Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Книга пророка Иезекииля

 
  • И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
  • сы́не человѣ́чь, прорцы́ на па́стыри Изра́илевы, прорцы́ и рцы́ па́стыремъ: сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь:
  • оле, па́стырiе Изра́илевы! еда́ пасу́тъ па́стырiе сами́хъ себе́? не ове́цъ ли пасу́тъ па́стырiе? се́, млеко́ ядите́ и во́лною одѣва́етеся и ту́чное закала́ете, а ове́цъ мо­и́хъ не пасе́те:
  • изнемо́гшаго не подъя́сте и боля́щаго не уврачева́сте, и сокруше́н­наго не обяза́сте и заблужда́ющаго не обрати́сте, и поги́бшаго не взыска́сте и крѣ́пкое оскорби́сте трудо́мъ и вла́стiю наказа́сте я́ и наруга́нiемъ.
  • И разсы́пашася о́вцы моя́, поне́же не имѣ́яху па́стырей, и бы́ша на изъяде́нiе всѣ́мъ звѣре́мъ се́лнымъ.
  • И расточи́шася о́вцы моя́ по всѣ́мъ гора́мъ и [заблуди́ша] по всѣ́мъ холмо́мъ высо́кимъ, и на лицы́ всея́ земли́ разсы́пашася о́вцы моя́, и не бѣ́ взыска́ющаго, ни обраща́ющаго.
  • Того́ ра́ди, о, па́стырiе, слы́шите сло́во Госпо́дне:
  • живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь, поне́же учине́на су́ть стада́ моя́ въ расхище́нiе, и о́вцы моя́ бы́ша во снѣде́нiе всѣ́мъ звѣре́мъ се́лнымъ, зане́же нѣ́сть па́стырей, и не по­иска́ша па́стырiе ове́цъ мо­и́хъ, но пасо́ша па́стырiе сами́хъ себе́, а ове́цъ мо­и́хъ не пасо́ша:
  • сего́ ра́ди, па́стырiе, слы́шите сло́во Госпо́дне,
  • сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь: се́, а́зъ на па́стыри, и взыщу́ ове́цъ мо­и́хъ от­ ру́къ и́хъ, и от­ста́влю я́ от­ па́­ст­вы ове́цъ мо­и́хъ, и не бу́дутъ пасти́ и́хъ па́стырiе: ниже́ сами́хъ себе́ и́мутъ пасти́, и от­иму́ о́вцы моя́ изъ у́стъ и́хъ, и ктому́ не бу́дутъ и́мъ на изъяде́нiе.
  • Сего́ ра́ди сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь: се́, а́зъ взыщу́ ове́цъ мо­и́хъ и при­­сѣщу́ и́хъ:
  • я́коже при­­сѣща́етъ пасту́хъ па́­ст­ву свою́ въ де́нь, егда́ е́сть о́блаченъ и мгля́нъ, средѣ́ ове́цъ сво­и́хъ разлуче́ныхъ, та́ко взыщу́ ове́цъ мо­и́хъ и изба́влю я́ от­ вся́каго мѣ́ста, а́може су́ть разсы́паны въ де́нь о́блаченъ и при­­мра́ченъ.
  • И изведу́ я́ от­ язы́къ и соберу́ я́ от­ стра́нъ, и введу́ я́ въ зе́млю и́хъ и упасу́ я́ на гора́хъ Изра́илевыхъ и въ де́брехъ и во все́мъ селе́нiи земли́,
  • на па́жити бла́зѣ упасу́ я́, на горѣ́ высо́цѣ Изра́илевѣ: и бу́дутъ огра́ды и́хъ та́мо, и у́спнутъ и почі́ютъ та́мо въ пи́щи бла́зѣ, и на па́жити ту́чнѣ упасу́т­ся на гора́хъ Изра́илевыхъ.
  • А́зъ упасу́ о́вцы моя́ и а́зъ упоко́ю я́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ е́смь Госпо́дь.
  • Сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь: поги́бшее взыщу́ и заблуди́в­шее обращу́, и сокруше́н­ное обяжу́ и немощно́е укрѣплю́, и крѣ́пкое снабдю́ и упасу́ я́ съ судо́мъ.
  • И вы́, о́вцы моя́, сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь: се́, а́зъ разсужду́ между́ овце́ю и овце́ю, и овно́мъ и козло́мъ.
  • Не дово́лно ли ва́мъ, я́ко на бла́зѣй па́жити пасо́стеся, и оста́нокъ па́жити ва́­шея нога́ми ва́шими попира́сте, и устоя́в­шуюся во́ду пива́сте, и оста́нокъ нога́ми ва́шими воз­муща́сте,
  • и о́вцы моя́ попра́нiемъ но́гъ ва́шихъ живя́ху, и воз­муще́н­ную во́ду нога́ми ва́шими пiя́ху?
  • Того́ ра́ди сiя́ глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь: се́, а́зъ разсужду́ между́ овча́темъ си́льнымъ и между́ овча́темъ немощны́мъ.
  • Ре́брами и плеща́ми ва́шими рѣ́ясте и рога́ми ва́шими бодо́сте, и вся́кое немощно́е пха́сте, до́ндеже изгна́сте я́ во́нъ:
  • и спасу́ о́вцы моя́, и ктому́ не бу́дутъ на разграбле́нiе, и разсужду́ между́ овча́темъ и овча́темъ, и между́ овно́мъ и овно́мъ:
  • и воз­ста́влю и́мъ па́стыря еди́наго, и упасе́тъ я́, раба́ мо­его́ дави́да, то́й упасе́тъ я́, [и то́й упоко́итъ я́,] и бу́детъ и́мъ па́стырь,
  • а́зъ же Госпо́дь бу́ду и́мъ въ Бо́га, и ра́бъ мо́й дави́дъ кня́зь средѣ́ и́хъ: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
  • И завѣща́ю дави́дови завѣ́тъ ми́рный, и потреблю́ звѣ́ри злы́ от­ земли́, и вселя́т­ся въ пусты́ни, упова́юще у́спнутъ въ дубра́вахъ.
  • И да́мъ и́мъ о́крестъ горы́ мо­ея́ благослове́нiе, и испущу́ до́ждь ва́мъ во вре́мя свое́, до́ждь благослове́нiя.
  • И древеса́ на по́ли дадя́тъ пло́дъ сво́й, и земля́ да́стъ си́лу свою́, и вселя́т­ся на земли́ сво­е́й съ наде́ждею ми́ра, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ е́смь Госпо́дь, егда́ сокрушу́ у́зы и́га и́хъ: и изба́влю я́ изъ руки́ порабо́тив­шихъ я́,
  • и не бу́дутъ ктому́ во плѣне́нiе язы́комъ, и звѣ́рiе земні́и не поядя́тъ и́хъ ктому́: и вселя́т­ся съ наде́ждею, и не бу́детъ устраша́яй и́хъ.
  • И воз­ста́влю и́мъ са́дъ ми́ренъ, и не бу́дутъ ктому́ ма́лы число́мъ на земли́, и не бу́дутъ погубле́ни гла́домъ на земли́, и не прiи́мутъ ктому́ укоре́нiя от­ язы́къ:
  • и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ е́смь Госпо́дь Бо́гъ и́хъ съ ни́ми, а ті́и лю́дiе мо­и́ до́мъ Изра́илевъ, глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь:
  • вы́ же о́вцы моя́ и о́вцы па́­ст­вы мо­ея́ есте́, и а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ, глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь.
  • И было ко мне слово Господне:
  • сын человеческий! изреки пророчество на пастырей Израилевых, изреки пророчество и скажи им, пастырям: так говорит Господь Бог: горе пастырям Израилевым, которые пасли себя самих! не стадо ли должны пасти пастыри?
  • Вы ели тук и во́лною одевались, откормленных овец заколали, а стада не пасли.
  • Слабых не укрепляли, и больной овцы не врачевали, и пораненной не перевязывали, и угнанной не возвращали, и потерянной не искали, а правили ими с насилием и жестокостью.
  • И рассеялись они без пастыря и, рассеявшись, сделались пищею всякому зверю полевому.
  • Блуждают овцы Мои по всем горам и по всякому высокому холму, и по всему лицу земли рассеялись овцы Мои, и никто не разведывает о них, и никто не ищет их.
  • Посему, пастыри, выслушайте слово Господне.
  • Живу Я! говорит Господь Бог; за то, что овцы Мои оставлены были на расхищение и без пастыря сделались овцы Мои пищею всякого зверя полевого, и пастыри Мои не искали овец Моих, и пасли пастыри самих себя, а овец Моих не пасли, –
  • за то, пастыри, выслушайте слово Господне.
  • Так говорит Господь Бог: вот, Я – на пастырей, и взыщу овец Моих от руки их, и не дам им более пасти овец, и не будут более пастыри пасти самих себя, и исторгну овец Моих из челюстей их, и не будут они пищею их.
  • Ибо так говорит Господь Бог: вот, Я Сам отыщу овец Моих и осмотрю их.
  • Как пастух поверяет стадо свое в тот день, когда находится среди стада своего рассеянного, так Я пересмотрю овец Моих и высвобожу их из всех мест, в которые они были рассеяны в день облачный и мрачный.
  • И выведу их из народов, и соберу их из стран, и приведу их в землю их, и буду пасти их на горах Израилевых, при потоках и на всех обитаемых местах земли сей.
  • Буду пасти их на хорошей пажити, и загон их будет на высоких горах Израилевых; там они будут отдыхать в хорошем загоне и будут пастись на тучной пажити, на горах Израилевых.
  • Я буду пасти овец Моих и Я буду покоить их, говорит Господь Бог.
  • Потерявшуюся отыщу и угнанную возвращу, и пораненную перевяжу, и больную укреплю, а разжиревшую и буйную истреблю; буду пасти их по правде.
  • Вас же, овцы Мои, – так говорит Господь Бог, – вот, Я буду судить между овцою и овцою, между бараном и козлом.
  • Разве мало вам того, что пасетесь на хорошей пажити, а между тем остальное на пажити вашей топчете ногами вашими, пьете чистую воду, а оставшуюся мутите ногами вашими,
  • так что овцы Мои должны питаться тем, что потоптано ногами вашими, и пить то, что возмущено ногами вашими?
  • Посему так говорит им Господь Бог: вот, Я Сам буду судить между овцою тучною и овцою тощею.
  • Так как вы толкаете боком и плечом, и рогами своими бодаете всех слабых, доколе не вытолкаете их вон, –
  • то Я спасу овец Моих, и они не будут уже расхищаемы, и рассужу между овцою и овцою.
  • И поставлю над ними одного пастыря, который будет пасти их, раба Моего Давида; он будет пасти их и он будет у них пастырем.
  • И Я, Господь, буду их Богом, и раб Мой Давид будет князем среди них. Я, Господь, сказал это.
  • И заключу с ними завет мира и удалю с земли лютых зверей, так что безопасно будут жить в степи и спать в лесах.
  • Дарую им и окрестностям холма Моего благословение, и дождь буду ниспосылать в свое время; это будут дожди благословения.
  • И полевое дерево будет давать плод свой, и земля будет давать произведения свои; и будут они безопасны на земле своей, и узнают, что Я Господь, когда сокрушу связи ярма их и освобожу их из руки поработителей их.
  • Они не будут уже добычею для народов, и полевые звери не будут пожирать их; они будут жить безопасно, и никто не будет устрашать их.
  • И произведу у них насаждение славное, и не будут уже погибать от голода на земле и терпеть посрамления от народов.
  • И узнают, что Я, Господь Бог их, с ними, и они, дом Израилев, Мой народ, говорит Господь Бог,
  • и что вы – овцы Мои, овцы паствы Моей; вы – человеки, а Я Бог ваш, говорит Господь Бог.
  • იყო უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი:
  • ადამის ძევ! იწინასწარმეტყველე ისრაელის მწყემსებზე, იწინასწარმეტყველე და უთხარი მათ მწყემსებს, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ვაი. ისრაელის მწყემსებს, რომლებიც საკუთარ თავს მწყესავენ! განა ცხვარს არ უნდა მწყესავდნენ მწყემსები?
  • ქონს ჭამთ, მატყლით იმოსებით, ნასუქალს ხოცავთ, ცხვარს კი არ მწყემსავთ!
  • დაუძლურებულთ არ აძლიერებთ, დასნეულებულთ არ განკურნავთ, ჭრილობებს არ შეუხვევთ, გატაცებულს უკან არ აბრუნებთ, დაკარგულს არ ეძებთ, მძლავრობით და სისასტიკით ბატონობთ მათზე.
  • გაიფანტნენ უმწყემსოდ დარჩენილნი, მინდვრის მხეცების კერძნი გახდნენ, გაიფანტნენ!
  • დაეხეტება ჩემი ცხვარი მთებზე და მაღალ გორაკებზე, მთელი ქვეყნის პირზე გაიფანტა ჩემი ცხვარი და არავინაა მათი მომკითხავი, არც მძებნელი.
  • ამიტომ ისმინეთ უფლის სიტყვა, მწყემსებო!
  • ცოცხალიმც ვარ, ამბობს უფალი! რაკი მიტაცებულია ჩემი ცხვარი და მიწის მხეცებას კერძი გამხდარა უმწყემსოდ დარჩენილი ჩემი ცხვარი, რაკი არ მოუკითხავთ ჩემს მწყემსებს ჩემი ცხვარი, რაკი საკუთარ თავს მწყემსავენ მწყემსები, ჩემს ცხვარს კი არ მწყემსავენ,
  • ამიტომ ისმინეთ უფლის სიტყვა, მწყემსებო!
  • ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ისევ მწყემსებს მოვკითხავ ჩემს ცხვარს და გადავაყენებ მათ ცხვრის მწყემსობისგან, რომ კვლავ აღარასოდეს მწყემსავდნენ მათ. პირიდან გამოვგლეჯ მათ ჩემს ცხვარს, რომ მათი კერძი აღარ იყოს.
  • რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე თავად მოვიკითხავ ჩემს ცხვარს და მოვძებნი!
  • როგორც მწყემსი ეძებს თავის ცხვარს, როცა თავის გაფანტულ ფარაში ჩადგება, მეც ისე მოვძებნი ჩემს ცხვარს და დავიხსნი ყველა იმ ადგილიდან, სადაც კი გაიფანტნენ ნისლიან და ღრუბლიან დღეს.
  • გამოვიყვან ხალხებიდან და გამოვკრებ ქვეყნებიდან, მივიყვან მათ საკუთარ მიწაზე და დავმწყესავ მათ ისრაელის მთებზე, ნაკადულთა ნაპირებზე და ყველგან, ქვეყნის დასახლებულ მხარეში.
  • საუკეთესო საძოვრებზე დავმწყესავ მათ და ისრაელის მაღალ მთებზე ექნებათ სადგომი; აქ დაბინავდებიან საუკეთესო სადგომებში და ნოყიერ საძოვრებზე მოძოვენ ისრაელის მთებში.
  • მე თავად დავმწყესავ ჩემს ცხვარს და მე თავად დავაბინავებ, ამბობს უფალი ღმერთი.
  • დაკარგულს მოვიძიებ, გატაცებულს დავაბრუნებ, დაჭრილს ჭრილობებს შევუხვევ, დაუძლურებულს მოვაძლიერებ, მსუქანს და ძლიერს მოვუვლი; სამართლიანად დავმწყესავ მათ.
  • თქვენზე კი, ჩემო ცხვარო, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე ვიქნები მსაჯული ცხვარსა და ცხვარს შორის, ვერძებსა და ვაცებს შორის!
  • ნუთუ გეცოტავებათ საუკეთესო საძოვარი, სადაც დაბალახობთ, რომ თქვენი საძოვრის დანარჩენსაც ფეხით თელავთ? ანკარა წყალს რომ სვამთ და დანარჩენსაც ფეხით ამღვრევთ?
  • თქვენი ფეხით განათელი უნდა ძოვოს ჩემმა ცხვარმა და თქვენი ფეხით ამღვრეული უნდა სვას?
  • ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე ვიქნები მსაჯული მსუქან ცხვარსა და მჭლე ცხვარს შორის!
  • რაკი ფერდებით და მხრებით ეჯახებით, რქებით რქენთ დაუძლურებულთ, რომ გარეთ გაფანტოთ ისინი,
  • მე თავად გადავარჩენ ჩემს ცხვარს და აღარ იქნება დატაცებული. მე ვიქნები მსაჯული ცხვარსა და ცხვარს შორის.
  • ერთ მწყემსს დავუყენებ და ის დამწყესავს მათ; დავითს, ჩემს მორჩილს, დავუყენებ; თავად ის დამწყესავს ძათ და ის იქნება მათი მწყემსი.
  • მე, უფალი, ვიქნები მათი ღმერთი; ჩემი მორჩილი დავითი კი წინამძღოლი იქნება მათ შორის. მე, უფალმა, ვთქვი.
  • დავუდებ მათ მშვიდობის აღთქმას და გადავაშენებ ქვეყნიდან სასტიკ მხეცებს, რომ მშვიდად იცხოვრონ უდაბნოში და იძინონ მაღნარებში.
  • კურთხევად ვაქცევ მათ და ჩემი მაღლობის მიდამოებს, დროულად ვადინებ წვიმას და ჩემი წვიმა კურთხევა იქნება.
  • მინდვრის ხე თავის ნაყოფს გამოისხამს და მიწა მოსცემს თავის მოსავალს, და მშვიდად იქნებიან თავიანთ მიწაზე. მაშინ მიხვდებიან, რომ უფალი ვარ, როცა დავწყვეტ მათი უღლის საკვრელებს და მათი დამმონებლების ხელიდან დავიხსნი.
  • აღარ იქნებიან ნადავლად ხალხებისთვის და მიწის მხეცები აღარ შეჭამენ მათ; მშვიდად იცხოვრებენ და აღარ ეყოლებათ დამაფრთხობელი.
  • აღვუდგენ სახელად ნერგს და აღარ გაწყდებიან შიმშილით ამქვეყნად; აღარ ექნებათ დასათმენი შეურაცხყოფა ხალხებისგან.
  • მაშინ მიხვდებიან, რომ მე, უფალი მათი ღმერთი, მათთანა ვარ და ჩემი ერია ისინი - ისრაელის სახლი,ამბობს უფალი ღმერთი.
  • თქვენ, ჩემო ცხვრებო, ჩემი საძოვრის ცხვრებო, ადამის მოდგმა ხართ, მე კი ღმერთი ვათ თქვენი! ამბობს უფალი ღმერთი.