Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Иоанну

 
  • Тогда́ у́бо пила́тъ поя́тъ Иису́са, и би́ [его́]:
  • и во́ини спле́тше вѣне́цъ от­ те́рнiя, воз­ложи́ша ему́ на главу́, и въ ри́зу багря́ну облеко́ша его́,
  • и глаго́лаху: ра́дуйся, Царю́ Иуде́йскiй. И бiя́ху его́ по лани́тома.
  • Изы́де у́бо па́ки во́нъ пила́тъ, и глаго́ла и́мъ: се́, извожду́ его́ ва́мъ во́нъ, да разумѣ́ете, я́ко въ не́мъ ни еди́ныя вины́ обрѣта́ю.
  • Изы́де же во́нъ Иису́съ, нося́ терно́венъ вѣне́цъ и багря́ну ри́зу. И глаго́ла и́мъ: се́, человѣ́къ.
  • Егда́ же ви́дѣша его́ архiере́е и слуги́, возопи́ша глаго́люще: [Зач. 60.] распни́, распни́ его́. Глаго́ла и́мъ пила́тъ: по­ими́те его́ вы́, и распни́те, а́зъ бо не обрѣта́ю въ не́мъ вины́.
  • Отвѣща́ша ему́ Иуде́е: мы́ зако́нъ и́мамы, и по зако́ну на́­шему до́лженъ е́сть умре́ти, я́ко себе́ Сы́на Бо́жiя сотвори́.
  • Егда́ у́бо слы́ша пила́тъ сiе́ сло́во, па́че убоя́ся,
  • и вни́де въ прето́ръ па́ки, и глаго́ла Иису́сови: от­ку́ду еси́ ты́? Иису́съ же от­вѣ́та не даде́ ему́.
  • Глаго́ла же ему́ пила́тъ: мнѣ́ ли не глаго́леши? не вѣ́си ли, я́ко вла́сть и́мамъ распя́ти тя́ и вла́сть и́мамъ пусти́ти тя́?
  • Отвѣща́ Иису́съ: не и́маши вла́сти ни еди́ныя на мнѣ́, а́ще не бы́ ти́ дано́ свы́ше: сего́ ра́ди преда́вый мя́ тебѣ́ бо́лiй грѣ́хъ и́мать.
  • От сего́ иска́­ше пила́тъ пусти́ти его́. Иуде́е же вопiя́ху, глаго́люще: а́ще сего́ пу́стиши, нѣ́си дру́гъ ке́саревъ: вся́къ, и́же царя́ себе́ твори́тъ, проти́вит­ся ке́сарю.
  • Пила́тъ у́бо слы́шавъ сiе́ сло́во, изведе́ во́нъ Иису́са и сѣ́де на суди́щи, на мѣ́стѣ глаго́лемѣмъ лиѳострото́нъ, Евре́йски же гавва́ѳа.
  • Бѣ́ же пято́къ па́сцѣ, ча́съ же я́ко шесты́й. И глаго́ла Иуде́омъ: се́, Ца́рь ва́шъ.
  • Они́ же вопiя́ху: воз­ми́, воз­ми́, распни́ его́. Глаго́ла и́мъ пила́тъ: Царя́ ли ва́­шего распну́? Отвѣща́ша архiере́е: не и́мамы царя́ то́кмо ке́саря.
  • Тогда́ у́бо предаде́ его́ и́мъ, да ра́спнет­ся. По­е́мше же Иису́са и ведо́ша:
  • и нося́ кре́стъ сво́й, изы́де на глаго́лемое ло́бное мѣ́сто, е́же глаго́лет­ся Евре́йски голго́ѳа,
  • идѣ́же пропя́ша его́, и съ ни́мъ и́на два́ сю́ду и сю́ду, посредѣ́ же Иису́са.
  • Написа́ же и ти́тла пила́тъ, и положи́ на кре́стѣ́. Бѣ́ же напи́сано: Иису́съ назоряни́нъ, Ца́рь Иуде́йскiй.
  • Сего́ же ти́тла мно́зи что́ша от­ иуде́й, я́ко бли́зъ бѣ́ мѣ́сто гра́да, идѣ́же пропя́ша Иису́са: и бѣ́ напи́сано Евре́йски, гре́чески, ри́мски.
  • Глаго́лаху у́бо пила́ту архiере́е Иуде́йстiи: не пиши́: Ца́рь Иуде́йскiй: но я́ко са́мъ рече́: Ца́рь е́смь Иуде́йскiй.
  • Отвѣща́ пила́тъ: е́же писа́хъ, писа́хъ.
  • Во́ини же, егда́ пропя́ша Иису́са, прiя́ша ри́зы его́, и сотвори́ша четы́ри ча́сти, ко­ему́ждо во́ину ча́сть, и хито́нъ: бѣ́ же хито́нъ нешве́нъ, свы́ше истка́нъ ве́сь.
  • Рѣ́ша же къ себѣ́: не предере́мъ его́, но ме́тнемъ жре́бiя о не́мъ, кому́ бу́детъ: да сбу́дет­ся писа́нiе, глаго́лющее: раздѣли́ша ри́зы моя́ себѣ́ и о имати́смѣ мо­е́й мета́ша жре́бiя. Во́ини у́бо сiя́ сотвори́ша.
  • [Зач. 61.] Стоя́ху же при­­ кре́стѣ́ Иису́совѣ Ма́ти его́, и сестра́ Ма́тере его́, Марі́а клео́пова, и Марі́а Магдали́на.
  • Иису́съ же ви́дѣвъ Ма́терь и ученика́ стоя́ща, его́же любля́ше, глаго́ла Ма́тери сво­е́й: же́но, се́, сы́нъ тво́й.
  • Пото́мъ глаго́ла ученику́: се́, Ма́ти твоя́. И от­ того́ часа́ поя́тъ ю́ учени́къ во своя́ си.
  • Посе́мъ вѣ́дый Иису́съ, я́ко вся́ уже́ соверши́шася, да сбу́дет­ся писа́нiе, глаго́ла: жа́жду.
  • Сосу́дъ же стоя́ше по́лнъ о́цта. Они́ же испо́лнив­ше гу́бу о́цта и на тро́сть во́нзше, при­­дѣ́ша ко усто́мъ его́.
  • Егда́ же прiя́тъ о́цетъ Иису́съ, рече́: соверши́шася. И прекло́нь главу́, предаде́ Ду́хъ.
  • Иуде́е же, поне́же пято́къ бѣ́, да не оста́нутъ на крестѣ́ тѣлеса́ въ суббо́ту, бѣ́ бо вели́къ де́нь тоя́ суббо́ты, моли́ша пила́та, да пребiю́тъ го́лени и́хъ и во́змутъ.
  • Прiидо́ша же во́ини, и пе́рвому у́бо преби́ша го́лени, и друго́му распя́тому съ ни́мъ:
  • на Иису́са же при­­ше́дше, я́ко ви́дѣша его́ уже́ уме́рша, не преби́ша ему́ го́ленiй,
  • но еди́нъ от­ во́инъ копiе́мъ ре́бра ему́ прободе́, и а́бiе изы́де кро́вь и вода́.
  • И ви́дѣвый свидѣ́тел­ст­вова, и и́стин­но е́сть свидѣ́тел­ст­во его́, и то́й вѣ́сть, я́ко и́стину глаго́летъ, да вы́ вѣ́ру и́мете.
  • Бы́ша бо сiя́, да сбу́дет­ся писа́нiе: ко́сть не сокруши́т­ся от­ него́.
  • И па́ки друго́е писа́нiе глаго́летъ: воз­зря́тъ на́нь, его́же прободо́ша.
  • [Зач. 62.] По си́хъ же моли́ пила́та Ио́сифъ, и́же от­ Аримаѳе́а, сы́й учени́къ Иису́совъ, потае́нъ же стра́ха ра́ди Иуде́йска, да во́зметъ тѣ́ло Иису́сово: и повелѣ́ пила́тъ. Прiи́де же и взя́тъ тѣ́ло Иису́сово.
  • Прiи́де же и никоди́мъ, при­­ше́дый ко Иису́сови но́щiю пре́жде, нося́ смѣше́нiе сми́рнено и ало́йно, я́ко ли́тръ сто́.
  • Прiя́ста же тѣ́ло Иису́сово, и обви́ста е́ ри́зами со арома́ты, я́коже обы́чай е́сть Иуде́омъ погреба́ти.
  • Бѣ́ же на мѣ́стѣ, идѣ́же распя́т­ся, вѣ́ртъ {вертогра́дъ}, и въ ве́ртѣ гро́бъ но́въ, въ не́мже николи́же никто́же положе́нъ бѣ́:
  • ту́ у́бо пятка́ ра́ди Иуде́йска, я́ко бли́зъ бя́ше гро́бъ, положи́ста Иису́са.
  • Тогда Пилат взял Иисуса и велел бить Его.
  • И воины, сплетши венец из терна, возложили Ему на голову, и одели Его в багряницу,
  • и говорили: радуйся, Царь Иудейский! и били Его по ланитам.
  • Пилат опять вышел и сказал им: вот, я вывожу Его к вам, чтобы вы знали, что я не нахожу в Нем никакой вины.
  • Тогда вышел Иисус в терновом венце и в багрянице. И сказал им Пилат: се, Человек!
  • [Зач. 60.] Когда же увидели Его первосвященники и служители, то закричали: ||распни, распни Его! Пилат говорит им: возьмите Его вы, и распните; ибо я не нахожу в Нем вины.
  • Иудеи отвечали ему: мы имеем закон, и по закону нашему Он должен умереть, потому что сделал Себя Сыном Божиим.
  • Пилат, услышав это слово, больше убоялся.
  • И опять вошел в преторию и сказал Иисусу: откуда Ты? Но Иисус не дал ему ответа.
  • Пилат говорит Ему: мне ли не отвечаешь? не знаешь ли, что я имею власть распять Тебя и власть имею отпустить Тебя?
  • Иисус отвечал: ты не имел бы надо Мною никакой власти, если бы не было дано тебе свыше; посему более греха на том, кто предал Меня тебе.
  • С этого времени Пилат искал отпустить Его. Иудеи же кричали: если отпустишь Его, ты не друг кесарю; всякий, делающий себя царем, противник кесарю.
  • Пилат, услышав это слово, вывел вон Иисуса и сел на судилище, на месте, называемом Лифо́стротон*, а по-еврейски Гаввафа. //*Каменный помост.
  • Тогда была пятница перед Пасхою, и час шестый. И сказал Пилат Иудеям: се, Царь ваш!
  • Но они закричали: возьми, возьми, распни Его! Пилат говорит им: Царя ли вашего распну? Первосвященники отвечали: нет у нас царя, кроме кесаря.
  • Тогда наконец он предал Его им на распятие. И взяли Иисуса и повели.
  • И, неся крест Свой, Он вышел на место, называемое Лобное, по-еврейски Голгофа;
  • там распяли Его и с Ним двух других, по ту и по другую сторону, а посреди Иисуса.
  • Пилат же написал и надпись, и поставил на кресте. Написано было: Иисус Назорей, Царь Иудейский.
  • Эту надпись читали многие из Иудеев, потому что место, где был распят Иисус, было недалеко от города, и написано было по-еврейски, по-гречески, по-римски.
  • Первосвященники же Иудейские сказали Пилату: не пиши: Царь Иудейский, но что Он говорил: Я Царь Иудейский.
  • Пилат отвечал: что я написал, то написал.
  • Воины же, когда распяли Иисуса, взяли одежды Его и разделили на четыре части, каждому воину по части, и хитон; хитон же был не сшитый, а весь тканый сверху.
  • Итак сказали друг другу: не станем раздирать его, а бросим о нем жребий, чей будет, – да сбудется реченное в Писании: разделили ризы Мои между собою и об одежде Моей бросали жребий. Так поступили воины.
  • [Зач. 61.] При кресте Иисуса стояли Матерь Его и сестра Матери Его, Мария Клеопова, и Мария Магдалина.
  • Иисус, увидев Матерь и ученика тут стоящего, которого любил, говорит Матери Своей: Же́но! се, сын Твой.
  • Потом говорит ученику: се, Матерь твоя! И с этого времени ученик сей взял Ее к себе.
  • После того Иисус, зная, что уже все совершилось, да сбудется Писание, говорит: жажду.
  • Тут стоял сосуд, полный уксуса. Воины, напоив уксусом губку и наложив на иссоп, поднесли к устам Его.
  • Когда же Иисус вкусил уксуса, сказал: совершилось! И, преклонив главу, предал дух.
  • Но так как тогда была пятница, то Иудеи, дабы не оставить тел на кресте в субботу, – ибо та суббота была день великий, – просили Пилата, чтобы перебить у них голени и снять их.
  • Итак пришли воины, и у первого перебили голени, и у другого, распятого с Ним.
  • Но, придя к Иисусу, как увидели Его уже умершим, не перебили у Него голеней,
  • но один из воинов копьем пронзил Ему ребра, и тотчас истекла кровь и вода.
  • И видевший засвидетельствовал, и истинно свидетельство его; он знает, что говорит истину, дабы вы поверили.
  • Ибо сие произошло, да сбудется Писание: кость Его да не сокрушится.
  • Также и в другом месте Писание говорит: воззрят на Того, Которого пронзили.
  • [Зач. 62.] После сего Иосиф из Аримафеи – ученик Иисуса, но тайный из страха от Иудеев, – просил Пилата, чтобы снять тело Иисуса; и Пилат позволил. Он пошел и снял тело Иисуса.
  • Пришел также и Никодим, – приходивший прежде к Иисусу ночью, – и принес состав из смирны и алоя, литр около ста.
  • Итак они взяли тело Иисуса и обвили его пеленами с благовониями, как обыкновенно погребают Иудеи.
  • На том месте, где Он распят, был сад, и в саду гроб новый, в котором еще никто не был положен.
  • Там положили Иисуса ради пятницы Иудейской, потому что гроб был близко.
  • მაშინ პილატემ წაიყვანა იესო და გააშოლტვინა.
  • ხოლო ჯარისკაცებმა ეკლის გვირგვინი დაწნეს, თავზე დაადგეს და ძოწეულით შემოსეს იგი.
  • მიდიოდნენ და ეუბნებოდნენ: გიხაროდეს, იუდეველთა მეფეო: და სახეში ურტყამდნენ მას.
  • კვლავ გამოვიდა გარეთ პილატე და უთხრა მათ: აჰა, გამოგგვრით, რათა იცოდეთ, რომ ვერავითარ ბრალს ვერ ვპოულობ მასში.
  • მაშინ გამოვიდა გარეთ იესო, ეკლის გვირგვინით და ძოწის მოსასხამით. და უთხრა მათ პილატემ: აჰა, კაცი;
  • ხოლო მის დანახვაზე მღვდელმთავრები და მსახურები აყვირდნენ: ჯვარს აცვი, ჯვარს აცვი! უთხრა მათ პილატემ: თქვენ თვითონ წაიყვანეთ და ჯვარს აცვით, ვინაიდან მე ბრალს ვერ ვპოულობ მასში.
  • იუდეველებმა მიუგეს: ჩვენა გვაქვს რჯული, და ჩვენი რჯულღის მიხედვით, სიკვდილის ღირსია, ვინაიდან ღმერთის ძედ დასახა თავი.
  • ეს სიტყვა რომ გაიგონა პილატემ, უფრო შეშინდა.
  • ხელახლა შევიდა პრეტორიუმში და უთხრა იესოს: სადაური ხარ? მაგრამ იესომ პასუხი არ გასცა.
  • უთხრა მას პილატემ: მე არ მცემ ხმას? ნუთუ არ იცი, რომ შემიძლია ჯვარს გაცვა შენ და შემიძლია შენი გაშვებაც?
  • იესომ მიუგო: არავითარი ხელმწიფება არ გექნებოდა ჩემზე, მაღლიდან რომ არ მოგცემოდა. ამიტომ უფრო დიდი ცოდვა აქვს იმას, ვინც ჩემი თავი გადმოგცა.
  • ამის შემდეგ ცდილობდა პილატე გაეშვა იგი. მაგრამ იუდეველები აყვირდნენ და თქვეს: თუ მას გაუშვებ, კეისრის მეგობარი არა ხარ, რადგან ვისაც მეფედ მოაქვს თავი, კეისარს ეურჩება.
  • ეს სიტყვა რომ გაიგონა, პილატემ გარეთ გამოიყვანა იესო და სამსჯავრო ტახტზე დაჯდა იმ ადგილას, რომელსაც ჰქვია ქვაფენილი, ხოლო ებრაულად - გაბათა.
  • იყო პასექის პარასკევი, ასე, მეექვსე საათი; და უთხრა იუდეველებს: აჰა, თქვენი მეფე!
  • ხოლო ისინი აყვირდნენ: წაიყვა, წაიყვა, ჯვარს აცვი იგი! უთხრა მათ პილატემ: თქვენი მეფე ჯვარს ვაცვა? მღვდელმთავრებმა მიუგეს: არა გვყავს მეფე, კეისრის გარდა.
  • მაშინ მისცა მათ ჯვარზე საცმელად. და წაიყვანეს იესო.
  • თან მიჰქონდა თავისი ჯვარი, და მივიდა იმ ადგილას, რომელსაც ჰქვია თხემისა, ხოლო ებრაულად - გოლგოთა,
  • სადაც ჯვარს აცვეს იგი, და მასთან ერთად ორი სხვაც, აქეთ და იქით, ხოლო შუაში იესო.
  • დაწერა წარწერა პილატემ და ჯვარზე გააკრა; ხოლო წარწერა ასეთი იყო: იესო ნაზარეველი, იუდეველთა მეფე.
  • იუდეველთაგან ბევრმა წაიკითხა ეს წარწერა (ვინაიდან ადგილი, სადაც ჯვარს აცვეს იესო, ახლოს იყო ქალაქთან), და დაწერილი იყო ებრაულად, ლათინურად და ბერძნულად.
  • ხოლო იუდეველთა მღვდელმთავრებმა უთხრეს პილატეს: ნუ დაწერ: იუდეველთა მეფე, არამედ როგორც მან თქვა: მე ვარ მეფე იუდეველთა.
  • მიუგო პილატემ: რაც დავწერე, დავწერე.
  • ჯარისკაცებმა, რომლებმაც ჯვარს აცვეს იესო, აიღეს მისი სამოსი და ოთხ ნაწილად გაყვეს, თვითეულ ჯარისკაცს თავისი წილი ერგო, აგრეთვე კვართი; ხოლო კვართი ნაკერი კი არ იყო, არამედ თავიდან ბოლომდე ნაქსოვი.
  • და ერთმანეთს უთხრეს: ნუ დავხევთ ამას, არამედ წილი ვყაროთ მასზე, ვნახოთ ვის შეხვდებაო. რათა აღსრულდეს წერილი, რომელიც ამბობს: გაიყვეს ჩემი სამოსი ერთმანეთს შორის, და ჩემს კვართზე იყარეს წილი.
  • იესოს ჯვართან იდგნენ დედამისი, დედამისის და, მარიამ კლეოპასი და მარიამ მაგდალელი.
  • ხოლო იესომ, როცა დაინახა დედა და იქვე მდგომი მოწაფე, რომელიც უყვარდა, უთხრა დედას: დედაო, აჰა, შენი ძე!
  • მერე კი მოწაფეს უთხრა: აჰა, დედაშენი; და ამ საათიდან მოწაფემ თავისას წაიყვანა იგი.
  • შემდგომ ამისა, რაკიღა მიხვდა, რომ უკვე დასრულდა ყველაფერი, რათა აღსრულდეს წერილი, იესომ თქვა: მწყურია.
  • იქვე იდგა ძმრით სავსე ჭურჭელი. ძმრით გაჟღენთილი ღრუბელი უსუპს წამოაცვეს და პირთან მიუტანეს.
  • როდესაც იგემა ძმარი, იესომ თქვა: აღსრულდა; თავი დახარა და სული განუტევა.
  • რაკი პარასკევი იყო, გვამები რომ ჯვარზე არ დარჩენილიყო შაბათს (ვინაიდან ის შაბათი დიდი დღე იყო), იუდეველებმა სთხოვეს პილატეს, წვივები დაემტვრიათ მათთვის და ჩამოეხსნათ.
  • მაშინ მივიდნენ ჯარისკაცები და წვივები დაუმტვრიეს მასთან ერთად ჯვარცმულთ, ერთსაც და მეორესაც.
  • ხოლო როცა იესოსთან მივიდნენ, ნახეს, რომ უკვე მომკვდარიყო, და აღარ დაუმტვრიეს წვივები.
  • მაგრამ ერთმა ჯარისკაცმა შუბი აძგერა ფერდში, საიდანაც მყისვე გადმოჩქეფა სისხლმა და წყალმა.
  • ვინც იხილა, იმოწმა, და ჭეშმარიტია მისი მოწმობა; მან იცის, რომ ჭეშმარიტს ამბობს, რათა ირწმუნოთ.
  • ვინაიდან ეს მოხდა, რათა აღსრულდეს წერილი: მისი ძვალი არ შეიმუსრება.
  • ხოლო სხვა წერილი ამბობს: იხილავენ მას, ვინც განგმირეს.
  • ამის შემდეგ იოსებ არიმათიელმა (რომელიც იესოს მოწაფე იყო, მაგრამ ფარულად, ვინაიდან იუდეველებისა ეშინოდა) სთხოვა პილატეს, რათა ჩამოეხსნა იესოს გვამი. პილატემ ნება დართო; ისიც მივიდა და ჩამოხსნა იესოს გვამი.
  • მოვიდა ნიკოდემეც (ერთხელ ღამით რომ მივიდა იესოსთან) და მოიტანა სმირნისა და ალოეს ნაზავი, ასიოდ ლიტრა.
  • აიღეს იესოს გვამი და ტილოებში გახვიეს, ნელსაცხებელთან ერთად, როგორც მოითხოვს იუდეველთა დაკრძალვის წესი.
  • იმ ადგილას, სადაც ჯვარს აცვეს, ბაღი იყო, ბაღში კი - ახალი სამარხი, რომელშიაც ჯერ კიდევ არავინ დაესვენებინათ.
  • იქ დაასვენეს იესო, იუდეველთა პარასკევის გამო, რადგანაც ახლოს იყო სამარხი.