Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

2-я книга Маккавейская

 
  • Обрѣта́ет­ся же во описа́нiихъ иеремі́и проро́ка, я́ко повелѣ́ огня́ взя́ти преселя́ющымся, я́коже зна́меновася,
  • и я́коже заповѣ́да преселя́ющымся проро́къ, да́въ и́мъ зако́нъ, да не забыва́ютъ повелѣ́нiй Госпо́днихъ и да не прельстя́т­ся умы́, ви́дяще и́долы зла́ты и сре́бряны и су́щую о́крестъ и́хъ у́тварь.
  • И и́на такова́ глаго́ля, моля́ше, да не от­сту́питъ зако́нъ от­ се́рдца и́хъ.
  • Бѣ́ же въ писа́нiи, я́ко ски́нiи и киво́ту повелѣ́ проро́къ по Боже­с­т­вен­ному от­вѣ́ту бы́в­шему ему́ послѣ́д­ст­вовати, до́ндеже взы́де въ го́ру на ню́же Моисе́й воз­ше́дъ, ви́дѣ Бо́жiе наслѣ́дiе.
  • И при­­ше́дъ иеремі́а обрѣ́те пеще́ру и жили́ще, и ски́нiю и киво́тъ, и олта́рь ѳимiа́ма внесе́ та́мо, и две́ри загради́.
  • И при­­ступи́ша нѣ́цыи от­ послѣ́д­ст­ву­ю­щихъ, да назна́менаютъ себѣ́ пу́ть, и не мого́ша обрѣсти́.
  • Егда́ же позна́ иеремі́а, укори́въ и́хъ, рече́: я́ко невѣ́домо бу́детъ мѣ́сто, до́ндеже собере́тъ Бо́гъ собра́нiе люді́й и ми́лостивъ бу́детъ:
  • и тогда́ Госпо́дь пока́жетъ сiя́, и яви́т­ся сла́ва Госпо́дня и о́блакъ, я́коже и при­­ Моисе́и явля́шеся, я́коже и соломо́нъ моли́, да мѣ́сто освяти́т­ся вельми́.
  • Явля́шеся же, и я́ко прему́дрость имѣ́я воз­несе́ же́ртву обновле́нiя и соверше́нiя це́ркве.
  • Я́коже и Моисе́й моля́шеся ко Го́споду, и сни́де о́гнь съ небесе́ и пояде́ же́ртвы: та́кожде и соломо́нъ моли́ся, и сни́де о́гнь съ небесе́ и пожже́ всесожже́нiя.
  • И рече́ Моисе́й: поне́же не снѣде́но бы́сть су́щее за грѣ́хъ, попали́ся.
  • Та́кожде и соломо́нъ о́смь дні́й пра́зднова.
  • Повѣ́дашася же и въ написа́нiихъ и въ памятописа́нiихъ бы́в­шихъ при­­ неемі́и та́яжде: и ка́ко стро́ящь книгополо́жницу собра́ кни́ги, я́же о царе́хъ и о проро́цѣхъ и о дави́дѣ, и еписто́лiи царе́й о при­­ноше́нiихъ.
  • Та́кожде и Иу́да, па́дшая бра́нiю бы́в­шею на́мъ, собра́ вся́, и су́ть при­­ на́съ.
  • Си́хъ у́бо а́ще тре́буете, при­­нося́щихъ ва́мъ посли́те.
  • Хотя́ще у́бо пра́здновати очище́нiе, писа́хомъ ва́мъ: бла́го у́бо сотворите́ пра́здну­ю­ще дни́.
  • Бо́гъ же спасы́й вся́ лю́ди своя́ и воз­да́вый наслѣ́дiе всѣ́мъ и ца́р­ст­вiе, и свяще́н­ство и освяще́нiе,
  • я́коже обѣща́ въ зако́нѣ: упова́емъ бо на Бо́га, я́ко ско́ро на́съ поми́луетъ и собере́тъ от­ поднебе́сныя въ мѣ́сто свято́­е:
  • изъя́тъ бо на́съ от­ вели́кихъ бѣ́дъ и мѣ́сто очи́сти.
  • Дѣла́ же Иу́ды маккаве́а и бра́тiй его́, и це́ркве вели́кiя очище́нiе, и обновле́нiе же́ртвен­ника:
  • еще́ же и о бра́нехъ на Антiо́ха епифа́на и сы́на его́ Евпа́тора:
  • и о явле́нiихъ съ небесе́ бы́в­шихъ благому́же­с­т­вовав­шымъ Иуде́й­ст­ва ра́ди любо­че́стно, я́ко всю́ страну́ ма́ли су́ще опустоша́ху, и ва́рваровъ мно́же­с­т­во прогоня́ху,
  • и пресла́вную во все́й вселе́н­нѣй це́рковь воз­созда́ша, и гра́дъ изба́виша, и хотя́щыя разори́тися зако́ны исправля́ху, Го́споду со вся́кою кро́тостiю ми́лостиву быва́ющу и́мъ:
  • я́же от­ Иасо́на кирине́а извѣще́на пятiю́ кни́гами, поку́симся еди́нымъ сочине́нiемъ сократи́ти.
  • Созерца́юще бо мно́гое число́ [веще́й] и су́щее неудо́б­ст­во хотя́щымъ при­­ступи́ти къ по́вѣсти исто́рiи мно́же­ст­ва ра́ди веще­ст­ва́,
  • попеко́хомся, дабы́ хотя́щiи чита́ти име́ли души́ утѣше́нiе, любо­му́др­ст­ву­ю­щiи же удо́бѣе прiима́ли на па́мять, вси́ же чту́щiи по́льзу.
  • И на́мъ у́бо прiя́в­шымъ тру́дъ сокраще́нiя неудо́бно, по́та же и бдѣ́нiя дѣ́ло [твори́мъ]:
  • я́коже уготовля́ющему пи́ръ и и́щущему и́ныхъ по́льзы не легко́ у́бо, оба́че за благодаре́нiе мно́гихъ сла́дцѣ тру́дъ потерпи́мъ.
  • Испы́тность у́бо о кі́ихждо списа́телю попусти́в­ше, послѣ́довати при­­мѣ́ру сокраще́нiя потщи́мся.
  • Я́коже бо но́выя хра́мины архите́ктону о все́мъ зда́нiи пещи́ся подоба́етъ, и живописа́ти начина́ющему при­­ли́чныхъ ко украше́нiю иска́ти, та́ко мню́ и о на́съ.
  • Е́же у́бо глубоча́е испы́товати и о всѣ́хъ твори́ти сло́во и любо­пы́т­ст­вовати о ко́­емждо подро́бну, по́вѣсти сочини́телю досто́итъ.
  • Сокраще́нiю же рече́нiй послѣ́довати и то́нкаго испыта́нiя веще́й бѣ́гати, сокраще́нiе творя́щему попуща́ти до́лжно.
  • Отсю́ду у́бо начни́мъ по́вѣсть предрече́н­нымъ толи́ко при­­совокупи́в­ше: неразу́мно бо предисло́вiе исто́рiи умножа́ти, са́мую исто́рiю сокраща́ти.
  • В записях пророка Иеремии находится, что он приказал переселяемым взять от огня, как показано
  • и как заповедал пророк, дав переселяемым закон, чтобы они не забывали повелений Господних и не заблуждались мыслями своими, смотря на золотые и серебряные кумиры и на украшение их.
  • Говоря и другое, подобное сему, он увещевал их не удалять закона из сердца своего.
  • Было также в писании, что сей пророк, по бывшему ему Божественному откровению, повелел скинии и ковчегу следовать за ним, когда он восходил на гору, с которой Моисей, взойдя, видел наследие Божие.
  • Придя туда, Иеремия нашел жилище в пещере и внес туда скинию и ковчег и жертвенник кадильный, и заградил вход.
  • Когда потом пришли некоторые из сопутствовавших, чтобы заметить вход, то не могли найти его.
  • Когда же Иеремия узнал о сем, то, упрекая их, сказал, что это место останется неизвестным, доколе Бог, умилосердившись, не соберет сонма народа.
  • И тогда Господь покажет его, и явится слава Господня и облако, как явилось при Моисее, как и Соломон просил, чтобы особенно святилось место.
  • Было сказано и то, как он, исполненный премудрости, принес жертву обновления и совершения храма.
  • Как Моисей молился Господу, и сошел огонь с неба, и потребил жертву, так и Соломон молился, и сошедший огонь истребил жертвы всесожжения.
  • И сказал Моисей: так как жертва о грехе не употреблена в пищу, то потреблена огнем.
  • Точно так и Соломон торжествовал восемь дней.
  • Повествуется также в записях и памятных книгах Неемии, как он, составляя библиотеку, собрал сказания о царях и пророках и о Давиде и письма царей о священных приношениях.
  • Подобным образом и Иуда затерянное, по случаю бывшей у нас войны, всё собрал, и оно есть у нас.
  • Итак, если вы имеете в этом надобность, пришлите людей, которые вам доставят.
  • Намереваясь праздновать очищение, мы писали вам об этом; хорошо сделаете и вы, если будете праздновать эти дни.
  • Бог же, сохранивший весь народ Свой и возвративший всем наследие и царство и священство и святилище,
  • как обещал в законе, – надеемся на Бога, – Он скоро помилует нас и соберет от поднебесной в место святое.
  • Ибо Он избавил нас от великих бед и очистил место.
  • О делах же Иуды Маккавея и братьев его и об очищении великого храма и обновлении жертвенника,
  • также о войнах против Антиоха Епифана и против сына его Евпатора,
  • и о бывших с неба явлениях тем, которые подвизались за Иудеев столь ревностно, что, быв весьма малочисленны, очищали всю страну и преследовали многочисленные толпы неприятелей,
  • и воссоздали славный во всей вселенной храм, и освободили город, и восстановили клонившиеся к разрушению законы, когда Господь с великим снисхождением умилосердился над ними;
  • о всем этом изложенное Иасоном Киринейским в пяти книгах мы попытаемся кратко начертать в одной книге.
  • Ибо, имея в виду множество чисел и трудность, происходящую от обилия содержания, для желающих заняться историческими повествованиями,
  • мы озаботились доставить душевное назидание желающим читать, облегчение старающимся удержать в памяти и всем, кому случится читать, пользу;
  • хотя для нас, принявших на себя труд сокращения, это нелегкое дело, требующее напряжения и бдительности,
  • как нелегко бывает тому, кто готовит пиршество и желает пользы другим. Но, имея в виду благодарность многих, мы охотно принимаем на себя этот труд,
  • предоставляя точное изложение подробностей историку и стараясь последовать примерам сокращенного изложения.
  • Ибо как строителю нового дома предлежит заботиться обо всем строении, а тому, кто должен заняться резьбою и живописью, надлежит изыскивать только потребное к украшению, так мы думаем и о себе.
  • Углубляться и говорить обо всем и исследовать каждую частность свойственно начальному писателю истории.
  • Тому же, кто делает сокращение, должно быть предоставлено преследовать только краткость речи и избегать подробных изысканий.
  • Итак, в связи с сказанным, начнем теперь повествование: ибо неразумно увеличивать предисловие к истории, а самую историю сокращать.
  • მოიძებნა იერემიას ჩანაწერები, სადაც წინასწარმეტყველი უბრძანებს გადმოსახლებულთ, აიღონ ცეცხლი, რაც ზემოთაც იყო აღნიშნული,
  • და რჯულს აძლევს და უანდერძებს წინასწარმეტყველი გადმოსახლებულთ, არ დაივიწყონ უფლის მცნებები და არ აერიოთ გონება მაცთუნებელი სანახაობით - ოქროსა და ვერცხლის კერპებით და მათზე ჩამოკიდებული სამკაულებით.
  • სხვასაც ბრძანებდა, ამის მსგავსს, მოძღვრავდა გადმოსახლებულთ, რათა არ განდგომოდა რჯულს მათი გული.
  • წერილი გვაუწყებს, რომ წინასწარმეტყველს, უფლის შთაგონებით, კარვისა და კიდობნისათვის უბრძანებია, მას გაჰყოლოდნენ, როცა მთისკენ გაემართა, საიდანაც მოსემ უფლის წილხვედრი იხილა.
  • მივიდა იქ იერემია და იპოვა გამოქვაბული და შიგ შეიტანა კარავი, კიდობანი და საკურთხეველი, და დაბეჭდა შესასვლელი.
  • როცა მის კვალზე აქ მოვიდნეხ ზოგიერთნი მის თანმხლებ პირთაგან, რომ მოენიშნათ გზა, ვერ იპოვეს ის ადგილი.
  • როცა გაიგო ეს იერემიამ, უსაყვედურა მათ და თქვა: უცნობი იქნება ეს ადგილი, ვიდრე არ შემოკრებს აქ ღმერთი თავის ხალხს და მოწყალების თვალით არ დახედავს მათ.
  • მაშინ გამოაჩენს უფალი ადგილს და გამოჩნდება უფლის დიდებაცა და ღრუბელიც, რომელიც მოსეს დროსაც გამოჩნდა. აკი სოლომონიც ითხოვდა, რომ ეს ადგილი გამორჩეულად ყოფილიყო კურთხეული.
  • ისიც ცხადი გახდა, რომ სიბრძნის მფლობელმა სოლომონმა აქ შესწირა მსხვერპლი სატფურებისა და ტაძრის განსრულებისათვის,
  • როგორც მოსემ აღავლინა ლოცვა უფლისადმი და ჩამოვიდა ზეციდან ცეცხლი და შთანთქა მსხვერპლი, ასევე სოლომონმაც ილოცა და ცით მოვლენილმა ცეცხლმა გაანადგურა აღსავლენი მსხვერპლი.
  • მოსემ თქვა: დაიწვა იგი, რადგან არ იჭმევა ცოდვის მსხვერპლი.
  • ასევე გაატარა სოლომონმაც რვა დღე.
  • მსგავსი ამბებია მოთხრთრილი ნეემიას ჩანაწერებსა და მოგონებებში, რომ მან დააფუძნა წიგნთსაცავი და თავი მოუყარა წიგნებს მეფეებსა და წინასწარმეტყველებზე, რომ შეაგროვა დავითის წიგნები და ნაწერები შესაწირავთა თაობაზე.
  • ასევე იუდამაც თავი მოუყარა ომიანობის დროს გაფანტულ წიგნებს და ახლა ჩვენა გვაქვს ყველაფერი.
  • თუ დაგჭირდათ ამათგან რაიმე, გამოგვიგზავნეთ ხალხი და გამოვატანთ.
  • უკვე მოგწერეთ, რომ გვსურდა განწმედის დღესასწაულის გადახდა; კარგი იქნებოდა, თქვენც რომ აღგენიშნათ ეს დღეები.
  • ღმერთმა იხსნა მთელი თავისი ხალხი და დაუბრუნა წილხვედრი ყველას, სამეფო, სამღვდელოება და საწმიდარი,
  • როგორც აღთქმული ჰქონდა რჯულით; ღმერთის იმედი გვაქვს, რომ მალე შეგვიწყალებს და შემოგვკრებს ყოველი მხრიდან ცისქვეშეთში თავის წმიდა ადგილზე. აკი გვიხსნა კიდეც დიდი ბოროტებისაგან და განწმიდა ეს ადგილი.
  • ხოლო იუდა მაკაბელისა და მისი ძმების ამბავს, დიდი ტაძრის განწმედას და საკურთხევლის სატფურებას,
  • აგრეთვე ანტიოქოს ეპიფანესა და მისი ძის - ევპატოსის წინააღმდეგ წარმოებულ ომებს,
  • და ხილვებს, ციდან რომ გარდმოდიოდა, იმ მებრძოლებზე, ესოდენი თავდადებით რომ იბრძოდნენ იუდაელებისთვის, და სიმცირის მიუხედავად, ხელში ჩაიგდეს მთელი ქვეყანა და განდევნეს ბარბაროსთა ურდოები,
  • და აღადგინეს საქვეყნოდ განთქმული ტაძარი, გაათავისუფლეს ქალაქი და გადაარჩინეს რჯული, განადგურების პირზე რომ იყო მისული, როცა უფალმა თავისი კეთილმოწყალება მოიღო მათზე, -
  • ყოველივე ამას, იასონ კირენელის მიერ ხუთ წიგნში მოთხრობილს, ვეცდებით ერთ წიგნში მოვუყაროთ თავი.
  • რაკი ვგრძნობთ, რაზომ სირთულეს შეუქმნის რიცხვთა სიმრავლე ისტორიულ გადმოცემათა სიღრმეში შეღწევის მსურველთ,
  • ამიტომაც მიზნად დავისახეთ, გვეამებინა მათთვის, ვისაც ამბავთა გაცნობა სურს; განსჯის მოყვარულთა სულები კი სისადავით მოგვეხიბლა, მეხსიერებაში ადვილად რომ აღბეჭდილიყო გადმოცემები; ხოლო ნებისმიერი მკითხველისთვის სარგებლობა მოგვეტანა.
  • არ იყო ადვილი ამბების შეკუმშვით გადმოცემა, რაც მოითხოვდა ჩვენგან ოფლის ღვრას და უძილო ღამეებს,
  • ისევე, როგორც არ არის ადვილი ნადიმის მოწყობა და სხვათა სიამოვნებისთვის ზრუნვა. და მაინც ჩვენ მრავალთა სასიკეთოდ ვიტვირთეთ ეს ძნელი საქმე,
  • მივანდეთ რა თითოეული ამბის წვრილმანები მემატიანეს, ჩვენ კი მთელი გულისყური ამბავთა შეკუმშვისაკენ მივმართეთ.
  • იმ ხუროთმოძღვრის მსგავსად, რომელიც ძველი შენობისაგან ახალს აგებს და ნანგრევებისგან მთლიანობის აღდგენა ევალება და არა მოჩუქურთმება და მოხატვა, რაც უკვე სხვა ხელობის კაცის საქმეა, ვფიქრობ, ასევეა ჩვენი საქმეც.
  • ჩაღრმავება და ამბის გამოწვლილვით გადმოცემა იმ მემატიანის საქმეა, რომელიც პირველად იწყებს თხრობას,
  • ხოლო სათქმელის მოკლედ გადმოცემა და ვრცელ ამბავთა დაწვრილებითი განჩხრეკისათვის თავის არიდება შეკუმშვის მოთავეს მოეთხოვება.
  • ამ ნათქვამიდან გამომდინარე ვიწყებთ თხრობას, რადგან ვერაფერი საქმეა თხრობამდე განავრცო სიტყვა, თავად თხრობა კი შეამოკლო.