Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

2-я книга Паралипоменон (Хроник)
 

 
  • И взя́ша лю́дiе земли́ Иоаха́за сы́на Иосі́ина, и пома́заша его́, и поста́виша его́ царе́мъ вмѣ́сто отца́ его́ во Иерусали́мѣ.
  • Два́десяти трiе́хъ лѣ́тъ бы́сть Иоаха́зъ, егда́ ца́р­ст­вовати нача́, и три́ ме́сяцы ца́р­ст­вова во Иерусали́мѣ.
  • И́мя же ма́тере его́ Амита́лъ, дще́рь иеремі́ина от­ ловны́.
  • И сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ по всѣ́мъ, я́же сотвори́ша отцы́ его́.
  • [И плѣни́ Иоаха́за,] и окова́ его́ фарао́нъ нехао́ въ Девла́ѳѣ въ земли́ еѳа́мли, е́же не ца́р­ст­вовати ему́ во Иерусали́мѣ,
  • и преведе́ его́ ца́рь во Еги́петъ, и воз­ложи́ да́нь на зе́млю [Изра́илеву] сто́ тала́нтъ сребра́ и тала́нтъ зла́та.
  • И поста́ви фарао́нъ нехао́ Елiаки́ма сы́на Иосі́ина царе́мъ надъ Иу́дою и Иерусали́момъ вмѣ́сто Иосі́и отца́ его́, и премѣни́ и́мя его́ Иоаки́мъ. Иоаха́за же бра́та его́ взя́ фарао́нъ нехао́ и введе́ его́ во Еги́петъ, и у́мре та́мо:
  • сребро́ же и зла́то даде́ фарао́ну. Тогда́ нача́ земля́ подда́на бы́ти, е́же дая́ти сребро́ по словеси́ фарао́нову: и кі́йждо по си́лѣ истяза́­ше сребро́ и зла́то от­ люді́й земли́, е́же дая́ти фарао́ну нехао́.
  • Два́десяти пяти́ лѣ́тъ бѣ́ Иоаки́мъ, егда́ ца́р­ст­вовати нача́, и едино­на́­де­сять лѣ́тъ ца́р­ст­вова во Иерусали́мѣ. И́мя же ма́тере его́ зехо́ра, дще́рь нирі́ева от­ ра́мы. Сотвори́ же лука́вое предъ Го́сподемъ по всѣ́мъ, ели́ка сотвори́ша отцы́ его́.
  • Во дни́ его́ прiи́де навуходоно́соръ ца́рь Вавило́нскiй на зе́млю, и бѣ́ ему́ служа́ три́ лѣ́та и от­ступи́ от­ него́.
  • И посла́ Госпо́дь на ни́хъ халде́и и разбо́йники си́рскiя и разбо́йники Моави́тскiя, и сыно́въ Аммо́новыхъ и самарі́йскихъ, и по словеси́ се́мъ от­ступи́ша по словеси́ Госпо́дню, [е́же глаго́ла] у́сты́ рабо́въ сво­и́хъ проро́ковъ.
  • Оба́че я́рость Госпо́дня бѣ́ на Иу́дѣ, е́же от­ри́нути его́ от­ лица́ сво­его́, грѣ́хъ ра́ди Манассі́иныхъ во всѣ́хъ, я́же сотвори́,
  • и въ кро́ви непови́н­нѣй, ю́же излiя́ Иоаки́мъ, и напо́лни Иерусали́мъ кро́ве непови́н­ныя. Но не восхотѣ́ Госпо́дь искорени́ти и́хъ.
  • И взы́де на него́ навуходоно́соръ ца́рь Вавило́нскiй, и окова́ его́ око́вами мѣ́дяными, и при­­веде́ его́ въ Вавило́нъ:
  • и ча́сть сосу́довъ до́му Госпо́дня пренесе́ въ Вавило́нъ и поста́ви я́ во хра́мѣ сво­е́мъ въ Вавило́нѣ.
  • Про́чая же слове́съ Иоаки́мовыхъ, и вся́, я́же содѣ́ла, не се́ ли, сiя́ пи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Иу́диныхъ? И у́спе Иоаки́мъ со отцы́ сво­и́ми и погребе́нъ бы́сть въ ганоза́нѣ со отцы́ сво­и́ми. И воцари́ся Иехоні́а сы́нъ его́ вмѣ́сто его́.
  • Осми­на́­де­ся­ти лѣ́тъ бѣ́ Иехоні́а, егда́ ца́р­ст­вовати нача́, и три́ ме́сяцы и де́сять дні́й ца́р­ст­вова во Иерусали́мѣ, и сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ.
  • Егда́ же лѣ́ту кру́гъ враща́­шеся, посла́ навуходоно́соръ ца́рь, и́же и введе́ его́ въ Вавило́нъ съ предраги́ми сосу́ды до́му Госпо́дня, а царе́мъ поста́ви седекі́ю бра́та отцу́ его́ надъ Иу́дою и Иерусали́момъ.
  • Два́десять еди́но лѣ́то бы́сть седекі́и, егда́ ца́р­ст­вовати нача́, един­на́десять лѣ́тъ ца́р­ст­вова во Иерусали́мѣ:
  • и сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ Бо́гомъ сво­и́мъ, и не усрами́ся лица́ иеремі́и проро́ка от­ у́стъ Госпо́днихъ,
  • егда́ от­ царя́ навуходоно́сора от­ве́ржеся, и́же закля́ его́ предъ Бо́гомъ: и ожесточи́ вы́ю свою́ и се́рдце свое́ укрѣпи́, да не обрати́т­ся ко Го́споду Бо́гу Изра́илеву.
  • И вси́ сла́внiи Иу́дины и свяще́н­ницы и лю́дiе земли́ умно́жиша е́же преступи́ти преступле́нiя ме́рзостей язы́ческихъ, и оскверни́ша до́мъ Госпо́день, и́же во Иерусали́мѣ.
  • И посыла́­ше Госпо́дь Бо́гъ оте́цъ и́хъ къ ни́мъ руко́ю проро́ковъ сво­и́хъ у́тренюя и посыла́я вѣ́ст­ники своя́, поне́же щадя́ше люді́й сво­и́хъ и святи́лища сво­его́: и ті́и поноша́ху посло́мъ Бо́жiимъ,
  • и уничижа́ху словеса́ его́, и руга́хуся проро́комъ его́, до́ндеже сни́де гнѣ́въ Госпо́день на лю́ди его́, до́ндеже не бы́сть изцѣле́нiя.
  • И наведе́ на ни́хъ царя́ Халде́йска, и поби́ младе́нцы и́хъ мече́мъ въ дому́ святы́ни его́: и не пощадѣ́ седекі́и и дѣ́въ и́хъ не поми́лова, и ста́рцы и́хъ изведе́, и всѣ́хъ предаде́ въ ру́ки и́хъ,
  • и вся́ сосу́ды до́му Бо́жiя вели́кiя и ма́лыя, и сокро́вища це́ркве Госпо́дни, и вся́ сокро́вища царе́ва и вельмо́жъ, вся́ внесе́ въ Вавило́нъ:
  • и зажже́ до́мъ Госпо́день и разори́ стѣ́ну Иерусали́млю, и столпы́ его́ сожже́ огне́мъ и вся́къ сосу́дъ драгі́й истни́:
  • и пресели́ оста́в­шихся въ Вавило́нъ, и бы́ша ему́ и сыно́мъ его́ въ рабы́ да́же до ца́р­ст­ва ми́дскаго,
  • да испо́лнит­ся сло́во Госпо́дне уста́ми иеремі́и, доне́лѣже прiя́ земля́ суббо́ты своя́ суббо́т­ст­вовати во вся́ дни́ запустѣ́нiя сво­его́: суббо́т­ст­вова до соверше́нiя седми́десяти лѣ́тъ.
  • Въ лѣ́то пе́рвое ки́ра царя́ пе́рсскаго, повнегда́ испо́лнитися словесе́мъ Госпо́днимъ усты́ иеремі́и, воз­дви́же Госпо́дь ду́хъ ки́ра царя́ пе́рсскаго, и повелѣ́ проповѣ́дати во все́мъ ца́р­ст­вiи сво­е́мъ писа́нiемъ, глаго́ля:
  • сiя́ глаго́летъ ки́ръ ца́рь пе́рсскiй: вся́ ца́р­ст­ва земли́ даде́ ми Госпо́дь Бо́гъ небе́сный, и то́й заповѣ́да мнѣ́ созда́ти себѣ́ до́мъ во Иерусали́мѣ, и́же е́сть во Иуде́и: кто́ въ ва́съ от­ всѣ́хъ люді́й его́? да бу́детъ Бо́гъ его́ съ ни́мъ, и да взы́детъ.
  • Моли́тва Манассі́и царя́ Иуде́йска, егда́ плѣне́нъ держа́­шеся во Вавило́нѣ.
  • Го́споди Вседержи́телю, Бо́же оте́цъ на́шихъ, Авраа́мовъ и Исаа́ковъ и Иа́ковль и сѣ́мене и́хъ пра́веднаго,
  • сотвори́вый не́бо и зе́млю со все́ю лѣ́потою и́хъ и связа́вый мо́ре сло́вомъ повелѣ́нiя тво­его́, заключи́вый бе́здну и запеча́т­ст­вовавый ю́ стра́шнымъ и сла́внымъ и́менемъ тво­и́мъ, его́же вся́ боя́т­ся, и трепе́щутъ от­ лица́ си́лы тво­ея́, я́ко никто́же посто­и́тъ предъ великолѣ́пiемъ сла́вы тво­ея́, и нестерпи́мь гнѣ́въ,
  • е́же на грѣ́шники, преще́нiя тво­его́.
  • Безмѣ́рна же и неизслѣ́дован­на ми́лость обѣща́нiя тво­его́:
  • ты́ бо еси́ Госпо́дь, вы́шнiй, благо­утро́бенъ, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ и ка́яйся о зло́бахъ человѣ́ческихъ. Ты́, Го́споди, по мно́же­ст­ву бла́гости тво­ея́ обѣща́лъ еси́ покая́нiе
  • и оставле́нiе согрѣши́в­шымъ тебѣ́, и мно́же­с­т­вомъ щедро́тъ тво­и́хъ опредѣли́лъ еси́ покая́нiе грѣ́шникомъ во спасе́нiе. Ты́ у́бо, Го́споди Бо́же си́лъ, не положи́лъ еси́ покая́нiе пра́веднымъ
  • Авраа́му и Исаа́ку и Иа́кову, не согрѣши́в­шымъ тебѣ́, но положи́лъ еси́ покая́нiе мнѣ́ грѣ́шному, зане́ согрѣши́хъ па́че числа́ песка́ морска́го:
  • умно́жишася беззако́нiя моя́, Го́споди, умно́жишася беззако́нiя моя́, и нѣ́смь досто́инъ воз­зрѣ́ти и ви́дѣти высоту́ небе́сную от­ мно́же­ст­ва непра́вдъ мо­и́хъ. Сля́ченъ е́смь мно́гими у́зами желѣ́зными,
  • во е́же не воз­вести́ главы́ мо­ея́, и нѣ́сть ми ослабле́нiя: зане́ прогнѣ́вахъ я́рость твою́ и лука́вое предъ тобо́ю сотвори́хъ:
  • не сотвори́вый во́ли тво­ея́ и не сохрани́вый повелѣ́нiй тво­и́хъ, поста́вихъ ме́рзости и умно́жихъ претыка́нiя. И ны́нѣ при­­клоня́ю колѣ́на се́рдца, тре́буя от­ тебе́ бла́гости.
  • Согрѣши́хъ, Го́споди, согрѣши́хъ, и беззако́нiя моя́ а́зъ вѣ́мъ, но прошу́ моля́ся: осла́би ми́, Го́споди, осла́би ми́, и не погуби́ мене́ со беззако́нiи мо­и́ми, ниже́ въ вѣ́къ враждова́въ соблюде́ши зо́лъ мо­и́хъ, ниже́ осу́диши мя́ въ преиспо́днихъ земли́: зане́ ты́ еси́, Бо́же, Бо́гъ ка́ющихся, и на мнѣ́ яви́ши всю́ бла́гость твою́: я́ко недосто́йна су́ща спасе́ши мя́ по мно́зѣй ми́лости тво­е́й, и восхвалю́ тя́ вы́ну во дне́хъ живота́ мо­его́:
  • я́ко тя́ по­е́тъ вся́ си́ла небе́сная, и твоя́ е́сть сла́ва во вѣ́ки вѣко́въ. Ами́нь.
  • И взял народ земли Иоахаза, сына Иосиина, [и помазали его] и воцарили его, вместо отца его, в Иерусалиме.
  • Двадцати трех лет был Иоахаз, когда воцарился, и три месяца царствовал в Иерусалиме.
  • [Имя матери его – Амитал, дочь Иеремии из Ловны.
  • И сделал он лукавое пред Господом по всему, что сделали отцы его.
  • И оковал его фараон Нехао в Девлафе, в земле Емафской, чтобы не царствовать ему в Иерусалиме.]
  • И низложил его царь Египетский в Иерусалиме [и привел его царь в Египет], и наложил на землю пени сто талантов серебра и талант золота.
  • И воцарил царь Египетский над Иудеею и Иерусалимом Елиакима, брата его, и переменил имя его на Иоакима, а Иоахаза, брата его, взял Нехао и отвел его в Египет [и он умер там.
  • И серебро и золото давал фараону: тогда земля начала давать серебро по слову фараона, и каждый, по власти, требовал серебра и золота от народа земли для дани фараону Нехао].
  • Двадцати пяти лет был Иоаким, когда воцарился, и одиннадцать лет царствовал в Иерусалиме [имя матери его Зехора, дочь Нириева из Рамы]. И делал он неугодное в очах Господа Бога своего [по всему, что делали отцы его.
  • Во дни его пришел Навуходоносор, царь Вавилонский, на землю, и он служил ему три года и отступил от него.
  • И послал Господь на них Халдеев и разбойников Сирских, и разбойников Моавитских, и сынов Аммоновых и Самарийских, и отступили по слову сему, – по слову Господа устами рабов Его, пророков.
  • Впрочем гнев Господа был на Иуде, чтоб отвергнуть его от лица Его, за все грехи Манассии, которые он сделал,
  • и за кровь неповинную, которую пролил Иоаким и наполнил Иерусалим неповинною кровью. Но не восхотел Господь искоренить их].
  • Против него вышел Навуходоносор, царь Вавилонский, и оковал его оковами, чтоб отвести его в Вавилон.
  • И часть сосудов дома Господня перенес Навуходоносор в Вавилон и положил их в капище своем в Вавилоне.
  • Прочие дела Иоакима и мерзости его, какие он делал и какие найдены в нем, описаны в книге царей Израильских и Иудейских. [И почил Иоаким с отцами своими, и погребен был в Ганозане с отцами своими.] И воцарился Иехония, сын его, вместо него.
  • Восемнадцати лет был Иехония, когда воцарился, и три месяца и десять дней царствовал в Иерусалиме, и делал он неугодное в очах Господних.
  • По прошествии года послал царь Навуходоносор и велел взять его в Вавилон вместе с драгоценными сосудами дома Господня, и воцарил над Иудеею и Иерусалимом Седекию, брата его.
  • Двадцати одного года был Седекия, когда воцарился, и одиннадцать лет царствовал в Иерусалиме,
  • и делал он неугодное в очах Господа Бога своего. Он не смирился пред Иеремиею пророком, пророчествовавшим от уст Господних,
  • и отложился от царя Навуходоносора, взявшего клятву с него именем Бога, – и сделал упругою шею свою и ожесточил сердце свое до того, что не обратился к Господу Богу Израилеву.
  • Да и все начальствующие над священниками и над народом много грешили, подражая всем мерзостям язычников, и сквернили дом Господа, который Он освятил в Иерусалиме.
  • И посылал к ним Господь Бог отцов их, посланников Своих от раннего утра, потому что Он жалел Свой народ и Свое жилище.
  • Но они издевались над посланными от Бога и пренебрегали словами Его, и ругались над пророками Его, доколе не сошел гнев Господа на народ Его, так что не было ему спасения.
  • И Он навел на них царя Халдейского, – и тот умертвил юношей их мечом в доме святыни их и не пощадил [ни Седекии,] ни юноши, ни девицы, ни старца, ни седовласого: все предал Бог в руку его.
  • И все сосуды дома Божия, большие и малые, и сокровища дома Господня, и сокровища царя и князей его, все принес он в Вавилон.
  • И сожгли дом Божий, и разрушили стену Иерусалима, и все чертоги его сожгли огнем, и все драгоценности его истребили.
  • И переселил он оставшихся от меча в Вавилон, и были они рабами его и сыновей его, до воцарения царя Персидского,
  • доколе, во исполнение слова Господня, сказанного устами Иеремии, земля не отпраздновала суббот своих. Во все дни запустения она субботствовала до исполнения семидесяти лет.
  • А в первый год Кира, царя Персидского, во исполнение слова Господня, сказанного устами Иеремии, возбудил Господь дух Кира, царя Персидского, и он велел объявить по всему царству своему, словесно и письменно, и сказать:
  • так говорит Кир, царь Персидский: все царства земли дал мне Господь Бог небесный, и Он повелел мне построить Ему дом в Иерусалиме, что в Иудее. Кто есть из вас – из всего народа Его, [да будет] Господь Бог его с ним, и пусть он туда идет.
  • Молитва Манассии, царя иудейского, когда он содержался в плену в Вавилоне //Переведена с греческого; в еврейском тексте ее нет.
  • Господи Вседержителю, Боже отцев наших, Авраама и Исаака и Иакова, и семени их праведного,
  • сотворивший небо и землю со всем благолепием их, связавший море словом повеления Твоего, заключивший бездну и запечатавший ее страшным и славным именем Твоим, которого все боятся, и трепещут от лица силы Твоея, потому что никто не может устоять пред великолепием славы Твоея, и нестерпим гнев
  • прещения Твоего на грешников!
  • Но безмерна и неисследима милость обетования Твоего,
  • ибо Ты Господь вышний, благий, долготерпеливый и многомилостивый и кающийся о злобах человеческих. Ты, Господи, по множеству Твоей благости, обещал покаяние
  • и отпущение согрешившим Тебе, и множеством щедрот Твоих определил покаяние грешникам во спасение. Итак Ты, Господи, Боже праведных, не положил покаяния праведным
  • Аврааму и Исааку и Иакову, не согрешившим Тебе, но положил покаяние мне грешнику, потому что я согрешил паче числа песка морского.
  • Многочисленны беззакония мои, Господи, многочисленны беззакония мои, и я недостоин взирать и смотреть на высоту небесную от множества неправд моих. Я согбен многими железными узами,
  • так что не могу поднять головы моей, и нет мне отдохновения, потому что прогневал Тебя и сделал пред Тобою злое:
  • не исполнил воли Твоей, не сохранил повелений Твоих, поставил мерзости и умножил соблазны. И ныне преклоняю колени сердца моего, умоляя Тебя о благости.
  • Согрешил я, Господи, согрешил, и беззакония мои я знаю, но прошу, молясь Тебе: отпусти мне, Господи, отпусти мне, и не погуби меня с беззакониями моими и не осуди меня в преисподнюю. Ибо Ты Бог, Бог кающихся, и на мне яви всю благость Твою, спасши меня недостойного по великой милости Твоей, и буду прославлять Тебя во все дни жизни моей,
  • потому что Тебя славят все силы небесные, и Твоя слава во веки веков. Аминь
  • ვერ ვიშორებ მათ ჩემი ცოდვების გამო, არა მაქვს მოსვენება, რადგან განგარისხე და უკუღმართად მოვიქეცი შენს თვალში,
  • სიბილწე დავამკვიდრე და ვამრავლე შეურაცხებანი. ახლა კი მომიდრეკია ჩემი გულის მუხლნი და მოწყალებას გემუდარები.
  • შევცოდე, უფალო, შევცოდე და ჩემი ურჯულოებანი მე თავად ვუწყი; და მაინც გევედრები, მომიტევე, უფალო, მომიტევე, ნუ დამღუპავ ჩემს ურჯულოებებში, სამარადისოდ ნუ განმირისხდები ჩემი ცოდვებისთვის! მიწის ქვესკნელს ნუ მომისჯი, რადგან მონანულთა ღმერთი ხარ, უფალო! მოავლინე ჩემზე სიკეთე შენი და მიხსენი მე, უღირსი, შენი უზომო მოწყალებით,
  • და განგადიდებ დღენი ჩემნი, რადგან შენ გიგალობს ცის ყოველი ძალი და შენია დიდება უკუნისამდე, ამინ.
  • გამოიყვანა ქვეყნის ერმა იეჰოახაზი, იოშიაჰუს ძე [სცხეს მას], და მამამისის ნაცვლად გაამეფეს იერუსალიმში.
  • ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში.
  • [მისი დედა იყო ხამიტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან.
  • უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მამა-პაპა იქცეოდა.
  • ბორკილი დაადო მას ფარაონმა ნექომ დებლათში, ხამათის ქვეყანაში, რომ აღარ ემეფა იერუსალიმში].
  • გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ იერუსალიმში [წაიყვანა მეფემ ეგვიპტეს] და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და ერთი ქანქარი ოქრო.
  • ეგვიპტის მეფემ მის ნაცვლად მისი ძმა ელიაკიმი გაამეფა იუდაში და იერუსალიმში და იეჰოაკიმად შეუცვალა სახელი. მისი ძმა იეჰოახაზი კი შეიპყრო ნექომ და ეგვიპტეში წაიყვანა [და მოკვდა იქ.
  • ვერცხლსა და ოქროს აძლევდნენ ფარაონ ნექოს. მაშინ დაიწყო ქვეყანამ ხარკის აკრეფა და ვერცხლის გაღება ფარაონის ბრძანებით, და თითოეული შეძლებისდაგვარად მოითხოვდა ვერცხლსა და ოქროს ქვეყნის ერისაგან ფარაონ ნექოსთვის მისაცემად].
  • ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში.
  • [მის დროს მიუხდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, ქვეყანას და ემორჩილებოდა მას სამი წელი, და განუდგა.
  • შეუსია უფალმა მათ ქალდეველები და სირიელი ყაჩაღები, მოაბელი ყაჩაღები და ყამონიანები, სამარიელები, და განდგნენ ამ სიტყვის თანახმად, უფლის სიტყვის თანახმად, მის მორჩილთა, წინასწარმეტყველთა პირით რომ იყო ნათქვამი.
  • მაინც უფლის რისხვა იყო იუდაზე, რომ განეგდო იგი თავისი პირიდან მენაშეს ყველა ცოდვის გამო, რაც ჩაიდინა მან,
  • და უბრალო სისხლის გამო, იეჰოიაკიმმა რომ დაღვარა და რომ აავსო იერუსალიმი უბრალო სისხლით, მაგრამ არ ინება უფალმა მათი ამოგდება].
  • მოუხდა მას ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, და დაადო ბორკილები, რომ ბაბილონში წაეყვანა.
  • წაიღო ნაბუქოდონოსორმა უფლის სახლის ჭურჭლეულის ნაწილი ბაბილონში და დააწყო თავის სასახლეში, ბაბილონში.
  • იეჰოიაკიმის დანარჩენი საქმენი და სიბილწენი, რაც ჩაიდინა და რაც მის წინააღმდეგ აღმოჩნდა, ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. მის ნაცვლად მისი ძე იეჰოიაქინი გამეფდა.
  • რვა წლისა იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა და სამი თვე და ათი დღე იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში.
  • წელიწადი რომ შემოიქცა, ხალხი გაგზავნა მეფე ნაბუქოდონოსორმა და ბაბილონს გადაიყვანა იგი უფლის სახლის ძვირფას ჭურჭელთან ერთად, ხოლო იუდაზე და იერუსალიმზე მისი ძმა ციდკიაჰუ გაამეფა.
  • ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში.
  • უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის თვალში. არ მოდრკა იგი იერემია წინასწარმეტყველის წინაშე, რომელიც უფლის სიტყვას ეუბნებოდა.
  • განუდგა მეფე ნაბუქოდონოსორსაც, რომელმაც ღმერთზე დააფიცა. გაიფიცხა ქედი და გული არ მოილბო უფლისკენ, ისრაელის ღმერთისკენ მოსაქცევად.
  • ასევე მღვდლებისა და ხალხის ყველა წინამძღოლი მრავალს სცოდავდა წარმართთა ყველა სისაძაგლის კვალზე და ბილწავდნენ უფლის სახლს, რომელიც იერუსალიმში განწმიდა მან.
  • უფალი, მათი მამა-პაპის ღმერთი ადრიდანვე უგზავნიდა და უგზავნიდა მათ სიტყვას თავის მოციქულთა ხელით, რადგან ებრალებოდა მას თავისი ერი და თავისი სამყოფელი.
  • მაგრამ ისინი აბუჩად იგდებდნენ მოციქულებს, არად აგდებდნენ მის სიტყვებს და დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველებს, ვიდრე მის ერს უფლისაგან უსაშველო რისხვა არ დაატყდა.
  • მოუვლინა მათ ქალდეველთა მეფე და მახვილით ამოხოცა მათი ჭაბუკები საწმიდარის სახლში, არ დაინდო არც ჭაბუკი და არც ქალწული, არც მოხუცი და არც თმაჭაღარა - ყველანი მის ხელში ჩაყარა.
  • ღვთის სახლის ყველა ჭურჭელი - დიდი და მცირე, უფლის სახლის საგანძურები, მეფისა და მთავრების საგანძურებითურთ ერთიანად ბაბილონში გაზიდა.
  • გადაწვეს ღვთის სახლი და დაანგრიეს იერუსალიმის კედელი, გადაბუგეს ყველა მისი სასახლე და გაანადგურეს ყველა მისი ძვირფასეულობა.
  • მახვილს გადარჩენილნი ბაბილონში გადაასახლა; და იყვნენ მისი და მისი ვაჟების მორჩილნი სპარსეთის მეფობის დამყარებამდე,
  • მაგრამ მაინც არ დამცხრალა უფალი თავისი დიდი რისხვისაგან, რომლითაც მრისხანებდა უფალი იუდაზე ყველა იმ წყენის გამო, მენაშემ რომ აწყენინა.
  • თქვა უფალმა: იუდასაც მოვიკვეთ ჩემგან, როგორც ისრაელი მოვიკვეთე; განვაგდებ ამ ქალაქსაც, რომელიც ამოვირჩიე, იერუსალიმს, და სახლს, რომელზეც ვთქვი, აქ იმკვიდრებს-მეთქი ჩემი სახელი).
  • ყოველივე ამის შემდეგ, როგორც კი იოშიაჰუმ მოაწესრიგა უფლის სახლი, მიუხდა ნექო ეგვიპტის მეფე ქარხემიშს საბრძოლველად, მდინარე ევფრატზე. და გამოვიდა იოშიაჰუ მის შესახვედრად.
  • რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, იერემიას პირით ნათქვამი: ვიდრე ქვეყანა თავისი შაბათებით გაიხარებდესო. მთელ უკაცრიელობის ხანაში შაბათობდა, ვიდრე სამოცდაათი წელი არ შესრულდა.
  • კიროსის, სპარსეთის მეფის პირველ წელს, როცა იერემიას პირით ნათქვამი უფლის სიტყვა აღსრულდა, უფალმა აღძრა სპარსეთის მეფის, კიროსის სული და მან საქვეყნოდ გამოაცხადა მთელ თავის სამეფოში სიტყვიერად და წერილობით, რომ
  • ასე ამბობს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ქვეყნის ყველა სამეფო მე მიბოძა უფალმა, ცათა ღმერთმა, და დამავალა მისთვის სახლის აგება იერუსალიმში, იუდაში რომ არის. ვინც თქვენს შორის მისი ერიდან არის, უფალი, მისი ღმერთი, იყოს მასთან, და წავიდეს!
  • მენაშეს ლოცვა
    უფალო ყოვლისმპყრობელო! ჩვენი მამა-პაპის - აბრაამის, ისაკის, იაკობის და მათი მართალი მოდგმის ღმერთო,
  • . შემოქმედო ცისა და მიწისა მთელი მათი მორთულობით, ზღვის მომთრგუნველო შენი განგების სიტყვით, უფსკრულის დამგმანელო და დამბეჭდავო შენი საშინელი და დიდებული სახელით, რომლისაც ყველას ეშინია და კანკალებენ შენი ძლიერების წინაშე, რადგან გაუსაძლისია შენი ბრწყინვალების სიდიადე და აუტანელია შენი რისხვა,
  • ცოდვილებს რომ დაათევ თავზე.
  • განუზომელია და გამოუკვლეველი შენი აღთქმის წყალობა,
  • რადგან უზენაესი უფალი ხარ, შემბრალებელი, სულგრძელი და მრავალმოწყალე, კაცთა ცოდვების გამო მონანული.
  • აბრაამისთვის, ისაკისთვის და იაკობისთვის, რომელთაც არ შეუცოდავთ შენ წინაშე, მე ცოდვილს კი დამიწესე სინანული.
  • რადგან ზღვის ქვიშაზე უმეტესია ჩემი ცოდვები. გამრავლდა ჩემი ურჯულოებანი, უფალო, გამრავლდა! არა ვარ ღირსი, ცის სიმაღლეს ვუმზერდე ჩემს უსამართლობათა სიმრავლის გამო! ჩაკეცილი ვარ რკინის ბორკილების სიმძიმით,
  • უფალო, ღმერთო მართალთა, არ დაგიწესებია სინანული მართალთათვის -