Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

 
Деяния апостолов

 
  • [Зач. 1.] Пе́рвое у́бо сло́во сотвори́хъ о всѣ́хъ, о, Ѳео́филе, я́же нача́тъ Иису́съ твори́ти же и учи́ти
  • да́же до дне́, въ о́ньже, заповѣ́давъ апо́столомъ Ду́хомъ святы́мъ, и́хже избра́, воз­несе́ся:
  • предъ ни́миже и поста́ви себе́ жи́ва по страда́нiи сво­е́мъ во мно́зѣхъ и́стин­ныхъ зна́менiихъ, де́нми четы́редесятьми явля́яся и́мъ и глаго́ля я́же о ца́р­ст­вiи Бо́жiи:
  • съ ни́миже и яды́й повелѣ́ и́мъ от­ Иерусали́ма не от­луча́тися, но жда́ти обѣтова́нiя о́тча, е́же слы́шасте от­ мене́:
  • я́ко Иоа́н­нъ у́бо крести́лъ е́сть водо́ю, вы́ же и́мате крести́тися Ду́хомъ святы́мъ не по мно́зѣхъ си́хъ дне́хъ.
  • Они́ же у́бо соше́дшеся вопроша́ху его́, глаго́люще: Го́споди, а́ще въ лѣ́то сiе́ устроя́еши ца́р­ст­вiе Изра́илево?
  • Рече́ же къ ни́мъ: нѣ́сть ва́­ше разумѣ́ти времена́ и лѣ́та, я́же Оте́цъ положи́ во сво­е́й вла́сти:
  • но прiи́мете си́лу, наше́дшу свято́му Ду́ху на вы́, и бу́дете ми́ свидѣ́телiе во Иерусали́мѣ же и во все́й Иуде́и и самарі́и и да́же до послѣ́днихъ земли́.
  • И сiя́ ре́къ, зря́щымъ и́мъ взя́т­ся, и о́блакъ подъя́тъ его́ от­ о́чiю и́хъ.
  • И егда́ взира́юще бя́ху на не́бо, иду́щу ему́, и се́, му́жа два́ ста́ста предъ ни́ми во оде́жди бѣ́лѣ,
  • я́же и реко́ста: му́жiе Галиле́йстiи, что́ сто­ите́ зря́ще на не́бо? се́й Иису́съ, воз­несы́йся от­ ва́съ на небо, та́кожде прiи́детъ, и́мже о́бразомъ ви́дѣсте его́ иду́ща на небо.
  • [Зач. 2.] Тогда́ воз­врати́шася во Иерусали́мъ от­ горы́ нарица́емыя Елео́нъ, я́же е́сть бли́зъ Иерусали́ма, суббо́ты иму́щiя пу́ть.
  • И егда́ внидо́ша, взыдо́ша на го́рницу, идѣ́же бя́ху пребыва́юще, Пе́тръ же и Иа́ковъ, и Иоа́н­нъ и Андре́й, Фили́ппъ и Ѳома́, Варѳоломе́й и Матѳе́й, Иа́ковъ Алфе́овъ и Си́монъ зило́тъ и Иу́да Иа́ковль:
  • сі́и вси́ бя́ху терпя́ще единоду́шно въ моли́твѣ и моле́нiи, съ жена́ми и Марі́ею Ма́терiю Иису́совою и съ бра́тiею его́.
  • И во дни́ ты́я воста́въ пе́тръ посредѣ́ учени́къ, рече́,
  • бѣ́ же име́нъ наро́да вку́пѣ я́ко сто́ и два́десять: му́жiе бра́тiе, подоба́­ше сконча́тися писа́нiю сему́, е́же предрече́ Ду́хъ святы́й усты́ Дави́довыми о Иу́дѣ, бы́в­шемъ вожди́ е́мшымъ Иису́са:
  • я́ко при­­чте́нъ бѣ́ съ на́ми и прiя́лъ бя́ше жре́бiй слу́жбы сея́:
  • се́й у́бо стяжа́ село́ от­ мзды́ непра́ведныя, и ни́цъ бы́въ просѣ́деся посредѣ́, и излiя́ся вся́ утро́ба его́:
  • и разу́мно бы́сть всѣ́мъ живу́щымъ во Иерусали́мѣ, я́ко нарещи́ся селу́ тому́ сво­и́мъ и́хъ язы́комъ акелдама́, е́же е́сть село́ кро́ве:
  • пи́шет­ся бо въ кни́зѣ псало́мстѣй: да бу́детъ дво́ръ его́ пу́стъ, и да не бу́детъ живу́щаго въ не́мъ, и епи́скоп­ст­во его́ да прiи́метъ и́нъ:
  • подоба́етъ у́бо от­ сходи́в­шихся съ на́ми муже́й во вся́ко лѣ́то, въ не́же вни́де и изы́де въ на́съ Госпо́дь Иису́съ,
  • наче́нъ от­ креще́нiя Иоа́н­нова да́же до дне́, въ о́ньже воз­несе́ся [на небо] от­ на́съ, свидѣ́телю воскресе́нiя его́ бы́ти съ на́ми еди́ному от­ си́хъ.
  • И поста́виша два́, Ио́сифа нарица́емаго Варса́ву, и́же нарече́нъ бы́сть Иу́стъ, и Матѳі́а,
  • и помоли́в­шеся рѣ́ша: ты́, Го́споди, се́рдцевѣ́дче всѣ́хъ, покажи́, его́же избра́лъ еси́ от­ сею́ двою́ еди́наго,
  • прiя́ти жре́бiй служе́нiя сего́ и апо́стол­ст­ва, изъ него́же испаде́ Иу́да, ити́ въ мѣ́сто свое́.
  • И да́ша жре́бiя и́ма, и паде́ жре́бiй на Матѳі́а, и при­­чте́нъ бы́сть ко едино­на́­де­ся­ти апо́столомъ.
  • [Зач. 1.] Первую книгу написал я к тебе, Феофил, о всем, что Иисус делал и чему учил от начала
  • до того дня, в который Он вознесся, дав Святым Духом повеления Апостолам, которых Он избрал,
  • которым и явил Себя живым, по страдании Своем, со многими верными доказательствами, в продолжение сорока дней являясь им и говоря о Царствии Божием.
  • И, собрав их, Он повелел им: не отлучайтесь из Иерусалима, но ждите обещанного от Отца, о чем вы слышали от Меня,
  • ибо Иоанн крестил водою, а вы, через несколько дней после сего, будете крещены Духом Святым.
  • Посему они, сойдясь, спрашивали Его, говоря: не в сие ли время, Господи, восстановляешь Ты царство Израилю?
  • Он же сказал им: не ваше дело знать времена или сроки, которые Отец положил в Своей власти,
  • но вы примете силу, когда сойдет на вас Дух Святый; и будете Мне свидетелями в Иерусалиме и во всей Иудее и Самарии и даже до края земли.
  • Сказав сие, Он поднялся в глазах их, и облако взяло Его из вида их.
  • И когда они смотрели на небо, во время восхождения Его, вдруг предстали им два мужа в белой одежде
  • и сказали: мужи Галилейские! что вы стоите и смотрите на небо? Сей Иисус, вознесшийся от вас на небо, придет таким же образом, как вы видели Его восходящим на небо.
  • [Зач. 2.] Тогда они возвратились в Иерусалим с горы, называемой Елеон, которая находится близ Иерусалима, в расстоянии субботнего пути.
  • И, придя, взошли в горницу, где и пребывали, Петр и Иаков, Иоанн и Андрей, Филипп и Фома, Варфоломей и Матфей, Иаков Алфеев и Симон Зилот, и Иуда, брат Иакова.
  • Все они единодушно пребывали в молитве и молении, с некоторыми женами и Мариею, Материю Иисуса, и с братьями Его.
  • И в те дни Петр, став посреди учеников, сказал
  • (было же собрание человек около ста двадцати): мужи братия! Надлежало исполниться тому, что в Писании предрек Дух Святый устами Давида об Иуде, бывшем вожде тех, которые взяли Иисуса;
  • он был сопричислен к нам и получил жребий служения сего;
  • но приобрел землю неправедною мздою, и когда низринулся, расселось чрево его, и выпали все внутренности его;
  • и это сделалось известно всем жителям Иерусалима, так что земля та на отечественном их наречии названа Акелдама́, то есть земля крови.
  • В книге же Псалмов написано: да будет двор его пуст, и да не будет живущего в нем; и: достоинство его да приимет другой.
  • Итак надобно, чтобы один из тех, которые находились с нами во всё время, когда пребывал и обращался с нами Господь Иисус,
  • начиная от крещения Иоаннова до того дня, в который Он вознесся от нас, был вместе с нами свидетелем воскресения Его.
  • И поставили двоих: Иосифа, называемого Варсавою, который прозван Иустом, и Матфия;
  • и помолились и сказали: Ты, Господи, Сердцеведец всех, покажи из сих двоих одного, которого Ты избрал
  • принять жребий сего служения и Апостольства, от которого отпал Иуда, чтобы идти в свое место.
  • И бросили о них жребий, и выпал жребий Матфию, и он сопричислен к одиннадцати Апостолам.
  • პირველი ესე სიტყუაჲ ვყავ ყოველთათჳს, ჵ ღმრთის მოყუარეო, რომელთა იწყო იესო ყოფად და სწავლად.
  • ვიდრე დღედ, რომლადმდე ამცნებდა მოციქულთა სულითა წმიდითა, რომელნი გამოირჩინა, ამაღლდა,
  • რომელთაცა წარუდგინა
    თავი თჳსი ცხოველი შემდგომად ვნებისა თჳსისა მრავლითა სახითა, ორმეოცთა დღეთა ეჩუენებოდა მათ და ეტყოდა სასუფეველისათჳს ღმრთისა,
  • და თანა-ექცეოდა მათ და ამცნებდა: იერუსალჱმით ნუ განეშორებით, არამედ მოელოდეთ აღთქუმასა მამისასა, რომელი გესმა ჩემგან.
  • რამეთუ იოანე ნათელ-სცემდა წყლითა, ხოლო თქუენ ნათელ-იღოთ სულითა წმიდითა არა მრავალთა ამათ დღეთა შემდგომად.
  • ხოლო რომელნი-იგი შეკრებულ იყვნეს, ჰკითხვიდეს მას და ეტყოდეს: უფალო, უკეთუ ამათ ჟამთა კუალად მოაგოა სასუფეველი ისრაჱლსა?
  • ხოლო მან ჰრქუა მათ: არა თქუენი არს ცნობაჲ ჟამთა და წელთაჲ, რომელნი-იგი მამამან დასხნა თჳსითა ჴელმწიფებითა,
  • არამედ მოიღოთ ძალი მოსლვასა სულისა წმიდისასა თქუენ ზედა, და იყვნეთ ჩემდა მოწამე იერუსალჱმს და ყოველსა ჰურიასტანსა და სამარიასა და ვიდრე დასასრულადმდე ქუეყანისა.
  • და ესე ვითარცა თქუა, ამაღლდა, ხედვიდეს რაჲ იგინი, და ღრუბელმან შეიწყნარა იგი თუალთაგან მათთა.
  • და ვითარცა ხედვიდეს იგი ზეცად აღსლვასა მისსა, და აჰა-ესერა ორ კაც ზედა მოადგეს მათ სამოსლითა სპეტაკითა,
  • და ჰრქუეს მათ: კაცნო გალილეველნო, რაჲსა სდგათ და ჰხედავთ ზეცად? ესე იესო, რომელი ამაღლდა თქუენგან ზეცად, ეგრეთვე მოვიდეს, ვითარცა იხილეთ აღმავალი ზეცად.
  • მაშინ მოიქცეს იერუსალჱმდ მთისა მისგან, რომელსა ჰრქჳან ზეთის ხილთაჲ, რომელ არს მახლობელ იერუსალჱმსა შაბათის გზა ოდენ.
  • და ოდეს შევიდეს, აღჴდეს ქორსა მას, სადაცა იყოფოდეს პეტრე და იოვანე, იაკობ და ანდრეა, ფილიპე და თომა, ბართლომე და მატთეოს, იაკობ ალფესი და სიმონ მოშურნე და იუდა იაკობისი.
  • ესე ყოველნი იყვნეს განკრძალულ ლოცვასა და ვედრებასა ერთბამად დედებითურთ და მარიამ დედით იესუჲსით და ძმებითურთ მისით.
  • და ამათ დღეთა შინა აღდგა პეტრე შორის მოწაფეთა და თქუა
  • (იყო რიცხჳ ერისაჲ მის ერთბამად ვითარ ას და ოც ოდენ): კაცნო ძმანო, ჯერ-იყო აღსრულებად წერილი, რომელი-იგი წინაჲსწარ თქუა სულმან წმიდამან პირითა დავითისითა იუდაჲსთჳს, რომელი ექმნა წინამძღუარ შემპყრობელთა მათ იესუჲსთა,
  • რამეთუ აღრაცხილ იყო ჩუენ თანა, და ხუედრებულ წილი მსახურებისაჲ ამის.
  • ამან მოიგო დაბაჲ იგი სასყიდლითა მით სიცრუვისაჲთა და განსივნა და განსთქდა შორის, და განიბნინეს ყოველნი ნაწლევნი მისნი.
  • და საცნაურ იქმნა ყოველთა მკჳდრთა იერუსალჱმისათა, ვიდრეღა ეწოდაცა დაბასა მას თჳსითა სიტყჳთა მათითა აკელდამა, ესე იგი არს დაბაჲ სისხლისაჲ.
  • რამეთუ წერილ არს წიგნსა მას ფსალმუნთასა: იყავნ სამკჳდრებელი მისი ოჴერ და ნუ იყოფინ მკჳდრი მას შინა, და განსაგებელი მისი სხუამან მიიღენ.
  • ჯერ-არს უკუე ჩუენ თანა შეკრებულთა ამათ კაცთაჲ ყოველსა ჟამსა, რომელსა შემოვიდა და განვიდა ჩუენდა უფალი იესუ,
  • იწყო ნათლის-ცემითგან იოვანესით ვიდრე დღედმდე ამაღლებისა მისისა ჩუენგან მოწამედ აღდგომისა მისისა ჩუენ თანა ყოფად ერთი ამათგანი.
  • და დაადგინნეს ორნი: იოსებ, რომელსა ერქუა ბარსაბა და მერმე ეწოდა იოსტოს, და მატათია.
  • და ილოცვიდეს და თქუეს: შენ უფალო, ყოველთა გულთა მეცნიერო, გამოაჩინე ერთი ამათ ორთაგანი, რომელიცა გამოირჩიე,
  • მიღებად წილი მსახურებისაჲ ამის და მოციქულებისაჲ, რომლისაგან განვიდა იუდა მისლვად ადგილსა თჳსსა.
  • და მისცნეს წილნი მათ. და გამოუჴდა წილი მატათიას და თანა-აღირაცხა ათერთმეტთა მოციქულთა.