Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

2-я книга Паралипоменон (Хроник)

 
  • Посла́ же езекі́а ко всему́ Изра́илю и Иу́дѣ, и написа́ посла́нiя ко Ефре́му и Манассі́и, да прiи́дутъ къ до́му Госпо́дню во Иерусали́мъ сотвори́ти па́сху Го́споду Бо́гу Изра́илеву.
  • И усовѣ́това ца́рь и кня́зи и все́ мно́же­с­т­во во Иерусали́мѣ сотвори́ти па́сху во вторы́й ме́сяцъ:
  • не воз­мого́ша бо сотвори́ти во вре́мя свое́, я́ко свяще́н­ницы не очи́стишася дово́лни, и лю́дiе не у́ собра́шася во Иерусали́мъ.
  • И уго́дно бы́сть сло́во царе́ви и всему́ мно́же­ст­ву.
  • И поста́виша сло́во, да про́йдетъ про́повѣдь во ве́сь Изра́иль от­ вирсаве́и да́же до Да́на, да прiи́дутъ сотвори́ти па́сху Го́споду Бо́гу Изра́илеву во Иерусали́мѣ, мно́зи бо не сотвори́ша по писа́нiю.
  • И по­идо́ша гонцы́ съ посла́ньми от­ царя́ и от­ нача́лниковъ во ве́сь Изра́иль и Иуде́ю по повелѣ́нiю царе́ву, глаго́люще: сы́нове Изра́илевы, обрати́теся ко Го́споду Бо́гу Авраа́млю и Исаа́кову и Иа́ковлю, и обрати́те спа́сшихся, и́же избы́ша от­ руки́ царя́ Ассу́рска,
  • и не бу́дите я́коже отцы́ ва́ши и бра́тiя ва́ша, и́же от­ступи́ша от­ Го́спода Бо́га оте́цъ сво­и́хъ, и предаде́ и́хъ въ погубле́нiе, я́коже вы́ ви́дите:
  • и ны́нѣ не ожесточи́те серде́цъ ва́шихъ, я́коже отцы́ ва́ши: дади́те сла́ву Го́споду Бо́гу и вни́дите во святи́лище его́, е́же освяти́ во вѣ́къ, и служи́те Го́споду Бо́гу ва́­шему, и от­врати́тъ от­ ва́съ гнѣ́въ я́рости сво­ея́:
  • поне́же егда́ обрати́теся вы́ ко Го́споду, бра́тiя ва́ша и ча́да ва́ша бу́дутъ въ щедро́тахъ предъ всѣ́ми плѣни́в­шими и́хъ, и воз­врати́тъ въ зе́млю сiю́, зане́ ми́лостивъ и ще́дръ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ, и не от­врати́тъ лица́ сво­его́ от­ на́съ, а́ще обрати́мся къ нему́.
  • И бя́ху гонцы́ проходя́ще от­ гра́да во гра́дъ, на горѣ́ Ефре́мли и Манассі́инѣ, да́же и до Завуло́на: и бы́ша я́ко посмѣява́еми и поруга́еми.
  • Но му́жiе от­ Аси́ра и от­ Манассі́и и от­ Завуло́на устыди́шася и прiидо́ша въ Иерусали́мъ и во Иуде́ю.
  • И бы́сть рука́ Госпо́дня да́ти и́мъ се́рдце еди́но прiити́, е́же сотвори́ти по повелѣ́нiю царе́ву и князе́й сло́во Госпо́дне.
  • И собра́шася во Иерусали́мъ лю́дiе мно́зи, да сотворя́тъ пра́здникъ опрѣсно́ковъ въ ме́сяцъ вторы́й, со́нмъ мно́гъ зѣло́.
  • И воста́ша, и разори́ша олтари́, и́же во Иерусали́мѣ, и вся́, въ ни́хже кадя́ху и́доломъ, испроверго́ша и вверго́ша и́хъ въ пото́къ ке́дрскiй,
  • и пожро́ша па́сху въ четвертый­на́­де­сять де́нь ме́сяца втора́го: свяще́н­ницы же и леви́ти умили́шася и освяти́шася, и при­­несо́ша всесожже́нiя въ до́мъ Госпо́день:
  • и ста́ша въ чи́нѣ сво­е́мъ по обы́чаю сво­ему́, по за́повѣди Моисе́а человѣ́ка Бо́жiя, и свяще́н­ницы прiе́мляху кро́вь от­ руку́ Леви́тску.
  • Поне́же мно́гъ наро́дъ освяще́нъ не бы́сть, леви́ти же бя́ху жру́ще па́сху вся́кому, и́же не можа́­ше освяти́тися Го́споду:
  • поне́же бо́лшая ча́сть люді́й от­ Ефре́ма и Манассі́и, и Иссаха́ра и Завуло́на освяще́н­на не бы́сть, но ядо́ша па́сху не по писа́нiю.
  • И помоли́ся езекі́а о ни́хъ глаго́ля Госпо́дь Бо́гъ благі́й да уми́лостивит­ся о вся́цѣмъ се́рдцы напра́вив­шемся е́же взыска́ти Го́спода Бо́га оте́цъ сво­и́хъ, а не по очище́нiю святы́нь.
  • И услы́ша Госпо́дь езекі́ю и изцѣли́ лю́ди.
  • И сотвори́ша сы́нове Изра́илевы обрѣ́тшiися во Иерусали́мѣ пра́здникъ опрѣсно́ковъ се́дмь дні́й въ весе́лiи вели́цѣ хва́ляще Го́спода на вся́къ де́нь, леви́ти же и свяще́н­ницы во орга́ны Го́споду.
  • И глаго́ла езекі́а ко вся́кому се́рдцу леви́товъ, и́же имѣ́хъ ра́зумъ бла́гъ ко Го́споду: и сконча́ша пра́здникъ опрѣсно́ковъ се́дмь дні́й жру́ще же́ртву спасе́нiя и исповѣ́да­ю­щеся Го́споду Бо́гу оте́цъ сво­и́хъ.
  • И усовѣ́това ве́сь собо́ръ ку́пно сотвори́ти и́ны се́дмь дні́й [пра́здника]: и сотвори́ша се́дмь дні́й ины́хъ въ весе́лiи.
  • Поне́же езекі́а ца́рь Иу́динъ даде́ нача́тки всему́ наро́ду ты́сящу телце́въ и се́дмь ты́сящъ ове́цъ: нача́лницы же да́ша лю́демъ телце́въ ты́сящу и ове́цъ де́сять ты́сящъ, и освяти́шася свяще́н­никовъ мно́же­с­т­во.
  • И воз­ра́довася вся́ це́рковь, свяще́н­ницы и леви́ти, и все́ мно́же­с­т­во Иу́дино и обрѣ́тшiися изъ Иерусали́ма, и при­­ше́лцы при­­ше́дшiи от­ земли́ Изра́илевы и обита́ющiи во Иуде́и.
  • И бы́сть весе́лiе ве́лiе во Иерусали́мѣ: я́ко от­ дні́й соломо́на, сы́на дави́дова царя́ Изра́илева, не бы́сть таковы́й пра́здникъ во Иерусали́мѣ.
  • И воста́ша свяще́н­ницы и леви́ти и благослови́ша люді́й, и услы́шанъ бы́сть гла́съ и́хъ, и прiи́де моле́нiе и́хъ въ жили́ще свято́е его́ на небо.
  • И послал Езекия по всей земле Израильской и Иудее, и письма писал к Ефрему и Манассии, чтобы пришли в дом Господень, в Иерусалим, для совершения пасхи Господу Богу Израилеву.
  • И положили на совете царь и князья его и все собрание в Иерусалиме – совершить пасху во второй месяц,
  • ибо не могли совершить ее в свое время, потому что священники еще не освятились в достаточном числе и народ не собрался в Иерусалим.
  • И понравилось это царю и всему собранию.
  • И определили объявить по всему Израилю, от Вирсавии до Дана, чтобы шли в Иерусалим для совершения пасхи Господу Богу Израилеву, потому что давно не совершали ее, как предписано.
  • И пошли гонцы с письмами от царя и от князей его по всей земле Израильской и Иудее, и по повелению царя говорили: дети Израиля! обратитесь к Господу Богу Авраама, Исаака и Израиля, и Он обратится к остатку, уцелевшему у вас от руки царей Ассирийских.
  • И не будьте таковы, как отцы ваши и братья ваши, которые беззаконно поступали пред Господом Богом отцов своих; и Он предал их на опустошение, как вы видите.
  • Ныне не будьте жестоковыйны, как отцы ваши, покоритесь Господу и приходите во святилище Его, которое Он освятил навек; и служите Господу Богу вашему, и Он отвратит от вас пламень гнева Своего.
  • Когда вы обратитесь к Господу, тогда братья ваши и дети ваши [будут] в милости у пленивших их и возвратятся в землю сию, ибо благ и милосерд Господь Бог ваш и не отвратит лица от вас, если вы обратитесь к Нему.
  • И ходили гонцы из города в город по земле Ефремовой и Манассииной и до Завулоновой, но над ними смеялись и издевались.
  • Однако некоторые из колена Асирова, Манассиина и Завулонова смирились и пришли в Иерусалим.
  • И над Иудеею была рука Божия, даровавшая им единое сердце, чтоб исполнить повеление царя и князей, по слову Господню.
  • И собралось в Иерусалим множество народа для совершения праздника опресноков, во второй месяц, – собрание весьма многочисленное.
  • И встали и ниспровергли жертвенники, которые были в Иерусалиме; и всё, на чем совершаемо было курение [идолам], разрушили и бросили в поток Кедрон;
  • и закололи пасхального агнца в четырнадцатый день второго месяца. Священники и левиты устыдившись освятились и принесли всесожжения в дом Господень,
  • и стали на своем месте по уставу своему, по закону Моисея, человека Божия. Священники кропили кровью [принимая ее] из рук левитов.
  • Так как много было в собрании таких, которые не освятились, то вместо нечистых левиты закололи пасхального агнца, для посвящения Господу.
  • Многие из народа, большею частью из колена Ефремова и Манассиина, Иссахарова и Завулонова, не очистились; однако же они ели пасху, не по уставу.
  • Но Езекия помолился за них, говоря: Господь благий да простит каждого, кто расположил сердце свое к тому, чтобы взыскать Господа Бога, Бога отцов своих, хотя и без очищения священного!
  • И услышал Господь Езекию и простил народ.
  • И совершили сыны Израилевы, находившиеся в Иерусалиме, праздник опресноков в семь дней, с великим веселием; каждый день левиты и священники славили Господа на орудиях, устроенных для славословия Господа.
  • И говорил Езекия по сердцу всем левитам, имевшим доброе разумение в служении Господу. И ели праздничное семь дней, принося жертвы мирные и славя Господа Бога отцов своих.
  • И решило все собрание праздновать другие семь дней, и провели эти семь дней в веселии,
  • потому что Езекия, царь Иудейский, выставил для собравшихся тысячу тельцов и десять тысяч мелкого скота, и вельможи выставили для собравшихся тысячу тельцов и десять тысяч мелкого скота; и священников освятилось уже много.
  • И веселились все собравшиеся из Иудеи, и священники и левиты, и все собрание, пришедшее от Израиля, и пришельцы, пришедшие из земли Израильской и обитавшие в Иудее.
  • И было веселие великое в Иерусалиме, потому что со дней Соломона, сына Давидова, царя Израилева, не бывало подобного сему в Иерусалиме.
  • И встали священники и левиты, и благословили народ; и услышан был голос их, и взошла молитва их в святое жилище Его на небеса.
  • Хиския Ысрайыл менен Жєйєттєн бардык аймагына чабармандарды чаптырып, Ысрайылдын Кудай-Тењирине арнап Пасах майрамын љткљрєш єчєн, Иерусалимге, Тењирдин єйєнљ келєєгљ Эпрайым менен Менашеге кат жазып жљнљттє.
  • Падыша љз тљрљлљрє менен жана Иерусалимдеги эл менен Пасах майрамын экинчи айда љткљрљлє деп кењешти.
  • Анткени аны љз убагында љткљрљ албай калышкан, себеби ыйык кызмат кылуучулар жетишерлик санда ыйыкталып бєтљ элек болчу, эл да Иерусалимге жыйнала элек болчу.
  • Муну падыша да, бєт эл да жактырды.
  • Ысрайылдын Кудай-Тењиринин Пасах майрамын љткљрєш єчєн, Бейер-Шебадан Данга чейинки аймакта жашаган ысрайылдыктардын баарына Иерусалимге келєєнє жарыя кылууну чечишти, себеби мыйзамда жазылгандай, ал майрамды кљптљн бери љткљрєшљ элек болчу.
  • Чабармандар падышадан, анын тљрљлљрєнљн каттарды алып, бардык Ысрайыл менен Жєйєттєн жерлерине чапкылап, падышанын буйругун жар салып жєрєштє: «Оо Ысрайыл уулдары! Ата-бабањар Ыбрайым, Ыскак, Ысрайылдын Кудай-Тењирине кайрылгыла! Ошондо Ашур падышаларынын колдорунан аман калган силерге Ал да жєзєн бурат.
  • Ата-бабаларыњардын Кудай-Тењиринин алдында мыйзамсыз иш кылган љзєњљрдєн ата-бабаларыњар менен бир туугандарыњардай болбогула. Љзєњљр кљрєп турганыњардай, Тењир алардын кыйратылуусуна жол берди.
  • Эми ата-бабаларыњарга окшоп тоњ моюн болбогула, Тењирге моюн сунгула. Тєбљлєккљ ыйык кылып койгон Анын ыйык жайына келгиле. Љз Кудай-Тењирињерге кызмат кылгыла. Ошондо Ал силерден жалындаган каарын кайт кылат.
  • Силер Тењирге кайрылсањар, силердин бир туугандарыњар, балдарыњар туткундап алгандардан ырайым таап, љз жерине кайтышат, анткени Кудай-Тењирињер ырайымдуу, боорукер. Эгерде силер Кудай-Тењирињерге кайрылсањар, Ал силерден жєзєн бурбайт».
  • Чабармандар Эпрайымдын, Менашенин жерлеринде шаардан шаарга чапкылап, Забулундун жерине чейин жетишти. Бирок аларды шылдыњдап, мазактап жатышты.
  • Ошого карабастан Ашырдын, Менашенин, Забулундун тукумдарынан кээ бирљљлљр моюн сунуп, Иерусалимге келишти.
  • Жєйєт аймагындагылар Тењирдин сљзє боюнча падыша менен тљрљлљрдєн буйруктарын аткарышы єчєн, аларга бир жєрљк берген Кудайдын колу алардын єстєндљ болду.
  • Экинчи айда Ачыткысыз нан майрамын љткљрєш єчєн, Иерусалимге кљп эл келди, ал жерге кљп сандагы эл чогулду.
  • Иерусалимдеги курмандык чалынуучу жайларды кыйратып, таш буркандарга арнап жыпар жыттуу зат тєтљтєлєєчє жайлардын баарын талкалап, Кидрон суусуна ыргытып жиберишти.
  • Экинчи айдын он тљртєнчє кєнє Пасах майрамына арналган козуну союшту. Ыйык кызмат кылуучулар менен лебилер уялышып, љздљрєн ыйыкташты да, Тењир єйєнљ бєтєндљй љрттљлєєчє курмандыктарды алып келишти.
  • Кудайдын кулу Мусанын мыйзамы боюнча, љз тартиби боюнча љз-љз орундарына турушту. Ыйык кызмат кылуучулар лебилердин колунан козунун канын алып, кан чачышты.
  • Жыйналган элдин арасында ыйыкталбаган адамдар кљп болгондуктан, таза эместердин ордуна лебилер Тењирге арнап Пасах козусун союшту.
  • Кљпчєлєк эл, айрыкча Эпрайымдын, Менашенин, Исахардын, Забулундун тукуму тазаланган эмес экен, ошентсе да, алар Пасах тамагын жешти, бирок мыйзам боюнча эмес.
  • Бирок Хиския алар єчєн: «Кайрымдуу Кудай, ыйыкталбаган болсо да, ата-бабаларынын Кудай-Тењирин издљљгљ жєрљгєн бурган ар бир адамды кечире кљр!» – деп сыйынды.
  • Тењир Хискиянын сыйынганын угуп, элди кечирди.
  • Иерусалимге келген Ысрайыл уулдары Ачыткысыз нан майрамын жети кєн зор кубаныч менен майрамдашты. Лебилер менен ыйык кызмат кылуучулар кєн сайын аспаптарда ойноп, Тењирди дањкташты.
  • Анан Хиския Тењирге чын жєрљктљн кызмат кылган лебилерге жакшы сљздљрдє айтты. Майрам тамактарын жети кєн жешип, тынчтык курмандыктарын чалышып, ата-бабаларынын Кудай-Тењирин дањазалашты.
  • Бардык жыйын дагы жети кєн майрамдоону чечип, ал жети кєндє да шаттык менен љткљрєштє.
  • Анткени Жєйєт падышасы Хиския жыйналган элге бир мињ букачар, он мињ майда мал берди жана тљрљлљр да жыйналган элге бир мињ букачар, он мињ майда мал беришти. Ошентип, ыйыкталган ыйык кызмат кылуучулардын саны кљбљйдє.
  • Жєйєт аймагынан келген ыйык кызмат кылуучулар менен лебилер, Ысрайылдан келген эл, Жєйєт жана Ысрайыл жеринде жашаган келгиндердин бардыгы кљњєл ачышты.
  • Иерусалимде укмуштай кубанычтуу улуу майрам болду. Анткени Ысрайыл падышасы Дљљт уулу Сулаймандын тушунан бери мындай майрам љткљрєлљ элек болчу.
  • Ыйык кызмат кылуучулар менен лебилер туруп, жалпы элге бата беришти. Кудай алардын єнєн укту, алардын сыйынуусу Тењирдин асмандагы ыйык жайына жетти.
  • Ézéchias envoya des messagers dans tout Israël et Juda, et il écrivit aussi des lettres à Éphraïm et à Manassé, pour qu'ils viennent à la maison de l'Éternel à Jérusalem célébrer la Pâque en l'honneur de l'Éternel, le Dieu d'Israël.
  • Le roi, ses chefs, et toute l'assemblée avaient tenu conseil à Jérusalem, afin que la Pâque fût célébrée au second mois;
  • car on ne pouvait la faire en son temps, parce que les sacrificateurs ne s'étaient pas sanctifiés en assez grand nombre et que le peuple n'était pas rassemblé à Jérusalem.
  • La chose ayant eu l'approbation du roi et de toute l'assemblée,
  • ils décidèrent de faire une publication dans tout Israël, depuis Beer Schéba jusqu'à Dan, pour que l'on vînt à Jérusalem célébrer la Pâque en l'honneur de l'Éternel, le Dieu d'Israël. Car elle n'était plus célébrée par la multitude comme il est écrit.
  • Les coureurs allèrent avec les lettres du roi et de ses chefs dans tout Israël et Juda. Et, d'après l'ordre du roi, ils dirent: Enfants d'Israël, revenez à l'Éternel, le Dieu d'Abraham, d'Isaac et d'Israël, afin qu'il revienne à vous, reste échappé de la main des rois d'Assyrie.
  • Ne soyez pas comme vos pères et comme vos frères, qui ont péché contre l'Éternel, le Dieu de leurs pères, et qu'il a livrés à la désolation, comme vous le voyez.
  • Ne raidissez donc pas votre cou, comme vos pères; donnez la main à l'Éternel, venez à son sanctuaire qu'il a sanctifié pour toujours, et servez l'Éternel, votre Dieu, pour que sa colère ardente se détourne de vous.
  • Si vous revenez à l'Éternel, vos frères et vos fils trouveront miséricorde auprès de ceux qui les ont emmenés captifs, et ils reviendront dans ce pays; car l'Éternel, votre Dieu, est compatissant et miséricordieux, et il ne détournera pas sa face de vous, si vous revenez à lui.
  • Les coureurs allèrent ainsi de ville en ville dans le pays d'Éphraïm et de Manassé, et jusqu'à Zabulon. Mais on se riait et l'on se moquait d'eux.
  • Cependant quelques hommes d'Aser, de Manassé et de Zabulon s'humilièrent et vinrent à Jérusalem.
  • Dans Juda aussi la main de Dieu se déploya pour leur donner un même coeur et leur faire exécuter l'ordre du roi et des chefs, selon la parole de l'Éternel.
  • Un peuple nombreux se réunit à Jérusalem pour célébrer la fête des pains sans levain au second mois: ce fut une immense assemblée.
  • Ils se levèrent, et ils firent disparaître les autels sur lesquels on sacrifiait dans Jérusalem et tous ceux sur lesquels on offrait des parfums, et ils les jetèrent dans le torrent de Cédron.
  • Ils immolèrent ensuite la Pâque le quatorzième jour du second mois. Les sacrificateurs et les Lévites, saisis de confusion, s'étaient sanctifiés, et ils offrirent des holocaustes dans la maison de l'Éternel.
  • Ils occupaient leur place ordinaire, conformément à la loi de Moïse, homme de Dieu, et les sacrificateurs répandaient le sang, qu'ils recevaient de la main des Lévites.
  • Comme il y avait dans l'assemblée beaucoup de gens qui ne s'étaient pas sanctifiés, les Lévites se chargèrent d'immoler les victimes de la Pâque pour tous ceux qui n'étaient pas purs, afin de les consacrer à l'Éternel.
  • Car une grande partie du peuple, beaucoup de ceux d'Éphraïm, de Manassé, d'Issacar et de Zabulon, ne s'étaient pas purifiés, et ils mangèrent la Pâque sans se conformer à ce qui est écrit. Mais Ézéchias pria pour eux, en disant: Veuille l'Éternel, qui est bon,
  • pardonner à tous ceux qui ont appliqué leur coeur à chercher Dieu, l'Éternel, le Dieu de leurs pères, quoiqu'ils n'aient pas pratiqué la sainte purification!
  • L'Éternel exauça Ézéchias, et il pardonna au peuple.
  • Ainsi les enfants d'Israël qui se trouvèrent à Jérusalem célébrèrent la fête des pains sans levain, pendant sept jours, avec une grande joie; et chaque jour les Lévites et les sacrificateurs louaient l'Éternel avec les instruments qui retentissaient en son honneur.
  • Ézéchias parla au coeur de tous les Lévites, qui montraient une grande intelligence pour le service de l'Éternel. Ils mangèrent les victimes pendant sept jours, offrant des sacrifices d'actions de grâces, et louant l'Éternel, le Dieu de leurs pères.
  • Toute l'assemblée fut d'avis de célébrer sept autres jours. Et ils célébrèrent joyeusement ces sept jours;
  • car Ézéchias, roi de Juda, avait donné à l'assemblée mille taureaux et sept mille brebis, et les chefs lui donnèrent mille taureaux et dix mille brebis, et des sacrificateurs en grand nombre s'étaient sanctifiés.
  • Toute l'assemblée de Juda, et les sacrificateurs et les Lévites, et tout le peuple venu d'Israël, et les étrangers venus du pays d'Israël ou établis en Juda, se livrèrent à la joie.
  • Il y eut à Jérusalem de grandes réjouissances; et depuis le temps de Salomon, fils de David, roi d'Israël, rien de semblable n'avait eu lieu dans Jérusalem.
  • Les sacrificateurs et les Lévites se levèrent et bénirent le peuple; et leur voix fut entendue, et leur prière parvint jusqu'aux cieux, jusqu'à la sainte demeure de l'Éternel.