Скрыть
Церковнославянский (рус)
[Зач. 278.] Па́велъ, посла́н­никъ Иису́съ Христо́въ по повелѣ́нiю Бо́га Спа́са на́­шего и Го́спода Иису́са Христа́ упова́нiя на́­шего,
тимоѳе́ю при­­сному ча́ду въ вѣ́рѣ: благода́ть, ми́лость, ми́ръ от­ Бо́га Отца́ на́­шего и Христа́ Иису́са Го́спода на́­шего.
Я́коже умоли́хъ тя́ пребы́ти во Ефе́сѣ, иды́й въ македо́нiю, да завѣща́еши нѣ́кимъ не и́нако учи́ти,
ниже́ внима́ти ба́снемъ и родосло́виемъ безконе́чнымъ, я́же стяза́нiя творя́тъ па́че, не́жели Бо́жiе стро­е́нiе, е́же въ вѣ́рѣ.
Коне́цъ же завѣща́нiя е́сть любы́ от­ чи́ста се́рдца и со́вѣсти благі́я и вѣ́ры нелицемѣ́рныя,
въ ни́хже нѣ́цыи погрѣши́в­ше, уклони́шася въ суесло́вiя,
хотя́ще бы́ти законо­учи́теле, не разумѣ́юще ни я́же глаго́лютъ, ни о ни́хже утвержда́ютъ.
[Зач. 279.] Вѣ́мы же, я́ко до́бръ зако́нъ [е́сть], а́ще кто́ его́ зако́н­нѣ твори́тъ,
вѣ́дый сiе́, я́ко пра́веднику зако́нъ не лежи́тъ {не положе́нъ}, но беззако́н­нымъ и непокори́вымъ, нечести́вымъ [же] и грѣ́шникомъ, непра́веднымъ и скве́рнымъ, отца́ и ма́тере досади́телемъ, муже­убі́йцамъ,
блуднико́мъ, мужело́жникомъ, разбо́йникомъ, [клеветнико́мъ, скотоло́жникомъ,] лжи́вымъ, клятвопресту́пникомъ, и а́ще что́ и́но здра́вому уче́нiю проти́вит­ся,
по благовѣ́стiю сла́вы блаже́н­наго Бо́га, е́же мнѣ́ увѣ́рено бы́сть.
[Зач. 280А.] И благодарю́ укрѣпля́ющаго мя́ Христа́ Иису́са Го́спода на́­шего, я́ко вѣ́рна мя́ непщева́, положи́въ [мя́] въ слу́жбу,
бы́в­ша мя́ иногда́ ху́лника и гони́теля и досади́теля: но поми́лованъ бы́хъ, я́ко невѣ́дый сотвори́хъ въ невѣ́р­ст­вiи:
упре­умно́жися же благода́ть Го́спода на́­шего [Иису́са Христа́] съ вѣ́рою и любо­́вiю я́же о Христѣ́ Иису́сѣ.
[Зач. 280Б.] Вѣ́рно сло́во и вся́каго прiя́тiя досто́йно, я́ко Христо́съ Иису́съ прiи́де въ мíръ грѣ́шники спасти́, от­ ни́хже пе́рвый е́смь а́зъ.
Но сего́ ра́ди поми́лованъ бы́хъ, да во мнѣ́ пе́рвѣмъ пока́жетъ Иису́съ Христо́съ все́ долготерпѣ́нiе, за о́бразъ хотя́щихъ вѣ́ровати ему́ въ жи́знь вѣ́чную.
Царю́ же вѣко́въ нетлѣ́н­ному, неви́димому, еди́ному прему́дрому Бо́гу, че́сть и сла́ва во вѣ́ки вѣко́въ. Ами́нь.
[Зач. 281.] Сiе́ же завѣща́нiе предаю́ ти, ча́до тимоѳе́е, по бы́в­шихъ на тя́ пре́жде проро́че­ст­вiихъ, да во́ин­ствуеши въ ни́хъ до́брое во́ин­ство,
имѣ́я вѣ́ру и благу́ю со́вѣсть, ю́же нѣ́цыи от­ри́нув­ше, от­ вѣ́ры от­падо́ша:
от­ ни́хже е́сть имене́й и Алекса́ндръ, и́хже преда́хъ сатанѣ́, да нака́жут­ся не ху́лити.
Синодальный
[Зач. 278.] Павел, Апостол Иисуса Христа по повелению Бога, Спасителя нашего, и Господа Иисуса Христа, надежды нашей,
Тимофею, истинному сыну в вере: благодать, милость, мир от Бога, Отца нашего, и Христа Иисуса, Господа нашего.
Отходя в Македонию, я просил тебя пребыть в Ефесе и увещевать некоторых, чтобы они не учили иному
и не занимались баснями и родословиями бесконечными, которые производят больше споры, нежели Божие назидание в вере.
Цель же увещания есть любовь от чистого сердца и доброй совести и нелицемерной веры,
от чего отступив, некоторые уклонились в пустословие,
желая быть законоучителями, но не разумея ни того, о чем говорят, ни того, что утверждают.
[Зач. 279.] А мы знаем, что закон добр, если кто законно употребляет его,
зная, что закон положен не для праведника, но для беззаконных и непокоривых, нечестивых и грешников, развратных и оскверненных, для оскорбителей отца и матери, для человекоубийц,
для блудников, мужеложников, человекохищников, (клеветников, скотоложников,) лжецов, клятвопреступников, и для всего, что противно здравому учению,
по славному благовестию блаженного Бога, которое мне вверено.
[Зач. 280А.] Благодарю давшего мне силу, Христа Иисуса, Господа нашего, что Он признал меня верным, определив на служение,
меня, который прежде был хулитель и гонитель и обидчик, но помилован потому, что так поступал по неведению, в неверии;
благодать же Господа нашего (Иисуса Христа) открылась во мне обильно с верою и любовью во Христе Иисусе.
[Зач. 280Б.] Верно и всякого принятия достойно слово, что Христос Иисус пришел в мир спасти грешников, из которых я первый.
Но для того я и помилован, чтобы Иисус Христос во мне первом показал все долготерпение, в пример тем, которые будут веровать в Него к жизни вечной.
Царю же веков нетленному, невидимому, единому премудрому Богу честь и слава во веки веков. Аминь.
[Зач. 281.] Преподаю тебе, сын мой Тимофей, сообразно с бывшими о тебе пророчествами, такое завещание, чтобы ты воинствовал согласно с ними, как добрый воин,
имея веру и добрую совесть, которую некоторые отвергнув, потерпели кораблекрушение в вере;
таковы Именей и Александр, которых я предал сатане, чтобы они научились не богохульствовать.
Грузинский
პავლე, ქრისტე იესოს მოციქული, ღვთის, ჩვენი მაცხოვრის და ჩვენი სასოების, იესო ქრისტეს ბრძანებით.
ტიმოთეს, ჭეშმარიტ შვილს რწმენაში: მადლი, წყალობა და მშვიდობა მამა ღმერთისა და ჩვენი უფლის ქრისტე იესოსაგან.
როცა მაკედონიაში მივდიოდი, გთხოვდი დარჩენილიყავი ეფესოში და გემცნო ზოგიერთებისათვის, რომ არ ასწავლონ განსხვავებული რამ
და არ შეაჩერონ ყურადღება ზღაპრებსა და დაუსრულებელ საგვარტომო ნუსხებზე, რომლებიც დავას უფრო იწვევენ, ვიდრე ღვთიურ მნეობას რწმენაში.
ხოლო მცნების მიზანია წმიდა გულით, კეთილი სინდისითა და უთვალთმაქცო რწმენით სიყვარული,
რასაც ზოგიერთები ასცდნენ და გადაუხვიეს ამაო ლაყბობისაკენ.
რადგან სურთ რჯულის მასწავლებლები იყვნენ, არ კი გაეგებათ, რას ლაპარაკობენ და რას ამტკიცებენ.
ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ რჯული მაშინ არის კეთილი, თუ ვინმე ჯეროვნად იყენებს მას.
ცნობილია, რომ რჯული დადგენილია არა მართალთათვის, არამედ ურჯულოთა და ურჩთა, უღვთოთა და ცოდვილთა, გარყვნილთა და უწმიდურთა, დედ-მამის მკვლელთა და კაცისმკვლელთათვის,
მეძავთა და მამათმავალთა, კაცის-მპარავთა და ცრუთა, ფიცის გამტეხთა და ყველა სხვათათვის, ვინც საღ მოძღვრებას ეწინააღმდეგება,
კურთხეული ღვთის დიდებული სახარების თანახმად, რომელიც მე მაქვს მონდობილი.
ვემადლიერები მას, ვინც ძალა მომცა — ჩვენს უფალს ქრისტე იესოს, რომელმაც სარწმუნოდ მიმიჩნია და განმაწესა მსახურებად.
მე, რომელიც უწინ მგმობელი, მდევნელი და შეურაცხმყოფელი ვიყავი, მაგრამ შეწყალებულ ვიქენი, ვინაიდან უმეცარი ვიყავი და ვიქცეოდი ურწმუნოებით.
მაგრამ უფრო მეტად გაუხვდა ჩვენი უფლის მადლი რწმენით და სიყვარულით ქრისტე იესოში.
სარწმუნოა და სრულიად მიღების ღირსია სიტყვა, რომ ქრისტე იესო მოვიდა სოფელში ცოდვილთა სახსნელად, რომელთა შორის პირველი მე ვარ.
სწორედ იმიტომ ვიქენი შეწყალებული, რომ იესო ქრისტეს ჩემით პირველად ეჩვენებინა მთელი სულგრძელება მათდა სამაგალითოდ, რომლებიც ირწმუნებენ მას საუკუნო სიცოცხლისათვის.
ხოლო საუკუნეთა მეფეს, უხრწნელს, უხილავს, ერთადერთ ღმერთს — მას დიდება და პატივი უკუნეთი უკუნისამდე. ამინ.
ამ მცნებას შენ განდობ, შვილო ტიმოთე, შენზე მოვლენილი უწინდელი წინასწარმეტყველების თანახმად, რათა იომო, როგორც კეთილმა მეომარმა,
გქონდეს რწმენა და კეთილი სინდისი, რომელიც უარყვეს ზოგიერთებმა და დაიმსხვრა მათი რწმენის ხომალდი.
მათგან არიან ჰიმენევსი და ალექსანდრე, რომლებიც სატანას გადავეცი, რათა ისწავლონ, რომ აღარ დაგმონ.
Paolo, apostolo di Cristo Gesù per comando di Dio nostro salvatore e di Cristo Gesù nostra speranza,
a Timòteo, vero figlio mio nella fede: grazia, misericordia e pace da Dio Padre e da Cristo Gesù Signore nostro.
Partendo per la Macedonia, ti raccomandai di rimanere a Èfeso perché tu ordinassi a taluni di non insegnare dottrine diverse
e di non aderire a favole e a genealogie interminabili, le quali sono più adatte a vane discussioni che non al disegno di Dio, che si attua nella fede.
Lo scopo del comando è però la carità, che nasce da un cuore puro, da una buona coscienza e da una fede sincera.
Deviando da questa linea, alcuni si sono perduti in discorsi senza senso,
pretendendo di essere dottori della Legge, mentre non capiscono né quello che dicono né ciò di cui sono tanto sicuri.

Noi sappiamo che la Legge è buona, purché se ne faccia un uso legittimo,
nella convinzione che la Legge non è fatta per il giusto, ma per gli iniqui e i ribelli, per gli empi e i peccatori, per i sacrìleghi e i profanatori, per i parricidi e i matricidi, per gli assassini,
i fornicatori, i sodomiti, i mercanti di uomini, i bugiardi, gli spergiuri e per ogni altra cosa contraria alla sana dottrina,
secondo il vangelo della gloria del beato Dio, che mi è stato affidato.
Rendo grazie a colui che mi ha reso forte, Cristo Gesù Signore nostro, perché mi ha giudicato degno di fiducia mettendo al suo servizio me,
che prima ero un bestemmiatore, un persecutore e un violento. Ma mi è stata usata misericordia, perché agivo per ignoranza, lontano dalla fede,
e così la grazia del Signore nostro ha sovrabbondato insieme alla fede e alla carità che è in Cristo Gesù.
Questa parola è degna di fede e di essere accolta da tutti: Cristo Gesù è venuto nel mondo per salvare i peccatori, il primo dei quali sono io.
Ma appunto per questo ho ottenuto misericordia, perché Cristo Gesù ha voluto in me, per primo, dimostrare tutta quanta la sua magnanimità, e io fossi di esempio a quelli che avrebbero creduto in lui per avere la vita eterna.
Al Re dei secoli, incorruttibile, invisibile e unico Dio, onore e gloria nei secoli dei secoli. Amen.
Questo è l'ordine che ti do, figlio mio Timòteo, in accordo con le profezie già fatte su di te, perché, fondato su di esse, tu combatta la buona battaglia,
conservando la fede e una buona coscienza. Alcuni, infatti, avendola rinnegata, hanno fatto naufragio nella fede;
tra questi Imeneo e Alessandro, che ho consegnato a Satana, perché imparino a non bestemmiare.


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки