Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Книга пророка Иеремии

 
  • И бы́сть въ седмы́й ме́сяцъ, прiи́де Исма́илъ сы́нъ наѳані́инъ сы́на Елиса́мова, от­ ро́да царе́ва, и вельмо́жи царе́вы де́сять муже́й съ ни́мъ ко годолі́и въ Массифа́ѳъ, и ядо́ша ту́ вку́пѣ хлѣ́бъ.
  • И воста́ Исма́илъ и де́сять муже́й и́же съ ни́мъ, и порази́ша годолі́ю мече́мъ, и уби́ша, его́же поста́ви ца́рь Вавило́нскiй надъ земле́ю,
  • и всѣ́хъ Иуде́евъ, и́же бѣ́ша съ ни́мъ въ Массифа́ѳѣ, и всѣ́хъ халде́евъ, и́же обрѣто́шася та́мо, и муже́й во­е́н­ныхъ изби́ Исма́илъ.
  • И бы́сть во вторы́й де́нь по убiе́нiи годолі́евѣ, и человѣ́къ не увѣ́дѣ.
  • И прiидо́ша му́жiе от­ Cихе́ма и от­ Сали́ма и от­ самарі́и о́смьдесятъ муже́й, обри́тыми брада́ми и расте́рзаными ри́зами, пла́чущеся, и да́ры и ѳимiа́мъ въ руку́ и́хъ, е́же внести́ въ до́мъ Госпо́день.
  • И изы́де проти́ву и́мъ Исма́илъ сы́нъ наѳані́евъ от­ Массифы́: ті́и же идя́ху и пла́кахуся: и егда́ срѣ́теся съ ни́ми, рече́ къ ни́мъ: вни́дите ко годолі́и.
  • И бы́сть, в­ше́дшымъ и́мъ средѣ́ гра́да, изсѣче́ я́ Исма́илъ у кла́дязя, то́й и му́жiе, и́же бѣ́ша съ ни́мъ.
  • И обрѣто́шася де́сять муже́й ту́ и рѣ́ша Исма́илу: не убі́й на́съ, я́ко су́ть на́мъ имѣ́нiя на ни́вахъ, пшени́ца и ячме́нь, и ме́дъ и ма́сло. И мину́ и́хъ и не уби́ и́хъ посредѣ́ бра́тiй и́хъ.
  • И кла́дязь, въ о́ньже вве́рже Исма́илъ вся́, я́же изби́, се́й кла́дязь вели́къ е́сть, его́же сотвори́ ца́рь а́са, от­ лица́ Ваа́сы царя́ Изра́илева, се́й напо́лни Исма́илъ убiе́н­ными.
  • И обрати́ Исма́илъ вся́ лю́ди оста́в­шыя въ Массифа́ѳѣ и дще́ри царе́вы, я́же вручи́лъ архимаги́ръ годолі́и сы́ну Ахика́мову, и взя́ и́хъ Исма́илъ сы́нъ наѳа́нь: и отъи́де на о́ну страну́ сыно́въ Аммо́нихъ.
  • И слы́ша Иоана́нъ сы́нъ карі́евъ и вси́ во­ево́ды си́лы, и́же съ ни́мъ, вся́ зла́я, я́же сотвори́ Исма́илъ сы́нъ наѳані́евъ,
  • и при­­ведо́ша вся́ во́я своя́ и идя́ху во­ева́ти на́нь, и обрѣто́ша его́ при­­ водѣ́ мно́зѣ во гавао́нѣ.
  • И бы́сть, егда́ уви́дѣша вси́ лю́дiе, и́же со Исма́иломъ, Иоана́на сы́на карі́ева и вся́ во­ево́ды си́лы, и́же бы́ша съ ни́мъ, воз­ра́довашася:
  • и воз­врати́шася вси́ лю́дiе, и́хже плѣни́ Исма́илъ от­ Массифы́, и воз­врати́в­шеся от­идо́ша ко Иоана́ну сы́ну карі́еву.
  • Исма́илъ же уцѣлѣ́ со осмiю́ му́жи от­ лица́ Иоана́ня и и́де ко сыно́мъ Аммо́нимъ.
  • И взя́ Иоана́нъ и вси́ во­ево́ды си́лы, и́же съ ни́мъ, вся́ оста́в­шыяся лю́ди, и́хже воз­врати́ от­ Исма́ила сы́на наѳа́ня изъ Массифа́ѳа, повнегда́ уби́ годолі́ю, сы́на Ахика́мля, му́жы си́льны на ра́ти, и жены́, и оста́нки, и ка́женики, и́хже обрати́ от­ гавао́на,
  • и идо́ша, и сѣдо́ша на земли́ вироѳоа́мли, я́же ко Виѳлее́му, е́же ити́ и вни́ти во Еги́петъ от­ лица́ Халде́йска: поне́же убоя́шася от­ лица́ и́хъ:
  • я́ко уби́ Исма́илъ годолі́ю, его́же поста́ви ца́рь Вавило́нскiй на земли́ Иу́динѣ.
  • И было в седьмой месяц, Исмаил, сын Нафании, сына Елисама из племени царского, и вельможи царя и десять человек с ним пришли к Годолии, сыну Ахикама, в Массифу, и там они ели вместе хлеб в Массифе.
  • И встал Исмаил, сын Нафании, и десять человек, которые были с ним, и поразили Годолию, сына Ахикама, сына Сафанова, мечом и умертвили того, которого царь Вавилонский поставил начальником над страною.
  • Также убил Исмаил и всех Иудеев, которые были с ним, с Годолиею, в Массифе, и находившихся там Халдеев, людей военных.
  • На другой день по убиении Годолии, когда никто не знал об этом,
  • пришли из Сихема, Силома и Самарии восемьдесят человек с обритыми бородами и в разодранных одеждах, и изранив себя, с дарами и ливаном в руках для принесения их в дом Господень.
  • Исмаил, сын Нафании, вышел из Массифы навстречу им, идя и плача, и, встретившись с ними, сказал им: идите к Годолии, сыну Ахикама.
  • И как только они вошли в средину города, Исмаил, сын Нафании, убил их и бросил в ров, он и бывшие с ним люди.
  • Но нашлись между ними десять человек, которые сказали Исмаилу: не умерщвляй нас, ибо у нас есть в поле скрытые кладовые с пшеницею и ячменем, и маслом и медом. И он удержался и не умертвил их с другими братьями их.
  • Ров же, куда бросил Исмаил все трупы людей, которых он убил из-за Годолии, был тот самый, который сделал царь Аса, боясь Ваасы, царя Израильского; его наполнил Исмаил, сын Нафании, убитыми.
  • И захватил Исмаил весь остаток народа, бывшего в Массифе, дочерей царя и весь остававшийся в Массифе народ, который Навузардан, начальник телохранителей, поручил Годолии, сыну Ахикама, и захватил их Исмаил, сын Нафании, и отправился к сыновьям Аммоновым.
  • Но когда Иоанан, сын Карея, и все бывшие с ним военные начальники услышали о всех злодеяниях, какие совершил Исмаил, сын Нафании,
  • взяли всех людей и пошли сразиться с Исмаилом, сыном Нафании, и настигли его у больших вод, в Гаваоне.
  • И когда весь народ, бывший у Исмаила, увидел Иоанана, сына Карея, и всех бывших с ним военных начальников, обрадовался;
  • и отворотился весь народ, который Исмаил увел в плен из Массифы, и обратился и пошел к Иоанану, сыну Карея;
  • а Исмаил, сын Нафании, убежал от Иоанана с восемью человеками и ушел к сыновьям Аммоновым.
  • Тогда Иоанан, сын Карея, и все бывшие с ним военные начальники взяли из Массифы весь оставшийся народ, который он освободил от Исмаила, сына Нафании, после того как тот убил Годолию, сына Ахикама, мужчин, военных людей, и жен, и детей, и евнухов, которых он вывел из Гаваона;
  • и пошли, и остановились в селении Химам, близ Вифлеема, чтобы уйти в Египет
  • от Халдеев, ибо они боялись их, потому что Исмаил, сын Нафании, убил Годолию, сына Ахикама, которого царь Вавилонский поставил начальником над страною.
  • მეშვიდე თვეს იყო, რომ მივიდნენ ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ძისა ელიშამაყისა, მეფეთა ნათესავი და მეფის დიდებულები ათი კაცითურთ გედალია ახიკამის ძესთან მიცფას და ჭამეს იქ პური ერთად, მიცფაში.
  • წამოიჭრნენ ისმაელ ნეთანიას ძე და მისი თანმხლები ათი კაცი და განგმირეს მახვილით გედალია, ძე ახიკამისა, ძისა შაფანისა. მოკლეს კაცი, რომლისთვისაც ჩაბარებული ჰქონდა ბაბილონის მეფეს ქვეყანა.
  • ყველა იუდაელთ, ვინც კი გედალიასთან იყო მიცფაში და ქალდეველი ჯარისკაცები, ვინც იქ იმყოფებოდნენ, დახოცა ისმაელმა.
  • გედალიას მკვლელობის მეორე დღეს, როცა კაციშვილმა არაფერი იცოდა,
  • მოვიდა ხალხი შექემიდან, სილოამიდან და სამარიიდან - ოთხმოცი კაცი, წვერგაპარსულნი, ტანისამოსშემოგლეჯილნი და სახედაკაწრულნი, ძღვენითა და საკმევლით ხელში უფლის სახლისათვის.
  • გამოეგება მათ ისმაელ ნეთანიას ძე მიცფადან, მოდიოდა და ტიროდა და, როცა მათ შეხვდა, უთხრა: შედით გედალია ახიკამის ძესთან!
  • როცა შუაგულ ქალაქში შევიდნენ, ისინიც დახოცეს ისმაელ ნეთანიას ძემ და მასთან მყოფმა ხალხმა და ჭაში ჩაყარეს.
  • აღმოჩნდა მათ შორის ათი კაცი, რომელთაც უთხრეს ისმაელს: ნუ დაგვხოცავთ, რადგან გადამალული გვაქვს ყანაში ხორბალი, ქერი, ზეთი და თაფლი. ისიც გაჩერდა და არ დახოცა ისინი მათ ძმებთან ერთად.
  • ჭა, სადაც ისმაელმა გედალიას გამო დახოცილი ხალხის გვამები ჩაყარა, ის ჭა იყო, რომელიც მეფე ასამ ამოიღო ისრაელის მეფის, ბაყაშას შიშით. ის აავსო ისმაელ ნეთანიას ძემ დახოცილებით.
  • დაატყვევა ისმაელმა მთელი დანარჩომი ხალხი, მიცფაში ვინც იყო: მეფის ასულები, მიცფაში დარჩენილი მთელი ხალხი, რომელიც გედალია ახკამის ძეს ჩააბარა ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა. ისინი დაატყვევა ისმაელ ნეთანიას ძემ და წავიდა, რათა ყამონიანებთნ გადასულიყო.
  • როცა გაიგეს იოხანან კარეახის ძემ და მასთან მყოფმა მხედართმთავრებმა ისმაელ ნეთანის ძის ჩადენილი ბოროტმოქმედების ამბავი,
  • თან იახლეს თავიანთი კაცები და გაემართნენ ისმაელ ნეთანთას ძის წინააღმდეგ საბრძოლველად და მონახეს იგი დიდ წყალსატევთან გაბაონში.
  • როცა დაინახა ისმაელის თანმხლებმა ხალხმა იოხანან კარეახის ძე და მასთან მყოფი მხედართმთავრები, გაიხარა.
  • და პირი იბრუნა ყველამ, ვინც მიცფადან ტყვედ ჰყავდა წამოყვანილი ისმაელს, გაბრუნდნენ და იოხანან კარეახის ძესთან მივიდნენ.
  • ხოლო ისმაელ ნეთანიას ძე გაექცა რვა კაცითურთ იოხანანს და ყამონიანებთან გადავიდა.
  • წაიყვანეს იოხანან კარეახის ძემ და მასთან მყოფმა მხედართმთავრებმა მთელი დანარჩომი ხალხი, რომელიც ტყვედ წამოასხა მიცფადან ისმაელ ნეთანიას ძემ გედალია ახიკამის ძის მოკვლის შემდეგ, მათ შორის: მამაკაცები, მეომრები, ქალები და ბავშვები, საჭურისები, რომლებიც გაბაონიდან დააბრუნა.
  • წავიდნენ და დადგნენ გერუთ-ქიმჰამთან, ბეთლემის მახლობლად, რომ ეგვიპტეში გადასულიყვნენ და
  • გარიდებოდნენ ქალდეველებს; ეშინოდათ მათი, რადგან ისმაელ ნეთანიას ძემ მოკლა გედალია ახიკამის ძე, რომლისთვისაც ჩაბარებული ჰქონდა ქვეყანა ბაბილონის მეფეს.