Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Книга пророка Даниила

 
  • Въ лѣ́то осмонадеся́тое навуходоно́соръ ца́рь сотвори́ тѣ́ло зла́то, высота́ его́ ла́ктiй шести́десяти и широта́ его́ ла́ктiй шести́, и поста́ви е́ на по́ли деи́рѣ во странѣ́ Вавило́нстѣй.
  • И посла́ [навуходоно́соръ ца́рь] собра́ти ипа́ты и во­ево́ды и мѣстонача́лники, вожди́ же и мучи́тели, и су́щыя на власте́хъ и вся́ кня́зи стра́нъ, прiити́ на обновле́нiе кумíра, его́же поста́ви навуходоно́соръ ца́рь.
  • И собра́шася мѣстонача́лницы, ипа́тове, во­ево́ды, вожде́ве, мучи́телiе вели́цыи, и́же надъ властьми́, и вси́ нача́лницы стра́нъ на обновле́нiе тѣ́ла, е́же поста́ви навуходоно́соръ ца́рь: и ста́ша предъ тѣ́ломъ, е́же поста́ви навуходоно́соръ ца́рь.
  • И проповѣ́дникъ вопiя́ше со крѣ́постiю: ва́мъ глаго́лет­ся, наро́ди, лю́дiе, племена́, язы́цы:
  • въ о́ньже ча́съ а́ще услы́шите гла́съ трубы́, свирѣ́ли же и гу́сли, Самви́ки же и псалти́ри и согла́сiя, и вся́каго ро́да мусикі́йска, па́да­ю­ще покланя́йтеся тѣ́лу злато́му, е́же поста́ви навуходонсо́ръ ца́рь:
  • и и́же а́ще не па́дъ покло́нит­ся, въ то́й ча́съ вве́рженъ бу́детъ въ пе́щь огне́мъ горя́щую.
  • И бы́сть егда́ услы́шаша лю́дiе гла́съ трубы́, свирѣ́ли же и гу́сли, Самви́ки же и псалти́ри и согла́сiя, и вся́каго ро́да мусикі́йска, па́да­ю­ще вси́ лю́дiе, племена́, язы́цы, покланя́хуся тѣ́лу злато́му, е́же поста́ви навуходоно́соръ ца́рь.
  • Тогда́ при­­ступи́ша му́жiе Халде́йстiи и оболга́ша Иуде́евъ,
  • от­вѣща́в­ше рѣ́ша навуходоно́сору царе́ви: царю́, во вѣ́ки живи́:
  • ты́, царю́, положи́лъ еси́ повелѣ́нiе, да вся́къ человѣ́къ, и́же а́ще услы́шитъ гла́съ трубы́, свирѣ́ли же и гу́сли, Самви́ки же и псалти́ри и согла́сiя, и вся́каго ро́да мусикі́йска,
  • и не па́дъ покло́нит­ся тѣ́лу злато́му, вве́рженъ бу́детъ въ пе́щь огне́мъ горя́щую.
  • Су́ть у́бо му́жiе Иуде́е, и́хже поста́вилъ еси́ надъ дѣ́лы страны́ вавилiо́нскiя, седра́хъ, Миса́хъ и Авденаго́, и́же не послу́шаша за́повѣди тво­ея́, царю́, и бого́мъ тво­и́мъ не слу́жатъ и тѣ́лу злато́му, е́же поста́вилъ еси́, не покланя́ют­ся.
  • Тогда́ навуходоно́соръ въ я́рости и гнѣ́вѣ рече́ при­­вести́ седра́ха, Миса́ха и Авденаго́. И при­­веде́ни бы́ша предъ царя́.
  • И от­вѣща́ навуходоно́соръ и рече́ и́мъ: а́ще во­и́стин­ну, седра́хъ, Миса́хъ и Авденаго́, бого́мъ мо­и́мъ не слу́жите и тѣ́лу злато́му, е́же поста́вихъ, не покланя́етеся?
  • ны́нѣ у́бо а́ще есте́ гото́ви, да егда́ услы́шите гла́съ трубы́, свирѣ́ли же и гу́сли, Самви́ки же и псалти́ри и согла́сiя, и вся́каго ро́да мусикі́йска, па́дше поклони́теся тѣ́лу злато́му, е́же сотвори́хъ: а́ще же не поклоните́ся, въ то́й ча́съ вве́ржени бу́дете въ пе́щь огне́мъ горя́щую: и кто́ е́сть Бо́гъ, и́же и́зметъ вы́ изъ руки́ мо­ея́?
  • И от­вѣща́ша седра́хъ, Миса́хъ и Авденаго́, глаго́люще царю́ навуходоно́сору: не тре́бѣ на́мъ о глаго́лѣ се́мъ от­вѣща́ти тебѣ́:
  • е́сть бо Бо́гъ на́шъ на небе́ссѣ́хъ, ему́же мы́ слу́жимъ, си́ленъ изъя́ти на́съ от­ пе́щи огне́мъ горя́щiя и от­ руку́ твое́ю изба́вити на́съ, царю́:
  • а́ще ли ни́, вѣ́домо да бу́детъ тебѣ́, царю́, я́ко бого́мъ тво­и́мъ не слу́жимъ и тѣ́лу злато́му, е́же поста́вилъ еси́, не кла́ня­емся.
  • Тогда́ навуходоно́соръ испо́лнися я́рости, и зра́къ лица́ его́ измѣни́ся на седра́ха, Миса́ха и Авденаго́, и рече́: разжжи́те пе́щь седмери́цею, до́ндеже до конца́ разгори́т­ся.
  • И муже́мъ си́льнымъ крѣ́постiю рече́: окова́в­ше седра́ха, Миса́ха и Авденаго́, вве́рзите въ пе́щь огне́мъ горя́щую.
  • Тогда́ му́жiе о́нiи око́вани бы́ша съ га́щами сво­и́ми и покрыва́лы, и сапогми́ и со оде́ждами сво­и́ми, и вве́ржени бы́ша посредѣ́ пе́щи огне́мъ горя́щiя.
  • Поне́же глаго́лъ царе́въ превоз­мо́же, и пе́щь разжже́на бы́сть преизли́шше: и муже́й о́ныхъ, и́же вверго́ша седра́ха, Миса́ха и Авденаго́, уби́ пла́мень о́гнен­ный.
  • И му́жiе ті́и трiе́, седра́хъ, Миса́хъ и Авденаго́, падо́ша посредѣ́ пе́щи огне́мъ горя́щiя око́вани,
  • и хожда́ху посредѣ́ пла́мене пою́ще Бо́га и благословя́ще Го́спода.
  • И ста́въ съ ни́ми аза́рiа помоли́ся си́це и от­ве́рзъ уста́ своя́ посредѣ́ огня́ рече́:
  • благослове́нъ еси́, Го́споди, Бо́же оте́цъ на́шихъ, хва́льно и просла́влено и́мя твое́ во вѣ́ки,
  • я́ко пра́веденъ еси́ о всѣ́хъ, я́же сотвори́лъ еси́ на́мъ, и вся́ дѣла́ твоя́ и́стин­на, и пра́ви путiе́ тво­и́, и вси́ суди́ тво­и́ и́стин­ни:
  • и судьбы́ и́стин­ны сотвори́лъ еси́ по всѣ́мъ, я́же наве́лъ еси́ на ны́ и на гра́дъ святы́й оте́цъ на́шихъ Иерусали́мъ: я́ко и́стиною и судо́мъ наве́лъ еси́ сiя́ вся́ на ны́ грѣ́хъ ра́ди на́шихъ.
  • Я́ко согрѣши́хомъ и беззако́н­новахомъ от­ступи́в­ше от­ тебе́, и прегрѣши́хомъ во всѣ́хъ,
  • и за́повѣдiй тво­и́хъ не послу́шахомъ, ниже́ соблюдо́хомъ, ниже́ сотвори́хомъ, я́коже заповѣ́далъ еси́ на́мъ, да бла́го на́мъ бу́детъ.
  • И вся́, ели́ка сотвори́лъ еси́ на́мъ, и вся́, ели́ка наве́лъ еси́ на ны́, и́стин­нымъ судо́мъ сотвори́лъ еси́,
  • и пре́далъ еси́ на́съ въ ру́ки враго́въ беззако́н­ныхъ, ме́рзкихъ от­сту́пниковъ, и царю́ непра́ведну и лука́внѣйшу па́че всея́ земли́.
  • И ны́нѣ нѣ́сть на́мъ от­ве́рзти у́стъ: сту́дъ и поноше́нiе бы́хомъ рабо́мъ тво­и́мъ и чту́щымъ тя́.
  • Не преда́ждь у́бо на́съ до конца́ и́мене тво­его́ ра́ди, и не разори́ завѣ́та тво­его́,
  • и не от­ста́ви ми́лости тво­ея́ от­, на́съ, Авраа́ма ра́ди воз­лю́блен­наго от­ тебе́, и за Исаа́ка раба́ тво­его́ и Изра́иля свята́го тво­его́,
  • и́мже глаго́лалъ еси́ умно́жити сѣ́мя и́хъ, я́ко звѣ́зды небе́сныя и я́ко песо́къ вскра́й мо́ря.
  • Я́ко, Влады́ко, ума́лихомся па́че всѣ́хъ язы́къ, и есмы́ смире́ни по все́й земли́ дне́сь грѣ́хъ ра́ди на́шихъ,
  • и нѣ́сть во вре́мя сiе́ кня́зя и проро́ка и вожда́, ниже́ всесожже́нiя, ниже́ же́ртвы, ниже́ при­­ноше́нiя, ниже́ кади́ла ни мѣ́ста, е́же пожре́ти предъ тобо́ю
  • и обрѣсти́ ми́лость: но душе́ю сокруше́н­ною и ду́хомъ смире́н­нымъ да прiя́ти бу́демъ.
  • Я́ко во всесожже́нiихъ о́внихъ и ю́нчихъ и я́ко во тма́хъ а́гнецъ ту́чныхъ, та́ко да бу́детъ же́ртва на́ша предъ тобо́ю дне́сь, и да соверши́т­ся по тебѣ́, я́ко нѣ́сть студа́ упова́ющымъ на тя́.
  • И ны́нѣ воз­слѣ́дуемъ всѣ́мъ се́рдцемъ и бо­и́мся тебе́ и и́щемъ лица́ тво­его́:
  • не посрами́ на́съ, но сотвори́ съ на́ми по кро́тости тво­е́й и по мно́же­ст­ву ми́лости тво­ея́,
  • и изми́ на́съ по чудесе́мъ тво­и́мъ, и да́ждь сла́ву и́мени тво­ему́, Го́споди.
  • И да посра́мят­ся вси́ явля́ющiи рабо́мъ тво­и́мъ зла́я, и да постыдя́т­ся от­ вся́кiя си́лы, и крѣ́пость и́хъ да сокруши́т­ся,
  • и да разумѣ́ютъ, я́ко ты́ еси́ Госпо́дь Бо́гъ еди́нъ и сла́венъ по все́й вселе́н­нѣй.
  • И не преста́ша вве́ргшiи и́хъ слуги́ царе́вы, жгу́ще пе́щь на́фѳою и смоло́ю, и изгре́бьими и хвра́стiемъ:
  • и разлива́щеся пла́мень надъ пе́щiю на ла́ктiй четы́редесять де́вять,
  • и обы́де и пожже́, и́хже обрѣ́те о́крестъ пе́щи Халде́йскiя.
  • А́нгелъ же Госпо́день сни́де ку́пно съ су́щими со аза́рiею въ пе́щь
  • и от­трясе́ пла́мень о́гнен­ный от­ пе́щи и сотвори́ сре́днее пе́щи я́ко ду́хъ росы́ шумя́щь: и не при­­косну́ся и́хъ от­ню́дъ о́гнь и не оскорби́, ниже́ сту́жи и́мъ.
  • Тогда́ ті́и трiе́ я́ко еди́ными усты́ поя́ху и благословля́ху и сла́вляху Бо́га въ пещи́, глаго́люще:
  • благослове́нъ еси́, Го́споди, Бо́же оте́цъ на́шихъ, и препѣ́тый и превоз­носи́мый во вѣ́ки, и благослове́но и́мя сла́вы тво­ея́ свято́е, и препѣ́тое и превоз­носи́мое во вѣ́ки.
  • Благослове́нъ еси́ во хра́мѣ святы́я сла́вы тво­ея́, и препѣ́тый и превоз­носи́мый во вѣ́ки.
  • Благослове́нъ еси́, ви́дяй бе́здны, сѣдя́й на херуви́мѣхъ, и препѣ́тый и првоз­носи́мый во вѣ́ки.
  • Благослове́нъ еси́ на престо́лѣ сла́вы ца́р­ст­вiя тво­его́, и препѣ́тый и превоз­носи́мый во вѣ́ки.
  • Благослове́нъ еси́ на тве́рди небе́снѣй, и препѣ́тый и превоз­носи́мый во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вся́ дѣла́ Госпо́дня, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, а́нгели Госпо́дни, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, небеса́, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, во́ды вся́, я́же превы́ше небе́съ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вся́ си́лы Госпо́дни, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, со́лнце и луна́, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, звѣ́зды небе́сныя, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вся́къ до́ждь и роса́, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вси́ ду́си, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, о́гнь и ва́ръ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, сту́дь и зно́й, Го́спода, по́йте и превоз­носите его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, ро́сы и и́ней, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, но́щи и дні́е, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, свѣ́тъ и тма́, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, ле́дъ и мра́зъ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, сла́ны и снѣ́зи, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, мо́лнiя и о́блацы, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Да благослови́тъ земля́ Го́спода, да по­е́тъ и превоз­но́ситъ его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, го́ры и хо́лми, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вся́ прозяба́ющая на земли́, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, исто́чницы, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, моря́ и рѣ́ки, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, ки́ти и вся́ дви́жущаяся въ вода́хъ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, вся́ пти́цы небе́сныя, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, звѣ́рiе и вси́ ско́ти, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, сы́нове человѣ́честiи, Го́спода, по́йте и превозноси́те его́ во вѣ́ки.
  • Да благослови́тъ Изра́иль Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, иере́е Госпо́дни, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, раби́ Госпо́дни, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, ду́си и ду́ши пра́ведныхъ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, преподо́бнiи и смире́н­нiи се́рдцемъ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки.
  • Благослови́те, Ана́нiа, аза́рiа и Мисаи́лъ, Го́спода, по́йте и превоз­носи́те его́ во вѣ́ки: я́ко изъя́тъ ны́ от­ а́да и спасе́ ны́ от­ руки́ сме́рти, и изба́ви ны́ от­ среды́ пе́щи и горя́ща пла́мене, и от­ среды́ огня́ изба́ви ны́.
  • Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость его́.
  • Благослови́те, вси́ чту́щiи Го́спода, Бо́га бого́въ, по́йте и исповѣ́дайтеся, я́ко во вѣ́къ ми́лость его́.
  • Навуходоно́соръ же слы́ша пою́щихъ и́хъ, и почуди́ся, и воста́ со тща́нiемъ, и рече́ вельмо́жамъ сво­и́мъ: не трiе́хъ ли муже́й вверго́хомъ средѣ́ огня́ свя́заныхъ? И рѣ́ша царе́ви: во­и́стин­ну, царю́.
  • И рече́ ца́рь: се́, а́зъ ви́жду му́жы четы́ри разрѣше́ны и ходя́щя средѣ́ огня́, и истлѣ́нiя нѣ́сть въ ни́хъ, и зра́къ четве́ртаго подо́бенъ Сы́ну Бо́жiю.
  • Тогда́ прiи́де навуходоно́соръ ко у́стiю пе́щи огне́мъ разжже́н­ныя и рече́: седра́хъ, Миса́хъ, Авденаго́, раби́ Бо́га вы́шняго, изыди́те и прiиди́те. И изыдо́ша седра́хъ, Миса́хъ, Авденаго́ от­ среды́ огня́.
  • И собра́шася кня́зи и во­ево́ды, и мѣстонача́лницы и вельмо́жи царе́вы, и ви́дяху муже́й, я́ко не одолѣ́ о́гнь тѣлесе́мъ и́хъ и вла́са главы́ и́хъ не опали́, и ри́зы и́хъ не измѣни́шася, и вони́ о́гнен­ны не бя́ше въ ни́хъ.
  • И поклони́ся предъ ни́ми ца́рь Бо́гу, и от­вѣща́ навуходоно́соръ ца́рь и рече́: благослове́нъ Бо́гъ седра́ховъ, Миса́ховъ и Авденаго́, и́же посла́ а́нгела сво­его́ и изъя́ о́троки своя́, я́ко упова́ша на него́: и сло́во царе́во премѣни́ша, и преда́ша тѣлеса́ своя́ во о́гнь, я́ко да не послу́жатъ, ни покло́нят­ся вся́кому бо́гу ино́му, но то́чiю Бо́гу сво­ему́:
  • и а́зъ заповѣ́даю за́повѣдь: вси́ лю́дiе, пле́мя, язы́къ, а́ще рече́тъ хулу́ на Бо́га седра́хова и Миса́хова и Авденаго́, въ па́губу бу́дутъ, и до́мове и́хъ въ разграбле́нiе: поне́же нѣ́сть Бо́га друга́го, и́же воз­мо́жетъ изба́вити си́це.
  • Тогда́ ца́рь поста́ви седра́ха, Миса́ха и Авденаго́ во странѣ́ Вавило́нстѣй, и воз­вели́чи и́хъ, и сподо́би и́хъ старѣ́йшин­ства Иуде́евъ всѣ́хъ су́щихъ во ца́р­ст­вѣ его́.
  • Навуходоно́соръ ца́рь всѣ́мъ лю́демъ, племено́мъ и язы́комъ су́щымъ во все́й земли́, ми́ръ ва́мъ да умно́жит­ся.
  • Зна́менiя и чудеса́, я́же сотвори́ со мно́ю Бо́гъ вы́шнiй, уго́дно бы́сть предо мно́ю воз­вѣсти́ти ва́мъ,
  • ко́ль вели́кая и крѣ́пкая: ца́р­ст­во его́ ца́р­ст­во вѣ́чное, и вла́сть его́ въ ро́ды и ро́ды.
  • Царь Навуходоносор сделал золотой истукан, вышиною в шестьдесят локтей, шириною в шесть локтей, поставил его на поле Деире, в области Вавилонской.
  • И послал царь Навуходоносор собрать сатрапов, наместников, воевод, верховных судей, казнохранителей, законоведцев, блюстителей суда и всех областных правителей, чтобы они пришли на торжественное открытие истукана, которого поставил царь Навуходоносор.
  • И собрались сатрапы, наместники, военачальники, верховные судьи, казнохранители, законоведцы, блюстители суда и все областные правители на открытие истукана, которого Навуходоносор царь поставил, и стали перед истуканом, которого воздвиг Навуходоносор.
  • Тогда глашатай громко воскликнул: объявляется вам, народы, племена и языки:
  • в то время, как услышите звук трубы, свирели, цитры, цевницы, гуслей и симфонии и всяких музыкальных орудий, падите и поклонитесь золотому истукану, которого поставил царь Навуходоносор.
  • А кто не падет и не поклонится, тотчас брошен будет в печь, раскаленную огнем.
  • Посему, когда все народы услышали звук трубы, свирели, цитры, цевницы, гуслей и всякого рода музыкальных орудий, то пали все народы, племена и языки, и поклонились золотому истукану, которого поставил Навуходоносор царь.
  • В это самое время приступили некоторые из Халдеев и донесли на Иудеев.
  • Они сказали царю Навуходоносору: царь, вовеки живи!
  • Ты, царь, дал повеление, чтобы каждый человек, который услышит звук трубы, свирели, цитры, цевницы, гуслей и симфонии и всякого рода музыкальных орудий, пал и поклонился золотому истукану;
  • а кто не падет и не поклонится, тот должен быть брошен в печь, раскаленную огнем.
  • Есть мужи Иудейские, которых ты поставил над делами страны Вавилонской: Седрах, Мисах и Авденаго; эти мужи не повинуются повелению твоему, царь, богам твоим не служат и золотому истукану, которого ты поставил, не поклоняются.
  • Тогда Навуходоносор во гневе и ярости повелел привести Седраха, Мисаха и Авденаго; и приведены были эти мужи к царю.
  • Навуходоносор сказал им: с умыслом ли вы, Седрах, Мисах и Авденаго, богам моим не служите, и золотому истукану, которого я поставил, не поклоняетесь?
  • Отныне, если вы готовы, как скоро услышите звук трубы, свирели, цитры, цевницы, гуслей, симфонии и всякого рода музыкальных орудий, падите и поклонитесь истукану, которого я сделал; если же не поклонитесь, то в тот же час брошены будете в печь, раскаленную огнем, и тогда какой Бог избавит вас от руки моей?
  • И отвечали Седрах, Мисах и Авденаго, и сказали царю Навуходоносору: нет нужды нам отвечать тебе на это.
  • Бог наш, Которому мы служим, силен спасти нас от печи, раскаленной огнем, и от руки твоей, царь, избавит.
  • Если же и не будет того, то да будет известно тебе, царь, что мы богам твоим служить не будем и золотому истукану, которого ты поставил, не поклонимся.
  • Тогда Навуходоносор исполнился ярости, и вид лица его изменился на Седраха, Мисаха и Авденаго, и он повелел разжечь печь в семь раз сильнее, нежели как обыкновенно разжигали ее,
  • и самым сильным мужам из войска своего приказал связать Седраха, Мисаха и Авденаго и бросить их в печь, раскаленную огнем.
  • Тогда мужи сии связаны были в исподнем и верхнем платье своем, в головных повязках и в прочих одеждах своих, и брошены в печь, раскаленную огнем.
  • И как повеление царя было строго, и печь раскалена была чрезвычайно, то пламя огня убило тех людей, которые бросали Седраха, Мисаха и Авденаго.
  • А сии три мужа, Седрах, Мисах и Авденаго, упали в раскаленную огнем печь связанные.
  • //Стихи с 24-го по 91-й переведены с греческого, потому что в еврейском тексте их нет.// И ходили посреди пламени, воспевая Бога и благословляя Господа.
  • И став Азария молился и, открыв уста свои среди огня, возгласил:
  • «Благословен Ты, Господи Боже отцов наших, хвально и прославлено имя Твое вовеки.
  • Ибо праведен Ты во всем, что соделал с нами, и все дела Твои истинны и пути Твои правы, и все суды Твои истинны.
  • Ты совершил истинные суды во всем, что навел на нас и на святый град отцов наших Иерусалим, потому что по истине и по суду навел Ты все это на нас за грехи наши.
  • Ибо согрешили мы, и поступили беззаконно, отступив от Тебя, и во всем согрешили.
  • Заповедей Твоих не слушали и не соблюдали их, и не поступали, как Ты повелел нам, чтобы благо нам было.
  • И все, что Ты навел на нас, и все, что Ты соделал с нами, соделал по истинному суду.
  • И предал нас в руки врагов беззаконных, ненавистнейших отступников, и царю неправосудному и злейшему на всей земле.
  • И ныне мы не можем открыть уст наших; мы сделались стыдом и поношением для рабов Твоих и чтущих Тебя.
  • Но не предай нас навсегда ради имени Твоего, и не разруши завета Твоего.
  • Не отними от нас милости Твоей ради Авраама, возлюбленного Тобою, ради Исаака, раба Твоего, и Израиля, святаго Твоего,
  • которым Ты говорил, что умножишь семя их, как звезды небесные и как песок на берегу моря.
  • Мы умалены, Господи, паче всех народов, и унижены ныне на всей земле за грехи наши,
  • и нет у нас в настоящее время ни князя, ни пророка, ни вождя, ни всесожжения, ни жертвы, ни приношения, ни фимиама, ни места, чтобы нам принести жертву Тебе и обрести милость Твою.
  • Но с сокрушенным сердцем и смиренным духом да будем приняты.
  • Как при всесожжении овнов и тельцов и как при тысячах тучных агнцев, так да будет жертва наша пред Тобою ныне благоугодною Тебе; ибо нет стыда уповающим на Тебя.
  • И ныне мы следуем за Тобою всем сердцем и боимся Тебя и ищем лица Твоего.
  • Не посрами нас, но сотвори с нами по снисхождению Твоему и по множеству милости Твоей
  • и избави нас силою чудес Твоих, и дай славу имени Твоему, Господи,
  • и да постыдятся все, делающие рабам Твоим зло, и да постыдятся со всем могуществом, и сила их да сокрушится,
  • и да познают, что Ты Господь Бог един и славен по всей вселенной».
  • А между тем слуги царя, ввергшие их, не переставали разжигать печь нефтью, смолою, паклею и хворостом,
  • и поднимался пламень над печью на сорок девять локтей
  • и вырывался, и сожигал тех из Халдеев, которых достигал около печи.
  • Но Ангел Господень сошел в печь вместе с Азариею и бывшими с ним
  • и выбросил пламень огня из печи, и сделал, что в средине печи был как бы шумящий влажный ветер, и огонь нисколько не прикоснулся к ним, и не повредил им, и не смутил их.
  • Тогда сии трое, как бы одними устами, воспели в печи, и благословили и прославили Бога:
  • «Благословен Ты, Господи Боже отцов наших, и хвальный и превозносимый во веки, и благословенно имя славы Твоей, святое и прехвальное и превозносимое во веки.
  • Благословен Ты в храме святой славы Твоей, и прехвальный и преславный во веки.
  • Благословен Ты, видящий бездны, восседающий на Херувимах, и прехвальный и превозносимый во веки.
  • Благословен Ты на престоле славы царства Твоего, и прехвальный и превозносимый во веки.
  • Благословен Ты на тверди небесной, и прехвальный и превозносимый во веки.
  • Благословите, все дела Господни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, Ангелы Господни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, небеса, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите Господа, все воды, которые превыше небес, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, все силы Господни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, солнце и луна, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, звезды небесные, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, всякий дождь и роса, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, все ветры, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, огонь и жар, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, холод и зной, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, росы и инеи, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, ночи и дни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, свет и тьма, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, лед и мороз, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, иней и снег, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, молнии и облака, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Да благословит земля Господа, да поет и превозносит Его во веки.
  • Благословите, горы и холмы, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите Господа, все произрастания на земле, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, источники, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, моря и реки, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите Господа, киты и все, движущееся в водах, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, все птицы небесные, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите Господа, звери и весь скот, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, сыны человеческие, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благослови, Израиль, Господа, пой и превозноси Его во веки.
  • Благословите, священники Господни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, рабы Господни, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, духи и души праведных, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, праведные и смиренные сердцем, Господа, пойте и превозносите Его во веки.
  • Благословите, Анания, Азария и Мисаил, Господа, пойте и превозносите Его во веки; ибо Он извлек нас из ада и спас нас от руки смерти, и избавил нас из среды печи горящего пламени, и из среды огня избавил нас.
  • Славьте Господа, ибо Он благ, ибо вовек милость Его.
  • Благословите, все чтущие Господа, Бога богов, пойте и славьте, ибо вовек милость Его».]
  • Навуходоносор царь, [услышав, что они поют,] изумился, и поспешно встал, и сказал вельможам своим: не троих ли мужей бросили мы в огонь связанными? Они в ответ сказали царю: истинно так, царь!
  • На это он сказал: вот, я вижу четырех мужей несвязанных, ходящих среди огня, и нет им вреда; и вид четвертого подобен сыну Божию.
  • Тогда подошел Навуходоносор к устью печи, раскаленной огнем, и сказал: Седрах, Мисах и Авденаго, рабы Бога Всевышнего! выйдите и подойдите! Тогда Седрах, Мисах и Авденаго вышли из среды огня.
  • И, собравшись, сатрапы, наместники, военачальники и советники царя усмотрели, что над телами мужей сих огонь не имел силы, и волосы на голове не опалены, и одежды их не изменились, и даже запаха огня не было от них.
  • Тогда Навуходоносор сказал: благословен Бог Седраха, Мисаха и Авденаго, Который послал Ангела Своего и избавил рабов Своих, которые надеялись на Него и не послушались царского повеления, и предали тела свои [огню], чтобы не служить и не поклоняться иному богу, кроме Бога своего!
  • И от меня дается повеление, чтобы из всякого народа, племени и языка кто произнесет хулу на Бога Седраха, Мисаха и Авденаго, был изрублен в куски, и дом его обращен в развалины, ибо нет иного бога, который мог бы так спасать.
  • Тогда царь возвысил Седраха, Мисаха и Авденаго в стране Вавилонской [и возвеличил их и удостоил их начальства над прочими Иудеями в его царстве].
  • Навуходоносор царь всем народам, племенам и языкам, живущим по всей земле: мир вам да умножится!
  • Знамения и чудеса, какие совершил надо мною Всевышний Бог, угодно мне возвестить вам.
  • Как велики знамения Его и как могущественны чудеса Его! Царство Его – царство вечное, и владычество Его – в роды и роды.
  • נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא, עֲבַד צְלֵם דִּי־דְהַב, רוּמֵהּ אַמִּין שִׁתִּין, פְּתָיֵהּ אַמִּין שִׁת; אֲקִימֵהּ בְּבִקְעַת דּוּרָא, בִּמְדִינַת בָּבֶל׃
  • וּנְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא שְׁלַח לְמִכְנַשׁ לַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא סִגְנַיָּא וּפַחֲוָתָא אֲדַרְגָּזְרַיָּא גְדָבְרַיָּא דְּתָבְרַיָּא תִּפְתָּיֵא, וְכֹל שִׁלְטֹנֵי מְדִינָתָא; לְמֵתֵא לַחֲנֻכַּת צַלְמָא, דִּי הֲקֵים נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא׃
  • בֵּאדַיִן מִתְכַּנְּשִׁין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא סִגְנַיָּא וּפַחֲוָתָא אֲדַרְגָּזְרַיָּא גְדָבְרַיָּא דְּתָבְרַיָּא תִּפְתָּיֵא, וְכֹל שִׁלְטֹנֵי מְדִינָתָא, לַחֲנֻכַּת צַלְמָא, דִּי הֲקֵים נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא; וְקָאֲמִין (וְקָיְמִין) לָקֳבֵל צַלְמָא, דִּי הֲקֵים נְבוּכַדְנֶצַּר׃
  • וְכָרוֹזָא קָרֵא בְחָיִל; לְכוֹן אָמְרִין עַמְמַיָּא, אֻמַּיָּא וְלִשָּׁנַיָּא׃
  • בְּעִדָּנָא דִּי־תִשְׁמְעוּן קָל קַרְנָא מַשְׁרוֹקִיתָא קִיתָרוֹס (קַתְרוֹס) סַבְּכָא פְּסַנְתֵּרִין סוּמְפֹּנְיָה, וְכֹל זְנֵי זְמָרָא; תִּפְּלוּן וְתִסְגְּדוּן לְצֶלֶם דַּהֲבָא, דִּי הֲקֵים נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא׃
  • וּמַן־דִּי־לָא יִפֵּל וְיִסְגֻּד; בַּהּ־שַׁעֲתָא יִתְרְמֵא, לְגוֹא־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא׃
  • כָּל־קֳבֵל דְּנָה בֵּהּ־זִמְנָא כְּדִי שָׁמְעִין כָּל־עַמְמַיָּא קָל קַרְנָא מַשְׁרוֹקִיתָא קִיתָרֹס (קַתְרוֹס) שַׂבְּכָא פְּסַנְטֵרִין, וְכֹל זְנֵי זְמָרָא; נָפְלִין כָּל־עַמְמַיָּא אֻמַיָּא וְלִשָּׁנַיָּא, סָגְדִין לְצֶלֶם דַּהֲבָא, דִּי הֲקֵים נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא׃
  • כָּל־קֳבֵל דְּנָה בֵּהּ־זִמְנָא, קְרִבוּ גֻּבְרִין כַּשְׂדָּאִין; וַאֲכַלוּ קַרְצֵיהוֹן דִּי יְהוּדָיֵא׃
  • עֲנוֹ וְאָמְרִין, לִנְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא; מַלְכָּא לְעָלְמִין חֱיִי׃
  • אַנְתָּה (אַנְתְּ) מַלְכָּא שָׂמְתָּ טְּעֵם, דִּי כָל־אֱנָשׁ דִּי־יִשְׁמַע קָל קַרְנָא מַשְׁרֹקִיתָא קִיתָרֹס (קַתְרוֹס) שַׂבְּכָא פְסַנְתֵּרִין וְסִיפֹּנְיָה (וְסוּפֹּנְיָה), וְכֹל זְנֵי זְמָרָא; יִפֵּל וְיִסְגֻּד לְצֶלֶם דַּהֲבָא׃
  • וּמַן־דִּי־לָא יִפֵּל וְיִסְגֻּד; יִתְרְמֵא לְגוֹא־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא׃
  • אִיתַי גֻּבְרִין יְהוּדָאיִן, דִּי־מַנִּיתָ יָתְהוֹן עַל־עֲבִידַת מְדִינַת בָּבֶל, שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ, לָא־שָׂמוּ עֲלַיִךְ (עֲלָךְ) מַלְכָּא טְעֵם, לֵאלָהַיִךְ (לֵאלָהָךְ) לָא פָלְחִין, וּלְצֶלֶם דַּהֲבָא דִּי הֲקֵימְתָּ לָא סָגְדִין׃ ס
  • בֵּאדַיִן נְבוּכַדְנֶצַּר בִּרְגַז וַחֲמָה, אֲמַר לְהַיְתָיָה, לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; בֵּאדַיִן גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ, הֵיתָיוּ קֳדָם מַלְכָּא׃
  • עָנֵה נְבֻכַדְנֶצַּר וְאָמַר לְהוֹן, הַצְדָּא שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; לֵאלָהַי, לָא אִיתֵיכוֹן פָּלְחִין, וּלְצֶלֶם דַּהֲבָא דִּי הֲקֵימֶת לָא סָגְדִין׃
  • כְּעַן הֵן אִיתֵיכוֹן עֲתִידִין, דִּי בְעִדָּנָא דִּי־תִשְׁמְעוּן קָל קַרְנָא מַשְׁרוֹקִיתָא קִיתָרֹס (קַתְרוֹס) שַׂבְּכָא פְּסַנְתֵּרִין וְסוּמְפֹּנְיָה וְכֹל זְנֵי זְמָרָא, תִּפְּלוּן וְתִסְגְּדוּן לְצַלְמָא דִי־עַבְדֵת, וְהֵן לָא תִסְגְּדוּן, בַּהּ־שַׁעֲתָה תִתְרְמוֹן, לְגוֹא־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא; וּמַן־הוּא אֱלָהּ, דֵּי יְשֵׁיזְבִנְכוֹן מִן־יְדָי׃
  • עֲנוֹ, שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ, וְאָמְרִין לְמַלְכָּא; נְבוּכַדְנֶצַּר, לָא־חַשְׁחִין אֲנַחְנָה עַל־דְּנָה פִּתְגָם לַהֲתָבוּתָךְ׃
  • הֵן אִיתַי, אֱלָהַנָא דִּי־אֲנַחְנָא פָלְחִין, יָכִל לְשֵׁיזָבוּתַנָא; מִן־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא וּמִן־יְדָךְ מַלְכָּא יְשֵׁיזִב׃
  • וְהֵן לָא, יְדִיעַ לֶהֱוֵא־לָךְ מַלְכָּא; דִּי לֵאלָהָיִךְ לָא־אִיתַיְנָא (אִיתַנָא) פָלְחִין, וּלְצֶלֶם דַּהֲבָא דִּי הֲקֵימְתָּ לָא נִסְגֻּד׃ ס
  • בֵּאדַיִן נְבוּכַדְנֶצַּר הִתְמְלִי חֱמָא, וּצְלֵם אַנְפּוֹהִי אֶשְׁתַּנּוּ (אֶשְׁתַּנִּי), עַל־שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; עָנֵה וְאָמַר לְמֵזֵא לְאַתּוּנָא, חַד־שִׁבְעָה, עַל דִּי חֲזֵה לְמֵזְיֵהּ׃
  • וּלְגֻבְרִין גִּבָּרֵי־חַיִל דִּי בְחַיְלֵהּ, אֲמַר לְכַפָּתָה, לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; לְמִרְמֵא לְאַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא׃
  • בֵּאדַיִן גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ, כְּפִתוּ בְּסַרְבָּלֵיהוֹן פַּטִּישֵׁיהוֹן (פַּטְּשֵׁיהוֹן), וְכַרְבְּלָתְהוֹן וּלְבֻשֵׁיהוֹן; וּרְמִיו לְגוֹא־אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא׃
  • כָּל־קֳבֵל דְּנָה, מִן־דִּי מִלַּת מַלְכָּא מַחְצְפָה, וְאַתּוּנָא אֵזֵה יַתִּירָא; גֻּבְרַיָּא אִלֵּךְ, דִּי הַסִּקוּ לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ, קַטִּל הִמּוֹן, שְׁבִיבָא דִּי נוּרָא׃
  • וְגֻבְרַיָּא אִלֵּךְ תְּלָתֵּהוֹן, שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ; נְפַלוּ לְגוֹא־אַתּוּן־נוּרָא יָקִדְתָּא מְכַפְּתִין׃ פ
  • 24אֱדַיִן נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא, תְּוַהּ וְקָם בְּהִתְבְּהָלָה; עָנֵה וְאָמַר לְהַדָּבְרוֹהִי, הֲלָא גֻבְרִין תְּלָתָא רְמֵינָא לְגוֹא־נוּרָא מְכַפְּתִין, עָנַיִן וְאָמְרִין לְמַלְכָּא, יַצִּיבָא מַלְכָּא׃
  • 25עָנֵה וְאָמַר, הָא־אֲנָה חָזֵה גֻּבְרִין אַרְבְּעָה, שְׁרַיִן מַהְלְכִין בְּגוֹא־נוּרָא, וַחֲבָל לָא־אִיתַי בְּהוֹן; וְרֵוֵהּ דִּי רְבִיעָיָא (רְבִיעָאָה), דָּמֵה לְבַר־אֱלָהִין׃ ס
  • 26בֵּאדַיִן קְרֵב נְבוּכַדְנֶצַּר, לִתְרַע אַתּוּן נוּרָא יָקִדְתָּא, עָנֵה וְאָמַר, שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד־נְגוֹ עַבְדוֹהִי דִּי־אֱלָהָא עִלָּיָא (עִלָּאָה) פֻּקוּ וֶאֱתוֹ; בֵּאדַיִן נָפְקִין, שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ מִן־גּוֹא נוּרָא׃
  • 27וּמִתְכַּנְּשִׁין אֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּא סִגְנַיָּא וּפַחֲוָתָא וְהַדָּבְרֵי מַלְכָּא, חָזַיִן לְגֻבְרַיָּא אִלֵּךְ דִּי לָא־שְׁלֵט נוּרָא בְּגֶשְׁמְהוֹן, וּשְׂעַר רֵאשְׁהוֹן לָא הִתְחָרַךְ, וְסָרְבָּלֵיהוֹן לָא שְׁנוֹ; וְרֵיחַ נוּר, לָא עֲדָת בְּהוֹן׃
  • 28עָנֵה נְבוּכַדְנֶצַּר וְאָמַר, בְּרִיךְ אֱלָהֲהוֹן דִּי־שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ, דִּי־שְׁלַח מַלְאֲכֵהּ וְשֵׁיזִב לְעַבְדוֹהִי, דִּי הִתְרְחִצוּ עֲלוֹהִי; וּמִלַּת מַלְכָּא שַׁנִּיו, וִיהַבוּ גֶשְׁמֵיהוֹן (גֶשְׁמְהוֹן), דִּי לָא־יִפְלְחוּן וְלָא־יִסְגְּדוּן לְכָל־אֱלָהּ, לָהֵן לֵאלָהֲהוֹן׃
  • 29וּמִנִּי שִׂים טְעֵם, דִּי כָל־עַם אֻמָּה וְלִשָּׁן, דִּי־יֵאמַר שֵׁלָה (שָׁלוּ) עַל אֱלָהֲהוֹן, דִּי־שַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹא, הַדָּמִין יִתְעֲבֵד, וּבַיְתֵהּ נְוָלִי יִשְׁתַּוֵּה; כָּל־קֳבֵל, דִּי לָא אִיתַי אֱלָה אָחֳרָן, דִּי־יִכֻּל לְהַצָּלָה כִּדְנָה׃
  • 30בֵּאדַיִן מַלְכָּא, הַצְלַח לְשַׁדְרַךְ מֵישַׁךְ וַעֲבֵד נְגוֹ בִּמְדִינַת בָּבֶל׃ פ
  • 31נְבוּכַדְנֶצַּר מַלְכָּא, לְכָל־עַמְמַיָּא אֻמַיָּא וְלִשָּׁנַיָּא דִּי־דָאֲרִין (דָיְרִין) בְּכָל־אַרְעָא שְׁלָמְכוֹן יִשְׂגֵּא׃
  • 32אָתַיָּא וְתִמְהַיָּא, דִּי עֲבַד עִמִּי, אֱלָהָא עִלָּיָא (עִלָּאָה); שְׁפַר קָדָמַי לְהַחֲוָיָה׃
  • 33אָתוֹהִי כְּמָה רַבְרְבִין, וְתִמְהוֹהִי כְּמָה תַקִּיפִין; מַלְכוּתֵהּ מַלְכוּת עָלַם, וְשָׁלְטָנֵהּ עִם־דָּר וְדָר׃
  • გააკეთა მეფე ნაბუქოდონოსორმა ოქროს კერპი, სამოცი წყრთის სიმაღლისა და ექვსი წყრთის სიგანისა. დურას ველზე, ბაბილონის ქვეყანაში დადგა იგი.
  • ხალხი დაგზავნა მეფე ნაბუქოდონოსორმა, რათა სატრაპნი, მთავარნი, მეფისნაცვალნი, მრჩეველნი, მეგანძურნი, მსაჯულნი, რჯულისკაცნი და მხარეთა განმგებელნი შეყრილიყვნენ და მოსულიყვნენ იმ კერპის კურთხევაზე, მეფე ნაბუქოდონოსორმა რომ აღმართა.
  • მაშინ შეიკრიბნენ სატრაპნი, მთავარნი, მეფისნაცვალნი, მრჩეველნი, მეგანძურნი, მსაჯულნი, რჯულისკაცნი და მხარეთა განმგებელნი იმ კერპის კურთხევაზე, რომელიც მეფე ნაბუქოდონოსორმა აღმართა. დადგნენ ისინი იმ კერპის წინაშე, მეფე ნაბუქოდონოსორმა რომ აღმართა.
  • მაშინ მაწვევარმა ომახიანად დაიძახა: ხალხნო, ტომებო და ენანო! თქვენ გებრძანებათ!
  • როგორც კი საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარის, სტვირისა და ყველა სხვა სამუსიკო საკრავის ხმას გაიგონებთ, პირქვე უნდა დაემხოთ და თაყვანი სცეთ იმ ოქროს კერპს, მეფე ნაბუქოდონოსორმა რომ აღმართა.
  • ვინც არ დაემხობა და თაყვანს არა სცემს, იმწამსვე ცეცხლით გახურებულ ღუმელში იქნება ჩაგდებული.
  • ამიტომ, როგორც კი ყველა ხალხმა გაიგონა საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარისა და ყველა სამუსიკო საკრავის ხმა, ყველა ხალხი, ტომი და ენა დაემხო და თაყვანი სცა ოქროს კერპს, რომელიც მეფე ნაბუქოდონოსორმა აღმართა.
  • ამ დროს იყო, რომ მოდგა ზოგიერთი ქალდეველი და იუდაელებს დაუწყეს ბრალის დადება.
  • უამბეს მათ მეფე ნაბუქოდონოსორს და უთხრეს: მეფეო, იცოცხლე უკუნისამდე!
  • მეფეო, შენ განკარგულება გაეცი, რომ ყოველი კაცი, რომელიც კი საყვირის, სალამურის, სამბუკის, ქნარის, სტვირისა და ყველა სხვა სამუსიკო საკრავის ხმას გაიგონებდა, უნდა დამხობილიყო და ოქროს კერპისთვის ეცა თაყვანი;
  • ხოლო ის, ვინც არ დაემხობოდა და თაყვანს არ სცემდა, ცეცხლით გახურებულ ღუმელში უნდა ჩაგდებულიყო.
  • მაგრამ არიან იუდაელნი, რომელთაც შენ ბაბილონის ქვეყნის საქმეები ჩააბარე - შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო. მეფეო, ეს ხალხი არ ემორჩილება შენს განკარგულებას. ისინი არც შენს ღმერთებს არ ემსახურებიან და არც იმ ოქროს კერპს სცემენ თაყვანს, შენ რომ აღმართე.
  • მაშინ ბრაზითა და რისხვით ანთებულმა ნაბუქოდონოსორმა ბრძანა შადრაქის, მეშაქისა და ყაბედ-ნეგოს მოყვანა. მოჰგვარეს მეფეს ეს კაცები.
  • მიუგო ნაბუქოდონოსორმა და უთხრა მათ: შადრაქ, მეშაქ და ყაბედ-ნეგო, ნუთუ განზრახ არ ემსახურებით ჩემს ღმერთებს და თაყვანს არ სცემთ იმ ოქროს კერპს, მე რომ აღვმართე?
  • ახლა კი მოემზადეთ და საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარის, სტვირისა და სხვა ყველანაირი სამუსიკო საკრავის ხმის გაგონებაზე, დაემხეთ და თაყვანი ეცით იმ კერპს, მე რომ გავაკეთე: მაგრამ თუ თაყვანი არ გიციათ, იმწამსვე ცეცხლით გახურებულ ღუმელში იქნებით ჩაყრილი. რომელი ღმერთი დაგიხსნით მაშინ ჩემი ხელიდან?
  • შადრაქმა, მეშაქმა და ყაბედ-ნეგომ მიუგეს და უთხრეს მეფეს: ნაბუქოდონოსორ, ძნელი არ არის ჩვენთვის მაგ კითხვაზე პასუხის გაცემა.
  • აჰა, არსებობს ჩვენი ღმერთი, რომელსაც ვემსახურებით. მას შესწევს ძალა, რომ ცვცხლით გახურებული ღუმლიდანაც გადაგვარჩინოს და შენი ხელიდანაც გვიხსნას, მეფეო!
  • ასე რომც არ მოხდეს, იცოდე, მეფეო, ჩვენ მაინც არ ვემსახურებით შენს ღმერთებს და თაყვანს არ ვცემთ იმ ოქროს კერპს, შენ რომ დადგი.
  • მაშინ ნაბუქოდონოსორი რისხვით აღივსო; შადრაქზე, მეშაქზე და ყაბედ-ნეგოზე გაბრაზებულს სახის გამომეტყველება შეეცვალა და ბრძანება გასცა, ღუმელი შვიდმაგად და უფრო მეტად გაეხურებინათ, ვიდრე ჩვეულებრივ ახურებდნენ.
  • უბრძანა თავისი მხედრობის უძლიერეს ვაჟკაცებს, შეეკრათ შადრაქი, მეშაქი, ყაბედ-ნეგო და ცეცხლით გავარვარებულ ღუმელში ჩაეყარათ.
  • მაშინ ეს კაცები, თავიანთი ქვედა და ზედა სამოსებით, მოსასხამებითა და სხვა შესამოსელით შემოსილნი, შეკრეს და ცეცხლით გახურებულ ღუმელში ჩაყარეს.
  • რაკი მკაცრი იყო მეფის ბრძანება და ღუმელი მეტისმეტად იყო გახურებული, ის კაცები, რომელნიც შადრაქს, მეშაქსა და ყბედ-ნეგოს ჰყრიდნენ ღუმელში, ცეცხლის ალმა დახოცა.
  • ხოლო ეს სამნი - შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო ცეცხლით გახურებულ ღუმელში შებოჭილნი ჩაცვივდნენ.
  • [*] მიმოდიოდნენ ისინი შუაგულ ცეცხლში, უგალობდნენ ღმერთს და აკურთხებდნენ უფალს.
  • წამოიმართა ყაზარია, ილოცა შუა ცეცხლში, გახსნა პირი და წარმოთქვა:
  • კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებული და დიდებულია სახელი შენი უკუნისამდე.
  • რადგან ყველაფერში მართალი ხარ, რაც კი რამ ჩვენთვის გაგიკეთებია; ჭეშმარიტია ყოველი შენი საქმე, სწორია შენი გზები, ჭეშმარიტია შენი სამართალნი;
  • შენ ყველაფერში ჭეშმარიტი სამართალნი აღასრულე ჩვენზე და ჩვენი მამა-პაპის წმიდა ქალაქზე - იერუსალიმზე, რადგან ჭეშმარიტებისა და სამართლის მიხედვით მოგვივლინე ყოველივე ჩვენი ცოდვების გამო;
  • რადგან ცოდვა ჩავიდინეთ და უკანონოდ მოვიქეცით შენგან განდგომილნი; ყველაფერში ვცოდავდით და ყურს არ ვუგდებდით შენს მცნებებს;
  • არ ვიცავდით მათ და არ ვასრულებდით ისე, როგორც შენ გვიბრძანე, რათა სიკეთე მოგვნიჭებოდა.
  • ყველაფერი, რაც კი ჩვენ შეგვამთხვიე და ყველაფერი, რაც გვიყავი, ჭეშმარიტი სამართლის მიხედვით მოგვიზღე;
  • ჩაგვყარე ურჯულო მტრების, უბილწეს განდგომილთა, უსამართლო და მთელს ქვეყანაზე უბოროტესი მეფის ხელში.
  • და ახლა აღარ შეგვიძლია პირის გახსნა; შენს მორჩილთათვის და შენს თაყვანისმცემელთათვის სამარცხვინო და საცინლად ასაგდებნი შევიქენით.
  • მაგრამ საბოლოოდ ნუ დაგვკარგავ შენი სახელის გულისთვის, რათა შენი აღთქმა არ დაირღვეს.
  • ნუ წაგვართმევ შენს მოწყალებას იმ აბრაამის გულისთვის, შენ რომ შეიყვარე, შენი მორჩილის, ისაკის გულისთვის და ისრაელის, შენი წმიდის გულისთვის;
  • რომელთაც უთხარი, ცის ვარსკვლავებივით და ზღვის ქვიშასავით რომ გაამრავლებდი მათ თესლს.
  • უფალო, ჩვენ დავმდაბლდით ყველა ხალხზე მეტად და ახლა დამცირებულნი ვართ მთელს ქვეყანაზე ჩვენი ცოდვების გამო.
  • აღარა გვყავს ამჟამად აღარც მთავარი, აღარც წინასწარმეტყველი, აღარც წინამძღოლი, აღარც აღსავლენი გვაქვს, აღარც მსხვერპლები, აღარც საძღვნები, აღარც საკმეველი და აღარც ადგილი, რომ მსხვერპლი შემოგწიროთ და შენი წყალობა მოვიპოვოთ.
  • მაგრამ შემუსვრილი გულითა და მოთრგუნული სულით ისევე ვიქნებით შეწყნარებუღანი, როგორც კრავებისა და ხარების აღსავლენით, როგორც ათასი პოხილი ცხვრით.
  • ეს იყოს ჩვენი მსხვერპლი შენს წინაშე სადღეისოდ, რათა წყალობა ვპოვოთ შენს თვალში, რადგან არ შერცხვებიან შენი მოიმედენი.
  • ახლა ჩვენ მოგყვებით მთელი გულით, გვეშინია შენი და დავეძებთ შენს სახეს; ნუ შეგვარცხვენ,
  • არამედ მოგვექეცი შენი კაცთმოყვარეობისამებრ შენი უხვი მოწყალებისამებრ.
  • გვიხსენი შენი სასწაულებით და მიეცი დიდება შენს სახელს, უფალო.
  • დაე, შერცხვნენ ყველანი, ვინც შენს მორჩილებს ბოროტებას უკეთებენ; შერცხვნენ მთელი თავიანთი ძლიერებით და შეიმუსროს მათი ძალა.
  • დაე, შეიგნონ, რომ მხოლოდ შენა ხარ უფალი ღმერთი, განდიდებული მთელს ქვეყნიერებაზე.
  • მეფის მსახურები კი, რომლებმაც ჩაყარეს ისინი, განუწყვეტლივ უკეთებდნენ ღუმელში ნავთს, კუპრს, ძენძსა და ფიჩხს.
  • ღუმელის ზემოთ ალი ორმოცდაცხრა წყრთაზე ადიოდა.
  • შიგ ვარდებოდა ყველა და იბუგებოდა, ვინც კი ქალდეველთაგან მოხვდებოდა ღუმელის გვერდით.
  • მაგრამ უფლის ანგელოზი ჩამოეშვა ღუმელში ყაზარიასთან და მასთან მყოფებთან ერთად და ღუმელიდან გამოდევნა ცეცხლის ალი.
  • ისე გააკეთა, რომ ხმაურიანი და ნესტიანი ქარივით უბერავდა შუაგულ ღუმელში, ამიტომ ცეცხლი ვერ მიეკარა მათ, ვერც ავნო და ვერც შეაშინა ისინი.
  • მაშინ ამ სამმა იგალობეს, ადიდეს და აკურთხეს ღმერთი ღუმლის წიაღში:
  • კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებული და დიდებული ხარ უკუნისამდე; კურთხეულია შენი დიდების სახელი, წმიდა, ქებული და განდიდებულია უკუნისამდე!
  • კურთხეული ხარ შენი დიდების წმიდა ტაძარში; ქებული და დიდებული ხარ უკუნისამდე!
  • კურთხეული ხარ შენ, უფსკრულთა მხილველი, ქერუბიმებზე მჯდომარევ, ქებული და დიდებული ხარ უკუნისამდე!
  • კურთხეული ხარ შენს სამეუფო ტახტზე, ქებული და დიდებული ხარ უკუნისამდე!
  • კურთხეული ხარ ცის მყარზე, ქებული და დიდებული ხარ უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ უფლის ყოველი საქმე, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.
  • აკურთხეთ, უფლის ანგელოზნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ცანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე!
  • ადიდეთ, წყალნო ცის ზემოთ უფალი, უგალობედა განადიდეთ უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, უფლის ძალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, მზეო და მთვარევ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ცის ვარსკვლავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ყოველო წვიმავ და ცვარ-ნამო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ყოველნო ქარნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ცეცხლო და სიცხევ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ყინვაო და ხვატო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ცვარ-ნამნო და თოვლ-ჭყაპნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ყინვავ და სიცივევ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ჭირხლნო და თოვლნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, დღეო და ღამევ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ნათელო და ბნელო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ელვავ და ღრუბელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხოს დედამიწამ უფალი, უგალობოს და განდიდოს იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, მთანო და ბორცვნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ უფალი, ყოველნო მცენარენო დედამიწაზე, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, წყაროსთვალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ზღვანო და მდინარენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ უფალი, ვეშაპნო და წყალში მოფუთფუთენო, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ცის ყოველნო ფრინველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ოთხფეხნო და მიწის ყოველნო მხეცნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, ადამის ძენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხე, ისრაელ, უფალი, უგალობე და განადიდე იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, მღვდელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, უფლის მორჩილნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, მართალთა სულნო და სამშვინველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ, წმიდანო და გულით გლახაკნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე!
  • აკურთხეთ უფალი, ხანანია, ყაზარია და მისაელ, უგალობეთ და განადიდეთ იგი უკუნისამდე, რადგან მან გამოგვიყვანა ჯოჯოხეთიდან, მან გვიხსნა სიკვდილის ხელიდან, გამოგვტაცა გავარვარებული ღუმელის წიაღს, დაგვიხსნა შუაგულ ცეცხლიდან!
  • აქეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!
  • უფლის თაყვანისმცემელნო, აკურთხეთ ღმერთთა ღმერთი, უგალობეთ და აქეთ იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!
  • მაშინ გაოცდა მეფე ნაბუქოდონოსორი და შეშინებული წამოვარდა. მიუგო და უთხრა თავის მრჩეველთ: ჩვენ სამი შეკრული კაცი არ ჩავაგდეთ ღუმელში? მიუგეს მათ და უპასუხეს მეფეს: ჭეშმარიტად ასე იყო, მეფეო!
  • მიუგო მან და თქვა: აჰა, ოთხ ხელ-ფეხ გახსნილ კაცს ვხედავ, შუაგულ ცეცხლში მიმოდიან ისინი უვნებელად; მეოთხე შესახედაობით ღვთის შვილს ჰგავს.
  • მაშინ მიუახლოვდა ნაბუქოდონოსორი გავარვარებული ღუმლის პირს, შეუძახა და უთხრა: შადრაქ, მეშაქ და ყაბედ-ნეგო, მაღალი ღმერთის მორჩილნო, გამოდით და აქ მოდით! მაშინ შადრაქი, მეშაქი და ყაბედნეგო გამოვიდნენ შუაგულ ცეცხლიდან.
  • შემოკრბენ სატრაპები, მთავარნი, მეფისნაცვალნი და მეფის მრჩეველნი და ნახეს, რომ ამ ვაჟებს ტანზე ცეცხლს თავისი ძალა ვერ მიეტანა: თავზე თმებიც არ შეტრუსვოდათ, სამოსელიც არ შეცვლოდათ და კვამლის სუნიც კი არ უდიოდათ.
  • მიუგო ნაბუქოდონოსორმა და თქვა: კურთხეულია ღმერთი შადრაქის, მეშაქისა და ყაბედ-ნეგოსი, რომელმაც თავისი ანგელოზი გამომიგზავნა და იხსნა თავისი მორჩილნი, რადგან მისი მოესავნი იყვნენ ისინი, არ დაემორჩილნენ მეფის განკარგულებას და საკუთარი ტანიც კი გასწირეს, რომ თავიანთი ღმერთის გარდა, სხვა ღმერთისთვის არ ემსახურათ და თაყვანი არ ეცათ.
  • ამიტომ ვიძლევი ბრძანებას: თუ ვინმე რომელიმე ხალხიდან, ტომიდან ან ენიდან შადრაქის, მეშაქის და ყაბედ-ნეგოს ღმერთზე აუგს იტყვის, ასო-ასო აიკუწება, მისი სახლი კი ნანგრევებად იქცევა. რადგან არ არსებობს სხვა ღმერთი, მის მსგავსად რომ შეეძლოს ხსნა.
  • მაშინ მეფემ კვლავ აღამაღლა ბაბილონის ქვეყანაში შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო.
  • მეფე ნაბუქოდონოსორი ყველა ხალხს, ტომს, ენასა და მთელი დედამიწის ზურგზე მცხოვრებთ ასე უცხადებს: მშვიდობა გაგიმრავლდეთ!
  • ნიშნები და სასწაულები, რომელნიც მაღალმა ღმერთმა ჩემზე მოახდინა, მსურს გაცხადებულ იქნას.
  • რაოდენ დიდია მისი ნიშები, რაოდენ ძლევამოსილია მისი სასწაულები! მისი სამეფო სამარადისო სამეფოა, მისი ხელმწიფება კი უკუნითი უკუნისამდეა!