Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

2-е послание Петра
 

 
  • [Зач. 68А.] Сiе́ уже́, воз­лю́блен­нiи, второ́е ва́мъ пишу́ посла́нiе, въ ни́хже воз­бужда́ю воспомина́нiемъ ва́шъ чи́стый смы́слъ,
  • помяну́ти пре́жде рече́н­ныя глаго́лы от­ святы́хъ проро́къ, и апо́столъ ва́шихъ за́повѣдь Го́спода и Спа́са:
  • сiе́ пре́жде вѣ́дяще, я́ко прiиду́тъ въ послѣ́днiя дни́ руга́теле, по сво­и́хъ по́хотѣхъ ходя́ще
  • и глаго́люще: гдѣ́ е́сть обѣтова́нiе при­­ше́­ст­вiя его́, от­не́лѣже бо отцы́ успо́ша, вся́ та́ко пребыва́ютъ от­ нача́ла созда́нiя.
  • Таи́т­ся бо и́мъ сiе́ хотя́щымъ, я́ко небеса́ бѣ́ша испе́рва, и земля́ от­ воды́ и водо́ю {и посредѣ́ воды́} соста́влена, Бо́жiимъ сло́вомъ:
  • тѣ́мже тогда́шнiй мíръ, водо́ю потопле́нъ бы́въ, поги́бе.
  • А ны́нѣшняя небеса́ и земля́ тѣ́мже сло́вомъ сокрове́на су́ть, огню́ блюдо́ма на де́нь суда́ и поги́бели нечести́выхъ человѣ́къ.
  • Еди́но же сiе́ да не утаи́т­ся ва́съ, воз­лю́блен­нiи, я́ко еди́нъ де́нь предъ Го́сподемъ я́ко ты́сяща лѣ́тъ, и ты́сяща лѣ́тъ я́ко де́нь еди́нъ.
  • Не косни́тъ Госпо́дь обѣтова́нiя, я́коже нѣ́цыи коснѣ́нiе мня́тъ: но долготе́рпитъ на на́съ, не хотя́ да кто́ поги́бнетъ, но да вси́ въ покая́нiе прiи́дутъ.
  • Прiи́детъ же де́нь Госпо́день я́ко та́ть въ нощи́, въ о́ньже небеса́ у́бо съ шу́момъ ми́мо и́дутъ {по́йдутъ}, стихі́и же сжига́емы разоря́т­ся, земля́ же и я́же на не́й дѣла́ сгоря́тъ.
  • Си́мъ у́бо всѣ́мъ разоря́емымъ, ка́цѣмъ подоба́етъ бы́ти ва́мъ во святы́хъ пребыва́нiихъ и благо­че́стiихъ,
  • ча́ющымъ и скорѣ́е бы́ти жела́ющымъ при­­ше́­ст­вiя Бо́жiяго дне́, его́же ра́ди небеса́ жего́ма разоря́т­ся, и стихі́и опаля́емы раста́ют­ся?
  • Но́ва же небесе́ и но́вы земли́ по обѣтова́нiю его́ ча́емъ, въ ни́хже пра́вда живе́тъ.
  • Тѣ́мже, воз­лю́блен­нiи, си́хъ ча́юще, потщи́теся нескве́рни и непоро́чни тому́ обрѣсти́ся въ ми́рѣ,
  • и Го́спода на́­шего долготерпѣ́нiе спасе́нiе непщу́йте, я́коже и воз­лю́блен­ный на́шъ бра́тъ па́велъ по да́н­нѣй ему́ прему́дрости написа́ ва́мъ,
  • я́коже и во всѣ́хъ сво­и́хъ посла́нiихъ, глаго́ля въ ни́хъ о си́хъ: въ ни́хже су́ть неудо́бь разу́мна нѣ́кая, я́же ненауче́ни и неутвержде́ни развраща́ютъ, я́коже и про́чая писа́нiя, къ сво­е́й поги́бели и́мъ.
  • Вы́ же у́бо, воз­лю́блен­нiи, предвѣ́дяще храни́теся, да не ле́стiю беззако́н­ныхъ сведе́ни бы́в­ше, от­паде́те сво­его́ утвержде́нiя,
  • но да расте́те во благода́ти и ра́зумѣ Го́спода на́­шего и Спа́са Иису́са Христа́. Тому́ сла́ва и ны́нѣ и въ де́нь вѣ́ка. Ами́нь.

    Коне́цъ собо́рному посла́нiю второ́му свята́го апо́стола Петра́: и́мать въ себѣ́ главы́ 3, зача́лъ же церко́вныхъ 5
  • [Зач. 68А.] Это уже второе послание пишу к вам, возлюбленные; в них напоминанием возбуждаю ваш чистый смысл,
  • чтобы вы помнили слова, прежде реченные святыми пророками, и заповедь Господа и Спасителя, преданную Апостолами вашими.
  • Прежде всего знайте, что в последние дни явятся наглые ругатели, поступающие по собственным своим похотям
  • и говорящие: где обетование пришествия Его? Ибо с тех пор, как стали умирать отцы, от начала творения, всё остается так же.
  • Думающие так не знают, что вначале словом Божиим небеса и земля составлены из воды и водою:
  • потому тогдашний мир погиб, быв потоплен водою.
  • А нынешние небеса и земля, содержимые тем же Словом, сберегаются огню на день суда и погибели нечестивых человеков.
  • Одно то́ не должно быть сокрыто от вас, возлюбленные, что у Господа один день, как тысяча лет, и тысяча лет, как один день.
  • Не медлит Господь исполнением обетования, как некоторые почитают то медлением; но долготерпит нас, не желая, чтобы кто погиб, но чтобы все пришли к покаянию.
  • Придет же день Господень, как тать ночью, и тогда небеса с шумом прейдут, стихии же, разгоревшись, разрушатся, земля и все дела на ней сгорят.
  • Если так всё это разрушится, то какими должно быть в святой жизни и благочестии вам,
  • ожидающим и желающим пришествия дня Божия, в который воспламененные небеса разрушатся и разгоревшиеся стихии растают?
  • Впрочем мы, по обетованию Его, ожидаем нового неба и новой земли, на которых обитает правда.
  • Итак, возлюбленные, ожидая сего, потщитесь явиться пред Ним неоскверненными и непорочными в мире;
  • и долготерпение Господа нашего почитайте спасением, как и возлюбленный брат наш Павел, по данной ему премудрости, написал вам,
  • как он говорит об этом и во всех посланиях, в которых есть нечто неудобовразумительное, что невежды и неутвержденные, к собственной своей погибели, превращают, как и прочие Писания.
  • Итак вы, возлюбленные, будучи предварены о сем, берегитесь, чтобы вам не увлечься заблуждением беззаконников и не отпасть от своего утверждения,
  • но возрастайте в благодати и познании Господа нашего и Спасителя Иисуса Христа. Ему слава и ныне и в день вечный. Аминь.
  • აჰა ესერა, საყუარელნო, ამას მეორესა ებისტოლესა მივსწერ თქუენდა, რომელთა მიერ განვაღჳძებ მოჴსენებითა წადიერითა გონებასა თქუენსა
  • მოჴსენებად პირველ თქუმულთა მათ სიტყუათა წმიდათა წინაწარმეტყუელთა მიერ და მოციქულთა მათ თქუენთა მცნებათა უფლისა და მაცხოვრისათა.
  • ესემცა პირველად უწყით, რამეთუ მოიწინენ უკუანაჲსკნელთა დღეთა მეკიცხევარნი გულის თქუმისაებრ თჳსისა მავალნი
  • და იტყოდიან: სადა არს აღთქუმაჲ იგი მოსლვისა მისისაჲ? რამეთუ ვინაჲთგან მამათა შეისუენეს, ყოველივე ესრეთ ჰგიეს დასაბამითგან დაბადებისაჲთ.
  • რამეთუ დაავიწყდეს მათ ესე ნებსით, ვითარმედ ცანი იყვნეს პირველითგან და ქუეყანაჲ წყალთაგან და წყალთა მიერ შეიქმნა სიტყჳთა ღმრთისაჲთა.
  • რომლისაგან მაშინდელი იგი სოფელი წყლითა წარირღუნა და წარწყმდა.
  • ხოლო აწ ცანი და ქუეყანაჲ მითვე სიტყჳთა დაუნჯებულ არიან, ცეცხლისა დამარხულნი დღედ საშჯელისა და წარწყმედისა უღმრთოთა კაცთაჲსა.
  • ერთიმცა ესე ნუ დაგავიწყდების, საყუარელნო, რამეთუ ერთი დღე უფლისა მიერ ვითარცა ათასი წელი და ათასი წელი ვითარცა ერთი დღე.
  • არა ყოვნოს უფალმან აღთქუმისა მისგან, ვითარ-იგი ვიეთმე დაყოვნებად შეურაცხიეს, არამედ სულ-გრძელ არს თქუენთჳს, რამეთუ არავისი ჰნებავს წარწყმედაჲ, არამედ ყოველთა სინანულად მოსლვაჲ.
  • ხოლო მოიწიოს დღე იგი უფლისაჲ, ვითარცა მპარავი ღამისაჲ, რომელსა შინა ცანი მძაფრიად წარჴდენ და წესნი იგი დაიწუნენ და დაზულენ და ქუეყანაჲ და მას შინა საქმენი დაიწუნენ.
  • რაჟამს ესე ყოველნი ესრეთ დაზულებოდიან, რაბამთაჲ ჯერ-არს თქუენი ყოფაჲ წმიდითა ქცევითა და კეთილითა მსახურებითა, რაჲთა მოელოდით.
  • და ისწრაფდეთ მოსლვასა მას დღისა მის ღმრთისასა, რომელსა შინა ცანი მჴურვალენი დაიჴსნენ და წესნი დაიწუნენ და დადნენ.
  • ახალთა ცათა და ახალსა ქვეყანასა მსგავსად აღთქუმისა მისისა მოველით, რომელსა შინა სიმართლე დამკჳდრებულ არს.
  • ამისთჳს, საყუარელნო, ამას მოელოდეთ, და ისწრაფეთ შეუგინებელთა და უბიწოთა მისა პოვნად მშჳდობით.
  • და უფლისა ჩუენისა იგი სულ-გრძელებაჲ ცხორებად შეჰრაცხეთ, ვითარცა-იგი საყუარელმან ძმამან ჩუენმან პავლე, მსგავსად მოცემულისა მის მისდა სიბრძნისა მიწერა თქუენდა.
  • ვითარცა-იგი ყოველთა შინა წიგნთა მისთა იტყჳს ამისათჳს, რომელნი-იგი არიან ძნიად საცნაურ რაჲმე, რომელსა-იგი უსწავლელნი და დაუმტკიცებელნი გარდააქცევენ, ვითარცა სხუათა მათცა წიგნთა მსგავსად, მათისავე მის წარწყმედისა.
  • თქუენ უკუე, საყუარელნო, წინაწარ რაჲ უწყით ესე, ეკრძალენით, რაჲთა არა უჯეროთასა მას საცთურსა თანა-აღერინეთ და განსცჳვეთ სიმტკიცისა მისგან თჳსისა.
  • არამედ აღორძნდებოდეთ მადლითა და მეცნიერებითა უფლისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა. მისა დიდებაჲ აწ და დღეთა მათ საუკუნეთაჲსა. ამინ.