Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Апостола Павла 2-е послание к фессалоникийцам

 
  • [Зач. 275.] Мо́лимъ же вы́, бра́тiе, о при­­ше́­ст­вiи Го́спода на́­шего Иису́са Христа́ и на́­шемъ собра́нiи о не́мъ,
  • не ско́ро подвиза́тися ва́мъ от­ ума́, ни ужаса́тися ниже́ ду́хомъ, ниже́ сло́вомъ, ни посла́нiемъ а́ки от­ на́съ по́слан­нымъ, я́ко уже́ насто­и́тъ де́нь Христо́въ.
  • Да никто́же ва́съ прельсти́тъ ни по еди́ному же о́бразу: я́ко а́ще не прiи́детъ от­ступле́нiе пре́жде, и от­кры́ет­ся человѣ́къ беззако́нiя, сы́нъ поги́бели,
  • проти́вникъ и превоз­нося́йся па́че вся́каго глаго́лемаго бо́га и́ли чти́лища, я́коже ему́ сѣ́сти въ це́ркви Бо́жiей а́ки бо́гу, показу́ющу себе́, я́ко бо́гъ е́сть.
  • Не по́мните ли, я́ко еще́ живы́й у ва́съ, сiя́ глаго́лахъ ва́мъ?
  • И ны́нѣ удержава́ющее вѣ́сте, во е́же яви́тися ему́ въ свое́ ему́ вре́мя.
  • Та́йна бо уже́ дѣ́ет­ся беззако́нiя, то́чiю держя́й ны́нѣ до́ндеже от­ среды́ бу́детъ:
  • и тогда́ яви́т­ся беззако́н­никъ, его́же Госпо́дь Иису́съ убiе́тъ Ду́хомъ у́стъ сво­и́хъ, и упраздни́тъ явле́нiемъ при­­ше́­ст­вiя сво­его́,
  • его́же е́сть при­­ше́­ст­вiе по дѣ́й­ст­ву сатанину́ во вся́цѣй си́лѣ и зна́менiихъ и чудесѣ́хъ ло́жныхъ,
  • и во вся́кой льсти́ непра́вды въ погиба́ющихъ, зане́ любве́ и́стины не прiя́ша, во е́же спасти́ся и́мъ.
  • И сего́ ра́ди по́слетъ и́мъ Бо́гъ дѣ́й­ст­во льсти́, во е́же вѣ́ровати и́мъ лжи́,
  • да су́дъ прiи́мутъ вси́ не вѣ́ровав­шiи и́стинѣ, но благоволи́в­шiи въ непра́вдѣ.
  • [Зач. 276.] Мы́ же до́лжни есмы́ благодари́ти Бо́га всегда́ о ва́съ, бра́тiе воз­лю́блен­ная от­ Го́спода, я́ко избра́лъ е́сть ва́съ Бо́гъ от­ нача́ла во спасе́нiе во святы́ни Ду́ха и вѣ́ры и́стины,
  • въ не́же при­­зва́ ва́съ благовѣ­ст­вова́нiемъ на́шимъ, въ получе́нiе сла́вы Го́спода на́­шего Иису́са Христа́.
  • Тѣ́мже у́бо, бра́тiе, сто́йте и держи́те преда́нiя, и́мже научи́стеся или́ сло́вомъ, или́ посла́нiемъ на́шимъ.
  • Са́мъ же Госпо́дь на́шъ Иису́съ Христо́съ, и Бо́гъ и Оте́цъ на́шъ, воз­люби́вый на́съ и да́вый утѣше́нiе вѣ́чно и упова́нiе благо въ благода́ти,
  • да утѣ́шитъ сердца́ ва́ша и да утверди́тъ {да утверди́тъ ва́съ} во вся́цѣмъ сло́вѣ и дѣ́лѣ бла́зѣ.
  • [Зач. 275.] Молим вас, братия, о пришествии Господа нашего Иисуса Христа и нашем собрании к Нему,
  • не спешить колебаться умом и смущаться ни от духа, ни от слова, ни от послания, как бы нами посланного, будто уже наступает день Христов.
  • Да не обольстит вас никто никак: ибо день тот не придет, доколе не придет прежде отступление и не откроется человек греха, сын погибели,
  • противящийся и превозносящийся выше всего, называемого Богом или святынею, так что в храме Божием сядет он, как Бог, выдавая себя за Бога.
  • Не помните ли, что я, еще находясь у вас, говорил вам это?
  • И ныне вы знаете, что́ не допускает открыться ему в свое время.
  • Ибо тайна беззакония уже в действии, только не совершится до тех пор, пока не будет взят от среды удерживающий теперь.
  • И тогда откроется беззаконник, которого Господь Иисус убьет духом уст Своих и истребит явлением пришествия Своего
  • того, которого пришествие, по действию сатаны, будет со всякою силою и знамениями и чудесами ложными,
  • и со всяким неправедным обольщением погибающих за то, что они не приняли любви истины для своего спасения.
  • И за сие пошлет им Бог действие заблуждения, так что они будут верить лжи,
  • да будут осуждены все, не веровавшие истине, но возлюбившие неправду.
  • [Зач. 276.] Мы же всегда должны благодарить Бога за вас, возлюбленные Господом братия, что Бог от начала, через освящение Духа и веру истине, избрал вас ко спасению,
  • к которому и призвал вас благовествованием нашим, для достижения славы Господа нашего Иисуса Христа.
  • Итак, братия, стойте и держите предания, которым вы научены или словом или посланием нашим.
  • Сам же Господь наш Иисус Христос и Бог и Отец наш, возлюбивший нас и давший утешение вечное и надежду благую во благодати,
  • да утешит ваши сердца и да утвердит вас во всяком слове и деле благом.
  • ხოლო გეტყჳთ თქუენ, ძმანო, მოსლვისა მისთჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და ჩუენისა შეკრებისათჳს მისა მიმართ,
  • რაჲთა არა ადრე აღიძრნეთ თქუენ გონებითა, არცა შეშფოთნეთ არცა სულითა, არცა სიტყჳთა, არცა წიგნითა, ვითარცა ჩუენ მიერ, ვითარმცა მოწევნულ იყო დღე იგი უფლისაჲ.
  • ნუმცა ვინ გაცთუნებს თქუენ ნუ რომლითა სახითა, რამეთუ უკუეთუ არა მოვიდეს განდგომილებაჲ იგი პირველად, და გამოჩნდეს კაცი იგი უშჯულოებისაჲ, შვილი იგი წარსაწყმედელისაჲ,
  • მჴდომი იგი და განლაღებული ყოველთა ზედა, რომელნი სახელ-დებულ არიან ღმრთად გინა სამსახურებელად, ვითარმედ და-ცა-ჯდეს იგი ტაძარსა მას ღმრთისასა და გამოაჩინებდეს თავსა თჳსსა, ვითარცა ღმერთი.
  • არა გაჴსოვსა, რამეთუ, ვიდრე-იგიღა ვიყავ თქუენ თანა, ამასვე გეტყოდე თქუენ?
  • და აწ, რომელი-იგი დაგისწავიეს, იცით გამოჩინებადი იგი თჳსსა მას ჟამსა.
  • რამეთუ საიდუმლოჲ იგი აწვე იქმნების უშჯულოებისაჲ, გარნა ხოლო, რომელსა-ესე უპყრიეს აწ, ვიდრემდე შორს განვიდეს,
  • და მაშინ გამოჩნდეს უშჯულოჲ იგი, რომელი-იგი უფალმან აღჴოცოს სულითა პირისა მისისაჲთა და განაქარვოს იგი გამოჩინებითა მით მოსლვისა მისისაჲთა,
  • რომლისა-იგი მოსლვაჲ არს შეწევნითა ეშმაკისაჲთა, ყოვლითავე ძალითა და ნიშებითა და სასწაულებითა ტყუილისაჲთა
  • და ყოვლითავე საცთურითა სიცრუისაჲთა და წარწყმედულთა მათ შორის, რამეთუ ვინაჲთგან სიყუარული იგი ჭეშმარიტებისაჲ არა შეიწყნარეს, რაჲთამცა ცხონდეს იგინი,
  • ამისათჳს მოუვლინოს მათ ღმერთმან შემწე საცთურებისაჲ, რაჲთა ჰრწმენეს მათ ტყუვილისაჲ,
  • რაჲთა ისაჯნენ ყოველნი, რომელთა არა ჰრწმენა ჭეშმარიტებისა მის, არამედ სათნო-ეყვნეს სიცრუესა შინა.
  • ხოლო ჩუენ თანა-გუაც მადლობაჲ ღმრთისაჲ მარადის თქუენთჳს, ძმანო საყუარელნო, უფლისა მიერ, რამეთუ გამოგირჩინა თქუენ ღმერთმან პირველად ნაყოფად ცხოვრებისად განწმედითა სულისაჲთა და სარწმუნოებითა ჭეშმარიტებისაჲთა,
  • რომელსაცა გიჩინნა თქუენ სახარებისა მიერ ჩუენისა შესაწევნელად დიდებისა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა.
  • ამიერითგან, ძმანო, მტკიცედ დეგით და შეიკრძალეთ მოძღურებაჲ ესე, რომელიცა გისწავიეს გინა სიტყჳთა, გინა წიგნითა ჩუენითა.
  • ხოლო თავადმან უფალმან ჩუენმან იესუ ქრისტემან და ღმერთმან და მამამან ჩუენმან, რომელმან შემიყუარნა ჩუენ და მოგუცა ნუგეშინის-ცემაჲ საუკუნოჲ და სასოებაჲ კეთილი მადლითა მით,
  • ნუგეშინის-ეცინ გულთა თქუენთა და განგამტკიცენინ თქუენ ყოვლითა სიტყჳთა და საქმითა კეთილითა.
  • Валекин аз шумо, эй бародарон, илтимос мекунем, ки дар хусуси омадани Худованди мо Исои Масеҳ ва пайвастани мо бо Ў
  • Нагузоред ки фикри шумо зуд ба шубҳа афтад, ва ҳаросон нашавед на аз нубуввати рўҳ, на аз калом ва на аз номаи ки гўё мо фиристода бошем дар бораи он ки рўзи Масеҳ фаро расидааст.
  • Ҳеҷ кас ба ҳеҷ ваҷҳ набояд шуморо фиреб кунад, зеро аввал бояд исьён ба вуқўъ биёяд ва шахси пур аз шарорат, яъне писари ҳалокат зоҳир шавад.
  • Вай ба ҳар чизе ки Худо ё маъбад ном дорад, муқобилият нишон медиҳад ва худро аз он баланд мегирад, ба тавре ки дар маъбади Худо нишаста, худро Худо эълон мекунад.
  • Оё дар хотир надоред, ки вақте ки назди шумо будам, инро ба шумо мегуфтам?
  • Ва алҳол шумо медонед он чист, ки ба вай монеъ мешавад, то дар вақти муайян зоҳир гардад.
  • Зеро ки сирри шарорат акнун амал мекунад, вале ҳоло махфиёна аст, то даме ки он чи монеъ мешавад, аз миён бардошта шавад,
  • Он гоҳ шарири зоҳир мегардад, ҳамон ки Исои Худованд варо ба нафаси даҳонаш мекушад ва бо зуҳури омадани Худ несту нобуд мекунад.
  • Омадани ин шарир бо ҳар гуна қувват ва аломот ва мўъҷизоти сохта аз рўи амали шайтон аст,
  • Ва бо ҳар навъ талбиси ноҳаққӣ дар вуҷуди нобушавандагон барои он ки онҳо муҳаббати ростиро қабул накардаанд, то ки наҷот ёбанд.
  • Ва ба ин сабаб Худо ба онҳо неруи гумроҳкунандаро мефиристад, то ки ба дурўғ имон оваранд,
  • То ҳамаи онҳое ки ба ростӣ имон наоварданд, балки ноҳаққиро дўст доштанд, маҳкум гарданд.
  • Валекин мо бояд ҳамеша Худоро барои шумо, эй бародарони маҳбуби Худованд, шукргузорӣ намоем, ки Худо аз ибтидо, ба василаи тақдиси Рўҳ ва имон ба ростӣ, шуморо барои наҷот баргузидааст.
  • Ва барои он шуморо ба воситаи башорати мо даъват намудааст, то ки ба ҷалоли Худовандимо Исои Масеҳ ноил шавед.
  • Пас, эй бародарон, истодагӣ кунед ва ривоятҳоеро, ки ё аз калом, ё аз номаи мо гирифтаед, нигоҳ доред.
  • Валекин Худи Худованди мо Исои Масеҳ ва Худо, Падари мо, ки моро дўст доштааст ва тасаллии абадӣ ва умеди некро бо файз ато намудааст,
  • Бигзор дилҳои шуморо тасаллӣ диҳад ва шуморо дар ҳар сухан ва амали нек устувор гардонад.