Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Сол. 2Сол. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

 
2-е послание Петра

 
  • [Зач. 64.] Си́монъ пе́тръ, ра́бъ и посла́н­никъ Иису́съ Христо́въ, равночестную съ на́ми получи́в­шими вѣ́ру въ пра́вдѣ Бо́га на́­шего и Спа́са Иису́са Христа́:
  • благода́ть ва́мъ и ми́ръ да умно́жит­ся въ позна́нiи Бо́га, и Христа́ Иису́са Го́спода на́­шего.
  • Я́ко вся́ на́мъ Боже­с­т­вен­ныя си́лы его́, я́же къ животу́ и благо­че́стiю, по́дана ра́зумомъ {позна́нiемъ} при­­зва́в­шаго на́съ сла́вою и добродѣ́телiю,
  • и́миже честна́я на́мъ и вели́кая обѣтова́нiя дарова́шася, да си́хъ ра́ди бу́дете Боже­с­т­вен­наго при­­ча́стницы есте­ст­ва́, от­бѣ́гше, я́же въ мíрѣ, по́хотныя тли́:
  • и въ са́мое же сiе́, тща́нiе все́ при­­вне́сше, подади́те въ вѣ́рѣ ва́­шей добродѣ́тель, въ добродѣ́тели же ра́зумъ,
  • въ ра́зумѣ же воз­держа́нiе, въ воз­держа́нiи же терпѣ́нiе, въ терпѣ́нiи же благо­че́стiе,
  • во благо­че́стiи же братолю́бiе, въ братолю́бiи же любо­́вь.
  • Сiя́ бо су́щая въ ва́съ и мно́жащаяся, не пра́здныхъ ниже́ безпло́дныхъ сотворя́тъ вы́ въ Го́спода на́­шего Иису́са Христа́ позна́нiе:
  • ему́же бо нѣ́сть си́хъ, слѣ́пъ е́сть, мжа́й, забве́нiе прiе́мъ очище́нiя дре́внихъ сво­и́хъ грѣхо́въ.
  • [Зач. 65.] Тѣ́мже па́че, бра́тiе, потщи́теся извѣ́стно ва́­ше зва́нiе и избра́нiе твори́ти: сiя́ бо творя́ще, не и́мате согрѣши́ти никогда́же,
  • си́це бо оби́лно при­­пода́ст­ся ва́мъ вхо́дъ въ вѣ́чное ца́р­ст­во Го́спода на́­шего и Спа́са Иису́са Христа́.
  • Сего́ ра́ди не облѣню́ся воспомина́ти при́сно ва́мъ о си́хъ, а́ще и вѣ́дите, и утвержде́ни есте́ въ настоя́щей и́стинѣ.
  • Пра́ведно бо мню́, доне́лѣже е́смь въ се́мъ тѣлеси́, воз­ставля́ти ва́съ воспомина́нiемъ,
  • вѣ́дый, я́ко ско́ро е́сть от­ложе́нiе тѣлесе́ мо­его́, я́коже и Госпо́дь на́шъ Иису́съ Христо́съ сказа́ мнѣ́.
  • Потщу́ся же и всегда́ имѣ́ти ва́съ по мо­е́мъ исхо́дѣ па́мять о си́хъ твори́ти.
  • Не ухищре́н­нымъ бо ба́снемъ послѣ́довав­ше сказа́хомъ ва́мъ си́лу и при­­ше́­ст­вiе Го́спода на́­шего Иису́са Христа́, но самови́дцы бы́в­ше вели́че­ст­вiя о́наго.
  • Прiе́мъ бо от­ Бо́га Отца́ че́сть и сла́ву, гла́су при­­ше́дшу къ нему́ от­ велелѣ́пныя сла́вы: се́й е́сть Сы́нъ мо́й воз­лю́блен­ный, о не́мже а́зъ благо­изво́лихъ.
  • И се́й гла́съ мы́ слы́шахомъ съ небесе́ сше́дшь, съ ни́мъ су́ще на горѣ́ святѣ́й.
  • И и́мамы извѣ́стнѣйшее проро́ческое сло́во: ему́же внима́юще я́коже свѣти́лу сiя́ющу въ те́мнѣмъ мѣ́стѣ, до́брѣ творите́, до́ндеже де́нь озари́тъ, и ден­ни́ца воз­сiя́етъ въ сердца́хъ ва́шихъ,
  • [Зач. 66.] сiе́ пре́жде вѣ́дуще, я́ко вся́ко проро́че­с­т­во кни́жное по сво­ему́ ска́занiю не быва́етъ.
  • Ни бо́ во́лею бы́сть когда́ человѣ́комъ проро́че­с­т­во, но от­ свята́го Ду́ха просвѣща́еми глаго́лаша святі́и Бо́жiи человѣ́цы.
  • [Зач. 64.] Симон Петр, раб и Апостол Иисуса Христа, принявшим с нами равно драгоценную веру по правде Бога нашего и Спасителя Иисуса Христа:
  • благодать и мир вам да умножится в познании Бога и Христа Иисуса, Господа нашего.
  • Как от Божественной силы Его даровано нам все потребное для жизни и благочестия, через познание Призвавшего нас славою и благостию,
  • которыми дарованы нам великие и драгоценные обетования, дабы вы через них соделались причастниками Божеского естества, удалившись от господствующего в мире растления похотью:
  • то вы, прилагая к сему все старание, покажите в вере вашей добродетель, в добродетели рассудительность,
  • в рассудительности воздержание, в воздержании терпение, в терпении благочестие,
  • в благочестии братолюбие, в братолюбии любовь.
  • Если это в вас есть и умножается, то вы не останетесь без успеха и плода в познании Господа нашего Иисуса Христа.
  • А в ком нет сего, тот слеп, закрыл глаза, забыл об очищении прежних грехов своих.
  • [Зач. 65.] Посему, братия, более и более старайтесь делать твердым ваше звание и избрание; так поступая, никогда не преткнетесь,
  • ибо так откроется вам свободный вход в вечное Царство Господа нашего и Спасителя Иисуса Христа.
  • Для того я никогда не перестану напоминать вам о сем, хотя вы то и знаете, и утверждены в настоящей истине.
  • Справедливым же почитаю, доколе нахожусь в этой телесной храмине, возбуждать вас напоминанием,
  • зная, что скоро должен оставить храмину мою, как и Господь наш Иисус Христос открыл мне.
  • Буду же стараться, чтобы вы и после моего отшествия всегда приводили это на память.
  • Ибо мы возвестили вам силу и пришествие Господа нашего Иисуса Христа, не хитросплетенным басням последуя, но быв очевидцами Его величия.
  • Ибо Он принял от Бога Отца честь и славу, когда от велелепной славы принесся к Нему такой глас: Сей есть Сын Мой возлюбленный, в Котором Мое благоволение.
  • И этот глас, принесшийся с небес, мы слышали, будучи с Ним на святой горе.
  • И притом мы имеем вернейшее пророческое слово; и вы хорошо делаете, что обращаетесь к нему, как к светильнику, сияющему в темном месте, доколе не начнет рассветать день и не взойдет утренняя звезда в сердцах ваших,
  • [Зач. 66.] зная прежде всего то, что никакого пророчества в Писании нельзя разрешить самому собою.
  • Ибо никогда пророчество не было произносимо по воле человеческой, но изрекали его святые Божии человеки, будучи движимы Духом Святым.
  • სჳმეონ-პეტრე, მონაჲ და მოციქული იესუ ქრისტესი, რომელთა-ეგე სწორი ჩუენდა პატივი ხუედრებულ არს სარწმუნოებაჲ სიმართლითა ღმრთისა ჩუენისა და მაცხოვრისა იესუ ქრისტესითა.
  • მადლი თქუენდა და მშჳდობაჲ განმრავლდინ მეცნიერებითა ღმრთისაჲთა და უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა!
  • რომელმან-იგი ყოველივე თჳსისა ღმრთეებისა ძალი საცხორებელად და ღმრთისა სამსახურებელად მოგუანიჭა ჩუენ მეცნიერებითა მისითა, რომელმან-იგი მიჩინნა ჩუენ თჳსსა მას დიდებასა და სათნოებასა;
  • რომელთაგან დიდ-დიდნი და პატიოსანნი აღთქუმანი ჩუენ მოგუანიჭნა, რაჲთა ამის მიერ იქმნეთ საღმრთოჲსა მის ზიარ ბუნებისა და ევლტოდით სოფლისა ამის გულის თქუმისა ხრწნილებასა.
  • და თქუენცა ესევე მოსწრაფებაჲ ყოვლითურთ მოიპოეთ და ყავთ სარწმუნოებასა შინა თქუენსა სათნოებაჲ და სათნოებასა შინა – მეცნიერებაჲ,
  • და მეცნიერებისა შინა – მარხვაჲ, მარხვასა შინა – მოთმინებაჲ, მოთმინებისა შინა – ღმრთის მსახურებაჲ
  • და ღმრთის მსახურებასა შინა – ძმათ მოყუარებაჲ და ძმათ მოყუარებასა შინა – სიყუარული.
  • რამეთუ ესე რაჟამს იყოს თქუენ თანა და გარდაგემატოს არა უქმად, არცა უნაყოფოდ იპოვნეთ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მეცნიერებასა.
  • ხოლო რომელსა თანა ესე არა არს, ბრმა არს და ვერ ხედავს იგი, რამეთუ დაავიწყდა განწმედაჲ იგი პირველთა მათ ცოდვათა მისთაჲ.
  • ამისთჳს, ძმანო, უფროჲსღა ისწრაფეთ, რაჲთა კეთილთაგან საქმეთა მტკიცე ჰყოთ ჩინებაჲ იგი თქუენი და რჩეულებაჲ; რამეთუ ამას რაჲ იქმოდით, არასადა სცთეთ ყოვლადვე.
  • არამედ ესრეთ მდიდრად წარგემართოს თქუენ შესავალი იგი საუკუნესა მას სასუფეველსა უფლისა ჩუენისა და მაცხოვრისა იესუ ქრისტესა,
  • რომლისათჳსცა არა უდებ ვიქმნე მარადის მოჴსენებად თქუენდა ამისთჳს, დაღაცათუ იცით და მტკიცე ხართ მოწევნულსა ამას ზედა ჭეშმარიტებასა.
  • ხოლო სამართლად შემირაცხიეს, ვიდრე-ესე ვარ მე ამას საყოფელსა შინა განღჳძებად თქუენდა მოჴსენებითა.
  • უწყი, რამეთუ ადრე ყოფად არს დატევებაჲ საყოფლისა ამის ჩემისაჲ, ვითარცა-იგი უფალმან ჩუენმან იესუ ქრისტემან მაუწყა მე.
  • და ვისწრაფო, რაჲთა კაცად-კაცადსა თქუენსა აქუნდეს შემდგომად განსლვსა ჩემისა ამათი მოჴსენებისა ყოფაჲ.
  • რამეთუ არა სიბრძნისა ზღაპართა შეუდეგით და გაუწყეთ თქუენ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს ძალი და მოსლვაჲ, არამედ თჳთ-მხილველ ვიქმნენით მისისა მის დიდებულებისა.
  • რამეთუ მოიღო ღმრთისაგან მამისა პატივი და დიდებაჲ, ჴმაჲ, რომელი მოიწია მისსა ესევითარისგან დიდად შუენიერებისა დიდებისა: ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო-ვიყავ.
  • და ესე ჴმაჲ ჩუენ გუესმა ზეცით მოსრული მის ზედა, მის თანა რაჲ ვიყვენით მთასა მას წმიდასა.
  • და მაქუს ჩუენ უმტკიცესი საწინაწარმეტყუელოჲ სიტყუაჲ; რომელი კეთილად ჰყოთ, ეკრძალნეთ, თუ ვითარცა სანთელსა მნთებარესა ადგილსა შინა წყუდიადსა, ვიდრემდის დღე განათლდეს და მთიები აღმობრწყინდეს გულთა შინა თქუენთა.
  • ესემცა პირველად უწყით, რამეთუ ყოველი წინაწარმეტყუელებაჲ წიგნისაჲ თჳსისა თავისა სათარგმანებელ არა იქმნების.
  • რამეთუ არ ნებითა კაცთაჲთა მო-სადამდე-იწია წინაწარმეტყუელებაჲ, არამედ წუევითა სულისა წმიდისაჲთა იტყოდეს წმიდანი ღმრთისა კაცნი.