Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

1-я книга Царств

 
  • И҆ собира́ша и҆ноплемє́нницы полкѝ своѧ̑ на бра́нь, и҆ собра́шасѧ въ сокхѡ́ѳѣ і҆ꙋде́йстѣмъ, и҆ ѡ҆полчи́шасѧ средѣ̀ сокхѡ́ѳа и҆ средѝ а҆зика̀ во а҆фесдоммі́нѣ.
  • Саꙋ́лъ же и҆ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы собра́шасѧ и҆ ѡ҆полчи́шасѧ во ᲂу҆до́ли тереві́нѳа и҆ ᲂу҆строѧ́хꙋсѧ на бра́нь проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡмъ.
  • И҆ и҆ноплемє́нницы стоѧ́хꙋ на горѣ̀ ѿсю́дꙋ ѡ҆со́бь, і҆и҃ль же стоѧ́ше на горѣ̀ ѿѻнꙋ́дꙋ, и҆ ᲂу҆до́ль междꙋ̀ и҆́ми бѧ́ше.
  • И҆ и҆зы́де мꙋ́жъ си́ленъ и҆з̾ полка̀ и҆ноплеме́ннича, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ голїа́ѳъ ѿ ге́ѳа, высота̀ є҆гѡ̀ ше́сть лакѡ́тъ и҆ пѧ́дь:
  • и҆ шле́мъ мѣ́дѧнъ на главѣ̀ є҆гѡ̀, и҆ въ броню̀ кольча́тꙋ то́й ѡ҆болче́нъ бѧ́ше: и҆ вѣ́съ бронѝ є҆гѡ̀ пѧ́ть ты́сѧщъ сі̑кль мѣ́ди и҆ желѣ́за:
  • и҆ поно́жы мѣ̑дѧны верхꙋ̀ го́ленїй є҆гѡ̀, и҆ щи́тъ мѣ́дѧнъ на плеща́хъ є҆гѡ̀:
  • и҆ ра́товище копїѧ̀ є҆гѡ̀ а҆́ки ѻ҆рꙋ́дїе ткꙋ́щихъ, и҆ копїѐ є҆гѡ̀ ше́сть сѡ́тъ сі̑кль желѣ́за: и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆дѧ́ше пред̾ ни́мъ.
  • И҆ ста̀ и҆ возопѝ пред̾ полки̑ і҆и҃левыми и҆ речѐ и҆̀мъ: почто̀ и҆зыдо́сте, ѡ҆полчи́тисѧ ли на бра́нь проти́вꙋ на́мъ; нѣ́смь ли а҆́зъ и҆ноплеме́нникъ, вы́ же є҆вре́є саꙋ́лѡвы; и҆збери́те себѣ̀ мꙋ́жа, и҆ да сни́детъ ко мнѣ̀:
  • и҆ а҆́ще возмо́жетъ со мно́ю бра́тисѧ и҆ ѡ҆долѣ́етъ мѝ, бꙋ́демъ ва́мъ рабѝ: а҆́ще же а҆́зъ возмогꙋ̀ ѡ҆долѣ́ти є҆мꙋ̀, бꙋ́дете вы̀ на́мъ рабѝ и҆ порабо́таете на́мъ.
  • И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ: сѐ, а҆́зъ дне́сь ᲂу҆ничижи́хъ по́лкъ і҆и҃левъ въ се́й де́нь: дади́те мѝ мꙋ́жа, и҆́же побо́ретсѧ со мно́ю є҆ди́нъ.
  • И҆ слы́ша саꙋ́лъ и҆ ве́сь і҆и҃ль глаго́лы и҆ноплемє́нничи сїѧ̑ и҆ ᲂу҆жасо́шасѧ и҆ ᲂу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀.
  • Даві́дъ же є҆фраѳе́евъ, се́й бѣ̀ ѿ виѳлее́ма і҆ꙋ́дина, и҆́мѧ же ѻ҆тцꙋ̀ є҆гѡ̀ і҆ессе́й, є҆мꙋ́же бѣ̀ ѻ҆́смь сынѡ́въ. Во дни̑ же саꙋ́лѡвы бѣ̀ мꙋ́жъ то́й состарѣ́сѧ въ мꙋже́хъ.
  • И҆ и҆до́ша трѝ сы́ны і҆ессе́євы старѣ́йшїи на бра́нь съ саꙋ́ломъ: и҆мена́ же сынѡ́въ є҆гѡ̀ поше́дшихъ на бра́нь, є҆лїа́въ перворо́дный є҆гѡ̀, и҆ вторы́й а҆мїнада́въ, и҆ тре́тїй самма̀.
  • Даві́дъ же бѣ̀ ю҆нѣ́йшїй, и҆ трѝ бо́льшїи є҆гѡ̀ и҆до́ша в̾слѣ́дъ саꙋ́ла.
  • Даві́дъ же возврати́всѧ ѿ саꙋ́ла, ѿи́де пастѝ ѻ҆́вцы ѻ҆тца̀ своегѡ̀ въ виѳлее́мъ.
  • И҆ прихожда́ше и҆ноплеме́нникъ ᲂу҆́трѡ и҆ въ ве́черъ, ꙗ҆влѧ́ѧсѧ пред̾ і҆и҃лемъ четы́редесѧть дні́й.
  • И҆ речѐ і҆ессе́й даві́дꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀: возмѝ ᲂу҆̀бо бра́тїѧмъ твои̑мъ мѣ́рꙋ є҆́фї мꙋкѝ и҆ де́сѧть хлѣ̑бъ си́хъ, и҆ и҆дѝ въ по́лкъ, и҆ да́ждь бра́тїѧмъ твои̑мъ:
  • и҆ де́сѧть сы́рѡвъ ѿ млека̀ сегѡ̀, и҆ да́ждь ты́сѧщникꙋ: и҆ бра́тїю свою̀ посѣтѝ въ ми́рѣ, и҆ є҆ли́кихъ а҆́ще тре́бꙋютъ, ᲂу҆вѣ́си, сꙋббѡ́тствовати же бꙋ́деши со мно́ю.
  • Саꙋ́лъ же и҆ всѝ лю́дїе бѧ́хꙋ во ᲂу҆до́ли дꙋ́ба ра́тꙋющесѧ со и҆ноплемє́нники.
  • И҆ воста̀ даві́дъ ра́нѡ, ѻ҆́вцы же ѡ҆ста́ви со стра́жею, и҆ взѧ̀, и҆ ѿи́де, ꙗ҆́коже заповѣ́да є҆мꙋ̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ і҆ессе́й: и҆ прїи́де на мѣ́сто, и҆дѣ́же и҆схожда́хꙋ си́льнїи на бра́нь и҆ вопїѧ́хꙋ въ полцѣ́хъ.
  • Зане́же воѡрꙋжа́шесѧ і҆и҃ль проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡмъ, и҆ и҆ноплемє́нницы воѡрꙋжа́хꙋсѧ проти́вꙋ і҆и҃лѧ.
  • И҆ положѝ даві́дъ бре́мѧ своѐ въ рꙋка́хъ стра́жа, и҆ течѐ въ по́лкъ, и҆ прише́дъ вопросѝ бра́тїю свою̀ въ ми́рѣ.
  • Глаго́лющꙋ же є҆мꙋ̀ съ ни́ми, и҆ сѐ, мꙋ́жъ месе́йскїй, є҆мꙋ́же и҆́мѧ голїа́ѳъ, фѷлїсті́млѧнинъ ѿ ге́ѳы, и҆зы́де ѿ полкѡ́въ и҆ноплеме́нничихъ и҆ глаго́ла по словесє́мъ си̑мъ, и҆ ᲂу҆слы́ша даві́дъ.
  • И҆ всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы є҆гда̀ ᲂу҆ви́дѣша мꙋ́жа, и҆ бѣжа́ша ѿ лица̀ є҆гѡ̀ и҆ ᲂу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀.
  • И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе і҆и҃льтестїи: ви́дѣсте ли мꙋ́жа сего̀ восходѧ́ща, ꙗ҆́кѡ поноси́ти і҆и҃лѧ прїи́де; и҆ а҆́ще бꙋ́детъ мꙋ́жъ, и҆́же ᲂу҆бїе́тъ є҆го̀, ѡ҆богати́тъ є҆го̀ ца́рь бога́тствомъ ве́лїимъ, и҆ дще́рь свою̀ да́стъ є҆мꙋ̀, и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ сотвори́тъ свобо́денъ во і҆и҃ли.
  • И҆ речѐ даві́дъ къ мꙋжє́мъ стоѧ́щымъ съ ни́мъ, глаго́лѧ: что̀ сотворитѐ мꙋ́жꙋ, и҆́же ᲂу҆бїе́тъ и҆ноплеме́нника ѻ҆́наго и҆ ѿи́метъ поноше́нїе ѿ і҆и҃лѧ; ꙗ҆́кѡ кто̀ є҆́сть и҆ноплеме́нникъ неѡбрѣ́занный се́й, и҆́же поно́ситъ полкꙋ̀ бг҃а жива́гѡ;
  • И҆ реко́ша є҆мꙋ̀ лю́дїе по словесѝ семꙋ̀, глаго́люще: та́кѡ сотвори́тсѧ мꙋ́жꙋ, и҆́же ᲂу҆бїе́тъ є҆го̀.
  • И҆ ᲂу҆слы́ша є҆лїа́въ бра́тъ є҆гѡ̀ бо́льшїй, внегда̀ глаго́лати є҆мꙋ̀ къ мꙋжє́мъ: и҆ разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю є҆лїа́въ на даві́да и҆ речѐ: почто̀ сѣ́мѡ прише́лъ є҆сѝ; и҆ комꙋ̀ ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ ма̑лыѧ ѻ҆́вцы ѡ҆́ны въ пꙋсты́ни; вѣ́мъ а҆́зъ го́рдость твою̀ и҆ ѕло́бꙋ се́рдца твоегѡ̀, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїѧ ра́ди бра́ни прише́лъ є҆сѝ.
  • И҆ речѐ даві́дъ: что̀ сотвори́хъ нн҃ѣ; нѣ́сть ли рѣ́чь;
  • И҆ ѿврати́сѧ ѿ негѡ̀ ко и҆но́мꙋ и҆ речѐ по словесѝ семꙋ̀. И҆ ѿвѣща́ша є҆мꙋ̀ лю́дїе по словесѝ пре́жнемꙋ.
  • И҆ слы̑шаны бы́ша глаго́лы, и҆̀хже глаго́ла даві́дъ, и҆ возвѣсти́ша пред̾ саꙋ́ломъ: и҆ поѧ́ша є҆го̀ лю́дїе и҆ приведо́ша є҆го̀ пред̾ саꙋ́ла.
  • И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: да не ᲂу҆жаса́етсѧ се́рдце господи́нꙋ моемꙋ̀ ѡ҆ се́мъ, ра́бъ тво́й по́йдетъ и҆ побо́ретсѧ со и҆ноплеме́нникомъ си́мъ.
  • И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: не возмо́жеши пойтѝ ко и҆ноплеме́нникꙋ семꙋ̀ бра́тисѧ съ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ ты̀ дѣ́тищь є҆сѝ, се́й же мꙋ́жъ боре́цъ є҆́сть ѿ ю҆́ности своеѧ̀.
  • И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: є҆гда̀ пасѧ́ше ра́бъ тво́й ѻ҆тца̀ своегѡ̀ ста́до, и҆ є҆гда̀ прихожда́ше ле́въ и҆лѝ медвѣ́дица и҆ восхища́ше ѿ ста́да ѻ҆́вцꙋ є҆ди́нꙋ:
  • и҆ а҆́зъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ и҆схожда́хъ и҆ поража́хъ є҆го̀, и҆ и҆сторга́хъ и҆з̾ ᲂу҆́стъ є҆гѡ̀ (взѧ́тое): и҆ а҆́ще воспротивлѧ́шесѧ мѝ, то̀ взе́мъ за горта́нь є҆гѡ̀, поража́хъ и҆ ᲂу҆мерщвлѧ́хъ є҆го̀:
  • и҆ льва̀ и҆ медвѣ́дицꙋ бїѧ́ше ра́бъ тво́й, и҆ бꙋ́детъ и҆ноплеме́нникъ неѡбрѣ́занный се́й ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ ѿ си́хъ: не поидꙋ́ ли, и҆ поражꙋ̀ є҆го̀, и҆ ѿимꙋ̀ дне́сь поноше́нїе ѿ і҆и҃лѧ; поне́же кто̀ неѡбрѣ́занный се́й, и҆́же ᲂу҆ничижѝ по́лкъ бг҃а жи́ва;
  • И҆ речѐ даві́дъ: гдⷭ҇ь и҆́же и҆з̾ѧ́тъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ льво́вы и҆ ѿ рꙋкѝ медвѣ́дицы, то́й и҆́зметъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нника сегѡ̀ неѡбрѣ́заннагѡ. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: и҆дѝ, и҆ да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь съ тобо́ю.
  • И҆ ѡ҆блечѐ саꙋ́лъ даві́да ѻ҆де́ждею, и҆ шле́мъ мѣ́дѧнъ возложѝ на главꙋ̀ є҆гѡ̀,
  • и҆ препоѧ́са даві́да ѻ҆рꙋ́жїемъ свои́мъ верхꙋ̀ ѻ҆де́жды є҆гѡ̀. Даві́дъ же походи́въ (во ѻ҆рꙋ́жїи) сѣ́мѡ и҆ ѻ҆ва́мѡ, ᲂу҆трꙋди́сѧ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆бы́че. И҆ речѐ даві́дъ саꙋ́лꙋ: не могꙋ̀ и҆тѝ въ си́хъ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆быко́хъ. И҆ взѧ́ша ѿ негѡ̀ сїѧ̑.
  • И҆ взѧ̀ па́лицꙋ свою̀ въ рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ и҆збра̀ себѣ̀ пѧ́ть ка́менїй гла́дкихъ ѿ пото́ка, и҆ вложѝ ѧ҆̀ въ тобо́лецъ па́стырскїй є҆го́же ноша́ше, и҆ пра́щꙋ свою̀ и҆мы́й въ рꙋцѣ̀ свое́й, и҆ и҆́де къ мꙋ́жꙋ и҆ноплеме́нникꙋ.
  • И҆ и҆дѧ́ше и҆ноплеме́нникъ приближа́ѧсѧ къ даві́дꙋ, и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ пред̾ ни́мъ (и҆дѧ́ше).
  • И҆ ви́дѣ голїа́ѳъ и҆ноплеме́нникъ даві́да и҆ ѡ҆безче́ствова є҆го̀, занѐ то́й дѣ́тищь бѣ̀, и҆ че́рменъ и҆ лѣ́пъ ѻ҆чи́ма.
  • И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ къ даві́дꙋ: є҆да̀ пе́съ а҆́зъ є҆́смь, ꙗ҆́кѡ ты̀ и҆́деши проти́вꙋ менє̀ съ па́лицею и҆ ка́менїемъ; И҆ речѐ даві́дъ: нѝ, но и҆ хꙋ́ждшїй пса̀. И҆ проклѧ̀ и҆ноплеме́нникъ даві́да бѡ́ги свои́ми.
  • И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ къ даві́дꙋ: грѧдѝ ко мнѣ̀, и҆ да́мъ пло́ть твою̀ пти́цамъ небє́снымъ и҆ ѕвѣрє́мъ зємны́мъ.
  • И҆ речѐ даві́дъ и҆ноплеме́нникꙋ: ты̀ и҆́деши на мѧ̀ съ мече́мъ и҆ съ копїе́мъ и҆ щито́мъ, а҆́зъ же и҆дꙋ̀ на тѧ̀ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а саваѡ́ѳа, бг҃а ѡ҆полче́нїѧ і҆и҃лева, є҆го́же ты̀ ᲂу҆ничижи́лъ є҆сѝ дне́сь:
  • и҆ преда́стъ тѧ̀ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ, и҆ ᲂу҆бїю̀ тѧ̀, и҆ ѿимꙋ̀ главꙋ̀ твою̀ ѿ тебє̀, и҆ да́мъ тѣ́ло твоѐ и҆ тѣлеса̀ полка̀ и҆ноплеме́ннича въ де́нь се́й пти́цамъ небє́снымъ и҆ ѕвѣрє́мъ зємны́мъ: и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́етъ всѧ̀ землѧ̀, ꙗ҆́кѡ є҆́сть гдⷭ҇ь бг҃ъ во і҆и҃ли,
  • и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́етъ ве́сь со́нмъ се́й, ꙗ҆́кѡ не мече́мъ ни копїе́мъ сп҃са́етъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇нѧ бра́нь, и҆ преда́стъ гдⷭ҇ь ва́съ въ рꙋ́ки на́шѧ.
  • И҆ воста̀ и҆ноплеме́нникъ и҆ и҆́де во срѣ́тенїе даві́дꙋ. И҆ ᲂу҆скорѝ даві́дъ и҆ течѐ на сраже́нїе во срѣ́тенїе и҆ноплеме́нникꙋ.
  • И҆ прострѐ даві́дъ рꙋ́кꙋ свою̀ въ тобо́лецъ, и҆ и҆з̾ѧ̀ и҆з̾ негѡ̀ ка́мень є҆ди́нъ, (и҆ вложѝ въ пра́щꙋ,) и҆ ве́рже пра́щею, и҆ поразѝ и҆ноплеме́нника въ чело̀ є҆гѡ̀, и҆ ᲂу҆нзѐ ка́мень под̾ шле́момъ є҆гѡ̀ въ чело̀ є҆гѡ̀, и҆ падѐ (голїа́ѳъ) на лицы̀ свое́мъ на зе́млю.
  • И҆ ᲂу҆крѣпи́сѧ даві́дъ над̾ и҆ноплеме́нникомъ пра́щею и҆ ка́менемъ, и҆ поразѝ и҆ноплеме́нника, и҆ ᲂу҆мертвѝ є҆го̀: ѻ҆рꙋ́жїѧ же не бѣ̀ въ рꙋцѣ̀ даві́довѣ.
  • И҆ течѐ ско́рѡ даві́дъ, и҆ ста̀ над̾ ни́мъ, и҆ взѧ̀ ме́чь є҆гѡ̀, и҆ и҆звлечѐ є҆го̀ ѿ нѣ́дръ є҆гѡ̀, и҆ ᲂу҆мертвѝ є҆го̀, и҆ ѿсѣчѐ и҆́мъ главꙋ̀ є҆гѡ̀. И҆ ви́дѣша и҆ноплемє́нницы, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆́мре си́льный и҆́хъ, и҆ бѣжа́ша.
  • И҆ воста́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы и҆ і҆ꙋ̑дины и҆ воскли́кнꙋша, и҆ погна́ша созадѝ и҆́хъ да́же до вхо́да ге́ѳова и҆ до вра́тъ а҆скалѡ́нскихъ: и҆ падо́ша ᲂу҆ѧ́звленни (мно́зи) и҆ноплемє́нницы по пꙋтѝ вра́тъ и҆ да́же до ге́ѳа и҆ а҆ккарѡ́на.
  • И҆ возврати́шасѧ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы гна́вшїи в̾слѣ́дъ и҆ноплемє́нникъ, и҆ потопта́ша полкѝ и҆́хъ.
  • И҆ взѧ̀ даві́дъ главꙋ̀ и҆ноплеме́нника и҆ внесѐ ю҆̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ положѝ во хра́минѣ свое́й.
  • И҆ є҆гда̀ ви́дѣ саꙋ́лъ даві́да и҆сходѧ́ща во срѣ́тенїе и҆ноплеме́нника, речѐ ко а҆вени́рꙋ кнѧ́зю си́лы: чі́й є҆́сть сы́нъ ю҆́ноша се́й, а҆вени́ре; И҆ речѐ а҆вени́ръ: да живе́тъ дꙋша̀ твоѧ̀, царю̀, ꙗ҆́кѡ не вѣ́мъ.
  • И҆ речѐ ца́рь: вопросѝ ᲂу҆̀бо ты̀, чі́й є҆́сть сы́нъ ю҆́ноша се́й;
  • Є҆гда́ же возврати́сѧ даві́дъ по ᲂу҆бїе́нїи и҆ноплеме́нника, взѧ̀ є҆го̀ а҆вени́ръ и҆ приведѐ є҆го̀ пред̾ саꙋ́ла: глава́ же и҆ноплеме́ннича бѣ̀ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀.
  • И҆ речѐ къ немꙋ̀ саꙋ́лъ: чі́й є҆сѝ сы́нъ, ю҆́ноше; И҆ речѐ даві́дъ: сы́нъ раба̀ твоегѡ̀ і҆ессе́а ѿ виѳлее́ма.
  • Филистимляне собрали войска свои для войны и собрались в Сокхофе, что в Иудее, и расположились станом между Сокхофом и Азеком в Ефес-Даммиме.
  • А Саул и Израильтяне собрались и расположились станом в долине дуба и приготовились к войне против Филистимлян.
  • И стали Филистимляне на горе с одной стороны, и Израильтяне на горе с другой стороны, а между ними была долина.
  • И выступил из стана Филистимского единоборец, по имени Голиаф, из Гефа; ростом он – шести локтей и пяди.
  • Медный шлем на голове его; и одет он был в чешуйчатую броню, и вес брони его – пять тысяч сиклей меди;
  • медные наколенники на ногах его, и медный щит за плечами его;
  • и древко копья его, как навой у ткачей; а самое копье его в шестьсот сиклей железа, и пред ним шел оруженосец.
  • И стал он и кричал к полкам Израильским, говоря им: зачем вышли вы воевать? Не Филистимлянин ли я, а вы рабы Сауловы? Выберите у себя человека, и пусть сойдет ко мне;
  • если он может сразиться со мною и убьет меня, то мы будем вашими рабами; если же я одолею его и убью его, то вы будете нашими рабами и будете служить нам.
  • И сказал Филистимлянин: сегодня я посрамлю полки Израильские; дайте мне человека, и мы сразимся вдвоем.
  • И услышали Саул и все Израильтяне эти слова Филистимлянина, и очень испугались и ужаснулись.
  • Давид же был сын Ефрафянина из Вифлеема Иудина, по имени Иессея, у которого было восемь сыновей. Этот человек во дни Саула достиг старости и был старший между мужами.
  • Три старших сына Иессеевы пошли с Саулом на войну; имена трех сыновей его, пошедших на войну: старший – Елиав, второй за ним – Аминадав, и третий – Самма;
  • Давид же был меньший. Трое старших пошли с Саулом,
  • а Давид возвратился от Саула, чтобы пасти овец отца своего в Вифлееме.
  • И выступал Филистимлянин тот утром и вечером и выставлял себя сорок дней.
  • И сказал Иессей Давиду, сыну своему: возьми для братьев своих ефу сушеных зерен и десять этих хлебов и отнеси поскорее в стан к твоим братьям;
  • а эти десять сыров отнеси тысяченачальнику и наведайся о здоровье братьев и узнай о нуждах их.
  • Саул и они и все Израильтяне находились в долине дуба и готовились к сражению с Филистимлянами.
  • И встал Давид рано утром, и поручил овец сторожу, и, взяв ношу, пошел, как приказал ему Иессей, и пришел к обозу, когда войско выведено было в строй и с криком готовилось к сражению.
  • И расположили Израильтяне и Филистимляне строй против строя.
  • Давид оставил свою ношу обозному сторожу и побежал в ряды и, придя, спросил братьев своих о здоровье.
  • И вот, когда он разговаривал с ними, единоборец, по имени Голиаф, Филистимлянин из Гефа, выступает из рядов Филистимских и говорит те слова, и Давид услышал их.
  • И все Израильтяне, увидев этого человека, убегали от него и весьма боялись.
  • И говорили Израильтяне: видите этого выступающего человека? Он выступает, чтобы поносить Израиля. Если бы кто убил его, одарил бы того царь великим богатством, и дочь свою выдал бы за него, и дом отца его сделал бы свободным в Израиле.
  • И сказал Давид людям, стоящим с ним: что сделают тому, кто убьет этого Филистимлянина и снимет поношение с Израиля? ибо кто этот необрезанный Филистимлянин, что так поносит воинство Бога живаго?
  • И сказал ему народ те же слова, говоря: вот что сделано будет тому человеку, который убьет его.
  • И услышал Елиав, старший брат Давида, что говорил он с людьми, и рассердился Елиав на Давида и сказал: зачем ты сюда пришел и на кого оставил немногих овец тех в пустыне? Я знаю высокомерие твое и дурное сердце твое, ты пришел посмотреть на сражение.
  • И сказал Давид: что же я сделал? не слова ли это?
  • И отворотился от него к другому и говорил те же слова, и отвечал ему народ по-прежнему.
  • И услышали слова, которые говорил Давид, и пересказали Саулу, и тот призвал его.
  • И сказал Давид Саулу: пусть никто не падает духом из-за него; раб твой пойдет и сразится с этим Филистимлянином.
  • И сказал Саул Давиду: не можешь ты идти против этого Филистимлянина, чтобы сразиться с ним, ибо ты еще юноша, а он воин от юности своей.
  • И сказал Давид Саулу: раб твой пас овец у отца своего, и когда, бывало, приходил лев или медведь и уносил овцу из стада,
  • то я гнался за ним и нападал на него и отнимал из пасти его; а если он бросался на меня, то я брал его за космы и поражал его и умерщвлял его;
  • и льва и медведя убивал раб твой, и с этим Филистимлянином необрезанным будет то же, что с ними, потому что так поносит воинство Бога живаго. [Не пойти ли мне и поразить его, чтобы снять поношение с Израиля? Ибо кто этот необрезанный?]
  • И сказал Давид: Господь, Который избавлял меня от льва и медведя, избавит меня и от руки этого Филистимлянина. И сказал Саул Давиду: иди, и да будет Господь с тобою.
  • И одел Саул Давида в свои одежды, и возложил на голову его медный шлем, и надел на него броню.
  • И опоясался Давид мечом его сверх одежды и начал ходить, ибо не привык к такому вооружению; потом сказал Давид Саулу: я не могу ходить в этом, я не привык. И снял Давид все это с себя.
  • И взял посох свой в руку свою, и выбрал себе пять гладких камней из ручья, и положил их в пастушескую сумку, которая была с ним; и с сумкою и с пращею в руке своей выступил против Филистимлянина.
  • Выступил и Филистимлянин, идя и приближаясь к Давиду, и оруженосец шел впереди его.
  • И взглянул Филистимлянин и, увидев Давида, с презрением посмотрел на него, ибо он был молод, белокур и красив лицем.
  • И сказал Филистимлянин Давиду: что ты идешь на меня с палкою [и с камнями]? разве я собака? [И сказал Давид: нет, но хуже собаки.] И проклял Филистимлянин Давида своими богами.
  • И сказал Филистимлянин Давиду: подойди ко мне, и я отдам тело твое птицам небесным и зверям полевым.
  • А Давид отвечал Филистимлянину: ты идешь против меня с мечом и копьем и щитом, а я иду против тебя во имя Господа Саваофа, Бога воинств Израильских, которые ты поносил;
  • ныне предаст тебя Господь в руку мою, и я убью тебя, и сниму с тебя голову твою, и отдам [труп твой и] трупы войска Филистимского птицам небесным и зверям земным, и узнает вся земля, что есть Бог в Израиле;
  • и узнает весь этот сонм, что не мечом и копьем спасает Господь, ибо это война Господа, и Он предаст вас в руки наши.
  • Когда Филистимлянин поднялся и стал подходить и приближаться навстречу Давиду, Давид поспешно побежал к строю навстречу Филистимлянину.
  • И опустил Давид руку свою в сумку и взял оттуда камень, и бросил из пращи и поразил Филистимлянина в лоб, так что камень вонзился в лоб его, и он упал лицем на землю.
  • Так одолел Давид Филистимлянина пращею и камнем, и поразил Филистимлянина и убил его; меча же не было в руках Давида.
  • Тогда Давид подбежал и, наступив на Филистимлянина, взял меч его и вынул его из ножен, ударил его и отсек им голову его; Филистимляне, увидев, что силач их умер, побежали.
  • И поднялись мужи Израильские и Иудейские, и воскликнули и гнали Филистимлян до входа в долину и до ворот Аккарона. И падали поражаемые Филистимляне по дороге Шааримской до Гефа и до Аккарона.
  • И возвратились сыны Израилевы из погони за Филистимлянами и разграбили стан их.
  • И взял Давид голову Филистимлянина и отнес ее в Иерусалим, а оружие его положил в шатре своем.
  • Когда Саул увидел Давида, выходившего против Филистимлянина, то сказал Авениру, начальнику войска: Авенир, чей сын этот юноша? Авенир сказал: да живет душа твоя, царь; я не знаю.
  • И сказал царь: так спроси, чей сын этот юноша?
  • Когда же Давид возвращался после поражения Филистимлянина, то Авенир взял его и привел к Саулу, и голова Филистимлянина была в руке его.
  • И спросил его Саул: чей ты сын, юноша? И отвечал Давид: сын раба твоего Иессея из Вифлеема.
  • შეჰყარეს ფილისტიმელებმა საომრად ლაშქარი; შეიკრიბნენ იუდას სოქოთში და დაიბანაკეს სოქოთსა და ყაზეკას შორის, ეფეს-დამიმში.
  • ხოლო საული და ისრაელი შეგროვდნენ და დაბანაკდნენ მუხნარის ველზე, დაეწყვნენ ფილისტიმელებთან საბრძოლველად.
  • ფილისტიმელები ერთი მთის ფერდობზე იდგნენ, ისრაელი მეორე მთის ფერდობზე; ხევი იყო მათ შორის.
  • გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, გათელი. ექვსი წყრთა და ერთი მტკაველი იყო მისი სიმაღლე.
  • თავზე სპილენძის მუზარადი ეხურა, ჯაჭვის ჯავშანი ემოსა; ჯავშნის წონა ხუთი ათასი შეკელი იყო.
  • ფეხებზე სპილენძის საბარკულები ეკეთა, მხარზე სპილენძის ჰოროლი ჰქონდა გადებული.
  • მისი შუბის ტარი საქსოვი ლილვის ოდენა იყო; შუბის რკინის წვერი ექვსას შეკელს იწონიდა; წინ ფარის მტვირთველი მიუძღოდა.
  • მოდგა იგი და შესძახა ისრაელის რაზმებს: რატომ გამოხვედით საბრძოლველად? განა მე ფილისტიმელი არა ვარ ან თქვენ საულის მორჩილნი არა ხართ? გამოარჩიეთ თქვენში კაცი და ჩამოვიდეს ჩემთან.
  • თუ გამიმკლავდება და დამამარცხებს, თქვენი მორჩილნი გავხდებით, თუ მე გავუმკლავდი და დავამარცხე, თქვენ გაგვიხდებით მორჩილებად და გვემსახურებით.
  • თქვა ფილისტიმელმა: სირცხვილს ვაჭმევ დღეს ისრაელის რაზმებს. გამომიყვანეთ კაცი ვინმე, რომ პირისპირ შევებათ ერთმანეთს.
  • გაიგონეს საულმა და მთელმა ისრაელმა ფილისტიმელის სიტყვები, დაფრთხნენ და შეშინდნენ მეტისმეტად.
  • დავითი იყო შვილი იმ ეფრათელისა, იუდას ბეთლემიდან, რომელსაც სახელად ერქვა იესე და რვა ვაჟიშვილი ჰყავდა. საულის დროს მოხუცებული იყო ეს კაცი, ხანდაზმული.
  • წაჰყვა საულს ბრძოლაში იესეს სამი უფროსი ვაჟიშვილი; ომში წასული მისი ვაჟიშვილების სახელები იყო: პირმშოს ელიაბი, მომდევნოსი - ამინადაბი, მესმესი - შამა.
  • დავითი კი მათზე უმცროსი იყო. წაჰყვა სამი უფროსი საულს.
  • ხოლო დავითი მოდიოდა ხოლმე საულთან და უკან ბრუნდებოდა, რათა ემწყესა მამამისის ფარა ბეთლემში.
  • გამოდიოდა ის ფილისტიმელი დილით და საღამოთი და ასე იქცეოდა ორმოცი დღე.
  • უთხრა იესემ დავითს, თავის ვაჟიშვილს: აიღე ეს ერთი ეფა ქუმელი, ეს ათი პური და სასწრაფოდ წაუღე შენს ძმებს ბანაკში.
  • ხოლო ეს ათი თავი ყველი ათასისთავს წაუღე; მოიკითხე ძმები და მოიტანე მათი ამბავი.
  • საული, ისინი და მთელი ისრაელი მუხნარის ველზე ებრძოდნენ ფილისტიმელებს.
  • დილაადრიანად ადგა დავითი, ცხვარი მოყარაულეს დაუტოვა, აიკიდა ტვირთი და წავიდა, როგორც იესეს ჰქონდა მისთვის ნაბრძანები. მიადგა ბანაკს, როცა ჯარი ირაზმებოდა და საბრძოლო ყიჟინას სცემდა.
  • დაეწყვნენ რაზმებად ერთმანეთის პირისპირ ისრაელი და ფილისტიმელები.
  • ჩააბარა დავითმა თავისი ტვირთი ტვირთის ყარაულს და მიაშურა რაზმს. მივიდა და მოიკითხა თავისი ძმები.
  • მათთან ლაპარაკში იყო, რომ გამოვიდა ფილისტიმელთა რაზმიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, ფილისტიმელი, გათელი, და წინანდებურად იწყო ლაპარაკი. ყველაფერი მოისმინა დავითმა.
  • როგორც კი დაინახეს ეს კაცი, გაიქცნენ მისგან ისრაელიანები, რადგან შეშინდნენ მეტისმეტად.
  • ამბობდნენ ერთმანეთში ისრაელიანები: ხედავთ ამ კაცს, რომ აღზევებულა? ისრაელის შესარცხვენად აღზევდა იგი. მის მძლეველს დოვლათით აავსებს მეფე, თავის ასულს მიათხოვებს ცოლად და მამამისის სახლს გაააზაგებს ისრაელში.
  • ჰკითხა დავითმა ახლოს მდგარ კაცებს: რა ბედი ეწევა კაცს, ვინც იმ ფილისტიმელს დაამარცხებს და სირცხვილს მოხოცავს ისრაელს? რადგან ვინ არის ეგ წინდაუცვეთელი ფილისტიმელი, ასეთ სირცხვილში რომ აგდებს დღეს ღვთის რაზმებს?
  • უთხრა მას ხალხმა იგივე სიტყვები: ასეთი და ასეთი ბედი ეწევაო კაცს, ვინც მას დაამარცხებს.
  • გაიგონა ელიაბმა, მისმა უფროსმა ძმამ, ხალხს რომ ელაპარაკებოდა დავითი და განურისხდა მას ელიაბი, უთხრა: რისთვის ჩამოხვედი აქ? ვის დაუტოვე ის მცირე ფარა უდაბნოში? ვიცი შენი ამპარტავნებისა და შენი ავგულობის ამბავი; მხოლოდ ბრძოლის საყურებლად ხარ ჩამოსული.
  • თქვა დავითმა: რა გავაკეთე ისეთი? ცუდი ხომ არაფერი მითქვამს?
  • სხვა მხარეს გატრიალდა მისგან და იკითხა იგივე ამბავი. იგივე უპასუხა ხალხმა, რაც სხვებმა უთხრეს.
  • გაიგონეს დავითის ნათქვამი სიტყვები და მიუტანეს საულს; მანაც მოაყვანინა იგი.
  • უთხრა დავითმა საულს: ნურვის გული ნუ შედრკება მის წინაშე. წავა შენი მორჩილი და შეებრძოლება ამ ფილისტიმელს.
  • უთხრა საულმა დავითს: ვერ გახვალ საბრძოლველად მაგ ფილისტიმელთან, რადგან შენ ჯერ ბავშვი ხარ, ის კი მებრძოლია სიყრმითგანვე.
  • უთხრა დავითმა საულს: მწყემსავდა შენი მორჩილი თავისი მამის ფარას და, როცა დაეცემოდა ლომი ან დათვი და გაიტაცებდა ფარიდან ცხვარს,
  • გავეკიდებოდი, ვკლავდი და პირიდან გამოვგლეჯდი ხოლმე. თუ დამეცემოდა, ყბაში ჩავავლებდი ხელს და ვკლავდი.
  • ლომსაც და დათვსაც ამარცხებდა შენი მორჩილი; ამ წინდაუცვეთელ ფილისტიმელსაც იგივე დაემართება, რადგან სირცხვილში აგდებს იგი ცოცხალი ღვთის რაზმებს.
  • თქვა დავითმა: უფალი, რომელიც დამიხსნიდა ხოლმე ლომისაგან და დათვისაგან, ახლაც დამიხსნის ამ ფილისტიმელისგან. უთხრა საულმა დავითს: წადი, უფალი იყოს შენთან!
  • შემოსა საულმა დავითი თავისი საკუთარი სამოსელით, თავზე სპილენძის მუზარადი დაახურა და ჯავშანი ჩააცვა.
  • შემოირტყა მახვილი დავითმა სამოსელს ზემოდან და იწყო სიარული, რადგან ნაჩვევი არ იყო. უთხრა დავითმა საულს: არ შემიძლია ამაში სიარული, რადგან არა ვარ ნაჩვევი. და მოიხსნა ისინი დავითმა.
  • აიღო ხელში თავისი კომბალი, გამოარჩია ხუთი რიყის ქვა და ჩაყარა ისინი მწყემსის გუდაში, რომელსაც თან ატარებდა. ხელთ იპყრა შურდული და გავიდა ფილისტიმელთან.
  • გამოვიდა ფილისტიმელიც და წავიდა დავითისკენ; წინ ფარისმტვირთველი მიუძღოდა.
  • დაინახა ფილისტიმელმა დავითი და საცინად აიგდო, რადგან ყმაწვილი იყო იგი და წითური, ლამაზი შესახედავიც.
  • უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: ძაღლი ხომ არა ვარ, ჯოხით რომ გამოდიხარ ჩემთან. დასწყევლა ფილისტიმელმა დავითი თავისი ღმერთების სახელით.
  • უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: ახლოს მოდექი, რომ ცის ფრინველებს და ველის მხეცებს გადავუგდო შენი გვამი.
  • უთხრა დავითმა ფილისტიმელს: შენ ხმლით, შუბითა და ფარით გამოდიხარ ჩემთან, მე კი ცაბაოთ უფლის, ისრაელის მხედრობის ღმერთის სახელით გამოვდივარ, რომელიც შენ შეურაცხყავი.
  • დღეს ჩამაგდებინებს ხელში შენს თავს უფალი და დაგამარცხებ, თავს მოგაცლი და ფილისტიმელთა გვამებს ცის ფრინველთ და მიწის ცხოველებს გადავუყრი დღეს, რათა გაიგოს მთელმა ქვეყანამ, რომ ჰყავს ისრაელს ღმერთი.
  • გაიგოს მთელმა კრებულმა, რომ არა მახვილითა და შუბით იხსნის უფალი, რომ უფლის ნებაზეა ომი და ხელში ჩაგვაგდებინებს თქვენს თავს.
  • როცა აღიმართა ფილისტიმელი და მიუახლოვდა დავითს, მკვირცხლად გაიქცა დავითი რაზმისკენ ფილისტიმელთან შესახვედრად.
  • ჩაჰყო ხელი დავითმა გუდაში და ამოიღო იქიდან ქვა, სტყორცნა შურდული და შიგ შუბლში მოარტყა ფილისტიმელს; შუბლში ჩაეჭედა ქვა და პირქვე დაემხო ფილისტიმელი.
  • სძლია დავითმა ფილისტიმელს შურდულითა და ქვით; დაამარცხა ფილისტიმელი და მოკლა იგი. მახვილი არ სჭერია ხელში დავითს.
  • მიირბინა დავითმა და თავზე დაადგა ფილისტიმელს; აიღო მისი მახვილი, იშიშვლა და მოაკვდინა იგი; მახვილით მოსჭრა თავი. დაინახეს ფილისტიმელებმა, რომ მკვდარი იყო მათი გმირი, და გაიქცნენ.
  • მაშინ წამოიშალნენ ისრაელისა და იუდას მებრძოლები და ყიჟინით დაედევნენ ფილისტიმელებს ხეობამდე და ყეკრონის კარიბჭეებამდე. ეცემოდნენ განგმირული ფილისტიმელები შაყარაიმის გზაზე, გათამდე და ყეკრონამდე.
  • მობრუნდნენ უკან ისრაელიანები ფილისტიმელთა მდევარიდან და გაძარცვეს მათი ბანაკი.
  • აიღო დავითმა ფილისტიმელის თავი და მიიტანა იგი იერუსალემს, ხოლო მისი საჭურველი თავის კარავში დააწყო.
  • როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელის წინააღმდეგ გამავალი დავითი, ჰკითხა აბნერს, მხედართმთავარს: ვისი შვილია ეს ყმაწვილი, აბნერ? მიუგო აბნერმა: შენს თავს გეფიცები, არ ვიცი, მეფეო.
  • თქვა მეფემ: იკითხე, ვისი შვილია ეს ჭაბუკი.
  • როცა დაბრუნდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ, ხელი მოჰკიდა მას აბნერმა და წარუდგინა საულს; ხელში ფილისტიმელის თავი ეჭირა.
  • უთხრა საულმა: ვისი შვილი ხარ, ყმაწვილო? მიუგო დავითმა: შენი მორჩილის, იესეს შვილი ვაბ, ბეთლემელის.