Скрыть
Церковнославянский (рус)
[Зач. 198.] Па́велъ, апо́столъ ни от­ человѣ́къ, ни человѣ́комъ, но Иису́съ Христо́мъ и Бо́гомъ Отце́мъ воскреси́в­шимъ его́ изъ ме́ртвыхъ,
и и́же со мно́ю вся́ бра́тiя, це́рквамъ Галати́йскимъ:
[Зач. 199.] благода́ть ва́мъ и ми́ръ от­ Бо́га Отца́ и Го́спода на́­шего Иису́са Христа́,
да́в­шаго себе́ по грѣсѣ́хъ на́шихъ, я́ко да изба́витъ на́съ от­ настоя́щаго вѣ́ка лука́ваго, по во́ли Бо́га и Отца́ на́­шего,
ему́же сла́ва во вѣ́ки вѣко́въ. Ами́нь.
Чужду́ся, я́ко та́ко ско́ро прелага́етеся от­ зва́в­шаго вы́ благода́тiю Христо́вою, во и́но благовѣ­ст­вова́нiе:
е́же нѣ́сть и́но, то́чiю нѣ́цыи су́ть смуща́ющiи вы́ и хотя́щiи преврати́ти благовѣ­ст­вова́нiе Христо́во.
Но и а́ще мы́, или́ а́нгелъ съ небесе́ благовѣсти́тъ ва́мъ па́че, е́же благовѣсти́хомъ ва́мъ, ана́ѳема да бу́детъ.
Я́коже предреко́хомъ, и ны́нѣ па́ки глаго́лю: а́ще кто́ ва́мъ благовѣсти́тъ па́че, е́же прiя́сте, ана́ѳема да бу́детъ.
Ны́нѣ бо человѣ́ки препира́ю, или́ Бо́га, или́ ищу́ человѣ́комъ угожда́ти? А́ще бо бы́хъ еще́ человѣ́комъ угожда́лъ, Христо́въ ра́бъ не бы́хъ у́бо бы́лъ.
[Зач. 200.] Сказу́ю же ва́мъ, бра́тiе, благовѣ­ст­вова́нiе благовѣще́н­ное от­ мене́, я́ко нѣ́сть по человѣ́ку:
ни бо а́зъ от­ человѣ́ка прiя́хъ е́, ниже́ научи́хся, но явле́нiемъ Иису́съ Христо́вымъ.
Слы́шасте бо мое́ житiе́ иногда́ въ жидо́в­ст­вѣ, я́ко по премно́гу гони́хъ це́рковь Бо́жiю и разруша́хъ ю́,
и преспѣва́хъ въ жидо́в­ст­вѣ па́че мно́гихъ све́рст­никъ мо­и́хъ въ ро́дѣ мо­е́мъ, и́злиха ревни́тель сы́й оте́ческихъ мо­и́хъ преда́нiй.
Егда́ же благоволи́ Бо́гъ, избра́вый мя́ от­ чре́ва ма́тере мо­ея́ и при­­зва́вый благода́тiю сво­е́ю,
яви́ти Сы́на сво­его́ во мнѣ́, да благовѣ­ст­ву́ю его́ во язы́цѣхъ, а́бiе не при­­ложи́хся пло́ти и кро́ви,
ни взыдо́хъ во Иерусали́мъ къ пе́рвѣйшымъ мене́ апо́столомъ, но идо́хъ во Араві́ю и па́ки воз­врати́хся въ Дама́скъ.
Пото́мъ же по трiе́хъ лѣ́тѣхъ взыдо́хъ во Иерусали́мъ согля́дати Петра́, и пребы́хъ у него́ дні́й пять­на́­де­сять.
Ино́го же от­ апо́столъ не ви́дѣхъ, то́кмо Иа́кова бра́та Госпо́дня.
А я́же пишу́ ва́мъ, се́ предъ Бо́гомъ, я́ко не лгу́.
Пото́мъ же прiидо́хъ въ страны́ си́рскiя и килики́йскiя.
Бѣ́хъ же не зна́емь лице́мъ це́рквамъ иуде́йскимъ, я́же о Христѣ́,
то́чiю же слы́шаще бя́ху, я́ко гоня́й на́съ иногда́, ны́нѣ благовѣ­ст­ву́етъ вѣ́ру, ю́же иногда́ разруша́­ше:
и сла́вляху о мнѣ́ Бо́га.
Синодальный
[Зач. 198.] Павел Апостол, избранный не человеками и не через человека, но Иисусом Христом и Богом Отцем, воскресившим Его из мертвых,
и все находящиеся со мною братия – церквам Галатийским:
[Зач. 199.] благодать вам и мир от Бога Отца и Господа нашего Иисуса Христа,
Который отдал Себя Самого за грехи наши, чтобы избавить нас от настоящего лукавого века, по воле Бога и Отца нашего;
Ему слава во веки веков. Аминь.
Удивляюсь, что вы от призвавшего вас благодатью Христовою так скоро переходите к иному благовествованию,
которое впрочем не иное, а только есть люди, смущающие вас и желающие превратить благовествование Христово.
Но если бы даже мы или Ангел с неба стал благовествовать вам не то, что́ мы благовествовали вам, да будет анафема.
Как прежде мы сказали, так и теперь еще говорю: кто благовествует вам не то, что́ вы приняли, да будет анафема.
У людей ли я ныне ищу благоволения, или у Бога? людям ли угождать стараюсь? Если бы я и поныне угождал людям, то не был бы рабом Христовым.
[Зач. 200.] Возвещаю вам, братия, что Евангелие, которое я благовествовал, не есть человеческое,
ибо и я принял его и научился не от человека, но через откровение Иисуса Христа.
Вы слышали о моем прежнем образе жизни в Иудействе, что я жестоко гнал Церковь Божию, и опустошал ее,
и преуспевал в Иудействе более многих сверстников в роде моем, будучи неумеренным ревнителем отеческих моих преданий.
Когда же Бог, избравший меня от утробы матери моей и призвавший благодатью Своею, благоволил
открыть во мне Сына Своего, чтобы я благовествовал Его язычникам, – я не стал тогда же советоваться с плотью и кровью,
и не пошел в Иерусалим к предшествовавшим мне Апостолам, а пошел в Аравию, и опять возвратился в Дамаск.
Потом, спустя три года, ходил я в Иерусалим видеться с Петром и пробыл у него дней пятнадцать.
Другого же из Апостолов я не видел никого, кроме Иакова, брата Господня.
А в том, что́ пишу вам, пред Богом, не лгу.
После сего отошел я в страны Сирии и Киликии.
Церквам Христовым в Иудее лично я не был известен,
а только слышали они, что гнавший их некогда ныне благовествует веру, которую прежде истреблял, –
и прославляли за меня Бога.
პავლე მოციქული არა კაცთაგან, არცა კაცთა მიერ, არამედ იესუ ქრისტეს მიერ და ღმრთისა მამისა, რომელმან აღადგინა იგი მკუდრეთით,
და ჩემ თანა ყოველი ძმანი ეკლესიათა გალატიაჲსათა:
მადლი თქუენდა და მშჳდობაჲ ღმრთისა მიერ მამისა და უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა,
რომელმან მისცა თავი თჳსი ცოდვათა ჩუენთათჳს, რაჲთა განმარინნეს ჩუენ სოფლისა ამის ბოროტისაგან ნებითა ღმრთისა და მამისა ჩუენისაჲთა,
რომლისაჲ არს დიდებაჲ უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
მიკჳრს, რამეთუ ესრეთ ადრე გარდაიქცევით მისგან, რომელმან-იგი გიჩინნა თქუენ მადლითა ქრისტესითა, სხუად სახარებად,
რომელ სხუაჲ არა არს, გარნა არიან ვინმე, რომელნი აღგძრვენ თქუენ და ჰნებავს გარდაქცევად სახარებაჲ იგი ქრისტესი.
არამედ დაღათუ ჩუენ, გინა თუ ანგელოზი ზეცით გახარებდეს თქუენ გარეშე მისსა, რომელი-იგი გახარეთ თქუენ, შეჩუენებულ იყავნ!
ვითარცა წინაწარ ვთქუ და აწ კუალად ვიტყჳ: უკუეთუ ვინმე გახარებდეს თქუენ მისა გარეშე, რომელი-იგი მიიღეთ, შეჩუენებულ იყავნ!
აწ კაცთა-მე ვერწმუნო ანუ ღმერთსა? ანუ ვეძიებ რას კაცთა მოთნებასა? რამეთუ უკუეთუმცა კაცთაღა სათნო-ვეყოფვოდე, ქრისტეს მონამცა არა ვიყავ.
ხოლო გაუწყებ თქუენ, ძმანო, სახარებასა მას, რომელი-იგი გეხარა ჩემ მიერ, რამეთუ არა არს კაცობრივ,
და რამეთუ არცაღა მე კაცისა მიერ მოვიღე იგი გინა ვისწავე, არამედ გამოცხადებითა იესუ ქრისტესითა.
რამეთუ გესმინა თქუენ ოდესმე სლვაჲ ჩემი ჰურიაებასა შინა, რამეთუ გარდარეულად ვსდევნიდ ეკლესიათა ღმრთისათა და ვტყუენევდი მათ.
და წარვემატებოდე ჰურიაებასა შინა უფროჲს მრავალთა ჰასაკისა სწორთა ჩემთა ნათესავთა შინა ჩემთა, უმეტეს მოშურნე ვიყავ მამულთა ჩემთათჳს მოძღრუებათა.
ხოლო რაჟამს სათნო-იყო ღმერთმან, რომელმან გამომირჩია მე დედის მუცლით ჩემითგან და მიწოდა მე მადლითა მისითა
გამოცხადებად ძე მისი ჩემ მიერ, რაჲთა ვახარო იგი წარმართთა შორის, მეყსეულად არა ვაუწყე იგი ჴორცთა და სისხლთა,
არცა აღვედ იერუსალჱმდ მათდა, რომელნი-იგი იყვნეს უწინარეს ჩემსა მოციქულნი, არამედ მივედ არაბიად და კუალად მოვიქეც დამასკედ.
და მერმე შემდგომად სამისა წლისა აღვედ იერუსალჱმდ ხილვად პეტრესა და ვიყავ მის თანა ათხუთმეტ დღე.
ხოლო სხუაჲ მოციქულთაგანი არავინ ვიხილე გარნა იაკობ, ძმაჲ უფლისაჲ.
და რომელსა-ესე მივსწერ თქუენდა, აჰა ესერა წინაშე უფლისა, რამეთუ არა ვტყუვი.
და მერმე მოვედ ადგილთა მათ ასურეთისა და კილიკიაჲსათა.
ხოლო ვიყავ შეუსწავებელ წინაშე პირსა ეკლესიათა მათ ჰურიასტანისათა, რომელნი იყვნეს ქრისტეს მიმართ;
გარნა სმენით ხოლო ესმინა, ვითარმედ რომელი-იგი გუდევნიდა ჩუენ ოდესმე, აწ ახარებს სარწმუნოებასა მას, რომელსა-იგი ოდესმე ტყუენვიდა.
და ადიდებდეს ჩემთჳს ღმერთსა.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки