друг друга.
  • [Зач. 73В.] Бога никто никогда не видел. Если мы любим друг друга, то Бог в нас пребывает, и любовь Его совершенна есть в нас.
  • Что мы пребываем в Нем и Он в нас, узнаём из того, что Он дал нам от Духа Своего.
  • И мы видели и свидетельствуем, что Отец послал Сына Спасителем миру.
  • Кто исповедует, что Иисус есть Сын Божий, в том пребывает Бог, и он в Боге.
  • И мы познали любовь, которую имеет к нам Бог, и уверовали в нее. Бог есть любовь, и пребывающий в любви пребывает в Боге, и Бог в нем.
  • Любовь до того совершенства достигает в нас, что мы имеем дерзновение в день суда, потому что поступаем в мире сем, как Он.
  • В любви нет страха, но совершенная любовь изгоняет страх, потому что в страхе есть мучение. Боящийся несовершен в любви.
  • Будем любить Его, потому что Он прежде возлюбил нас.
  • [Зач. 74.] Кто говорит: «я люблю Бога», а брата своего ненавидит, тот лжец: ибо не любящий брата своего, которого видит, как может любить Бога, Которого не видит?
  • И мы имеем от Него такую заповедь, чтобы любящий Бога любил и брата своего.
  • საყუარელნო, ნუ ყოველი სული გრწამნ, არამედ გამოიცადენით სულნი, უკუეთუ ღმრთისაგან იყვნენ, რამეთუ მრავალნი ცრუ-წინაწარმეტყუელნი განსრულ არიან სოფლად.
  • ამით უწყოდეთ სული ღმრთისაჲ: ყოველმან სულმან რომელმან აღიაროს იესუ ქრისტე ჴორციელად მოსრული, იგი ღმრთისაგან არს;
  • და ყოველმან სულმან რომელმან არა აღიაროს იესუ ქრისტე ჴორციელად მოსრული, იგი არა ღმრთისაგან არს. და ესე არს ანტიქრისტესთჳს, რომელ გასმიეს, ვითარმედ მოსლვად არს და აწცა სოფელსა შინა არს.
  • თქუენ ღმრთისაგან ხართ, შვილნო, და გიძლევიეს მათდა; რამეთუ უფროჲს არს, რომელი თქუენ შორის არს, ვიდრე-ღა რომელი-იგი სოფლისაგან.
  • იგინი სოფლისაგანნი არიან, ამისთჳსცა სოფლისასა იტყჳან და სოფელი ისმენს მათსა.
  • ჩუენ ღმრთისაგან ვართ; რომელმან იცოდის ღმერთი, მან ისმინოს ჩუენი და რომელი არა იყოს ღმრთისაგან, მან არა ისმინოს ჩუენი. ამის გამო ვცნათ სული ჭეშმარიტებისაჲ და სული მაცთურებისაჲ.
  • საყუარელნო, ვიყუარებოდით ურთიერთას, რამეთუ სიყუარული ღმრთისაგან არს და ყოველი, რომელსა უყუარდეს, ღმრთისაგან შობილ არს და იცის ღმერთი.
  • რომელსა არა უყუარდეს, მან არა იცის ღმერთი, რამეთუ ღმერთი სიყუარულისაჲ არს.
  • ამით გამოცხადნა სიყუარული ღმრთისაჲ ჩუენ შორის, რამეთუ ძე თჳსი მხოლოდ შობილი მოავლინა ღმერთმან სოფლად, რაჲთა ვცხონდეთ მის მიერ.
  • და ესე არს სიყუარული, არა რამეთუ ჩუენ შევიყუარეთ ღმერთი, არამედ რამეთუ მან ჩუენ შემიყუარნა და მოავლინა ძე თჳსი მლხინებელად ცოდვათა ჩუენთა.
  • საყუარელნო, უკუეთუ ღმერთმან ესრეთ შემიყუარნა, ჩუენცა თანა-გუაც ურთიერთას სიყუარული.
  • ღმერთი არავის სადა უხილავს. უკუეთუ ვიყუარებოდით ურთიერთას, ღმერთი ჩუენ შორის ჰგიეს და სიყუარული მის ჩუენ შორის აღსრულებულ არს.
  • ამით უწყით, რამეთუ მის თანა ვჰგიეთ და იგი ჩუენ შორის, რამეთუ სულისა მისისაგან მომცა ჩუენ.
  • და ჩუენ ვიხილეთ და ვწამებთ, რამეთუ მამამან მოავლინა ძე მაცხოვრად სოფლისა.
  • რომელმან აღიაროს, ვითარმედ იესუ არს ძჱ ღმრთისაჲ, ღმერთი მის თანა ჰგიეს და იგი ღმრთისა თანა.
  • და ჩუენ ვცნათ და გურწმენა სიყუარული, რომელი აქუს ღმერთსა ჩუენდა მომართ. ღმერთი სიყუარული არს და რომელი ეგოს სიყუარულსა ზედა, ღმერთი მის თანა ჰგიეს და იგი ღმრთისა თანა.
  • ამით აღსრულებულ არს სიყუარული ჩუენ შორის, რაჲთა განცხადებულებაჲ გუაქუნდეს დღესა მას საშჯელისასა, რამეთუ ვითარცა იგი იყო, და ჩუენცა ვართ სოფელსა ამას შინა.
  • შიში არა არს სიყუარულსა თანა, არამედ სრულმან სიყუარულმან გარე განდევნის შიში, რამეთუ შიშსა ტანჯვაჲ აქუს, ხოლო მოშიში იგი არა სრულ არს სიყუარულსა ზედა.
  • ჩუენ გჳყუარს იგი, რამეთუ მან პირველად შემიყუარნა ჩუენ.
  • უკუეთუ ვინმე თქუეს, ვითარმედ მიყუარს ღმერთი და ძმაჲ თჳსი სძულდეს, მტყუარ არს, რამეთუ რომელსა არა უყუარდეს ძმაჲ თჳსი, რომელი იხილა, ღმერთი, რომელი არა უხილავს, ვითარ ძალ-უც შეყუარებად?
  • და ესე მცნებაჲ მოვიღეთ მისგან, რაჲთა რომელსა უყუარდეს ღმერთი, უყუარდეს ძმაჲცა თჳსი.