Скрыть
1:2
1:3
1:4
1:5
1:6
1:7
1:8
1:9
1:10
1:11
1:12
1:13
1:14
1:15
1:16
1:17
1:18
1:19
1:20
1:21
1:22
1:23
1:24
1:26
1:27
1:28
1:29
1:30
1:31
1:32
1:33
1:35
1:36
1:37
1:38
1:39
1:40
1:41
1:42
1:43
1:44
1:45
1:47
1:48
1:49
1:50
1:51
1:52
1:53
1:54
1:55
1:56
1:57
1:58
Церковнославянский (рус)
И сотвори́ Иосі́а па́сху во Иерусали́мѣ Го́споду сво­ему́, и пожре́ па́сху четвертаго­на́­де­сять дне́ пе́рваго ме́сяца,
поставля́я свяще́н­ники по чреда́мъ въ ри́зы одѣ́ян­ны въ це́ркви Госпо́дни:
и рече́ леви́томъ священно­служи́телемъ Изра́илевымъ, да освятя́тъ себе́ Го́сподеви на поставле́нiе свята́го киво́та Госпо́дня въ дому́, его́же созда́ соломо́нъ сы́нъ дави́довъ ца́рь:
не бу́детъ ва́мъ взя́ти его́ на ра́менахъ и ны́нѣ служи́те Го́споду Бо́гу ва́­шему и пецы́теся о язы́цѣхъ его́ Изра́или, и угото́вайтеся по оте́че­ст­вомъ и племено́мъ ва́шымъ по писа́нiю дави́да царя́ Изра́илева и по вели́че­ст­ву соломо́на сы́на его́:
и ста́ните въ це́ркви по уча́стiю нача́л­ст­ва оте́ческаго ва́­шего леви́тскаго, и́же предъ бра́тiею ва́­шею сынми́ Изра́илевыми,
по чи́ну пожри́те па́сху, и же́ртвы угото́вайте бра́тiямъ ва́шымъ, и сотвори́те па́сху по за́повѣди Госпо́дни да́н­нѣй Моисе́ю.
И даде́ Иосі́а лю́демъ обрѣ́тшымся [та́мо] а́гнцевъ и овно́въ три́десять ты́сящъ, телце́въ три́ ты́сящы: сiя́ от­ ца́рскихъ дана́ су́ть по обѣща́нiю лю́демъ и свяще́н­никомъ и леви́томъ.
И даде́ хелкі́а и заха́рiа и сии́лъ при­­ста́вницы святи́лища жерце́мъ на па́сху ове́цъ двѣ́ ты́сящы ше́сть со́тъ, телце́въ три́ста.
И Иехо́нiа, и саме́а, и наѳана́илъ бра́тъ, и Асаві́а, и Охiи́лъ, и Иора́мъ тысященача́лницы да́ша леви́томъ на па́сху ове́цъ пя́ть ты́сящъ, телце́въ се́дмь со́тъ.
И си́мъ бы́в­шымъ, благолѣ́пно ста́ша свяще́н­ницы и леви́ти, имѣ́юще опрѣсно́ки, по племено́мъ
и по частенача́л­ст­вомъ отце́въ, предъ людьми́ при­­носи́ти Го́споду по пи́сан­нымъ въ кни́зѣ Моисе́овѣ, и та́ко во у́трiе.
И испеко́ша па́сху огне́мъ, я́коже подоба́­ше, и же́ртвы свари́ша въ сосу́дѣхъ мѣ́дяныхъ и въ коно́бѣхъ со благово́нiемъ, и при­­несо́ша всѣ́мъ, и́же от­ наро́да.
И по си́хъ угото́ваша себѣ́ и свяще́н­никомъ бра́тiямъ сво­и́мъ сыново́мъ Ааро́нимъ.
Иере́е бо воз­ноша́ху ту́чная до конца́ часа́, а леви́ти угото́ваша себѣ́ и жерце́мъ бра́тiи сво­е́й, сыно́мъ Ааро́нимъ.
Священ­нопѣвцы́ же сы́нове Аса́фовы бя́ху въ чину́ сво­е́мъ по за́повѣди дави́довѣ: и Аса́фъ, и заха́рiа, и еддину́съ и́же бя́ше от­ царя́.
И вра́тари при­­ кі́ихждо две́рехъ: да не преступа́етъ кі́йждо сво­ея́ чреды́, бра́тiя бо и́хъ леви́ти угото́ваша и́мъ.
И соверши́шася же́ртвы Госпо́дни въ то́й де́нь сотвори́ти па́сху
и при­­нести́ же́ртвы на же́ртвен­никъ Бо́жiй по повелѣ́нiю царя́ Иосі́и.
И обрѣ́тшiися во вре́мя то́ па́сху и пра́здникъ опрѣсно́чный дні́й се́дмь.
И не при­­несе́ся па́сха такова́ во Изра́или от­ вре́мене самуи́ла проро́ка,
и вси́ ца́рiе Изра́илевы не пра́здноваша таковы́я па́схи, какову́ сотвори́ Иосі́а, и свяще́н­ницы и леви́ти, и Иуде́е и ве́сь Изра́иль обрѣ́тшiйся во обита́нiи сво­е́мъ во Иерусали́мѣ.
Во осмо­е­на́­де­сять лѣ́то ца́р­ст­ву­ю­щу Иосі́и пра́зднована бы́сть па́сха сiя́.
И упра́влена бы́ша дѣла́ Иоси́ева предъ Го́сподемъ его́ се́рдцемъ по́лнымъ благо­че́стiя:
и я́же о не́мъ, пи́сана су́ть въ пре́жнихъ временѣ́хъ, о согрѣши́в­шихъ и нече́­ст­вовав­шихъ проти́ву Го́спода па́че вся́каго язы́ка и ца́р­ст­ва и и́миже оскорби́ша его́ въ ра́зумѣ: и словеса́ Госпо́дня воста́ша на Изра́иля.
И по всему́ дѣя́нiю сему́ Иосі́ину, случи́ся фарао́ну царю́ Еги́петскому иду́щу бра́нь воз­дви́гнути въ Харками́сѣ при­­ Евфра́тѣ: и изы́де сопроти́ву ему́ Иосі́а.
И посла́ ца́рь Еги́петскiй къ нему́, глаго́ля: что́ мнѣ́ и тебѣ́ е́сть, царю́ Иу́динъ?
нѣ́смь на тя́ по́сланъ от­ Го́спода Бо́га, на Евфра́тъ бо бра́нь моя́ е́сть: и ны́нѣ Госпо́дь со мно́ю е́сть, и Госпо́дь поспѣша́яй ми́ е́сть, от­ступи́ от­ мене́ и не сопротивля́йся Го́сподеви.
И не воз­врати́ся Иосі́а на колесни́цу свою́, но ра́товати его́ уси́ловашеся, не вне́мля словесе́мъ иеремі́и проро́ка от­ у́стъ Госпо́днихъ:
но поста́ви проти́ву его́ бра́нь на по́ли Магеддо́нстѣмъ. И снидо́ша нача́лницы ко царю́ Иосі́и.
И рече́ ца́рь отроко́мъ сво­и́мъ: изведи́те мя́ от­ бра́ни, изнемого́хъ бо зѣло́. И а́бiе изведо́ша его́ о́троцы его́ изъ ополче́нiя.
И взы́де на колесни́цу втору́ю свою́, и при­­ше́дъ во Иерусали́мъ жи́знь свою́ премѣни́, и погребе́нъ во о́тчемъ гро́бѣ.
И во все́й Иуде́и пла́каша о Иосі́и: и рыда́­ше иеремі́а проро́къ о Иосі́и, и предсѣдя́щiи со жена́ми пла́каху его́ да́же до сего́ дне́. И издаде́ся сiе́ бы́ти всегда́ на ве́сь ро́дъ Изра́илевъ.
Сiя́ же впи́сана су́ть въ кни́зѣ по́вѣстей о царе́хъ Иу́диныхъ, и ко́­еждо сотворе́ное дѣя́нiя Иосі́ина, и сла́вы его́, и ра́зума его́ въ зако́нѣ Госпо́дни: я́же пре́жде сотворе́ная от­ него́, и я́же ны́нѣ, пи́сана су́ть въ кни́зѣ царе́й Изра́илевыхъ и Иу́диныхъ.
И взе́мше су́щiи от­ язы́ка Иоаха́за сы́на Иосі́ина, поста́виша царе́мъ вмѣ́сто Иосі́и отца́ его́, су́ща два́десяти трiе́хъ лѣ́тъ.
И ца́р­ст­вова надъ Иу́дою и надъ Иерусали́момъ ме́сяцы три́: и от­ста́ви его́ ца́рь Еги́петскiй, да не ца́р­ст­вуетъ во Иерусали́мѣ.
И наложи́ на наро́дъ [Иу́динъ] сребра́ тала́нтъ сто́ и зла́та еди́нъ тала́нтъ.
И поста́ви ца́рь Еги́петскiй Иоаки́ма бра́та его́ царе́мъ Иуде́и и Иерусали́му.
И связа́ Иоаки́мъ вельмо́жы, зараки́на же бра́та сво­его́ е́мь изведе́ изъ Еги́пта.
Лѣ́тъ же бя́ше два́десяти пяти́ Иоаки́мъ, егда́ ца́р­ст­вовати нача́ въ земли́ Иу́динѣ и Иерусали́мѣ: и сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ.
На него́же изы́де навуходоно́соръ ца́рь Вавило́нскiй, и связа́ его́ мѣ́дяными у́зами, и при­­веде́ въ Вавило́нъ:
и свяще́н­ныя сосу́ды Госпо́дни взе́мъ навуходоно́соръ и при­­не́съ положи́ въ Вавило́нѣ во хра́мѣ сво­е́мъ.
А я́же о не́мъ глаго́лан­ная, и о нечистотѣ́ его́ и о злоче́стiи, пи́сана су́ть въ кни́зѣ време́нъ ца́рскихъ.
И воцари́ся Иоаки́мъ сы́нъ его́ вмѣ́сто его́: егда́ же поста́вленъ бы́сть, бя́ше лѣ́тъ осми­на́­де­ся­ти:
ца́р­ст­вова же ме́сяцы три́ и дні́й де́сять во Иерусали́мѣ, и сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ.
И по лѣ́тѣ посла́въ навуходоно́соръ, пресели́ его́ въ Вавило́нъ вку́пѣ со свяще́н­ными сосу́ды Госпо́дними,
и поста́ви седекі́ю царя́ Иуде́и и Иерусали́му, су́ща лѣ́тъ два́десяти еди́наго: ца́р­ст­вова же лѣ́тъ едино­на́­де­сять,
и сотвори́ лука́вое предъ Го́сподемъ и не устыдѣ́ся от­ слове́съ рече́н­ныхъ иеремі́ею проро́комъ от­ у́стъ Госпо́днихъ.
И закля́тъ бы́сть от­ царя́ навуходоно́сора и́менемъ Госпо́днимъ, и кля́вся от­ступи́, и ожесточи́въ свою́ вы́ю и се́рдце свое́, преступи́ зако́н­ная Го́спода Бо́га Изра́илева.
И кня́зiе люді́й и свяще́н­никовъ мно́гая беззако́нiя сотвори́ша, и преступи́ша па́че всѣ́хъ нечисто́тъ всѣ́хъ язы́ковъ, и оскверни́ша до́мъ Госпо́день освяще́н­ный во Иерусали́мѣ.
И посла́ Бо́гъ оте́цъ и́хъ чрезъ а́нгела сво­его́ при­­зва́ти и́хъ, я́ко щадя́ше ихъи жили́ще свое́:
ті́и же поруга́шася по́слан­нымъ его́: и въ о́ньже де́нь глаго́ла Госпо́дь, бя́ху руга́ющеся проро́комъ его́,
до́ндеже прогнѣ́ванъ то́й на язы́къ сво́й за злоче́стiя, повелѣ́ изы́ти на ни́хъ царе́мъ халде́йскимъ:
ті́и уби́ша ю́ношъ и́хъ мече́мъ о́крестъ свята́го до́му и́хъ: и не пощадѣ́ша ю́ноши и дѣ́вы, и ста́рца и младе́нца,
но всѣ́хъ предаде́ въ ру́ки и́хъ: и вся́ свяще́н­ныя сосу́ды Госпо́дни ма́лыя и вели́кiя, и сосу́ды киво́та Госпо́дня, и ца́рскiя ковче́ги взе́мше при­­несо́ша въ Вавило́нъ:
и сожго́ша до́мъ Госпо́день, и разори́ша стѣ́ны Иерусали́ма, и столпы́ его́ сожго́ша огне́мъ,
и сконча́ша вся́ честнѣ́йшая его́ въ ничто́же, и оста́в­шихся от­ меча́ от­ведо́ша и Вавило́нъ:
и бѣ́ша раби́ ему́ и сыно́мъ его́ да́же до ца́р­ст­ва пе́рсскаго, во исполне́нiе слове́съ Госпо́днихъ от­ у́стъ иеремі́иныхъ:
до́ндеже благо­изво́литъ земля́ суббо́ты своя́, во все́ вре́мя опустѣ́нiя сво­его́ суббо́т­ст­вовати бу́детъ во исполне́нiе лѣ́тъ седми́десяти.
Синодальный
И совершил Иосия в Иерусалиме пасху Господу своему, и закололи пасхального агнца в четырнадцатый день первого месяца,
поставив священников по чередам в облачении в храме Господнем.
И сказал левитам, священнослужителям Израилевым: освятите себя Господу, для поставления святого ковчега Господня в храме, который построил царь Соломон, сын Давидов.
Не нужно будет вам брать его на рамена; служите теперь Господу Богу вашему, и заботьтесь о народе Его Израиле, и устройтесь по родам и поколениям вашим, по расписанию Давида, царя Израилева, и по великолепию Соломона, сына его,
и став во святилище, по родовым левитским разрядам вашим пред братьями вашими, сынами Израиля,
заколите по уставу пасхального агнца и приготовьте жертвы для братьев ваших и совершите пасху по заповеди Господней, данной Моисею.
И дал Иосия в дар находившемуся там народу тридцать тысяч агнцев и козлов и три тысячи тельцов; это по обету дано от царских стад народу и священникам и левитам.
И дали Хелкия и Захария и Иеиил, начальствующие в храме, священникам на пасху две тысячи шестьсот овец и триста волов.
И Иехония и Самей и Нафаниил, брат его, и Асавия и Охиил, и Иорам, тысяченачальники, дали левитам на пасху пять тысяч овец и семьсот волов.
И когда это происходило, священники и левиты благолепно стояли по поколениям и родовым преимуществам, держа опресноки пред народом,
чтобы приносить жертвы Господу по предписанному в книге Моисеевой. И это было в раннее время.
И испекли пасхального агнца на огне, как надлежало, а жертвы сварили в медных сосудах и котлах с благовониями, и отнесли всему народу.
А после того приготовили для себя и для священников, братьев своих, сынов Аарона.
Ибо священники приносили тук до позднего времени, а потому левиты приготовляли для себя и для священников, братьев своих, сынов Аарона.
Священнопевцы же, сыны Асафовы, находились на местах своих, по установлению Давида, и Асаф и Захария и Еддинус, который был от царя.
И привратникам при каждых воротах не позволялось оставлять своей череды, потому что для них приготовляли братья их, левиты.
И совершилось в тот день все, что принадлежало к жертвоприношению Господу при совершении пасхи,
и к приношению всесожжений на жертвеннике Господнем, по повелению царя Иосии.
И совершали сыны Израилевы, в то время находившиеся там, пасху и праздник опресноков семь дней.
И не совершалось такой пасхи в Израиле от времен Самуила пророка.
И ни один из всех царей Израильских не совершал такой пасхи, какую совершил Иосия, и священники и левиты, и Иудеи и все Израильтяне, находившиеся в то время на жительстве в Иерусалиме.
В восемнадцатый год царствования Иосии совершена сия пасха.
И направлены были по прямому пути дела Иосии пред Господом от сердца, полного благочестия.
Бывшее же при нем описано в прежних летописях о согрешавших и нечествовавших против Господа больше всякого народа и царства, и чем они сознательно оскорбляли Его, и за что слова Господа восстали против Израиля.
И после всех сих деяний Иосии случилось, что фараон, царь Египетский, шел воевать в Каркамис при Евфрате, и Иосия вышел навстречу ему.
Царь Египетский послал к нему сказать: что мне и тебе, царь Иудейский?
Не против тебя послан я от Господа Бога; война моя на Евфрате, и ныне Господь со мною и Господь побуждает меня; отступи и не противься Господу.
Но не возвратился Иосия на свою колесницу, а решился воевать с ним, не вняв словам Иеремии пророка из уст Господа.
И вступил с ним в сражение на поле Мегиддо. И сошлись начальствующие к царю Иосии.
И сказал царь слугам своим: унесите меня с поля сражения, потому что я очень изнемог. И слуги его тотчас вынесли его из строя.
И взошел он на вторую колесницу свою и, возвратившись в Иерусалим, умер и погребен в гробнице отцов своих.
И плакали об Иосии во всей Иудее, плакал об Иосии и пророк Иеремия, и начальствующие с женами оплакивали его до сего дня. И это передано навсегда всему роду Израилеву.
Это написано в летописи царей Иудейских, и то, что сделано Иосиею, и слава его и его разумение закона Господня; прежние же дела его и ныне упоминаемые описаны в книге царей Израильских и Иудейских.
И взял народ Иехонию [Иоахаза], сына Иосии, и поставили его царем вместо Иосии, отца его, когда ему было двадцать три года.
И царствовал он в Иудее и Иерусалиме три месяца, и отставил его царь Египетский, чтобы не царствовать ему в Иерусалиме.
И наложил на народ сто талантов серебра и один талант золота.
И поставил царь Египетский Иоакима, брата его, царем Иудеи и Иерусалима.
И связал вельмож, а Заракина, брата его, отвел в Египет.
Был же Иоаким двадцати пяти лет, когда воцарился над Иудеею и Иерусалимом, и делал он зло пред Господом.
Против него вышел Навуходоносор, царь Вавилонский, и связал его медными узами и отвел в Вавилон.
И, взяв некоторые из священных сосудов Господа, Навуходоносор перенес их и поставил в своем капище в Вавилоне.
Сказания о нем, о его развращении и нечестии написаны в книге летописей царских.
И воцарился вместо него Иоаким, сын его; был он восемнадцати лет, когда назначен царем.
Царствовал же в Иерусалиме три месяца и десять дней, и сделал он зло пред Господом.
И через год Навуходоносор послал и отвел его в Вавилон вместе со священными сосудами Господа,
и назначил царем Иудеи и Иерусалима Седекию, который был двадцати одного года. Царствовал он одиннадцать лет.
И делал он зло пред Господом, не вняв словам, сказанным пророком Иеремиею от уст Господа.
И, быв связан от царя Навуходоносора клятвою во имя Господа, нарушил клятву, отложился и, ожесточив свою выю и сердце свое, преступил законы Господа Бога Израилева.
Также и начальники народа и священников поступали весьма нечестиво, превосходя во всех нечистотах всех язычников, и осквернили освященный в Иерусалиме храм Господень.
Бог отцов их посылал вестников Своих призывать их к обращению, так как щадил Он их и жилище Свое;
но они смеялись над вестниками Его: в тот самый день, в который Господь говорил, они насмехались над пророками Его,
доколе Он, прогневавшись на народ Свой за нечестия, повелел восстать на них царям Халдейским.
Они избили юношей их мечом вокруг святаго храма их и не пощадили ни юноши, ни девицы, ни старого, ни молодого, но все были преданы в руки их.
И все священные сосуды Господни, большие и малые, и сосуды ковчега Господня и царские сокровища взяли они и отнесли в Вавилон.
И сожгли дом Господень и разорили стены Иерусалима и башни его сожгли огнем,
и все великолепие его обратили в ничто; оставшихся же от меча отвели в Вавилон.
И они были рабами ему и сыновьям его до владычества Персов, в исполнение слова Господня из уст Иеремии:
доколе земля не отпразднует суббот своих, во все время запустения своего, в продолжение семидесяти лет, она будет субботствовать.
მოუმზადა იოშიამ თავის უფალს პასექი იერუსალიმში და ამსხვერპლა პასექი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს.
განაწესა შემოსილნი მღვდელნი უფლის ტაძარში რიგის მიხედვით.
უთხრა ლევიანებს, ისრაელის მღვდელმსახურთ: განიწმიდეთ თავი უფლისათვის უფლის წმინდა კიდობნის დასავანებლად იმ სახლში, რომელიც ააშენა დავითის ძემ, მეფე სალომონმა.
მხრებით არ უნდა ატარებდეთ მას. ახლა კი თაყვანი ეცით უფალს, თქვენს ღმერთს და ემსახურეთ მის ერს, ისრაელს და განლაგდით თქვენ-თქვენი მოდგმისა და გვარ-ტომობის მიხედვით, როგორც განაწესა ისრაელის მეფემ დავითმა და მისი ძის სოლომონის უდიდესობამ.
როცა დადგებით ტაძარში ლევიანების, თქვენ-თქვენ მოდგმათა რიგის მიხედვით, თქვენი ძმების, ისრაელიანების წინაშე,
ამსხვერპლეთ პასექი და განუმზადეთ მსხვერპლი თქვენს ძმებს და გადაიხადეთ პასექი უფლის მცნების შესაბამისად, რომელიც მისცა მან მოსეს.
უბოძა იოშიამ იქ მყოფ ხალხს კრავი და თიკანი ოცდაათი ათასი, კურატი - სამი ათასი. ეს ყოველივე მიეცა ერს სამეფოსაგან, აღთქმისამებრ, მღვდლებსაც და ლევიანებსაც
მისცეს ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა - ტაძრის წინამძღვრებმა მღვდლებს ორი ათას ექვსასი ცხვარი და სამასი კურატი;
იექონიამ, შემაყიამ და ნათანიელმა, მისმა ძმამ, და ხაშაბიამ, იეყიელმა და იორამმა, ათასისთავებმა, მისცეს პასექისათვის ხუთი ათასი ცხვარი და შვიდასი კურატი.
ყოველივე ამის აღსრულების დროს წესისამებრ იდგნენ მღვდლები და ლევიანები,
ეპყრათ ხმიადები ერის წინაშე ტომთა
და მოდგმათა რიგის მიხედვით, რათა მსხვერპლი შეეწირათ უფლისათვის, როგორც განწესებულია მოსეს წიგნში. და იყო დილის ჟამი.
შეწვეს პასექი ცეცხლზე, როგორც ეგებოდა, და მოხარშეს მსხვერპლნი სპილენძის ქვაბებში და სხვა ჭურჭელში სურნელოვანი საკმაზითურთ, და დაურიგეს ყველას, ვინც კი იყო ერისაგანი.
ამის შემდგომ კი მოამზადეს თავისთვის და მღვდლებისთვის, თავისი ძმებისთვის - აარონიანთათვის, რადგან მღვდლებს გვიანობამდე მოჰქონდათ ლურთები, და ლევიანებმა მოამზადეს თავისთვისაც და მღვდლებისთვისაც, თავიანთი ძმებისთვის - აარონიანთათვის.
მგალობელნი - ასაფიანები თავ-თავის ადგილებზე იდგნენ მეფე დავითის დადგენილი წესის მიხედვით; ასევე ასაფი, ზაქარია და იედუთუნი, რომლებიც მეფისაგან იყვნენ. მეკარეები თითოეულ კართან, არ უნდა მოსულიყვნენ თავიანთი რიგიდან, რადგან მათი ძმები ლევიანები ამზადებდნენ მათთვის.
იქმნა ყოველივე, რაც ეგებოდა მსხვერპლშეწირვას უფლისადმი, პასექის აღსრულებისას და მსხვერპლშეწირვას უფლის სამსხვერპლოზე, იოშია მეფის ბრძანებისამებრ.
შვიდი დღის განმავლობაში იხდიდნენ იმ დროს იქ მყოფი ისრაელიანები პასექს და უფუარობის დღესასწაულს.
არ გადახდილა ამგვარი პასექი ისრაელში სამუელ წინასწარმეტყველის დროიდან;
და არც ისრაელის რომელიმე მეფეს გადაუხდია იმგვარი პასექი, როგორიც გადაიხადეს იოშიამ, მღვდლებმა და ლევიანებმა, იუდაელებმა და მთელმა ისრაელმა, ვინც კი იმ დროს იერუსალიმში ცხოვრობდა.
იოშიას მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს პასექი.
სწორად წარიმართა იოშიას საქმენი უფლის წინაშე და მისი ღვთისმოსავობით სავსე გულით.
მის დროს აღიწერა წარსულში ღვთის წინაშე შემცოდეთა და უწმიდურთა საქმენი, რომლებიც აღემატებოდა ყველა ხალხისა და სამეფოს საქმეთ, და რითაც შეგნებით შეურაცხყოფდნენ მას და აღსრულდა ღვთის სიტყვები ისრაელზე.
იოშიას ყველა ამ საქმის შემდგომ გაემართა ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, საომრად ქარხემიშში ევფრატზე და გამოვიდა იოშია მის შესახვედრად;
და წარგზავნა ეგვიპტის მეფემ მასთან მოციქულები და შეუთვალა: რა ჩემი და რა შენი, იუდას მეფევ?
შენს წინააღმდეგ არ წარმოუგზავნივარ უფალ ღმერთს, არამედ ევფრატზე მელის ჩემი ბრძოლა, ახლა უფალი ჩემთან არის და მასწრაფებს მე; ჩამომეცალე და წინ ნუ აღუდგები უფალს.
არ უკუიქცა იოშია თავისი ეტლით, არამედ მასთან შებრძოლება გადაწყვიტა, ყურად არ იღო იერემია წინასწარმეტყველის სიტყვები უფლის პირისაგან.
არამედ ბრძოლა გაუმართა მას მეგიდოს ველზე და გამოვიდნენ მთავარნი მეფე იოშიას წინააღმდეგ.
უთხრა მეფემ თავის მსახურთ; გამიყვანეთ ბრძოლიდან, რადგან ძალზედ მოვუძლურდი და მსახურებმაც უმალვე გაიყვანეს იგი მწყობრიდან.
ავიდა იგი თავის მეორე ეტლზე და იერუსალიმში დააბრუნეს, მოკვდა და დაიმარხა მამა-პაპის სამარხში.
მთელს იუდამი დაიტირეს იოშია, გოდებდა იერემია წინასწარმეტყველიც იოშიასთვის, მთავრები და მათი ცოლები იგლოვდნენ მას ამ დღეს და გადმოეცა ამის ქმნა სამუდამოდ ისრაელის მთელს შთამომავლობას.
აღწერილია ესენი წიგნში, რომელიც მოგვითხრობს იუდაელ მეფეთა შესახებ; იოშიას საქმენი, მისი დიდება და მისი განსწავლულობა უფლის კანონებში, მისი უწინდელი ქმედებანი და ახლანდელნი ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია მოთხრობილი.
აიყვანა ხალხმა იექონია იოშიას ძე და დასვა მეფედ მისი მამის იოშიას ნაცვლად; და იყო ოცდასამი წლისა.
იმეფა იუდასა და იერუსალიმში სამ თვეს და გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ, რათა არ ემეფა იერუსალიმში.
შეაწერა მის ხალხს ასი ტალანტი ვერცხლი და ერთი ტალანტი ოქრო.
დაადგინა ეგვიპტის მეფემ მეფედ იოაკიმი, მისი ძმა. იუდასა და იერუსალიმის მეფედ.
დაატუსაღა იოაკიმმა დიდებულნი, იოახაზი კი, თავისი ძმა, შეიპყრო და გამოიყვანა ეგვიპტედან.
ხოლო იოაკიმი ოცდახუთი წლისა იყო, როცა გამეფდა იუდაში და იერუსალიმში და უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში.
აღსდგა მის წინააღმდეგ ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, დაადო მას სპილენძის ბორკილი და წაიყვანა ბაბილონში.
გამოიტანა უფლის წმიდა ჭურჭელი ნაბუქოდონოსორმა, გაზიდა და დააწყო თავის ტაძარში, ბაბილონში.
იოაკიმის საქმენი, მისი უწმინდურებისა და ურჯულოების ამბები მეფეთა ცხოვრების წიგნშია აღწერილი.
გამეფდა მის ნაცვლად იოაკიმი, ძე მისი; თვრამეტი წლისა იყო, როდესაც იგი მეფედ დასვეს.
იმეფა სამ თვეს და ათ დღეს იერუსალიმში და უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში.
ერთი წლის შემდგომ წააყვანინა იგი ნაბუქოდონოსორმა ბაბილონში უფლის წმინდა ჭურჭლითურთ.
გამოაცხადა ციდკია იუდასა და იერუსალიმის მეფედ. ოცდაერთი წლისა იყო ციდკია და იმეფა თერთმეტ წელს.
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში და ყურს არ უგდებდა იერემია წინასწარმეტყველის წარმოთქმულ სიტყვებს უფლის პირისაგან.
მეფე ნაბუქოდონოსორისაგან ღვთის სახელით ფიცით შეკრულმა, დაარღვია ფიცი და განუდგა, გაიფიცხა თავისი ქედი და გული და შელახა უფლის, ისრაელის ღმერთის კანონები.
ერის წინამძღვართაც და მღვდლებმაც მრავლად სცოდეს და იბილწეს, გადაამეტეს ყველა ურჯულოთა უწმინდურებას, და შეაგინეს ღვთის კურთხეული ტაძარი იერუსალიმში.
მიუვლინებდა მათი მამა-პაპის ღმერთი თავის ანგელოზს და მოუწოდებდა მოქცეულიყვნენ, რადგანაც ინდობდა მათ და თავის სამკვიდრებელს.
ისინი კი დასცინოდნენ მის მიერ მოვლინებულთ, და, როცა არ უნდა ელაპარაკნა უფალს, მასხრად იგდებდნენ მის წინასწარმეტყველებას, ვიდრე თავის ხალხზე მისი ურჯულოების გამო განრისხებულმა არ ბრძანა, აღმდგარიყვნენ მის წინააღმდეგ ქალდეველთა მეფენი.
მათ მახვილით მოსრეს მათი ჭაბუკები მათივე წმიდა ტაძრის ირგვლივ და არ დაინდეს არც ვაჟი და არც ქალი, არც მოხუცი და არც ჩვილი, არამედ ყველა ხელში ჩაუგდო მათ.
უფლის მთელი წმიდა ჭურჭელი, დიდი და მცირე, უფლის კიდობნის ჭურჭელი, და სამეფო საგანძური აიღეს და წარგზავნეს ბაბილონში.
დაწვეს უფლის სახლი, დაარღვიეს იერუსალიმის კედლები და მათი ციხე-კოშკები ცეცხლს მისცეს.
იავარ-იქმნა ყოველი დიდება მისი; მახვილს გადარჩენილნი წაასხეს ბაბილონში.
დაემონენ მას და მის შვილებს სპარსელთა მეფობამდე, რათა აღსრულებულიყო იერემიას მიერ თქმული უფლის სიტყვები:
ვიდრე გაიხარებდეს ქვეყანა თავისი შაბათებით, დაიცავს შაბათებს თავისი უდაბურ-ყოფის მთელ ხანს სამოცდაათი წელიწადის გასრულებამდე.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки