Скрыть
Церковнославянский (рус)
Видѣ́нiе, е́же ви́дѣ Авваку́мъ проро́къ.
Доко́лѣ, Го́споди, воз­зову́, и не услы́шиши? возопiю́ къ тебѣ́ оби́димь, и не изба́виши?
Вску́ю мнѣ́ показа́лъ еси́ труды́ и болѣ́зни, смотри́ти стра́сть и нече́стiе? проти́ву мнѣ́ бы́сть су́дъ, и судiя́ взе́млетъ.
Сего́ ра́ди разори́ся зако́нъ, и не про­изво́дит­ся въ соверше́нiе су́дъ: я́ко нечести́вый преоби́дитъ пра́веднаго, сего́ ра́ди изы́детъ су́дъ развраще́нъ.
Ви́дите, презо́рливiи, и смотри́те, и чуди́теся чудесе́мъ и изче́зните: поне́же дѣ́ло а́зъ дѣ́лаю во дне́хъ ва́шихъ, ему́же не и́мате вѣ́ровати, а́ще кто́ исповѣ́сть ва́мъ.
Зане́, се́, а́зъ воз­ставля́ю халде́и, язы́къ го́рькiй и бо́рзый, ходя́щiй по широта́мъ земли́, е́же наслѣ́дити селе́нiя не своя́:
стра́­шенъ и явле́нъ е́сть, от­ него́ су́дъ его́ бу́детъ, и взя́тiе его́ от­ него́ изы́детъ:
и изско́чатъ па́че ры́сей ко́ни его́ и быстрѣ́е волко́въ Араві́йскихъ, и поѣ́дутъ ко́н­ницы его́ и устремя́т­ся издале́ча и полетя́тъ а́ки оре́лъ гото́въ на я́дь.
Сконча́нiе на нечести́выя прiи́детъ, сопротивля́ющыяся ли́цамъ и́хъ проти́ву, и собере́тъ я́ко песо́къ плѣ́н­ники.
И то́й надъ царьми́ посмѣе́т­ся, и мучи́телiе игра́нiе его́, и то́й надъ вся́кою твердѣ́лiю поруга́ет­ся, и обложи́тъ ва́лъ, и воз­облада́етъ е́ю.
Тогда́ премѣни́тъ ду́хъ и пре́йдетъ и помо́лит­ся: сiя́ крѣ́пость Бо́гу мо­ему́.
Нѣ́си ли ты́ искони́, Го́споди Бо́же, святы́й мо́й? и не у́мремъ. Го́споди, на су́дъ учини́лъ еси́ его́, и созда́ мя облича́ти наказа́нiе его́.
Чи́сто о́ко е́же не ви́дѣти зла́ и взира́ти на труды́ болѣ́знен­ныя: вску́ю при­­зира́еши на презо́рливыя? премолчава́еши, егда́ пожира́етъ нечести́вый пра́веднаго?
и сотвори́ши человѣ́ки я́ко ры́бы морскі́я и я́ко га́ды не иму́щыя старѣ́йшины.
Сконча́нiе у́дою восхи́ти и при­­влече́ его́ мре́жею и собра́ его́ сѣтьми́ сво­и́ми: сего́ ра́ди воз­весели́т­ся и воз­ра́дует­ся се́рдце его́:
сего́ ра́ди пожре́тъ мре́жи сво­е́й и покади́тъ сѣ́ть свою́, я́ко тѣ́ми разблажи́ ча́сть свою́ и пи́щи своя́ избра́н­ныя:
сего́ ра́ди простре́тъ мре́жу свою́ и при́сно избива́ти язы́ковъ не пощади́тъ.
Синодальный
Пророческое видение, которое видел пророк Аввакум.
Доколе, Господи, я буду взывать, и Ты не слышишь, буду вопиять к Тебе о насилии, и Ты не спасаешь?
Для чего даешь мне видеть злодейство и смотреть на бедствия? Грабительство и насилие предо мною, и восстает вражда и поднимается раздор.
От этого закон потерял силу, и суда правильного нет: так как нечестивый одолевает праведного, то и суд происходит превратный.
Посмотрите между народами и внимательно вглядитесь, и вы сильно изумитесь; ибо Я сделаю во дни ваши такое дело, которому вы не поверили бы, если бы вам рассказывали.
Ибо вот, Я подниму Халдеев, народ жестокий и необузданный, который ходит по широтам земли, чтобы завладеть не принадлежащими ему селениями.
Страшен и грозен он; от него самого происходит суд его и власть его.
Быстрее барсов кони его и прытче вечерних волков; скачет в разные стороны конница его; издалека приходят всадники его, прилетают как орел, бросающийся на добычу.
Весь он идет для грабежа; устремив лице свое вперед, он забирает пленников, как песок.
И над царями он издевается, и князья служат ему посмешищем; над всякою крепостью он смеется: насыплет осадный вал и берет ее.
Тогда надмевается дух его, и он ходит и буйствует; сила его – бог его.
Но не Ты ли издревле Господь Бог мой, Святый мой? мы не умрем! Ты, Господи, только для суда попустил его. Скала моя! для наказания Ты назначил его.
Чистым очам Твоим не свойственно глядеть на злодеяния, и смотреть на притеснение Ты не можешь; для чего же Ты смотришь на злодеев и безмолвствуешь, когда нечестивец поглощает того, кто праведнее его,
и оставляешь людей как рыбу в море, как пресмыкающихся, у которых нет властителя?
Всех их таскает удою, захватывает в сеть свою и забирает их в неводы свои, и оттого радуется и торжествует.
За то приносит жертвы сети своей и кадит неводу своему, потому что от них тучна часть его и роскошна пища его.
Неужели для этого он должен опорожнять свою сеть и непрестанно избивать народы без пощады?
Грузинский
განაჩენი, რომელიც იხილა აბაკუმ წინასწარმეტყველმა.
როდემდის უნდა ვითხოვდე შველას, უფალო, და არ ისმენდე? შემოგჩიოდე ძალადობის გამო და არ მშველიდე?
რისთვის მაყურებინებ სიცრუეს და მახილვინებ სიავეს? ძარცვა-გლეჯა და ძალადობაა ჩემს წინაშე, მტრობა და შუღლია ჩამოვარდნილი.
ამიტომაც გაცუდდა რჯული და აღარ ჭრის სამართალი; რადგან უსამართლო ჯაბნის მართალს; ამიტომაც გამოდის უკუღმართი მსჯავრი.
შეხედეთ ხალხებს, დააკვირდით და განცვიფრდით, რადგან ისეთ რასმე მოვიმოქმედებ თქვენს დროში, ამბად გაგონილსაც არ დაიჯერებთ.
რადგან, აჰა, აღვძრავ ქალდეველებს, ხალხს სასტიკსა და ფიცხელს, და მოივლიან მთელს დედამიწას, რომ დაეპატრონონ საცხოვრებლებს, რომლებიც მათ არ ეკუთვნით.
საშიშია და შემზარავი, მისგან გამოდის მსჯავრი და სასჯელი.
ჯიქზე უსწრაფესია მისი ცხენები, ბინდის მგლებივით მზერამახვილნი; დაჯირითობენ მისი მხედრებ, მოგრიალდებიან მხედრები შორიდან, მოფრინდებიან მსხვერპლს დაღირებული არწივებივით.
ერთიანად მოდის საალაფოდ, აღმოსავლეთისკენ პირმიქცეული, და ქვიშასავით მიხვეტავს ტყვეებს.
ამასხრებს მეფეებს და მთავრებს საცინად იგდებს; დასცინის ყოველ ციხე-სიმაგრეს, მიწაყრილებს ახვავებს მათ ასაღებად.
მაშინ მოიცემს გულს, საზღვარს გადავა და შესცოდვას. მისი ძალა კი მის ღმერთშია!
შენ ხომ უკუნისიდან ხარ, უფალო, ჩემო ღმერთო, ჩემო წმიდავ! არ დავიხოცებით! უფალო, სამსჯავროდა გყავს დადგენილი იგი; საფარველო, სამხილებლად გყავს განწესებული!
სუფთაა სახედველნი ბოროტების საყურებლად და არ ძალგიძს სიავის ჭვრეტა. რატომ უცქერ მუხანათებს და დუმხარ, როცა ბოროტეული ყლაპავს მართალს?
ზღვის თევზებივით გაგიხდია ადამიანები, უპატრონო ქვეწარმავლებივით.
ყველანი ანკესით ჰყავს ამოყვანილი, თავისი სათხევლით ამოთრეული და თავის ბადეში გამომწყვდეული. ამიტომ ხარობს და ზეიმობს.
ამიტომ სწირავს მსხვერპლს თავის სათხეველს და უკმევს თავის ბადეს, რადგან მათგან აქვს მსუყე კერძი და ნოყიერი საჭმელი.
ნუთუ ამისთვის უნდა ისროდეს თავის სათხეველს და უწყალოდ ხოცავდეს ხალხებს გამუდმებით?
Oracolo ricevuto in visione dal profeta Abacuc.
Fino a quando, Signore, implorerò aiuto

e non ascolti,

a te alzerò il grido: "Violenza!"

e non salvi?
Perché mi fai vedere l'iniquità

e resti spettatore dell'oppressione?

Ho davanti a me rapina e violenza

e ci sono liti e si muovono contese.
Non ha più forza la legge

né mai si afferma il diritto.

Il malvagio infatti raggira il giusto

e il diritto ne esce stravolto.
"Guardate fra le nazioni e osservate,

resterete stupiti e sbalorditi:

c'è chi compirà ai vostri giorni una cosa

che a raccontarla non sarebbe creduta.
Ecco, io faccio sorgere i Caldei,

popolo feroce e impetuoso,

che percorre ampie regioni

per occupare dimore non sue.
È feroce e terribile,

da lui sgorgano

il suo diritto e la sua grandezza.
Più veloci dei leopardi sono i suoi cavalli,

più agili dei lupi di sera.

Balzano i suoi cavalieri, sono venuti da lontano,

volano come aquila che piomba per divorare.
Tutti, il volto teso in avanti,

avanzano per conquistare.

E con violenza

ammassano i prigionieri come la sabbia.
Si fa beffe dei re,

e dei capi se ne ride;

si fa gioco di ogni fortezza:

l'assedia e la conquista.
Poi muta corso come il vento e passa oltre:

si fa un dio della propria forza!".
Non sei tu fin da principio, Signore,

il mio Dio, il mio Santo?

Noi non moriremo!

Signore, tu lo hai scelto per far giustizia,

l'hai reso forte, o Roccia, per punire.
Tu dagli occhi così puri

che non puoi vedere il male

e non puoi guardare l'oppressione,

perché, vedendo i perfidi, taci,

mentre il malvagio ingoia chi è più giusto di lui?
Tu tratti gli uomini come pesci del mare,

come animali che strisciano e non hanno padrone.
Egli li prende tutti all'amo,

li pesca a strascico,

li raccoglie nella rete,

e contento ne gode.
Perciò offre sacrifici alle sue sciàbiche

e brucia incenso alle sue reti,

perché, grazie a loro, la sua parte è abbondante

e il suo cibo succulento.
Continuerà dunque a sguainare la spada

e a massacrare le nazioni senza pietà?


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки