Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Сол. 2Сол. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Откровение Иоанна Богослова

 
  • И ви́дѣхъ не́бо но́во и зе́млю но́ву: пе́рвое бо не́бо и земля́ пе́рвая преидо́ста, и мо́ря нѣ́сть ктому́.
  • И а́зъ Иоа́н­нъ ви́дѣхъ гра́дъ святы́й, Иерусали́мъ но́въ сходя́щь от­ Бо́га съ небесе́, при­­гото́ванъ я́ко невѣ́сту укра́­шену му́жу сво­ему́.
  • И слы́шахъ гла́съ ве́лiй съ небесе́, глаго́лющь: се́, ски́нiя Бо́жiя съ человѣ́ки, и всели́т­ся съ ни́ми: и ті́и лю́дiе его́ бу́дутъ, и са́мъ Бо́гъ бу́детъ съ ни́ми Бо́гъ и́хъ:
  • и отъ­и́метъ Бо́гъ вся́ку сле́зу от­ о́чiю и́хъ, и сме́рти не бу́детъ ктому́: ни пла́ча, ни во́пля, ни болѣ́зни не бу́детъ ктому́, я́ко пе́рвая мимо­идо́ша.
  • И рече́ сѣдя́й на престо́лѣ: се́, нова́ вся́ творю́. И глаго́ла ми́: напиши́, я́ко сiя́ словеса́ и́стин­на и вѣ́рна су́ть.
  • И рече́ ми: соверши́шася. А́зъ е́смь а́лфа и оме́га, нача́токъ и коне́цъ: а́зъ жа́ждущему да́мъ от­ исто́чника воды́ живо́тныя ту́не.
  • Побѣжда́яй наслѣ́дитъ вся́, и бу́ду ему́ Бо́гъ, и то́й бу́детъ мнѣ́ въ сы́на.
  • Страшли́вымъ же и невѣ́рнымъ, и скве́рнымъ и убі́йцамъ, и блу́дъ творя́щымъ и ча́ры творя́щымъ, идоложе́рцемъ и всѣ́мъ лжи́вымъ, ча́сть и́мъ въ е́зерѣ горя́щемъ огне́мъ и жу́пеломъ, е́же е́сть сме́рть втора́я.
  • И прiи́де ко мнѣ́ еди́нъ от­ седми́ а́нгелъ, иму́щихъ се́дмь фiа́лъ испо́лненыхъ седми́хъ я́звъ послѣ́днихъ, и рече́ ко мнѣ́, глаго́ля: гряди́, покажу́ ти невѣ́сту а́гнчу жену́.
  • И веде́ мя ду́хомъ на гору́ вели́ку и высоку́ и показа́ ми гра́дъ вели́кiй, святы́й Иерусали́мъ низходя́щь съ небесе́ от­ Бо́га,
  • иму́щь сла́ву Бо́жiю: и свѣти́ло его́ подо́бно ка́мени драго́му, я́ко ка́мени Иа́спису кристаллови́дну:
  • иму́щь стѣ́ну вели́ку и высоку́, иму́щь вра́тъ два­на́­де­сять, и на вратѣ́хъ а́нгеловъ два­на́­де­сять и имена́ напи́сана, я́же су́ть имена́ два­на́­де­ся­тимъ колѣ́номъ сыно́въ Изра́илевыхъ:
  • от­ восто́ка врата́ тро́я и от­ сѣ́вера врата́ тро́я, от­ ю́га врата́ тро́я и от­ за́пада врата́ тро́я.
  • И стѣна́ гра́да имѣ́яше основа́нiй два­на́­де­сять, и на ни́хъ име́нъ два­на́­де­сять апо́столовъ а́гнчихъ.
  • И глаго́ляй со мно́ю имѣ́яше тро́сть зла́ту, да измѣ́ритъ гра́дъ и врата́ его́ и стѣ́ны его́.
  • И гра́дъ на четы́ри у́глы сто­и́тъ, и долгота́ его́ толи́ка е́сть, ели́ка же и широта́. И измѣ́ри гра́дъ тро́стiю на ста́дiй два­на́­де­сять ты́сящъ: долгота́ и широта́ и высота́ его́ ра́вна су́ть.
  • И размѣ́ри стѣ́ну его́ во сто́ и четы́ридесять и четы́ри ла́кти, въ мѣ́ру человѣ́ческу, я́же е́сть а́нгела.
  • И бѣ́ созда́нiе стѣны́ его́ Иа́списъ: и гра́дъ зла́то чи́сто, подо́бенъ стклу́ чи́сту.
  • И основа́нiя стѣны́ гра́да вся́кимъ драги́мъ ка́менiемъ укра́шена бя́ху: основа́нiе пе́рвое Иа́списъ, второ́е сапфи́ръ, тре́тiе халкидо́нъ, четве́ртое смара́гдъ,
  • пя́тое сардо́никсъ, шесто́е Са́рдiй, седмо́е хрисо́лиѳъ, осмо́е вири́ллъ, девя́тое топа́зiй, деся́тое хрисо́прасъ, перво­е­на́­де­сять иаки́нѳъ, второ­е­на́­де­сять амеѳи́стъ.
  • И два­на́­де­сять вра́тъ два­на́­де­сять би́серовъ: еди́на ка́яждо врата́ бѣ́ша от­ еди́наго би́сера. И сто́гны гра́да зла́то чи́сто, я́ко сткло́ пресвѣ́тло.
  • И хра́ма не ви́дѣхъ въ не́мъ: Госпо́дь бо Бо́гъ Вседержи́тель хра́мъ ему́ е́сть, и а́гнецъ.
  • И гра́дъ не тре́буя со́лнца и луны́, да свѣ́тятъ въ не́мъ, сла́ва бо Бо́жiя просвѣти́ его́, и свѣти́лникъ его́ а́гнецъ.
  • И язы́цы спасе́ни во свѣ́тѣ его́ по́йдутъ, и ца́рiе зе́мстiи при­­несу́тъ сла́ву и че́сть свою́ въ него́.
  • И врата́ его́ не и́мутъ затвори́тися во дни́: но́щи бо не бу́детъ ту́.
  • И при­­несу́тъ сла́ву и че́сть язы́ковъ въ него́:
  • и не и́мать въ него́ вни́ти вся́ко скве́рно, и творя́й ме́рзость и лжу́, но то́кмо напи́саныя въ кни́гахъ живо́тныхъ а́гнца.
  • И увидел я новое небо и новую землю, ибо прежнее небо и прежняя земля миновали, и моря уже нет.
  • И я, Иоанн, увидел святый город Иерусалим, новый, сходящий от Бога с неба, приготовленный как невеста, украшенная для мужа своего.
  • И услышал я громкий голос с неба, говорящий: се, скиния Бога с человеками, и Он будет обитать с ними; они будут Его народом, и Сам Бог с ними будет Богом их.
  • И отрет Бог всякую слезу с очей их, и смерти не будет уже; ни плача, ни вопля, ни болезни уже не будет, ибо прежнее прошло.
  • И сказал Сидящий на престоле: се, творю все новое. И говорит мне: напиши; ибо слова сии истинны и верны.
  • И сказал мне: совершилось! Я есмь Альфа и Омега, начало и конец; жаждущему дам даром от источника воды живой.
  • Побеждающий наследует все, и буду ему Богом, и он будет Мне сыном.
  • Боязливых же и неверных, и скверных и убийц, и любодеев и чародеев, и идолослужителей и всех лжецов участь в озере, горящем огнем и серою. Это смерть вторая.
  • И пришел ко мне один из семи Ангелов, у которых было семь чаш, наполненных семью последними язвами, и сказал мне: пойди, я покажу тебе жену, невесту Агнца.
  • И вознес меня в духе на великую и высокую гору, и показал мне великий город, святый Иерусалим, который нисходил с неба от Бога.
  • Он имеет славу Божию. Светило его подобно драгоценнейшему камню, как бы камню яспису кристалловидному.
  • Он имеет большую и высокую стену, имеет двенадцать ворот и на них двенадцать Ангелов; на воротах написаны имена двенадцати колен сынов Израилевых:
  • с востока трое ворот, с севера трое ворот, с юга трое ворот, с запада трое ворот.
  • Стена города имеет двенадцать оснований, и на них имена двенадцати Апостолов Агнца.
  • Говоривший со мною имел золотую трость для измерения города и ворот его и стены́ его.
  • Город расположен четвероугольником, и длина его такая же, как и широта. И измерил он город тростью на двенадцать тысяч стадий; длина и широта и высота его равны.
  • И стену его измерил во сто сорок четыре локтя, мерою человеческою, какова мера и Ангела.
  • Стена его построена из ясписа, а город был чистое золото, подобен чистому стеклу.
  • Основания стены города украшены всякими драгоценными камнями: основание первое яспис, второе сапфир, третье халкидон, четвертое смарагд,
  • пятое сардоникс, шестое сердолик, седьмое хризолит, восьмое вирилл, девятое топаз, десятое хризопрас, одиннадцатое гиацинт, двенадцатое аметист.
  • А двенадцать ворот – двенадцать жемчужин: каждые ворота были из одной жемчужины. Улица города – чистое золото, как прозрачное стекло.
  • Храма же я не видел в нем, ибо Господь Бог Вседержитель – храм его, и Агнец.
  • И город не имеет нужды ни в солнце, ни в луне для освещения своего, ибо слава Божия осветила его, и светильник его – Агнец.
  • Спасенные народы будут ходить во свете его, и цари земные принесут в него славу и честь свою.
  • Ворота его не будут запираться днем; а ночи там не будет.
  • И принесут в него славу и честь народов.
  • И не войдет в него ничто нечистое и никто преданный мерзости и лжи, а только те, которые написаны у Агнца в книге жизни.
  • და ვიხილე ცაჲ ახალი და ქუეყანაჲ ახალი, რამეთუ პირველი იგი ცაჲ და პირველი ქუეყანაჲ წარჴდეს, და ზღუაჲ არღარა არს.
  • და ქალაქი იგი წმიდაჲ, იერუსალჱმი ახალი, ვიხილე გარდამომავალი ზეცით ღმრთისაგან, განმზადებული, ვითარცა სძალი შემკული ქმრისა მიმართ თჳსისა.
  • და მესმა ჴმაჲ დიდი ზეცით, რომელი იტყოდა: აჰა, სამკჳდრებელი ღმრთისაჲ კაცთა თანა, და დაიმკჳდროს მათ თანა, და იგინი იყვნენ ერ მისა, და იგი ღმერთი თავადი მკჳდრ იყოს მათ შორის.
  • და აჴოცოს ყოველივე ცრემლი თუალთაგან მათთა, და სიკუდილი არღარა იყოს, არცა გლოვაჲ, არცა ღაღადებაჲ, არცა ტკივილი, რამეთუ პირველნი იგი წარჴდეს.
  • თქუა მჯდომარემან მან საყდარსა ზედა: აჰა ესერა ყოველსავე ახალ-ვჰყოფ. და თქუა: დაწერე, ვითარმედ ესე სიტყუანი სარწმუნონი და ჭეშმარიტნი ღმრთისანი არიან.
  • და მრქუა მე: ვიქმენ მე ანი და ჵ, დასაბამი და დასასრული. მე წყურიელსა მივსცე წყაროჲსა მისგან წყლისა ცხოველისა უსასყიდლოდ.
  • რომელმან სძლოს, მივსცე მას ესე ყოველი და ვიყო მისა ღმერთ, და იგი იყოს ჩემდა ძე.
  • ხოლო მოშიშთა და ურწმუნოთა და ცოდვილთა და საძაგელთა და კაცისმკლველთა და მეძავთა და მწამლველთა და კერპთმსახურთა და ყოველთა მტყუვართაჲ ნაწილი მათი იყოს ტბასა მას ცეცხლითა და წუნწუბითა მოტყინარესა, რომელ არს სიკუდილი იგი მეორე.
  • და მოვიდა ერთი შჳდთა მათ ანგელოზთაგანი, რომელთა-იგი აქუნდეს შჳდნი იგი ლანკნანი, სავსენი წყლულებათა მათ მიერ უკუანაჲსკნელთა, და იტყოდა ჩემ თანა და მრქუა მე: მოვედ, და გიჩუენო შენ დედაკაცი იგი, სძალი კრავისაჲ.
  • და წარმიყვანა მე სულითა მთასა მაღალსა და დიდსა და მიჩუენა მე ქალაქი წმიდაჲ იერუსალჱმი, გარდამომავალი ზეცით ღმრთისაგან.
  • და აქუნდა დიდებაჲ ღმრთისაჲ. მნათობი მისი მსგავს იყო ქვასა პატიოსანსა, ვითარცა ქვასა იასპსა ბროლის-სახესა.
  • და აქუნდა ზღუდე დიდი და მაღალი და ბჭენი ათორმეტნი და სახელები წერილი, რომელ არს სახელები ძეთა ისრაჱლისათაჲ.
  • აღმოსავალით ბჭენი სამნი, და სამხრით სამნი და ჩრდილოჲთ სამნი, და დასავალით სამნი.
  • და ზღუდესა მას ქალაქისასა აქუნდეს ათორმეტნი საფუძველნი და მათ ზედა ათორმეტნი სახელნი ათორმეტთა მათ მოციქულთა კრავისათანი.
  • და რომელი-იგი იტყოდა ჩემ თანა, აქუნდა საზომი ლერწამი ოქროჲსაჲ, რაჲთამცა განზომა ქალაქი იგი და ბჭენი მისნი და ზღუდენი მისნი.
  • და ქალაქი იგი მოთხვითად არს; და სიგრძე მისი, ვითარცა სივრცე. და განზომა ქალაქი იგი ლერწმითა მით ათორმეტსა ათასსა უტევანსა. ათორმეტი სიგრძე და სივრცე და სიმაღლე მისი სწორ არიან.
  • და ზღუდე მისი ას ორმეოც და ოთხი წყრთაჲ საზომითა კაცისაჲთა, რომელ არს ანგელოზისაჲ.
  • და იყო მოსწორებაჲ ნაშენები ზღუდისა მისისაჲ იასპი, და ქალაქი იგი ოქროჲ წმიდაჲ, მსგავსი ჭიქასა წმიდასა.
  • და საფუძველნი ზღუდისანი ყოვლითა ქვითა პატიოსნითა შემკულნი. საფუძველი პირველი იასპი, მეორე საფირონი, მესამე ქალკიდონი, მეოთხე სამარაგდე,
  • მეხუთე სარდონიხოჲ, მეექუსე სარდიოჲ, მეშჳდე ოქრო-ქვაჲ, მერვე ბივრილი, მეცხრე ტოპაზი, მეათე ხრჳსოპასოჲ, მეთერთმეტე იაკინთი, მეთორმეტე ამეთჳსოჲ.
  • და ათორმეტნი იგი ბჭენი იყვნეს ათორმეტნი მარგალიტნი. თითოეული ბჭე იყო ერთისა და ერთისა მარგალიტისაჲ. და უბანი ქალაქისაჲ მის - ოქროჲ წმიდაჲ და ჭიქაჲ ბრწყინვალე.
  • და ტაძარი არა მიხილავს მას შორის, რამეთუ უფალი ღმერთი, ყოვლისა მპყრობელი, ტაძარ მისა არს, და კრავი იგი.
  • და ქალაქსა მას არა უჴმს მზე, ანუ მთოვარე მნათობად, რამეთუ დიდებამან ღმრთისამან განანათლა იგი, და სანთელ მისა არს კრავი იგი.
  • და ვიდოდიან წარმართნი ნათლითა მისითა, და მეფეთა ქუეყანისათა დიდებაჲ და პატივი წარმართთაჲ მისა მიიღონ.
  • და ბჭენი მისნი არა დაეჴშნენ დღისი, რამეთუ ღამე მუნ არა იყოს.
  • და მიიღონ დიდებაჲ და პატივი წარმართთაჲ მუნ, რაჲთამცა შევიდეს.
  • და არა შევიდეს მუნ ყოველივე შეგინებული და მოქმედი ბოროტისაჲ და ტყუვილისაჲ, გარნა დაწერილნი იგი წიგნსა მას ცხორებისა კრავისასა.