Скрыть
26:1
Церковнославянский (рус)
Отвѣща́въ же и́овъ, рече́:
кому́ при­­лѣжи́ши, или́ кому́ хо́щеши помога́ти? не сему́ ли, ему́же мно́га крѣ́пость и ему́же мы́шца крѣпка́ е́сть?
Кому́ совѣ́тъ да́лъ еси́? не ему́же ли вся́ прему́дрость? Кого́ пожене́ши? не ему́же ли преве́лiя си́ла?
Кому́ воз­вѣсти́лъ еси́ глаго́лы? дыха́нiе же чiе́ есть исходя́щее изъ тебе́?
Еда́ исполи́ни родя́т­ся подъ водо́ю и сосѣ́дми ея́?
На́гъ а́дъ предъ ни́мъ, и нѣ́сть покрыва́ла па́губѣ.
Простира́яй сѣ́веръ ни на че́мже, повѣ́шаяй зе́млю ни наче́мже,
связу́яй во́ду на о́блацѣхъ сво­и́хъ, и не расто́ржеся о́блакъ подъ не́ю:
держа́й лице́ престо́ла, простира́я надъ ни́мъ о́блакъ сво́й:
повелѣ́нiе окружи́ на лице́ воды́ да́же до сконча́нiя свѣ́та со тмо́ю.
Столпи́ небе́снiи простро́шася и ужасо́шася от­ запреще́нiя его́.
Крѣ́постiю укроти́ мо́ре, и хи́тростiю его́ низложе́нъ бы́сть ки́тъ:
вереи́ же небе́сныя убоя́шася его́: повелѣ́нiемъ же умертви́ змі́а от­сту́пника.
Се́, сiя́ ча́сти пути́ его́: и о ка́пли сло́ва услы́шимъ въ не́мъ: си́лу же гро́ма его́ кто́ увѣ́да, когда́ сотвори́тъ?
Синодальный
И отвечал Иов и сказал:
как ты помог бессильному, поддержал мышцу немощного!
Какой совет подал ты немудрому и как во всей полноте объяснил дело!
Кому ты говорил эти слова, и чей дух исходил из тебя?
Рефаимы трепещут под водами, и живущие в них.
Преисподняя обнажена пред Ним, и нет покрывала Аваддону.
Он распростер север над пустотою, повесил землю ни на чем.
Он заключает воды в облаках Своих, и облако не расседается под ними.
Он поставил престол Свой, распростер над ним облако Свое.
Черту провел над поверхностью воды, до границ света со тьмою.
Столпы небес дрожат и ужасаются от грозы Его.
Силою Своею волнует море и разумом Своим сражает его дерзость.
От духа Его – великолепие неба; рука Его образовала быстрого скорпиона.
Вот, это части путей Его; и как мало мы слышали о Нем! А гром могущества Его кто может уразуметь?
Грузинский
მიუგო იობმა და უთხრა:
როდის შეწევნიხარ უძლურს? როდის აგიპყრია მკლავი უმწეოსთვის?
რა რჩევა მიგიცია სიბრძნენაკლულისთვის და რა ბევრი ჭკუა გისწავლებია?
ვისით გითქვამს სიტყვა და ვისი სული გამოდიოდა შენგან?
აჩრდილები ძრწიან ქვეშეთში, წყლები და მისი მკვიდრნი.
გაშიშვლებულია მის წინაშე სულეთი და არა აქვს საფარველი ქვესკნელს.
განართხა ჩრდილოეთი სიცარიელეზე, არაფერზე დაჰკიდა დედამიწა;
ღრუბლებში შეანივთა წყალი და ფსკერი არ ერღვევა მათ ქვეშ ღრუბელს;
შებურა მთვარის პირისახე, თავის ნისლი შემოატა ირგვლივ;
შემოავლო წრე წყლის ზედაპირს ნათლისა და ბნელის საზღვრამდე;
ცის სვეტები ირყევიან და ძრწიან მის მუქარაზე;
თავისი ძალით დააცხრო ზღვა და თავისი გამჭრიახობით მოკლა გველეშაპი;
მისი სულით გაბრწყინდა ცა, განგმირა მისმა ხელმა გაქცეული გველი.
აჰა, მისი გზების კიდეები! რა ჩურჩული გვსმენია მისგან? ვინ გაიგებს მისი ძლიერების გრგვინვას?
Respondens autem Iob dixit:
«Quomodo adiuvisti imbecillem? Et sustentas brachium eius, qui non est fortis?
Quod dedisti illi consilium, qui non habet sapientiam? Et prudentiam tuam ostendisti plurimam!
Quem docere voluisti? Et cuius est spiritus, qui egreditur ex te?
Ecce umbrae gemunt sub aquis, et qui habitant cum eis.
Nudus est infernus coram illo, et nullum est operimentum Perditioni.
Qui extendit aquilonem super vacuum et appendit terram super nihilum.
Qui ligat aquas in nubibus suis, ut non erumpant pariter deorsum.
Qui operit faciem solii sui expandens super illud nebulam suam.
Terminum circumdedit aquis, usque dum finiantur lux et tenebrae.
Columnae caeli contremiscunt et pavent ab increpatione eius.
In fortitudine sua terruit mare et prudentia sua percussit Rahab.
Spiritus eius serenavit caelos, et manus eius confodit colubrum fugientem.
Ecce haec sunt termini viarum eius; et, cum vix parvam stillam sermonis eius audierimus, quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri?».
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки