Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Сол. 2Сол. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Иоанну

 
  • [Зач. 47.] Да не смуща́ет­ся се́рдце ва́­ше: вѣ́руйте въ Бо́га, и въ мя́ вѣ́руйте:
  • въ дому́ Отца́ мо­его́ оби́тели мно́ги су́ть: а́ще ли же ни́, ре́клъ бы́хъ ва́мъ: иду́ угото́вати мѣ́сто ва́мъ:
  • и а́ще {а́ще пойду́ и} угото́влю мѣ́сто ва́мъ, па́ки прiиду́ и по­иму́ вы́ къ себѣ́, да, идѣ́же е́смь а́зъ и вы́ бу́дете:
  • и а́може а́зъ иду́, вѣ́сте, и пу́ть вѣ́сте.
  • Глаго́ла ему́ Ѳома́: Го́споди, не вѣ́мы, ка́мо и́деши: и ка́ко мо́жемъ пу́ть вѣ́дѣти?
  • Глаго́ла ему́ Иису́съ: а́зъ е́смь пу́ть и и́стина и живо́тъ: никто́же прiи́детъ ко Отцу́, то́кмо мно́ю:
  • а́ще мя́ бы́сте зна́ли, и Отца́ мо­его́ зна́ли бы́сте [у́бо]: и от­се́лѣ позна́сте его́, и ви́дѣсте его́.
  • Глаго́ла ему́ Фили́ппъ: Го́споди, покажи́ на́мъ Отца́, и довлѣ́етъ на́мъ.
  • Глаго́ла ему́ Иису́съ: толи́ко вре́мя съ ва́ми е́смь, и не позна́лъ еси́ мене́, Фили́ппе? ви́дѣвый мене́ ви́дѣ Отца́: и ка́ко ты́ глаго́леши: покажи́ на́мъ Отца́?
  • не вѣ́руеши ли, я́ко а́зъ во Отцѣ́, и Оте́цъ во мнѣ́ е́сть? [Зач. 48.] глаго́лы, я́же а́зъ глаго́лю ва́мъ, о себѣ́ не глаго́лю: Оте́цъ же во мнѣ́ пребыва́яй, то́й твори́тъ дѣла́:
  • вѣ́руйте мнѣ́, я́ко а́зъ во Отцѣ́, и Оте́цъ во мнѣ́: а́ще ли же ни́, за та́ дѣла́ вѣ́ру ими́те ми́.
  • Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: вѣ́руяй въ мя́, дѣла́, я́же а́зъ творю́, и то́й сотвори́тъ, и бо́лша си́хъ сотвори́тъ: я́ко а́зъ ко Отцу́ мо­ему́ гряду́:
  • и е́же а́ще что́ про́сите [от­ Отца́] во и́мя мое́, то́ сотворю́, да просла́вит­ся Оте́цъ въ Сы́нѣ:
  • [и] а́ще чесо́ про́сите во и́мя мое́, а́зъ сотворю́.
  • А́ще лю́бите мя́, за́повѣди моя́ соблюди́те,
  • и а́зъ умолю́ Отца́, и ино́го утѣ́шителя да́стъ ва́мъ, да бу́детъ съ ва́ми въ вѣ́къ,
  • Ду́хъ и́стины, его́же мíръ не мо́жетъ прiя́ти, я́ко не ви́дитъ его́, ниже́ зна́етъ его́: вы́ же зна́ете его́, я́ко въ ва́съ пребыва́етъ и въ ва́съ бу́детъ.
  • Не оста́влю ва́съ си́ры: прiиду́ къ ва́мъ:
  • еще́ ма́ло, и мíръ ктому́ не уви́дитъ мене́, вы́ же уви́дите мя́, я́ко а́зъ живу́, и вы́ жи́ви бу́дете:
  • въ то́й де́нь уразумѣ́ете вы́, я́ко а́зъ во Отцѣ́ мо­е́мъ, и вы́ во мнѣ́, и а́зъ въ ва́съ.
  • [Зач..] Имѣ́яй за́повѣди моя́ и соблюда́яй и́хъ, то́й е́сть любя́й мя́: а любя́й мя́ воз­лю́бленъ бу́детъ Отце́мъ мо­и́мъ, и а́зъ воз­люблю́ его́, и явлю́ся ему́ са́мъ.
  • Глаго́ла ему́ Иу́да не Искарiо́тскiй: Го́споди, и что́ бы́сть, я́ко на́мъ хо́щеши яви́тися, а не мíрови?
  • Отвѣща́ Иису́съ и рече́ ему́: а́ще кто́ лю́битъ мя́, сло́во мое́ соблюде́тъ: и Оте́цъ мо́й воз­лю́битъ его́, и къ нему́ прiи́дема, и оби́тель у него́ сотвори́ма:
  • не любя́й мя́ слове́съ мо­и́хъ не соблюда́етъ: и сло́во, е́же слы́шасте, нѣ́сть мое́, но посла́в­шаго мя́ Отца́.
  • Сiя́ глаго́лахъ ва́мъ въ ва́съ сы́й:
  • утѣ́шитель же, Ду́хъ святы́й, его́же по́слетъ Оте́цъ во и́мя мое́, то́й вы́ научи́тъ всему́, и воспомяне́тъ ва́мъ вся́, я́же рѣ́хъ ва́мъ.
  • Ми́ръ оставля́ю ва́мъ, ми́ръ мо́й даю́ ва́мъ: не я́коже мíръ дае́тъ, а́зъ даю́ ва́мъ. [Зач. 49.] Да не смуща́ет­ся се́рдце ва́­ше, ни устраша́етъ.
  • Слы́шасте, я́ко а́зъ рѣ́хъ ва́мъ: иду́ и прiиду́ къ ва́мъ. А́ще бы́сте люби́ли мя́, воз­ра́довалися бы́сте [у́бо], я́ко рѣ́хъ: иду́ ко Отцу́: я́ко Оте́цъ мо́й бо́лiй мене́ е́сть.
  • И ны́нѣ рѣ́хъ ва́мъ, пре́жде да́же не бу́детъ, да, егда́ бу́детъ, вѣ́ру и́мете.
  • Ктому́ не мно́го глаго́лю съ ва́ми: гряде́тъ бо сего́ мíра кня́зь, и во мнѣ́ не и́мать ничесо́же.
  • Но да разумѣ́етъ мíръ, я́ко люблю́ Отца́, и я́коже заповѣ́да мнѣ́ Оте́цъ, та́ко творю́: воста́ните, и́демъ от­сю́ду.
  • [Зач. 47.] Да не смущается сердце ваше; веруйте в Бога, и в Меня веруйте.
  • В доме Отца Моего обителей много. А если бы не так, Я сказал бы вам: Я иду приготовить место вам.
  • И когда пойду и приготовлю вам место, приду опять и возьму вас к Себе, чтобы и вы были, где Я.
  • А куда Я иду, вы знаете, и путь знаете.
  • Фома сказал Ему: Господи! не знаем, куда идешь; и как можем знать путь?
  • Иисус сказал ему: Я есмь путь и истина и жизнь; никто не приходит к Отцу, как только через Меня.
  • Если бы вы знали Меня, то знали бы и Отца Моего. И отныне знаете Его и видели Его.
  • Филипп сказал Ему: Господи! покажи нам Отца, и довольно для нас.
  • Иисус сказал ему: столько времени Я с вами, и ты не знаешь Меня, Филипп? Видевший Меня видел Отца; как же ты говоришь, покажи нам Отца?
  • Разве ты не веришь, что Я в Отце и Отец во Мне? [Зач. 48.] Слова, которые говорю Я вам, говорю не от Себя; Отец, пребывающий во Мне, Он творит дела.
  • Верьте Мне, что Я в Отце и Отец во Мне; а если не так, то верьте Мне по самым делам.
  • Истинно, истинно говорю вам: верующий в Меня, дела, которые творю Я, и он сотворит, и больше сих сотворит, потому что Я к Отцу Моему иду.
  • И если чего попросите у Отца во имя Мое, то сделаю, да прославится Отец в Сыне.
  • Если чего попросите во имя Мое, Я то сделаю.
  • Если любите Меня, соблюдите Мои заповеди.
  • И Я умолю Отца, и даст вам другого Утешителя, да пребудет с вами вовек,
  • Духа истины, Которого мир не может принять, потому что не видит Его и не знает Его; а вы знаете Его, ибо Он с вами пребывает и в вас будет.
  • Не оставлю вас сиротами; приду к вам.
  • Еще немного, и мир уже не увидит Меня; а вы увидите Меня, ибо Я живу, и вы будете жить.
  • В тот день узнаете вы, что Я в Отце Моем, и вы во Мне, и Я в вас.
  • Кто имеет заповеди Мои и соблюдает их, тот любит Меня; а кто любит Меня, тот возлюблен будет Отцем Моим; и Я возлюблю его и явлюсь ему Сам.
  • Иуда – не Искариот – говорит Ему: Господи! что это, что Ты хочешь явить Себя нам, а не миру?
  • Иисус сказал ему в ответ: кто любит Меня, тот соблюдет слово Мое; и Отец Мой возлюбит его, и Мы придем к нему и обитель у него сотворим.
  • Нелюбящий Меня не соблюдает слов Моих; слово же, которое вы слышите, не есть Мое, но пославшего Меня Отца.
  • Сие сказал Я вам, находясь с вами.
  • Утешитель же, Дух Святый, Которого пошлет Отец во имя Мое, научит вас всему и напомнит вам все, что Я говорил вам.
  • Мир оставляю вам, мир Мой даю вам; не так, как мир дает, Я даю вам. || [Зач. 49.] Да не смущается сердце ваше и да не устрашается.
  • Вы слышали, что Я сказал вам: иду от вас и приду к вам. Если бы вы любили Меня, то возрадовались бы, что Я сказал: иду к Отцу; ибо Отец Мой более Меня.
  • И вот, Я сказал вам о том, прежде нежели сбылось, дабы вы поверили, когда сбудется.
  • Уже немного Мне говорить с вами; ибо идет князь мира сего, и во Мне не имеет ничего.
  • Но чтобы мир знал, что Я люблю Отца и, как заповедал Мне Отец, так и творю: встаньте, пойдем отсюда.
  • ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, გრწმენინ ღმრთისაჲ და გრწმენინ ჩემდა მომართ.
  • სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან. უკუეთუ არა, გარქუმცა თქუენ, ვითარმედ: მე წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი.
  • და უკუეთუ წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი, კუალად მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ თავისა ჩემისა თანა, რაჲთა სადაცა მე ვიყო, მუნცა თქუენ იყვნეთ.
  • და ვიდრე-იგი მე მივალ, უწყით და გზაჲცა იგი იცით.
  • ჰრქუა მას თომა: უფალო, არა ვიცით, ვიდრე ხუალ, და ვითარ შემძლებელ ვართ გზისა მის ცნობად?
  • ჰრქუა მას იესუ: მე ვარ გზაჲ და მე ვარ ჭეშმარიტებაჲ და ცხორებაჲ; არავინ მოვიდეს მამისა, გარნა ჩემ მიერ.
  • უკუეთუმცა მიცოდეთ მე, მამაჲცამცა ჩემი იცოდეთ. ამიერითგან იცით იგი და გიხილავს იგი.
  • ჰრქუა მას ფილიპე: უფალო, მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი, და კმა არს ჩუენდა.
  • ჰრქუა მას იესუ: ესოდენ ჟამ თქუენ თანა ვარ, და არა მიცი მე, ფილიპე? რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი, და შენ ვითარ მეტყჳ მე: მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი?
  • არა გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? სიტყუათა რომელთა გეტყჳ თქუენ, თავით ჩემით არა გეტყჳ, არამედ მამაჲ ჩემი, რომელი ჩემ თანა არს, იგი იქმს საქმესა.
  • გრწამსა, რამეთუ მე მამისა თანა ვარ, და მამაჲ ჩემ თანა არს? უკუეთუ არა, საქმეთა ამათგან გრწმენინ ჩემი.
  • ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელსა ჰრწმენეს ჩემი, საქმესა რომელსა მე ვიქმ, მანცა ქმნეს და უფროჲსიღა ამისსა ქმნეს, რამეთუ მე მამისა მივალ.
  • და რაჲცა ითხოვოთ სახელითა ჩემითა, იგი ვყო, რაჲთა იდიდოს მამაჲ ძისა თანა.
  • და უკუეთუ რაოდენი ითხოვოთ სახელითა ჩემითა, მე ვყო.
  • უკუეთუ გიყუარ მე, მცნებანი ჩემნი დაიმარხენით.
  • და მე ვჰკითხო მამასა ჩემსა, და სხუაჲ ნუგეშინის-მცემელი მოგივლინოს თქუენ, რაჲთა თქუენ თანა დაადგრეს უკუნისამდე.
  • სული იგი ჭეშმარიტებისაჲ, რომელი სოფელსა ვერ ჴელ-ეწიფების მოღებად, რამეთუ არა ჰხედავს მას, არცა იცის იგი, ხოლო თქუენ იცით იგი, რამეთუ თქუენ თანა არს და თქუენ თანა იყოს.
  • არა დაგიტევნე თქუენ ობლად, მოვიდე თქუენდა.
  • მცირედღა, და სოფელი ესე არა მხედვიდეს, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ მე, რამეთუ მე ცხოველ ვარ, და თქუენცა ცხოველ იყვნეთ. 20. მას დღესა შინა სცნათ თქუენ, რამეთუ მე მამისა ჩემისა თანა, და თქუენ ჩემ თანა, და მე თქუენ შორის.
  • რომელსა აქუნდენ მცნებანი ჩემნი და დაიმარხნეს იგინი, იგი არს, რომელსა უყუარ მე. ხოლო რომელსა უყუარდე მე, საყუარელ იყოს მამისა ჩემისა მიერ, და მეცა შევიყუარო იგი და გამოუცხადო მას თავი ჩემი.
  • ჰრქუა მას იუდა, არა ისკარიოტელმან: უფალო, რაჲ არს, რამეთუ ჩუენ გამოგჳცხადებ თავსა შენსა და არა სოფელსა?
  • მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: უკუეთუ ვისმე უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი დაიმარხნეს, და მამამანცა ჩემმან შეიყუაროს იგი, და მოვიდეთ მისა და მის თანა დავადგრეთ.
  • ხოლო რომელსა არა უყუარდე მე, სიტყუანი ჩემნი არა დაიმარხნეს; და სიტყუანი, რომელ გესმიან, არა ჩემნი არიან, არამედ მომავლინებელისა ჩემისა მამისანი.
  • ამას გეტყოდე თქუენ, რამეთუ თქუენ თანა ვიყავ.
  • ხოლო ნუგეშინის-მცემელი იგი სული წმიდაჲ, რომელი მოავლინოს სახელითა ჩემითა მამამან, მან გასწაოს თქუენ ყოველი და მოგაჴსენოს თქუენ ყოველი, რაოდენი გარქუ თქუენ.
  • მშჳდობასა დაგიტევებ თქუენ, მშჳდობასა ჩემსა მიგცემ თქუენ; არა ვითარ სოფელმან მისცის, მიგცემ თქუენ. ნუ შეძრწუნდებიან გულნი თქუენნი, ნუცა ეშინინ.
  • გესმა, რამეთუ გარქუ თქუენ: წარვალ და მოვიდე თქუენდა. უკუეთუმცა გიყუარდი მე, გიხაროდამცა, რამეთუ მივალ მამისა ჩემისა, რამეთუ მამაჲ ჩემი უფროჲს ჩემსა არს.
  • და აწ გარქუ თქუენ, ვიდრე ყოფადმდე, რაჲთა, რაჟამს იყოს, გრწმენეს.
  • არღარა მრავალსა ვიტყოდი თქუენ თანა, რამეთუ მოვალს მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ და ჩემ თანა პოოს არარაჲ.
  • არამედ რაჲთა ცნას სოფელმან, რამეთუ მიყუარს მე მამაჲ, და ვითარცა მამცნო მე მამამან, ეგრეთცა ვყო. აღდეგით და წარვიდეთ ამიერ.