Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Послание Иакова

 
  • [Зач. 54.] Не мно́зи учи́телiе быва́йте, бра́тiе моя́, вѣ́дяще, я́ко бо́лшее осужде́нiе прiи́мемъ,
  • мно́го бо согрѣша́емъ вси́. А́ще кто́ въ сло́вѣ не согрѣша́етъ, се́й соверше́нъ му́жъ, си́ленъ обузда́ти и все́ тѣ́ло.
  • Се́ [бо и] ко́немъ узды́ во уста́ влага́емъ, да повину́ют­ся на́мъ, и все́ тѣ́ло и́хъ обраща́емъ:
  • се́, и корабли́ вели́цы су́ще и от­ же́стокихъ вѣ́тровъ заточа́еми, обраща́ют­ся ма́лымъ корми́лцемъ, а́може стремле́нiе пра́вящаго хо́щетъ:
  • та́кожде же и язы́къ ма́лъ у́дъ е́сть, и вельми́ хва́лит­ся. Се́, ма́лъ о́гнь, [и] ко́ль вели́ки ве́щи сожига́етъ.
  • И язы́къ о́гнь, лѣ́пота непра́вды: си́це и язы́къ водворя́ет­ся во у́дѣхъ на́шихъ, скверня́ все́ тѣ́ло, и паля́ ко́ло рожде́нiя на́­шего, и опаля́яся от­ гее́н­ны:
  • вся́ко бо есте­с­т­во́ звѣре́й же и пти́цъ, га́дъ же и ры́бъ, укроща́ет­ся и укроти́т­ся есте­с­т­во́мъ человѣ́ческимъ,
  • язы́ка же никто́же мо́жетъ от­ человѣ́къ укроти́ти: не удержи́мо [бо] зло́, испо́лнь я́да смертоно́сна.
  • Тѣ́мъ благословля́емъ Бо́га и Отца́, и тѣ́мъ клене́мъ человѣ́ки бы́в­шыя по подо́бiю Бо́жiю:
  • от­ тѣ́хже у́стъ исхо́дитъ благослове́нiе и кля́тва. Не подоба́етъ, бра́тiе моя́ воз­лю́блен­ная, си́мъ та́ко быва́ти.
  • [Зач. 55.] Еда́ ли исто́чникъ от­ еди́наго у́стiя источа́етъ сла́дкое и го́рько­е?
  • Еда́ мо́жетъ, бра́тiе моя́, смоко́вница ма́слины твори́ти, или́ виногра́дная лоза́ смо́квы? та́кожде ни еди́нъ исто́чникъ сла́ну и сла́дку твори́тъ во́ду.
  • Кто́ прему́дръ и худо́гъ въ ва́съ, да пока́жетъ от­ до́браго житiя́ дѣла́ своя́ въ кро́тости и прему́дрости.
  • А́ще же за́висть го́рьку и́мате и рве́нiе въ сердца́хъ ва́шихъ, не хвали́теся, ни лжи́те на и́стину:
  • нѣ́сть сiя́ прему́дрость свы́ше низходя́щи, но зе́мна, душе́вна, бѣсо́вска:
  • идѣ́же бо за́висть и рве́нiе, ту́ нестро­е́нiе и вся́ка зла́ ве́щь.
  • А я́же свы́ше прему́дрость, пе́рвѣе у́бо чи́ста́ е́сть, пото́мъ же ми́рна, кротка́, благопокорли́ва, испо́лнь ми́лости и плодо́въ благи́хъ, несумѣ́н­на и нелицемѣ́рна.
  • Пло́дъ же пра́вды въ ми́рѣ сѣ́ет­ся творя́щымъ ми́ръ.
  • [Зач. 54.] Братия мои! не многие делайтесь учителями, зная, что мы подвергнемся большему осуждению,
  • ибо все мы много согрешаем. Кто не согрешает в слове, тот человек совершенный, могущий обуздать и все тело.
  • Вот, мы влагаем удила в рот коням, чтобы они повиновались нам, и управляем всем телом их.
  • Вот, и корабли, как ни велики они и как ни сильными ветрами носятся, небольшим рулем направляются, куда хочет кормчий;
  • так и язык – небольшой член, но много делает. Посмотри, небольшой огонь как много вещества зажигает!
  • И язык – огонь, прикраса неправды; язык в таком положении находится между членами нашими, что оскверняет все тело и воспаляет круг жизни, будучи сам воспаляем от геенны.
  • Ибо всякое естество зверей и птиц, пресмыкающихся и морских животных укрощается и укрощено естеством человеческим,
  • а язык укротить никто из людей не может: это – неудержимое зло; он исполнен смертоносного яда.
  • Им благословляем Бога и Отца, и им проклинаем человеков, сотворенных по подобию Божию.
  • Из тех же уст исходит благословение и проклятие: не должно, братия мои, сему так быть.
  • [Зач. 55.] Течет ли из одного отверстия источника сладкая и горькая вода?
  • Не может, братия мои, смоковница приносить маслины или виноградная лоза смоквы. Также и один источник не может изливать соленую и сладкую воду.
  • Мудр ли и разумен кто из вас, докажи это на самом деле добрым поведением с мудрою кротостью.
  • Но если в вашем сердце вы имеете горькую зависть и сварливость, то не хвалитесь и не лгите на истину.
  • Это не есть мудрость, нисходящая свыше, но земная, душевная, бесовская,
  • ибо где зависть и сварливость, там неустройство и всё худое.
  • Но мудрость, сходящая свыше, во-первых, чиста, потом мирна, скромна, послушлива, полна милосердия и добрых плодов, беспристрастна и нелицемерна.
  • Плод же правды в мире сеется у тех, которые хранят мир.
  • 我 的 弟 兄 们 , 不 要 多 人 作 师 父 , 因 为 晓 得 我 们 要 受 更 的 判 断 。
  • 原 来 我 们 在 许 多 事 上 都 有 过 失 。 若 有 人 在 话 语 上 没 有 过 失 , 他 就 是 完 全 人 , 也 能 勒 住 自 己 的 全 身 。
  • 我 们 若 把 嚼 环 放 在 马 嘴 里 , 叫 他 顺 服 , 就 能 调 动 他 的 全 身 。
  • 看 哪 , 船 只 虽 然 甚 大 , 又 被 大 风 催 逼 , 只 用 小 小 的 舵 , 就 随 着 掌 舵 的 意 思 转 动 。
  • 这 样 , 舌 头 在 百 体 里 也 是 最 小 的 , 却 能 说 大 话 。 看 哪 , 最 小 的 火 能 点 着 最 大 的 树 林 。
  • 舌 头 就 是 火 , 在 我 们 百 体 中 , 舌 头 是 个 罪 恶 的 世 界 , 能 污 秽 全 身 , 也 能 把 生 命 的 轮 子 点 起 来 , 并 且 是 从 地 狱 里 点 着 的 。
  • 各 类 的 走 兽 , 飞 禽 , 昆 虫 , 水 族 , 本 来 都 可 以 制 伏 , 也 以 经 被 人 制 伏 了 。
  • 惟 独 舌 头 没 有 人 能 制 伏 , 是 不 止 息 的 恶 物 , 满 了 害 死 人 的 毒 气 。
  • 我 们 用 舌 头 颂 赞 那 为 主 为 父 的 , 又 用 舌 头 咒 诅 那 照 着 神 形 像 被 造 的 人 。
  • 颂 赞 和 咒 诅 从 一 个 口 里 出 来 , 我 的 弟 兄 们 , 这 是 不 应 当 的 。
  • 泉 源 从 一 个 眼 里 能 发 出 甜 苦 两 样 的 水 麽 。
  • 我 的 弟 兄 们 , 无 花 果 树 能 生 橄 榄 麽 , 葡 萄 树 能 结 无 花 果 麽 。 咸 水 里 也 不 能 发 出 甜 水 来 。
  • 你 们 中 间 有 智 慧 有 见 识 的 呢 。 他 就 当 在 智 慧 的 温 柔 上 , 显 出 他 的 善 行 来 。
  • 你 们 心 里 若 怀 着 苦 毒 的 嫉 妒 和 分 争 , 就 不 可 自 夸 , 也 不 可 说 谎 话 抵 挡 真 道 。
  • 这 样 的 智 慧 , 不 是 从 上 头 来 的 , 乃 是 属 地 的 , 属 情 欲 的 , 属 鬼 魔 的 。
  • 在 何 处 有 嫉 妒 分 争 , 就 在 何 处 有 扰 乱 , 和 各 样 的 坏 事 。
  • 惟 独 从 上 头 来 的 智 慧 , 先 是 清 洁 , 后 是 和 平 , 温 良 柔 顺 , 满 有 怜 悯 , 多 结 善 果 , 没 有 偏 见 , 没 有 假 冒 。
  • 并 且 使 人 和 平 的 , 是 用 和 平 所 栽 种 的 义 果 。