Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Иоанну

 
  • [Зач. 56.] Сiя́ глаго́ла Иису́съ и воз­веде́ о́чи сво­и́ на не́бо и рече́: о́тче, прiи́де ча́съ: просла́ви Сы́на тво­его́, да и Сы́нъ тво́й просла́витъ тя́:
  • я́коже да́лъ еси́ ему́ вла́сть вся́кiя пло́ти, да вся́ко, е́же да́лъ еси́ ему́, да́стъ и́мъ живо́тъ вѣ́чный:
  • се́ же е́сть живо́тъ вѣ́чный, да зна́ютъ тебе́ еди́наго и́стин­наго Бо́га, и его́же посла́лъ еси́ Иису́съ Христа́.
  • А́зъ просла́вихъ тя́ на земли́, дѣ́ло соверши́хъ, е́же да́лъ еси́ мнѣ́ да сотворю́:
  • и ны́нѣ просла́ви мя́ ты́, о́тче, у тебе́ самого́ сла́вою, ю́же имѣ́хъ у тебе́ пре́жде мíръ не бы́сть.
  • Яви́хъ и́мя твое́ человѣ́комъ, и́хже да́лъ еси́ мнѣ́ от­ мíра: тво­и́ бѣ́ша, и мнѣ́ и́хъ да́лъ еси́, и сло́во твое́ сохрани́ша:
  • ны́нѣ разумѣ́ша, я́ко вся́, ели́ка да́лъ еси́ мнѣ́, от­ тебе́ су́ть:
  • я́ко глаго́лы, и́хже да́лъ еси́ мнѣ́, да́хъ и́мъ, и ті́и прiя́ша, и разумѣ́ша во­и́стин­ну, я́ко от­ тебе́ изыдо́хъ, и вѣ́роваша, я́ко ты́ мя́ посла́лъ еси́.
  • А́зъ о си́хъ молю́: не о [все́мъ] мíрѣ молю́, но о тѣ́хъ, и́хже да́лъ еси́ мнѣ́, я́ко тво­и́ су́ть:
  • и моя́ вся́ твоя́ су́ть, и твоя́ моя́: и просла́вихся въ ни́хъ:
  • и ктому́ нѣ́смь въ мíрѣ, и сі́и въ мíрѣ су́ть, и а́зъ къ тебѣ́ гряду́. О́тче святы́й, соблюди́ и́хъ во и́мя твое́, и́хже да́лъ еси́ мнѣ́, да бу́дутъ еди́но, я́коже [и] мы́.
  • Егда́ бѣ́хъ съ ни́ми въ мíрѣ, а́зъ соблюда́хъ и́хъ во и́мя твое́: и́хже да́лъ еси́ мнѣ́, сохрани́хъ, и никто́же от­ ни́хъ поги́бе, то́кмо сы́нъ поги́бель­ный, да сбу́дет­ся писа́нiе:
  • ны́нѣ же къ тебѣ́ гряду́, и сiя́ глаго́лю въ мíрѣ, да и́мутъ ра́дость мою́ испо́лнену въ себѣ́.
  • А́зъ да́хъ и́мъ сло́во твое́, и мíръ воз­ненави́дѣ и́хъ, я́ко не су́ть от­ мíра, я́коже [и] а́зъ от­ мíра нѣ́смь:
  • не молю́, да во́змеши и́хъ от­ мíра, но да соблюде́ши и́хъ от­ непрiя́зни:
  • от­ мíра не су́ть, я́коже [и] а́зъ от­ мíра нѣ́смь:
  • святи́ и́хъ во и́стину твою́: сло́во твое́ и́стина е́сть.
  • [Зач. 57.] Я́коже мене́ посла́лъ еси́ въ мíръ, и а́зъ посла́хъ и́хъ въ мíръ,
  • и за ни́хъ а́зъ свящу́ себе́, да и ті́и бу́дутъ свяще́ни во и́стину.
  • Не о си́хъ же молю́ то́кмо, но и о вѣ́ру­ю­щихъ словесе́ и́хъ ра́ди въ мя́,
  • да вси́ еди́но бу́дутъ: я́коже ты́, о́тче, во мнѣ́, и а́зъ въ тебѣ́, да и ті́и въ на́съ еди́но бу́дутъ: да [и] мíръ вѣ́ру и́метъ, я́ко ты́ мя́ посла́лъ еси́:
  • и а́зъ сла́ву, ю́же да́лъ еси́ мнѣ́, да́хъ и́мъ: да бу́дутъ еди́но, я́коже мы́ еди́но есма́:
  • а́зъ въ ни́хъ, и ты́ во мнѣ́: да бу́дутъ соверше́ни во еди́но, и да разумѣ́етъ мíръ, я́ко ты́ мя́ посла́лъ еси́ и воз­люби́лъ еси́ и́хъ, я́коже мене́ воз­люби́лъ еси́.
  • О́тче, и́хже да́лъ еси́ мнѣ́, хощу́, да идѣ́же е́смь а́зъ, и ті́и бу́дутъ со мно́ю, да ви́дятъ сла́ву мою́, ю́же да́лъ еси́ мнѣ́, я́ко воз­люби́лъ мя́ еси́ пре́жде сложе́нiя мíра.
  • О́тче пра́ведный, и мíръ тебе́ не позна́, а́зъ же тя́ позна́хъ, и сі́и позна́ша, я́ко ты́ мя́ посла́лъ еси́:
  • и сказа́хъ и́мъ и́мя твое́, и скажу́, да любы́, е́юже мя́ еси́ воз­люби́лъ, въ ни́хъ бу́детъ, и а́зъ въ ни́хъ.
  • [Зач. 56.] После сих слов Иисус возвел очи Свои на небо и сказал: Отче! пришел час, прославь Сына Твоего, да и Сын Твой прославит Тебя,
  • так как Ты дал Ему власть над всякою плотью, да всему, что Ты дал Ему, даст Он жизнь вечную.
  • Сия же есть жизнь вечная, да знают Тебя, единого истинного Бога, и посланного Тобою Иисуса Христа.
  • Я прославил Тебя на земле, совершил дело, которое Ты поручил Мне исполнить.
  • И ныне прославь Меня Ты, Отче, у Тебя Самого славою, которую Я имел у Тебя прежде бытия мира.
  • Я открыл имя Твое человекам, которых Ты дал Мне от мира; они были Твои, и Ты дал их Мне, и они сохранили слово Твое.
  • Ныне уразумели они, что все, что Ты дал Мне, от Тебя есть,
  • ибо слова, которые Ты дал Мне, Я передал им, и они приняли, и уразумели истинно, что Я исшел от Тебя, и уверовали, что Ты послал Меня.
  • Я о них молю: не о всем мире молю, но о тех, которых Ты дал Мне, потому что они Твои.
  • И все Мое Твое, и Твое Мое; и Я прославился в них.
  • Я уже не в мире, но они в мире, а Я к Тебе иду. Отче Святый! соблюди их во имя Твое, тех, которых Ты Мне дал, чтобы они были едино, как и Мы.
  • Когда Я был с ними в мире, Я соблюдал их во имя Твое; тех, которых Ты дал Мне, Я сохранил, и никто из них не погиб, кроме сына погибели, да сбудется Писание.
  • Ныне же к Тебе иду, и сие говорю в мире, чтобы они имели в себе радость Мою совершенную.
  • Я передал им слово Твое; и мир возненавидел их, потому что они не от мира, как и Я не от мира.
  • Не молю, чтобы Ты взял их из мира, но чтобы сохранил их от зла.
  • Они не от мира, как и Я не от мира.
  • Освяти их истиною Твоею; слово Твое есть истина.
  • [Зач. 57.] Как Ты послал Меня в мир, так и Я послал их в мир.
  • И за них Я посвящаю Себя, чтобы и они были освящены истиною.
  • Не о них же только молю, но и о верующих в Меня по слову их,
  • да будут все едино, как Ты, Отче, во Мне, и Я в Тебе, так и они да будут в Нас едино, – да уверует мир, что Ты послал Меня.
  • И славу, которую Ты дал Мне, Я дал им: да будут едино, как Мы едино.
  • Я в них, и Ты во Мне; да будут совершены́ воедино, и да познает мир, что Ты послал Меня и возлюбил их, как возлюбил Меня.
  • Отче! которых Ты дал Мне, хочу, чтобы там, где Я, и они были со Мною, да видят славу Мою, которую Ты дал Мне, потому что возлюбил Меня прежде основания мира.
  • Отче праведный! и мир Тебя не познал; а Я познал Тебя, и сии познали, что Ты послал Меня.
  • И Я открыл им имя Твое и открою, да любовь, которою Ты возлюбил Меня, в них будет, и Я в них.
  • ასე რომ იუბნა იესომ, ზეცად აღაპყრო თვალი და თქვა: მამაო, მოვიდა ჟამი: განადიდე შენი ძე, რათა ძემაც განგადიდოს შენ.
  • რადგანაც მიეცი ხელმწიფება ყველა ხორციელზე, რათა ყველაფერს, რაც მიეცი, საუკუნო სიცოცხლე მისცეს.
  • საუკუნო სიცოცხლე კი ის არის, რომ გიცნობდნენ შენ, ერთადერთ ჭეშმარიტ ღმერთს, და იმას, ვინც შენ მოავლინე - იესო ქრისტეს.
  • მე განგადიდე დედამიწაზე; აღვასრულე საქმე, რომელიც მომეცა აღსასრულებლად.
  • ახლა კი შენ განმადიდე, მამაო, იმავ დიდებით, შენთან რომ მქონდა ქვეყნის შექმნამდე.
  • გამოვუცხადე შენი სახელი ადამიანებს, რომლებიც მომეცა ქვეყნისაგან; შენი იყვნენ და მე მომეცი, და დაიცვეს შენი სიტყვა.
  • ახლა შეიცნეს, რომ ყველაფერი, რაც მომეცი, შენგანაა.
  • რადგანაც შენგან მოცემული სიტყვები მათ მივეცი, ხოლო მათ მიიღეს და სცნეს ჭეშმარიტად, რომ შენგან გამოვედი, და ირწმუნეს, რომ შენ მომავლინე.
  • მათთვის გევედრები; ქვეყნისთვის კი არ გევედრები, არამედ მათთვის, ვინაიდან შენი არიან.
  • ყველაფერი ჩემი შენია, შენი კი - ჩემი; და მე ვიდიდე მათში.
  • მე უკვე აღარა ვარ ამ ქვეყნად, ისინი კი არიან; ხოლო მე შენთან მოვდივარ, წმიდა მამაო; დაიცავი ისინი შენი სახელით, ვინც მე მომეცი, რათა იყვნენ ჩვენსავით ერთნი.
  • როცა მათთან ვიყავი, შენი სახელით ვიცავდი მათ, ვინც მე მომეცი: დავიფარე ისინი და არცერთი არ დამიღუპავს, გარდა დაღუპვის ძისა, რათა აღსრულდეს წერილი.
  • ახლა კი შენთან მოვდივარ და ამას ვამბობ ქვეყნად, რათა ჰქონდეთ სრულად ჩემი სიხარული.
  • მე მათ მივეცი შენი სიტყვები და ქვეყანამ მოიძულა ისინი, ვინაიდან ამ ქვეყნისანი არ არიან, როგორც მე არა ვარ ამქვეყნიერი.
  • არ გევედრები, რომ აიტაცო ისინი ამ ქვეყნიდან, არამედ, რათა ბოროტისაგან დაიფარო ისინი.
  • ამ ქვეყნისანი არ არიან, როგორც მე არა ვარ ამქვეყნიერი.
  • გაწმინდე ისინი ჭეშმარიტებით, რადგანაც ჭეშმარიტია შენი სიტყვა.
  • როგორც შენ მომავლინე ამ ქვეყნად, ისე მე მივავლინე ისინი ქვეყნად.
  • მე მათთვის გავწმენდ ჩემს თავს, რათა ისინიც წმიდანი იყვნენ ჭეშმარიტებით.
  • მარტო მათთვის როდი გევედრები, არამედ ყველასთვის, ვისაც ვწამვარ მათივე სიტყვით.
  • რათა ყველანი ერთი იყვნენ, როგორც შენ, მამაო, ჩემში, ხოლო მე - შენში, და ირწმუნოს ქვეყანამ, რომ შენ მომავლინე.
  • დიდება, რომელიც შენ მომეცი, მე მათ მივეცი, რათა იყვნენ ჩვენსავით ერთი.
  • მე მათში, ხოლო შენ - ჩემში, რათა სრულნი იყვნენ ერთობით, და შეიცნოს ქვეყანამ, რომ შენ მომავლინე და ისე შეიყვარე ისინი, როგორც მე შემიყვარე.
  • მამაო, სადაც მე ვიქნები, მსურს იქვე იყვნენ ისინიც, ვინც მე მომეცი, რათა ხედავდნენ ჩემს დიდებას, შენ რომ მომეცი, რადგანაც შემიყვარე ქვეყნის შექმნამდე.
  • მამაო მართალო! ქვეყანამ ვერ გიცნო, მე კი გიცანი, და მათაც სცნეს, რომ შენ მომავლინე.
  • მე ვაუწყე მათ შენი სახელი და კვლავაც ვაუწყებ, რათა სიყვარული, რომლითაც შემიყვარე, მათში იყოს და მეც ვიყო მათში.
  • Шу гаплардан кейин Исо кўзларини осмонга тикиб, деди:“Эй Ота! Вақт-соати келди. Ўғлинг Сени улуғлаши учун Сен ҳам Ўз Ўғлингни улуғлагин.
  • Сен Унга бутун башарият устидан ҳокимликни бердинг; Сен Унга берган одамларнинг ҳаммасига У абадий ҳаёт ато қилади.
  • Абадий ҳаёт эса Сени – танҳо Ҳақ Худони ҳамда Сен юборган Исо Масиҳни таниб-билишдан иборатдир.
  • Сен Менга топширган вазифани Мен адо этиб, ер юзида Сени улуғладим.
  • Дунё яратилишидан аввал Мен Сенинг ҳузурингда улуғвор эдим. Энди, эй Ота, Ўз ҳузурингдаги ўша улуғворликни Менга тағин ато қилгин.
  • Сен дунёдан Менга берган одамларга Сенинг исмингни изҳор қилдим. Улар Сеники эдилар ва Сен уларни Менга бердинг. Улар эса Сенинг каломингга амал қилдилар.
  • Улар энди тушуниб олдилар: Сен Менга нима берган бўлсанг, ҳаммаси Сендан экан.
  • Менга берган каломларингни уларга топширдим. Улар эса каломларингни қабул қилиб, Мен Сенинг ҳузурингдан чиққанлигимни чинакамига тушундилар, Мени Сен юборганингга ишондилар.
  • Мен улар учун сўрайман; дунё учун эмас, балки Менга берганларинг учун сўрайман. Чунки улар Сеникидир.
  • Зотан Меники бўлган ҳамма – Сеники, Сеники эса – Меникидир. Шу тариқа Менинг улуғворлигим улар орқали зоҳир бўлади.
  • Бундан сўнг Мен бу дунёда бўлмайман, Сенинг ҳузурингга қайтяпман. Улар эса бу дунёда қоладилар. Эй Муқаддас Ота! Менга кимни берган бўлсанг, Ўз номинг билан асраб қолгин, токи улар ҳам Биздай бир бўлсинлар.
  • Мен улар билан бўлганимда, Сенинг номинг билан уларни асрар эдим. Ҳа, Менга берган одамларнинг ҳаммасини омон сақладим. Фақат оят бажо бўлсин деб, пешанасига ҳалокат ёзилган одамдан бошқа улардан ҳеч ким ҳалок бўлмади.
  • Энди эса Сенинг олдингга борай деб турибман. Менинг шодлигим уларга ўтиб дилларини бутунлай тўлдирсин, деб буларни ҳали дунёда бўлганимда айтяпман.
  • Мен уларга Сенинг каломингни топширдим. Дунё эса улардан нафратланди. Чунки Мен дунёдан бўлмаганим каби, улар ҳам дунёдан эмаслар.
  • Энди уларни дунёдан олишингни эмас, балки ёвуз шайтондан сақлашингни сўраяпман.
  • Мен бу дунёдан бўлмаганим каби, улар ҳам бу дунёдан эмаслар.
  • Уларни ҳақиқатинг билан муқаддас қилгин. Сенинг каломинг – ҳақиқатдир.
  • Сен Мени дунёга юборган эдинг, Мен ҳам уларни дунёга юбордим.
  • Улар ҳақиқий муқаддас бўлсин деб, Мен Ўзимни улар учун бағишлайман.
  • Мен фақат улар учунгина сўрамайман, балки уларнинг гапи бўйича Менга имон келтирадиганлар учун ҳам сўрайман:
  • Ҳаммалари бир бўлишсин. Эй Ота, Сен Менда ва Мен Сенда ҳозир бўлганимизга ўхшаб, улар ҳам Бизда ҳозир бўлиб, бир бўлишсин. Шу тариқа дунё Мени Сен юборганингга инонсин.
  • Менга ато қилган улуғворлигингни уларга бердим, токи биз бир бўлганимиздек, улар ҳам бир бўлишсин.
  • Сен Менда, Мен эса уларда ҳозир бўлиб, мукаммал бирликка эришсинлар. Натижада, дунё Мени Сен юборганингни тан олсин, Мени қандай севсанг, Меникиларни ҳам шундай севганингни дунё билсин.
  • Эй Ота! Сен Менга берган одамлар Мен билан бир жойда бўлишини хоҳлайман. Сен Менга ато қилган улуғворликни улар ҳам кўриб турсин, дунёни яратмасдан аввалоқ Сен Мени қандай севганингни улар билсин.
  • Эй одил Ота! Дунё Сени билмаса ҳам, Мен Сени биламан. Булар ҳам Мени Сен юборганингни билиб олдилар.
  • Сенинг номингни уларга билдирганман ва янада билдираман. Менга боғлаган муҳаббатинг улардан ўрин олсин, Мен ҳам улардан ўрин олайин”.