Скрыть
1:4
1:15
Церковнославянский (рус)
Сiя́ имена́ сыно́въ Изра́илевыхъ, входя́щихъ во Еги́петъ вку́пѣ со Иа́ковомъ отце́мъ и́хъ, кі́йждо со всѣ́мъ до́момъ сво­и́мъ внидо́ша:
Руви́мъ, Симео́нъ, Леві́й, Иу́да,
Иссаха́ръ, Завуло́нъ и Венiами́нъ,
Да́нъ и Нефѳали́мъ, Га́дъ и Аси́ръ: Ио́сифъ же бя́ше во Еги́птѣ.
Бя́ше же всѣ́хъ ду́шъ изше́дшихъ изъ Иа́кова се́дмьдесятъ пя́ть.
У́мре же Ио́сифъ, и вся́ бра́тiя его́, и ве́сь ро́дъ о́ный:
сы́нове же Изра́илевы воз­расто́ша и умно́жишася, и мно́зи бы́ша и укрѣпи́шася зѣло́ зѣло́: умно́жи же и́хъ земля́.
Воста́ же ца́рь и́нъ во Еги́птѣ, и́же не зна́­ше Ио́сифа,
рече́ же язы́ку сво­ему́: се́, ро́дъ сыно́въ Изра́илевыхъ вели́кое мно́же­с­т­во и укрѣпля́ет­ся па́че на́съ:
прiиди́те у́бо, прехи́тримъ и́хъ, да не когда́ умно́жат­ся: и егда́ а́ще при­­ключи́т­ся на́мъ бра́нь, при­­ложа́т­ся и сі́и къ супоста́томъ, и одолѣ́в­ше на́мъ изы́дутъ изъ земли́ [на́­шея].
И при­­ста́ви надъ ни́ми при­­ста́вники дѣ́лъ, да озло́бятъ и́хъ въ дѣ́лѣхъ. И созда́ша гра́ды тве́рды фарао́ну: Пиѳо́, и Рамесси́, и о́нъ, и́же е́сть Илiопо́ль.
По ели́ку же и́хъ смиря́ху, толи́ко мно́жайшiи быва́ху и укрѣпля́хуся зѣло́ зѣло́. И гнуша́хуся Еги́птяне сынми́ Изра́илевыми,
и наси́лiе творя́ху Еги́птяне сыно́мъ Изра́илевымъ ну́ждею,
и болѣ́знен­ну тѣ́мъ жи́знь творя́ху въ дѣ́лѣхъ жесто́кихъ бре́нiемъ и плинѳодѣ́ланiемъ, и всѣ́ми дѣ́лы, я́же въ поля́хъ, во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ, и́миже порабоща́ху и́хъ съ ну́ждею.
И рече́ ца́рь Еги́петскiй ба́бамъ Евре́йскимъ: еди́нѣй и́хъ и́мя Сепфо́ра и и́мя вторѣ́й Фу́а,
и рече́ [и́мъ]: егда́ ба́бите Евре́анынямъ, и су́ть къ рожде́нiю, а́ще у́бо му́жескiй по́лъ бу́детъ, убива́йте его́: а́ще же же́нскiй, снабдѣва́йте его́.
Убоя́шася же ба́бы Бо́га, и не сотвори́ша, я́коже повелѣ́ и́мъ ца́рь Еги́петскiй, и живля́ху му́жескiй по́лъ.
Призва́ же ца́рь Еги́петскiй ба́бы и рече́ и́мъ: что́ я́ко сотвори́сте ве́щь сiю́, и оживля́ете му́жескiй по́лъ?
Реко́ша же ба́бы фарао́ну: не я́ко жены́ Еги́птяныни, та́ко и жены́ Евре́аныни: ражда́ютъ бо пре́жде не́же вни́ти къ ни́мъ ба́бамъ, и ражда́ху.
Бла́го же творя́ше Бо́гъ ба́бамъ, и мно́жахуся лю́дiе и укрѣпля́хуся зѣло́.
И поне́же боя́хуся ба́бы Бо́га, сотвори́ша себѣ́ жили́ща.
Заповѣ́да же фарао́нъ всѣ́мъ лю́демъ сво­и́мъ, глаго́ля: вся́къ му́жескiй по́лъ, и́же роди́т­ся Евре́омъ, въ рѣку́ вверга́йте, и вся́къ же́нскiй по́лъ снабдѣва́йте и́ жи́въ.
Синодальный
Вот имена сынов Израилевых, которые вошли в Египет с Иаковом [отцом их], вошли каждый со [всем] домом своим:
Рувим, Симеон, Левий и Иуда,
Иссахар, Завулон и Вениамин,
Дан и Неффалим, Гад и Асир.
Всех же душ, происшедших от чресл Иакова, было семьдесят [пять], а Иосиф был уже в Египте.
И умер Иосиф и все братья его и весь род их;
а сыны Израилевы расплодились и размножились, и возросли и усилились чрезвычайно, и наполнилась ими земля та.
И восстал в Египте новый царь, который не знал Иосифа,
и сказал народу своему: вот, народ сынов Израилевых многочислен и сильнее нас;
перехитрим же его, чтобы он не размножался; иначе, когда случится война, соединится и он с нашими неприятелями, и вооружится против нас, и выйдет из земли [нашей].
И поставили над ним начальников работ, чтобы изнуряли его тяжкими работами. И он построил фараону Пифом и Раамсес, города для запасов, [и Он, иначе Илиополь].
Но чем более изнуряли его, тем более он умножался и тем более возрастал, так что [Египтяне] опасались сынов Израилевых.
И потому Египтяне с жестокостью принуждали сынов Израилевых к работам
и делали жизнь их горькою от тяжкой работы над глиною и кирпичами и от всякой работы полевой, от всякой работы, к которой принуждали их с жестокостью.
Царь Египетский повелел повивальным бабкам Евреянок, из коих одной имя Шифра, а другой Фуа,
и сказал [им]: когда вы будете повивать у Евреянок, то наблюдайте при родах: если будет сын, то умерщвляйте его, а если дочь, то пусть живет.
Но повивальные бабки боялись Бога и не делали так, как говорил им царь Египетский, и оставляли детей в живых.
Царь Египетский призвал повивальных бабок и сказал им: для чего вы делаете такое дело, что оставляете детей в живых?
Повивальные бабки сказали фараону: Еврейские женщины не так, как Египетские; они здоровы, ибо прежде нежели придет к ним повивальная бабка, они уже рождают.
За сие Бог делал добро повивальным бабкам, а народ умножался и весьма усиливался.
И так как повивальные бабки боялись Бога, то Он устроял домы их.
Тогда фараон всему народу своему повелел, говоря: всякого новорожденного [у Евреев] сына бросайте в реку, а всякую дочь оставляйте в живых.
Грузинский
ეს არის სახელები ისრაელიანთა, რომლებიც იაკობთან ერთად ჩავიდნენ ეგვიპტეში. თითოეული თავისი სახლითურთ ჩავიდა.
რეუბენი, სიმონი, ლევი და იუდა.
ისახარი, ზებულონი და ბენიამინი.
დანი, ნაფთალი, გადი და აშერი.
სულ სამოცდაათი სული იყო იაკობის საზარდულიდან გამოსული. ხოლო იოსები ეგვიპტეში იყო.
აღესრულა იოსები, მისი ყველა ძმა და მთელი ის თაობა.
ინაყოფიერეს ისრაელიანებმა, გაფუფუნდნენ, მრავალრიცხოვანი შეიქნენ და მეტისმეტად გაძლიერდნენ. აავსეს მთელი ქვეყანა.
დადგა ეგვიპტეში ახალი მეფე, რომელსაც არ გაეგონა იოსები.
უთხრა თავის ხალხს: ხედავთ, ჩვენზე მრავალრიცხოვანია და ძლიერი ისრაელიანთა ხალხი.
მოდით, როგორმე ვაჯობოთ ჭკუით, რომ არ გამრავლდეს. თუ ომი ატყდა, შეუერთდება ჩვენს მტრებს, აგვიმხედრდება და გავა ქვეყნიდან.
დაუნიშნეს მას ბეგრის უფროსები, რომ მძიმე შრომით დაეჩაგრათ იგი. აუშენა მან ფარაონს მარაგისათვის ქალაქები - ფითომი და რამსესი.
მაგრამ რაც უფრო ჩაგრავდნენ, მით უფრო მრავალრიცხოვანი ხდებოდა და ვრცელდებოდა ხალხი. შიშმა მოიცვა ეგვიპტელები ისრაელიანთა წინაშე.
უწყალოდ ამუშავებდნენ ისრაელიანებს ეგვიპტელები.
სიცოცხლე გაუმწარეს მძიმე შრომით: თიხის ზელით და აგურების კეთებით, მინდორში მუშაობით, ყველა სამუშაოთი, რაზედაც უწყალოდ ამუშავებდნენ.
უთხრა ეგვიპტის მეფემ ებრაელ ბებიაქალებს, რომელთაგან ერთს სახელად ერქვა შიფრა, მეორეს - ფუაყი.
უთხრა: როცა მოამშობიარებთ ებრაელ ქალებს, ნახეთ, თუ ვაჟი იყოს, მოკალით, თუ ქალი - ცოცხალი დარჩეს.
ღვთის შიში ჰქონდათ ბებიაქალებს და არ ასრულებდნენ ეგვიპტის მეფის ბრძანებას: ცოცხალს ტოვებდნენ ვაჟებს.
იხმო ეგვიპტის მეფემ ბებიაქალები და უთხრა: ამას რატომ შვრებით, ცოცხალს რატომ ტოვებთ ვაჟებს?
უთხრეს ბებიაქალებმა ფარაონს: არ ჰგვანან ეგვიპტელ ქალებს ებრაელი ქალები, ამტანები არიან. სანამ ბებიაქალი მივიდოდეს, ნამშობიარები არიან უკვე.
წყალობდა ღმერთი ბებიაქალებს, ხალხი კი მრავლდებოდა და მეტად ძლიერდებოდა.
ღვთის შიში ჰქონდათ ბებიაქალებს და ღმერთმაც ააშენა ისინი.
მაშინ უბრძანა ფარაონმა მთელს თავის ხალხს: ნილოსში ჩააგდეთ ყოველი ახალშობილი ვაჟი, ხოლო ქალი ცოცხალი დატოვეთ.
Questi sono i nomi dei figli d'Israele entrati in Egitto; essi vi giunsero insieme a Giacobbe, ognuno con la sua famiglia:
Ruben, Simeone, Levi e Giuda,
Ìssacar, Zàbulon e Beniamino,
Dan e Nèftali, Gad e Aser.
Tutte le persone discendenti da Giacobbe erano settanta. Giuseppe si trovava già in Egitto.
Giuseppe poi morì e così tutti i suoi fratelli e tutta quella generazione.
I figli d'Israele prolificarono e crebbero, divennero numerosi e molto forti, e il paese ne fu pieno.
Allora sorse sull'Egitto un nuovo re, che non aveva conosciuto Giuseppe.
Egli disse al suo popolo: "Ecco che il popolo dei figli d'Israele è più numeroso e più forte di noi.
Cerchiamo di essere avveduti nei suoi riguardi per impedire che cresca, altrimenti, in caso di guerra, si unirà ai nostri avversari, combatterà contro di noi e poi partirà dal paese".
Perciò vennero imposti loro dei sovrintendenti ai lavori forzati, per opprimerli con le loro angherie, e così costruirono per il faraone le città-deposito, cioè Pitom e Ramses.
Ma quanto più opprimevano il popolo, tanto più si moltiplicava e cresceva, ed essi furono presi da spavento di fronte agli Israeliti.
Per questo gli Egiziani fecero lavorare i figli d'Israele trattandoli con durezza.
Resero loro amara la vita mediante una dura schiavitù, costringendoli a preparare l'argilla e a fabbricare mattoni, e ad ogni sorta di lavoro nei campi; a tutti questi lavori li obbligarono con durezza.
Il re d'Egitto disse alle levatrici degli Ebrei, delle quali una si chiamava Sifra e l'altra Pua:
"Quando assistete le donne ebree durante il parto, osservate bene tra le due pietre: se è un maschio, fatelo morire; se è una femmina, potrà vivere".
Ma le levatrici temettero Dio: non fecero come aveva loro ordinato il re d'Egitto e lasciarono vivere i bambini.
Il re d'Egitto chiamò le levatrici e disse loro: "Perché avete fatto questo e avete lasciato vivere i bambini?".
Le levatrici risposero al faraone: "Le donne ebree non sono come le egiziane: sono piene di vitalità. Prima che giunga da loro la levatrice, hanno già partorito!".
Dio beneficò le levatrici. Il popolo aumentò e divenne molto forte.
E poiché le levatrici avevano temuto Dio, egli diede loro una discendenza.
Allora il faraone diede quest'ordine a tutto il suo popolo: "Gettate nel Nilo ogni figlio maschio che nascerà, ma lasciate vivere ogni femmina".
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки