Скрыть
Церковнославянский (рус)
Видѣ́нiе, е́же ви́дѣ Иса́iа сы́нъ Амо́совъ, е́же ви́дѣ на Иуде́ю и на Иерусали́мъ, въ ца́р­ст­во Озі́и и Иоаѳа́ма, и Аха́за и езекі́и, и́же ца́р­ст­воваша во Иуде́и.
Слы́ши, небо, и внуши́, земле́, я́ко Госпо́дь воз­глаго́ла: сы́ны роди́хъ и воз­вы́сихъ, ті́и же от­верго́шася мене́.
Позна́ во́лъ стяжа́в­шаго и́, и осе́лъ я́сли господи́на сво­его́: Изра́иль же мене́ не позна́, и лю́дiе мо­и́ не разумѣ́ша.
Увы́, язы́къ грѣ́шный, лю́дiе испо́лнени грѣхо́въ, сѣ́мя лука́вое, сы́нове беззако́н­нiи, оста́висте Го́спода и разгнѣ́васте свята́го Изра́илева, от­врати́теся вспя́ть.
Что́ еще́ уязвля́етеся, при­­лага́юще беззако́нiе? Вся́кая глава́ въ болѣ́знь, и вся́кое се́рдце въ печа́ль.
От но́гъ да́же до главы́ нѣ́сть въ не́мъ цѣ́лости: ни стру́пъ, ни я́зва, ни ра́на паля́щаяся: нѣ́сть пла́стыря при­­ложи́ти, ниже́ еле́а, ниже́ обяза́нiя.
Земля́ ва́ша пуста́, гра́ди ва́ши огне́мъ пожже́ни, страну́ ва́шу предъ ва́ми чужді́и пояда́ютъ, и опустѣ́ низвраще́на от­ люді́й чужди́хъ.
Оста́вит­ся дще́рь Сiо́ня, я́ко ку́ща въ виногра́дѣ и я́ко ово́щное храни́лище въ вертогра́дѣ, я́ко гра́дъ вою́емый.
И а́ще не бы́ Госпо́дь Савао́ѳъ оста́вилъ на́мъ сѣ́мене, я́ко Cодо́ма у́бо бы́ли бы́хомъ, и я́ко Гомо́рру уподо́билися бы́хомъ.
Услы́шите сло́во Госпо́дне, кня́зи Cодо́мстiи: внемли́те зако́ну Бо́жiю, лю́дiе Гомо́ррстiи.
Что́ ми мно́же­с­т­во же́ртвъ ва́шихъ, глаго́летъ Госпо́дь? Испо́лненъ е́смь всесожже́нiй о́внихъ и ту́ка а́гнцевъ, и кро́ве юнце́въ и козло́въ не хощу́.
Ниже́ при­­ходи́те яви́тися ми́: кто́ бо изыска́ сiя́ изъ ру́къ ва́шихъ? Ходи́ти по двору́ мо­ему́ не при­­ложите́.
И а́ще при­­несе́те ми́ семида́лъ, всу́е: кади́ло ме́рзость ми́ е́сть.
Новоме́сячiй ва́шихъ и суббо́тъ и дне́ вели́каго не потерплю́: поста́ и пра́здности, и новоме́сячiй ва́шихъ и пра́здниковъ ва́шихъ ненави́дитъ душа́ моя́: бы́сте ми́ въ сы́тость, ктому́ не стерплю́ грѣхо́въ ва́шихъ.
Егда́ простре́те ру́ки [ва́шя] ко мнѣ́, от­вращу́ о́чи мо­и́ от­ ва́съ: и а́ще умно́жите моле́нiе, не услы́шу ва́съ: ру́ки бо ва́шя испо́лнены кро́ве.
Измы́йтеся, [и] чи́сти бу́дите, от­ими́те лука́в­ст­ва от­ ду́шъ ва́шихъ предъ очи́ма мо­и́ма, преста́ните от­ лука́в­ст­въ ва́шихъ.
Научи́теся добро́ твори́ти, взыщи́те суда́, изба́вите оби́димаго, суди́те си́ру и оправди́те вдови́цу,
и прiиди́те, и истя́жимся, глаго́летъ Госпо́дь. И а́ще бу́дутъ грѣси́ ва́ши я́ко багря́ное, я́ко снѣ́гъ убѣлю́: а́ще же бу́дутъ я́ко червле́ное, я́ко во́лну убѣлю́.
И а́ще хо́щете и послу́шаете мене́, блага́я земли́ снѣ́сте:
а́ще же не хо́щете, ниже́ послу́шаете мене́, ме́чь вы́ поя́стъ: уста́ бо Госпо́дня глаго́лаша сiя́.
Ка́ко бы́сть блудни́ца гра́дъ вѣ́рный Сiо́нъ по́лнъ суда́? въ не́мже пра́вда почива́­ше, ны́нѣ же [въ не́мъ] уби́йцы.
Сребро́ ва́­ше неискуше́но, корче́мницы тво­и́ мѣша́ютъ вино́ съ водо́ю.
Кня́зи тво­и́ не покаря́ют­ся, о́бщницы тате́мъ, лю́бяще да́ры, гоня́ще воз­дая́нiе, си́рымъ не судя́щiи и суду́ вдови́цъ не внима́ющiи.
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Влады́ка Госпо́дь Савао́ѳъ: го́ре крѣ́пкимъ во Изра́или: не преста́нетъ бо я́рость моя́ на проти́вныя, и су́дъ враго́мъ мо­и́мъ сотворю́:
и наведу́ ру́ку мою́ на тя́, и разжегу́ въ чистоту́, непокаря́ющихся же погублю́, и от­иму́ всѣ́хъ беззако́н­ныхъ от­ тебе́, и всѣ́хъ го́рдыхъ смирю́.
И при­­ста́влю судiи́ твоя́ я́коже пре́жде, и совѣ́тники твоя́ я́ко от­ нача́ла: и по си́хъ нарѣче́шися гра́дъ пра́вды, ма́ти градово́мъ, вѣ́рный Сiо́нъ.
Съ судо́мъ бо спасе́т­ся плѣне́нiе его́ и съ ми́лостынею.
И сокруша́т­ся беззако́н­нiи и грѣ́шницы вку́пѣ, и оста́вив­шiи Го́спода сконча́ют­ся:
зане́же постыдя́т­ся о и́долѣхъ сво­и́хъ, и́хже са́ми восхотѣ́ша, и посра́мят­ся о садѣ́хъ сво­и́хъ, и́хже воз­желѣ́ша.
Бу́дутъ бо я́ко тереви́нѳъ от­ме́тнувый ли́­ст­вiя [своя́], и я́ко вертогра́дъ не имы́й воды́.
И бу́детъ крѣ́пость и́хъ я́ко сте́бль изгре́бiя, и дѣ́ланiя и́хъ я́ко и́скры о́гнен­ныя, и сожгу́т­ся беззако́н­ницы и грѣ́шницы вку́пѣ, и не бу́детъ угаша́яй.
Синодальный
Видение Исаии, сына Амосова, которое он видел о Иудее и Иерусалиме, во дни Озии, Иоафама, Ахаза, Езекии – царей Иудейских.
Слушайте, небеса, и внимай, земля, потому что Господь говорит: Я воспитал и возвысил сыновей, а они возмутились против Меня.
Вол знает владетеля своего, и осел – ясли господина своего; а Израиль не знает [Меня], народ Мой не разумеет.
Увы, народ грешный, народ обремененный беззакониями, племя злодеев, сыны погибельные! Оставили Господа, презрели Святаго Израилева, – повернулись назад.
Во что вас бить еще, продолжающие свое упорство? Вся голова в язвах, и все сердце исчахло.
От подошвы ноги до темени головы нет у него здорового места: язвы, пятна, гноящиеся раны, неочищенные и необвязанные и не смягченные елеем.
Земля ваша опустошена; города ваши сожжены огнем; поля ваши в ваших глазах съедают чужие; все опустело, как после разорения чужими.
И осталась дщерь Сиона, как шатер в винограднике, как шалаш в огороде, как осажденный город.
Если бы Господь Саваоф не оставил нам небольшого остатка, то мы были бы то же, что Содом, уподобились бы Гоморре.
Слушайте слово Господне, князья Содомские; внимай закону Бога нашего, народ Гоморрский!
К чему Мне множество жертв ваших? говорит Господь. Я пресыщен всесожжениями овнов и туком откормленного скота, и крови тельцов и агнцев и козлов не хочу.
Когда вы приходите являться пред лице Мое, кто требует от вас, чтобы вы топтали дворы Мои?
Не носи́те больше даров тщетных: курение отвратительно для Меня; новомесячий и суббот, праздничных собраний не могу терпеть: беззаконие – и празднование!
Новомесячия ваши и праздники ваши ненавидит душа Моя: они бремя для Меня; Мне тяжело нести их.
И когда вы простираете руки ваши, Я закрываю от вас очи Мои; и когда вы умножаете моления ваши, Я не слышу: ваши руки полны крови.
Омойтесь, очиститесь; удалите злые деяния ваши от очей Моих; перестаньте делать зло;
научитесь делать добро, ищите правды, спасайте угнетенного, защищайте сироту, вступайтесь за вдову.
Тогда придите – и рассудим, говорит Господь. Если будут грехи ваши, как багряное, – как снег убелю; если будут красны, как пурпур, – как во́лну убелю.
Если захотите и послушаетесь, то будете вкушать блага земли;
если же отречетесь и будете упорствовать, то меч пожрет вас: ибо уста Господни говорят.
Как сделалась блудницею верная столица, исполненная правосудия! Правда обитала в ней, а теперь – убийцы.
Серебро твое стало изгарью, вино твое испорчено водою;
князья твои – законопреступники и сообщники воров; все они любят подарки и гоняются за мздою; не защищают сироты, и дело вдовы не доходит до них.
Посему говорит Господь, Господь Саваоф, Сильный Израилев: о, удовлетворю Я Себя над противниками Моими и отмщу врагам Моим!
И обращу на тебя руку Мою и, как в щелочи, очищу с тебя примесь, и отделю от тебя все свинцовое;
и опять буду поставлять тебе судей, как прежде, и советников, как вначале; тогда будут говорить о тебе: «город правды, столица верная».
Сион спасется правосудием, и обратившиеся сыны его – правдою;
всем же отступникам и грешникам – погибель, и оставившие Господа истребятся.
Они будут постыжены за дубравы, которые столь вожделенны для вас, и посрамлены за сады, которые вы избрали себе;
ибо вы будете, как дуб, которого лист опал, и как сад, в котором нет воды.
И сильный будет отрепьем, и дело его – искрою; и будут гореть вместе, – и никто не потушит.
Грузинский
ხილვა ესაიასი, ამოცის ძისა, იუდაზე და იერუსალიმზე რომ იხილა, იუდას მეფეების - ყუზიას, იოთამის, ახაზის და ხიზკიაჰუს დროს.
ისმინე, ცაო, ყური მიგდე, მიწავ! რადგან უფალი ლაპარაკობს. შვილები აღვზარდე და აღვაზევე, ისინი კი განმიდგნენ.
ხარმა იცის თავისი მფლობელი და ვირმა თავისი პატრონის ბაგა, ისრაელმა კი არ იცის; ჩემს ერს არაფრის გაგება არა აქვს.
ვაი, ბრალეულო ხალხო, ცოდვით დამძიმებულო ერო, ბოროტეულთა მოდგმავ, წარწყმედილო შვილებო! მიტოვებული ჰყავთ უფალი, დაგმობილი ჰყავთ ისრაელის წმიდა, ზურგი შეუქცევიათ!
სად რა დაგერტყმით კიდევ, ურჩობას რომ აგრძელებთ? მთელი თავი დასნეულებული გაქვთ, გული შეღონებული.
ტერფიდან თხემამდე საღი ადგილი აღარ შეგრჩათ: ყველგან ჭრილობა და წყლული, დაჩირქებული იარები, გამოურწყველი და შეუხვეველი, მალამოთი დაუამებელი.
მოოხრებულია თქვენი ქვეყანა, გადამწვარია თქვენი ქალაქები, თქვენს მინდვრებს გადამთიელნი ჭამენ თქვენს თვალწინ და მოოხრებულია, თითქოს ურდოებს დაერბიოთ.
დარჩა სიონის ასული, როგორც ქოხი ნავენახარში, როგორც ხულა ნაბოსტნარში, როგორც ალყაშემორტყმული ქალაქი.
ეს მცირე ნატამალი რომ არ დაერჩინა ჩვენთვის ცაბაოთ უფალს, სოდომად ვიქცეოდით, გომორას დავემსგავსებოდით!
ისმინეთ უფლის სიტყვა, თქვე სოდომის მთავრებო! ყურადიღეთ ჩვენი ღვთის რჯული, თქვე გომორელებო!
რას ვაქნევ თქვენს უზომო საკლავებს, ამბობს უფალი. გამძღარი ვარ თქვენი აღსავლენი ვერძებით და კურატების ქონით. აღარ მსურს მოზვრების, კრავებისა და ვაცების სისხლი!
რომ მოდიხართ და პირისპირ მეცხადებით, ვინ დაგავალათ ჩემი ეზოების თელვა?
ნუღა მომიტანთ მაგ ფუჭ შესაწირავს, საძაგელია ჩემთვის საკმეველი, ახალმთვარობები და შაბათები ჯარობები ვეღარ ამიტანია! უკეთურება და დღესასწაული?
თქვენი ახალმთვარობები და ზეიმები შეიძულა ჩემმა სულმა, ტვირთად დამაწვა, დავიღალე მათი ზიდვით.
ხელებს რომ აღაპყრობთ, თვალს გარიდებთ; ლოცვებსაც რომ მიმრავლებთ, არ ვისმენ; ხელები სისხლითა გაქვთ სავსე!
განიბანეთ, განიწმიდეთ, ავი საქმეები თვალთაგან განმარიდეთ, შეწყვიტეთ ბოროტის ქმნა.
სიკეთის ქმნა ისწავლეთ, ეძიეთ სამართალი, შეეწიეთ ჩაგრულს, განიკითხეთ ობოლი, ქვრივს გამოესარჩლეთ.
მერე მოდით და ცილობა ვყოთ, ამბობს უფალი: მეწამულიც რომ იყოს თქვენი ცოდვები, თოვლივით გასპეტაკდება; ჭიაფერივით წითელიც რომ იყოს, მატყლის ფთილასავით გახდება.
თუ მორჩილნი იქნებით და გამგონენი, მიწის დოვლათს შეჭამთ;
თუ განდგებით და გაურჩდებით, მახვილი შეგჭამთ! რადგან უფლის ბაგენი მეტყველებენ.
როგორ ქცეულა მეძავად ერთგული ქალაქი! სამართლით სავსე იყო, სიმართლე სუფევდა იქ, ახლა კი კაცისმკვლელები არიან.
ხენჯად იქცა შენი ვერცხლი, შენს ღვინოს წყალი შეერია.
შენი მთავრები განდგომილნი არიან და ქურდთა თანამზრახველები; ყველას ქრთამი უყვარს და მოსაკითხებზე ნადირობენ; ობოლს არ განიკითხავენ და ქვრივის საჩივარი არ სწვდებათ.
ამიტომ ამბობს მეუფე, ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ძლიერი: ოჰ, როგორ ამოვიყრი ჩემს მოსისხლეთა ჯავრს, როგორც ვიძიებ შურს ჩემს მტრებზე!
მოვაქცევ შენკენ ხელს და, თითქოს ტუტეში გამეფეროს შენი ხენჯიანი ვერცხლი, ყოველგვარ მინარევს მოგაცილებ.
მოვაქცევ შენს მსაჯულებს, როგორც წინათ იყვნენ, და შენს მრჩეველებს, როგორც დასაწყისში იყვნენ; ამის შემდეგ სიმართლის ქალაქი დაგერქმეეა, უტყუარი სატახტო.
სიონი სამართლით გამოისყიდება და მისკენ მოცეულნი - სიმართლით!
დამნაშავენი და ცოდვილნი ერთად გაწყდებიან და უფლის მიმტოვებელნი დაიღუპებიან.
რადგან შერცხვენილნი იქნებიან მუხების გამო, რომელთაც შეჰხაროდით, და გაწბილდებიან ბაღების გამო, რომლებიც აირჩიეთ.
რადგან ფოთოლდამჭკნარ მუხასავით და ურწყავი ბაღივით შეიქნებით.
ძლიერი ძენძად იქცევა და მისი საქმე - ნაპერწკალად; ორივე ერთად აბრიალდება და ჩამქრობი არავინ იქნება.
The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah.

Hear, O heavens, and give ear, O earth! For the LORD has spoken: «I have nourished and brought up children, And they have rebelled against Me;

The ox knows its owner And the donkey its masteŕs crib; But Israel does not know, My people do not consider.»

Alas, sinful nation, A people laden with iniquity, A brood of evildoers, Children who are corrupters! They have forsaken the LORD, They have provoked to anger The Holy One of Israel, They have turned away backward.

Why should you be stricken again? You will revolt more and more. The whole head is sick, And the whole heart faints.

From the sole of the foot even to the head, There is no soundness in it, But wounds and bruises and putrefying sores; They have not been closed or bound up, Or soothed with ointment.

Your country is desolate, Your cities are burned with fire; Strangers devour your land in your presence; And it is desolate, as overthrown by strangers.

So the daughter of Zion is left as a booth in a vineyard, As a hut in a garden of cucumbers, As a besieged city.

Unless the LORD of hosts Had left to us a very small remnant, We would have become like Sodom, We would have been made like Gomorrah.

Hear the word of the LORD, You rulers of Sodom; Give ear to the law of our God, You people of Gomorrah:

«To what purpose is the multitude of your sacrifices to Me?» Says the LORD. «I have had enough of burnt offerings of rams And the fat of fed cattle. I do not delight in the blood of bulls, Or of lambs or goats.

«When you come to appear before Me, Who has required this from your hand, To trample My courts?

Bring no more futile sacrifices; Incense is an abomination to Me. The New Moons, the Sabbaths, and the calling of assemblies-- I cannot endure iniquity and the sacred meeting.

Your New Moons and your appointed feasts My soul hates; They are a trouble to Me, I am weary of bearing them.

When you spread out your hands, I will hide My eyes from you; Even though you make many prayers, I will not hear. Your hands are full of blood.

«Wash yourselves, make yourselves clean; Put away the evil of your doings from before My eyes. Cease to do evil,

Learn to do good; Seek justice, Rebuke the oppressor; Defend the fatherless, Plead for the widow.

«Come now, and let us reason together,» Says the LORD, «Though your sins are like scarlet, They shall be as white as snow; Though they are red like crimson, They shall be as wool.

If you are willing and obedient, You shall eat the good of the land;

But if you refuse and rebel, You shall be devoured by the sword»; For the mouth of the LORD has spoken.

How the faithful city has become a harlot! It was full of justice; Righteousness lodged in it, But now murderers.

Your silver has become dross, Your wine mixed with water.

Your princes are rebellious, And companions of thieves; Everyone loves bribes, And follows after rewards. They do not defend the fatherless, Nor does the cause of the widow come before them.

Therefore the Lord says, The LORD of hosts, the Mighty One of Israel, «Ah, I will rid Myself of My adversaries, And take vengeance on My enemies.

I will turn My hand against you, And thoroughly purge away your dross, And take away all your alloy.

I will restore your judges as at the first, And your counselors as at the beginning. Afterward you shall be called the city of righteousness, the faithful city.»

Zion shall be redeemed with justice, And her penitents with righteousness.

The destruction of transgressors and of sinners shall be together, And those who forsake the LORD shall be consumed.

For they shall be ashamed of the terebinth trees Which you have desired; And you shall be embarrassed because of the gardens Which you have chosen.

For you shall be as a terebinth whose leaf fades, And as a garden that has no water.

The strong shall be as tinder, And the work of it as a spark; Both will burn together, And no one shall quench them.

Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки