Скрыть
3:1
3:2
3:5
3:6
3:7
3:9
3:10
3:11
3:14
3:15
3:17
3:19
3:21
3:22
3:24
3:25
3:28
3:30
3:33
3:34
3:35
Церковнославянский (рус)
Го́споди Вседержи́телю, Бо́же Изра́илевъ, душа́ въ тѣснотѣ́ и ду́хъ въ стуже́нiи возопи́ къ тебѣ́:
услы́ши, Го́споди, и поми́луй, я́ко еси́ Бо́гъ милосе́рдъ, и поми́луй на́съ, я́ко согрѣши́хомъ предъ тобо́ю:
я́ко ты́ пребыва́яй во вѣ́къ, мы́ же погиба́ющiи во вѣ́къ.
Го́споди Вседержи́телю, Бо́же Изра́илевъ, услы́ши моли́тву уме́ршихъ Изра́илевыхъ и сыно́въ согрѣши́в­шихъ предъ тобо́ю, и́же не послу́шаша гла́са Го́спода Бо́га сво­его́, и при­­льпо́ша на́мъ зла́я.
Не помяни́ непра́вдъ оте́цъ на́шихъ, но помяни́ ру́ку твою́ и и́мя твое́ въ сiе́ вре́мя,
я́ко ты́ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ, и похва́лимъ тя́, Го́споди:
я́ко того́ ра́ди да́лъ еси́ стра́хъ тво́й въ се́рдце на́­ше, е́же при­­зыва́ти и́мя твое́, и похва́лимъ тя́ во преселе́нiи на́­шемъ, я́ко от­врати́хомъ от­ се́рдца на́­шего всю́ непра́вду оте́цъ на́шихъ согрѣши́в­шихъ предъ тобо́ю.
Се́, мы́ дне́сь во преселе́нiи на́­шемъ, а́може ны́ разсы́палъ еси́ на укори́зну и на кля́тву и на удержа́нiе, по всѣ́мъ непра́вдамъ оте́цъ на́шихъ, и́же от­ступи́ша от­ тебе́, Го́споди Бо́же на́шъ.
Слы́ши, Изра́илю, за́повѣди живота́, внуши́ разумѣ́ти смышле́нiе.
Что́ е́сть, Изра́илю? что́ я́ко еси́ на земли́ вра́жiи? обетша́лъ еси́ на земли́ чужде́й, оскверни́л­ся еси́ съ ме́ртвыми,
вмѣни́л­ся еси́ съ су́щими во а́дѣ,
оста́вилъ еси́ исто́чника прему́дрости.
А́ще бы путе́мъ Бо́жiимъ ходи́лъ еси́, жи́лъ бы въ ми́рѣ во вре́мя вѣ́чное.
Научи́ся, гдѣ́ е́сть смышле́нiе, гдѣ́ е́сть крѣ́пость, гдѣ́ е́сть му́дрость? е́же разумѣ́ти ку́пно, гдѣ́ е́сть долгожи́тiе и жи́знь, гдѣ́ е́сть свѣ́тъ оче́съ и ми́ръ?
Кто́ обрѣ́те мѣ́сто ея́, и кто́ вни́де въ сокро́вища ея́?
Гдѣ́ су́ть кня́зи язы́честiи и владѣ́ющiи звѣрьми́ су́щими на земли́, игра́ющiи пти́цами небе́сными
и храня́щiи зла́то и сребро́, на не́же упова́ша человѣ́цы, и нѣ́сть конца́ стяжа́нiю и́хъ?
я́ко дѣ́ла­ю­щiи сребро́ и пеку́щiися, и нѣ́сть изобрѣ́тенiя дѣ́лъ и́хъ.
Погибо́ша и во а́дъ снидо́ша, и ині́и вмѣ́сто и́хъ воста́ша.
Юнѣ́йшiи ви́дѣша свѣ́тъ и всели́шася на земли́, пути́ же хи́трости не увѣ́дѣша,
ни разумѣ́ша сте́зь ея́, ниже́ прiя́ша ея́ сы́нове и́хъ, от­ пути́ сво­его́ дале́че бы́ша.
И не слы́шася въ Ханаа́нѣ, ниже́ яви́ся во Ѳема́нѣ:
сы́нове ага́рини взыску́ющiи ра́зума, и́же на земли́, купцы́ Мера́ни и Ѳема́ни, и басносло́вцы и взыска́телiе ра́зума, пути́ прему́дрости не увѣ́дѣша, ниже́ помяну́ша сте́зь ея́.
О, Изра́илю, ко́ль вели́къ до́мъ Бо́жiй и простра́н­но мѣ́сто селе́нiя его́!
Вели́ко и не и́мать конца́, высо́ко и безмѣ́рно.
Та́мо бы́ша исполи́ни имени́тiи, бы́в­шiи испе́рва зѣло́ вели́цы, умѣ́юще во­ева́ти.
Не си́хъ избра́ Бо́гъ, ни пути́ хи́тростнаго даде́ и́мъ,
и погибо́ша, зане́же не имѣ́ша му́дрости, погибо́ша за безсовѣ́тiе свое́.
Кто́ взы́де на не́бо, и взя́ ю́, и снесе́ ю́ от­ о́блакъ?
Кто́ пре́йде на о́ну страну́ мо́ря, и обрѣ́те ю́, и во́зметъ ю́ за зла́то избра́н­но?
Нѣ́сть вѣ́дущаго пу́ть ея́, ни помышля́ющаго сте́зь ея́:
но вѣ́дый вся́ вѣ́сть ю́, изобрѣ́те ю́ смы́сломъ сво­и́мъ: сотвори́вый зе́млю въ вѣ́чное вре́мя напо́лни ю́ ското́мъ двоно́жнымъ и четвероно́жнымъ.
Посыла́яй свѣ́тъ, и и́детъ: при­­зва́ его́, и послу́ша его́ со тре́петомъ.
Звѣ́зды же воз­сiя́ша во храни́лищихъ сво­и́хъ и воз­весели́шася.
Призва́ я́, и реко́ша: прiидо́хомъ: воз­сiя́ша съ весе́лiемъ сотво́ршему я́.
Се́й Бо́гъ на́шъ, не вмѣни́т­ся и́нъ къ нему́.
Изобрѣ́те вся́къ пу́ть хи́трости и даде́ ю́ Иа́кову о́троку сво­ему́ и Изра́илю воз­лю́блен­ному от­ него́.
Посе́мъ на земли́ яви́ся и съ человѣ́ки поживе́.
Синодальный
Господи Вседержителю, Боже Израиля! стесненная душа и унылый дух взывает к Тебе:
услышь, Господи, и помилуй, ибо Ты Бог милосердый; помилуй, ибо мы согрешили пред Тобою;
Ты – вечно пребывающий, а мы – вечно погибающие.
Господи Вседержителю, Боже Израиля! услышь молитву умерших Израиля и сынов их, согрешивших пред Тобою, которые не послушали гласа Господа Бога своего, за то и постигли нас бедствия.
Не вспоминай неправд отцов наших, но вспомни руку Твою и имя Твое в сие время,
ибо Ты – Господь Бог наш, и мы прославим Тебя, Господи.
Ты для того вселил страх Твой в сердце наше, чтобы мы призывали имя Твое; и мы будем прославлять Тебя в переселении нашем, ибо мы отринули от сердца нашего всякую неправду отцов наших, согрешивших пред Тобою.
Вот, мы теперь в переселении нашем, куда Ты рассеял нас в поношение и в клятву и в возмездие за все неправды отцов наших, которые отступили от Господа Бога нашего.
Слушай, Израиль, заповеди жизни, внимайте, чтобы уразуметь мудрость.
Что это значит, Израиль, что ты находишься в земле врагов? Состарился ты в чужой земле, осквернился вместе с мертвыми,
причислен к находящимся в аде,
оставил источник премудрости.
Если бы ты ходил путем Божиим, то жил бы в мире вовеки.
Познай, где находится мудрость, где сила, где знание, чтобы вместе с тем узнать, где находится долгоденствие и жизнь, где находится свет очей и мир.
Кто нашел место ее, и кто взошел в сокровищницы ее?
Где князья народов и владевшие зверями земными, забавлявшиеся птицами небесными,
и собиравшие серебро и золото, на которые надеются люди, и стяжаниям которых нет конца?
Где те, которые занимались серебряными изделиями, и которых изделиям нет числа?
Они исчезли и сошли в ад, и вместо них восстали другие.
Позднейшие видели свет и жили на земле, но пути мудрости не познали;
не уразумели стезей ее, и не достигли ее сыновья их: они были далеко от пути ее.
Не было слышно о ней в Ханаане, и не было видно ее в Фемане.
Сыновья Агари искали земного знания, равно и купцы Мерры и Фемана, и баснословы и исследователи знания; но пути премудрости не познали и не заметили стезей ее.
О, Израиль! как велик дом Божий, и как пространно место владычества его!
Велик он и не имеет конца, высок и неизмерим.
Там были изначала славные исполины, весьма великие, искусные в войне.
Но не их избрал Бог, и не им открыл пути премудрости;
и они погибли оттого, что не имели мудрости, погибли от неразумия своего.
Кто взошел на небо, и взял ее, и снес с облаков?
Кто перешел моря и нашел ее, и кто принесет ее, лучшую чистого золота?
Нет никого, знающего путь ее, ни помышляющего о стезе ее.
Но Знающий все знает ее; Он открыл ее Своим разумом, Тот, Который сотворил землю на вечные времена и наполнил ее четвероногими скотами,
Который посылает свет, и он идет, призвал его, и он послушался Его с трепетом;
и звезды воссияли на стражах своих, и возвеселились.
Он призвал их, и они сказали: «вот мы», и воссияли радостью пред Творцом своим.
Сей есть Бог наш, и никто другой не сравнится с Ним.
Он нашел все пути премудрости и даровал ее рабу Своему Иакову и возлюбленному Своему Израилю.
После того Он явился на земле и обращался между людьми.
Грузинский
უფალო, ყოვლისა მპყრობელო, ღმერთო, ისრაელისა, სული შევიწროებული და სული შეწუხებული შემოგღაღადებს შენ.
შეისმინე, უფალო, და შეგვიწყალე, რადგან შევცოდეთ შენს წინაშე,
რადგან შენ საუკუნოდ დამკვიდრებული ხარ, ჩვენ კი - საუკუნოდ დაკარგულები.
უფალო, ყოვლისამპყრობელო, ღმერთო ისრაელისა, შეისმინე ვედრება ისრაელის მკვიდრებისა და მათი შვილებისა, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე, რომელთაც არ შეისმინეს ხმა უფლისა, მათის ღვთისა, და აგვეწება ჩვენ უბედურებანი.
ნუ გაიხსენებ ჩვენი მამა-პაპის უსამართლობებს, არამედ გაიხსენე შენი ხელი და შენი სახელი ამ ჟამს,
რადგან შენ ხარ უფალი, ჩვენი ღმერთი და გადიდებთ შენ, უფალო.
რადგან მოგვეცი შენი შიში ჩვენს გულებში, რომ მოვუხმოთ შენს სახელს და გადიდოთ შენ ჩვენს გადასახლებაში, რადგან განვდევნეთ ჩვენი გულებიდან ყველა ჩვენი მამა-პაპის უსამართლობა, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე.
აჰა, დღეს ჩვენს გადასახლებაში ვართ, სადაც გაგვფანტე ჩვენს შესაგინებლად და შესაჩვენებლად, და დასასჯელად ყველა უსამართლობის გამო ჩვენი მამა-პაპისა, რომელნიც განუდგნენ უფალს, ჩვენს ღმერთს.
ისმინე, ისრაელ, მცნებანი ცხოვრებისა, ყურად იღე ჩასაწვდომად სიბრძნისა.
რა არის ეს, ისრაელ, რომ მტრის მიწაზე ხარ, რომ დაბერდი უცხო მიწაზე.
წაიბილწე მკვდრებთან ერთად, შეირაცხე ჯოჯოხეთში მყოფთა შორის?
შენ დატოვე წყარო სიბრძნისა.
ღვთის გზით რომ გევლო, მშვიდობით დამკვიდრდებოდი საუკუნოდ.
ისწავლე, სად არის სიბრძნე, სად არის ძალა, სად არის გაგება, რათა ამასთან ერთად შეიცნო, სად არის დღეგრძელობა და სიცოცხლე, სად არის სინათლე თვალთა და მშვიდობა.
ვინ იპოვა მისი ადგილი და ვინ შევიდა მის საუნჯეში?
სად არიან ხალხთა მთავარნი და დედამიწის ცხოველთა მეუფენი,
ისინი, რომელნიც ზეცის ფრინველებით იქცევდნენ თავს, მომხვეჭელნი ოქრო-ვერცხლისა, რომელთა იმედი აქვს ხალხს და რომელთა ხვეჭას ბოლო არ უჩანს;
ან ისინი, ვერცხლს რომ ამუშავებდნენ და ერთ ზრუნვაში იყვნენ, რომელთა ნახელავი აღარსად ჩანს?
გაქრნენ და ჯოჯოხეთში ჩავიდნენ და სხვანი გამოჩდნენ მათ სანაცვლოდ.
ახალგაზრდებმა იხილეს ნათელი და დამკვიდრდნენ მიწაზე, მაგრამ ცოდნის გზა ვერ ისწავლეს;
ვერც მისი ბილიკები გაიგნეს და ვერც მას ჩასწვდნენ; მათი შვილები შორს იყვნენ მისი გზისგან.
არც ქანაანში გაისმა იგი და არც თემანში გამოჩნდა;
ვერც აგარის შვილებმა, რომელნიც მიწიერ ცოდნას ეძიებდნენ, ვერც მერანისა და თემანის ვაჭრებმა, ვერც მთხრობელებმა და ვერც ცოდნის მძებნელებმა ვერ გაიგნეს სიბრძნის გზა და ვერ გაიხსენეს მისი ბილიკები.
ო, ისრაელ, რა დიდია ღვთის სახლი და რა ვრცელია მისი სამფლობელო!
დიდია იგი და არა აქვს დასასრული, მაღალია და განუსაზღვრელი.
იქ იშვნენ ბუმბერაზები, რომლებიც სახელოვანნი იყვნენ დასაბამიდან, ტანმაღალნი, მცოდნენი ომისა.
მაგრამ ისინი არ გამოურჩევია ღმერთს და არც ცოდნის გზა მიუცია მათთვის;
დაიღუპნენ, რადგან არ ჰქონდათ სიბრძნე, დაიღუპნენ თავიანთი უგუნურებით.
ვინ ავიდა ზეცად, ვინ აიღო სიბრძნე და ჩამოიტანა ღრუბლებიდან?
ვინ გავიდა ზღვის გაღმა და მოიპოვა, და წამოიღო იგი, რჩეულ ოქროზე უმჯობესი?
არავინაა შემმეცნებელი მისი გზისა და არც გულისხმისმყოფელი მისი ბილიკისა,
მაგრამ ყოვლის მცოდნემ იცის იგი, თავისი გონებით მოიპოვა მან, ვინც ქვეყნიერება განამზადა საუკუნოდ და აავსო იგი ოთხფეხა ცხოველებით,
ვინც ნათელს გვიგზავნის და მოდის ნათელი; მოუწოდა მას და ისიც დაემორჩილა მას თრთოლვით;
ვარსკვლავები განბრწყინდნენ თავიანთ სახმილავებში და გაიხარეს;
მოუხმო მათ და უპასუხეს: აქ ვართო! და სიხარულით გაუნათეს თავიანთ შემოქმედს.
ეს არის ღმერთი ჩვენი და სხვა არ შეირაცხება მის წინაშე.
მან იპიავა ყველა გზა ცოდნისა და მისცა იგი იაკობს, თავის მორჩილს, და ისრაელს, რომელიც შეიყვარა.
შემდგომად ამისა გამოჩნდა იგი დედამიწაზე და მიმოიქცეოდა ადამიანთა შორის.
Signore onnipotente, Dio d'Israele, un'anima nell'angoscia, uno spirito tormentato grida verso di te.
Ascolta, Signore, abbi pietà, perché abbiamo peccato contro di te.
Tu regni per sempre, noi per sempre siamo perduti.
Signore onnipotente, Dio d'Israele, ascolta dunque la supplica dei morti d'Israele, dei figli di coloro che hanno peccato contro di te: essi non hanno ascoltato la voce del Signore, loro Dio, e siamo stati attaccati dai mali.
Non ricordare le ingiustizie dei nostri padri, ma ricòrdati ora della tua potenza e del tuo nome,
poiché tu sei il Signore, nostro Dio, e noi ti loderemo, Signore.
Per questo tu hai posto il timore di te nei nostri cuori, perché invocassimo il tuo nome. E ti loderemo nel nostro esilio, perché abbiamo allontanato dal nostro cuore tutta l'ingiustizia dei nostri padri, i quali hanno peccato contro di te.
Eccoci ancora oggi nel nostro esilio, dove tu ci hai disperso, oggetto di obbrobrio, di maledizione e di condanna per tutte le ingiustizie dei nostri padri, che si sono ribellati al Signore, nostro Dio".
Ascolta, Israele, i comandamenti della vita,

porgi l'orecchio per conoscere la prudenza.
Perché, Israele? Perché ti trovi in terra nemica

e sei diventato vecchio in terra straniera?
Perché ti sei contaminato con i morti

e sei nel numero di quelli che scendono negli inferi?
Tu hai abbandonato la fonte della sapienza!
Se tu avessi camminato nella via di Dio,

avresti abitato per sempre nella pace.
Impara dov'è la prudenza,

dov'è la forza, dov'è l'intelligenza,

per comprendere anche dov'è la longevità e la vita,

dov'è la luce degli occhi e la pace.
Ma chi ha scoperto la sua dimora,

chi è penetrato nei suoi tesori?
Dove sono i capi delle nazioni,

quelli che dominano le belve che sono sulla terra?
Coloro che si divertono con gli uccelli del cielo,

quelli che ammassano argento e oro,

in cui hanno posto fiducia gli uomini,

e non c'è un limite ai loro possessi?
Coloro che lavorano l'argento e lo cesellano

senza rivelare il segreto dei loro lavori?
Sono scomparsi, sono scesi negli inferi

e altri hanno preso il loro posto.
Generazioni più giovani hanno visto la luce

e hanno abitato sopra la terra,

ma non hanno conosciuto la via della sapienza,
non hanno compreso i suoi sentieri

e non si sono occupate di essa;

i loro figli si sono allontanati dalla loro via.
Non se n'è sentito parlare in Canaan,

non si è vista in Teman.
I figli di Agar, che cercano la sapienza sulla terra,

i mercanti di Merra e di Teman,

i narratori di favole, i ricercatori dell'intelligenza

non hanno conosciuto la via della sapienza,

non si sono ricordati dei suoi sentieri.
O Israele, quanto è grande la casa di Dio,

quanto è esteso il luogo del suo dominio!
È grande e non ha fine,

è alto e non ha misura!
Là nacquero i famosi giganti dei tempi antichi,

alti di statura, esperti nella guerra;
ma Dio non scelse costoro

e non diede loro la via della sapienza:
perirono perché non ebbero saggezza,

perirono per la loro indolenza.
Chi è salito al cielo e l'ha presa

e l'ha fatta scendere dalle nubi?
Chi ha attraversato il mare e l'ha trovata

e l'ha comprata a prezzo d'oro puro?
Nessuno conosce la sua via,

nessuno prende a cuore il suo sentiero.
Ma colui che sa tutto, la conosce

e l'ha scrutata con la sua intelligenza,

colui che ha formato la terra per sempre

e l'ha riempita di quadrupedi,
colui che manda la luce ed essa corre,

l'ha chiamata, ed essa gli ha obbedito con tremore.
Le stelle hanno brillato nei loro posti di guardia

e hanno gioito;
egli le ha chiamate ed hanno risposto: "Eccoci!",

e hanno brillato di gioia per colui che le ha create.
Egli è il nostro Dio,

e nessun altro può essere confrontato con lui.
Egli ha scoperto ogni via della sapienza

e l'ha data a Giacobbe, suo servo,

a Israele, suo amato.
Per questo è apparsa sulla terra

e ha vissuto fra gli uomini.


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки