Скрыть
Церковнославянский (рус)
Еще́ же при­­ложи́въ и́овъ, рече́ въ при́тчахъ:
жи́въ Госпо́дь, и́же ми́ си́це суди́, и Вседержи́тель, и́же огорчи́ ми ду́шу:
до́ндеже еще́ дыха́нiе мое́ е́сть и Ду́хъ Бо́жiй су́щiй въ но́здрехъ мо­и́хъ,
не воз­глаго́лютъ устнѣ́ мо­и́ беззако́нiя, ниже́ душа́ моя́ по­учи́т­ся непра́вдѣ.
Не бу́ди мнѣ́ правди́выми нарещи́ ва́съ, до́ндеже умру́: не измѣню́ бо незло́бiя мо­его́.
Пра́вдѣ же внима́я, не оста́влю ея́, не свѣ́мъ бо себе́ злы́хъ содѣ́лав­ша.
Оба́че же, дабы́ бы́ли врази́ мо­и́, я́коже низвраще́нiе нечести́выхъ, и востаю́щiи на мя́, я́коже па́губа пребеззако́н­ныхъ.
И ка́я бо е́сть наде́жда нечести́вому, я́ко ожида́етъ? надѣ́яся на Го́спода спасе́т­ся ли?
или́ мольбу́ его́ услы́шитъ Бо́гъ? или́ наше́дшей ему́ бѣдѣ́,
еда́ и́мать ко́е дерзнове́нiе предъ ни́мъ? или́ я́ко при­­зва́в­шу ему́, услы́шитъ ли его́?
Сего́ ра́ди воз­вѣщу́ ва́мъ, что́ е́сть въ руцѣ́ Госпо́дни, и, е́же е́сть у Вседержи́теля, не солжу́.
Се́, вси́ вѣ́сте, я́ко тще́тная ко тще́тнымъ при­­лага́ете.
Сiя́ ча́сть человѣ́ка нечести́ваго от­ Го́спода: и жре́бiй си́льныхъ прiи́детъ от­ Вседержи́теля на ня́.
А́ще мно́зи бу́дутъ сы́нове и́хъ, на заколе́нiе бу́дутъ:а́ще же и воз­мужа́ютъ, ни́щы бу́дутъ:
оста́в­шiися же ему́ сме́ртiю у́мрутъ, и вдови́цъ и́хъ никто́же поми́луетъ.
А́ще собере́тъ я́коже зе́млю сребро́, и я́коже бре́нiе угото́витъ зла́то,
сiя́ вся́ пра́веднiи одержа́тъ, имѣ́нiя же его́ и́стин­нiи во́змутъ:
бу́детъ же до́мъ его́ я́ко мо́лiе, и я́ко паучи́на, я́же снабдѣ́.
Бога́тый у́снетъ и не при­­ложи́тъ, о́чи сво­и́ от­ве́рзе, и нѣ́сть.
Обыдо́ша его́ я́коже вода́ болѣ́зни, но́щiю же я́тъ его́ при­­мра́къ.
Во́зметъ же его́ ва́ръ, и отъи́детъ, и воз­вѣ́етъ его́ от­ мѣ́ста его́,
и ве́ржетъ на него́, и не пощади́тъ, изъ руку́ его́ бѣжа́нiемъ побѣжи́тъ:
воспле́щетъ на́нь рука́ма сво­и́ма и съ шу́момъ во́зметъ его́ от­ мѣ́ста сво­его́.
Синодальный
И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:
жив Бог, лишивший меня суда, и Вседержитель, огорчивший душу мою,
что, доколе еще дыхание мое во мне и дух Божий в ноздрях моих,
не скажут уста мои неправды, и язык мой не произнесет лжи!
Далек я от того, чтобы признать вас справедливыми; доколе не умру, не уступлю непорочности моей.
Крепко держал я правду мою и не опущу ее; не укорит меня сердце мое во все дни мои.
Враг мой будет, как нечестивец, и восстающий на меня, как беззаконник.
Ибо какая надежда лицемеру, когда возьмет, когда исторгнет Бог душу его?
Услышит ли Бог вопль его, когда придет на него беда?
Будет ли он утешаться Вседержителем и призывать Бога во всякое время?
Возвещу вам, что́ в руке Божией; что́ у Вседержителя, не скрою.
Вот, все вы и сами видели; и для чего вы столько пустословите?
Вот доля человеку беззаконному от Бога, и наследие, какое получают от Вседержителя притеснители.
Если умножаются сыновья его, то под меч; и потомки его не насытятся хлебом.
Оставшихся по нем смерть низведет во гроб, и вдовы их не будут плакать.
Если он наберет кучи серебра, как праха, и наготовит одежд, как брение,
то он наготовит, а одеваться будет праведник, и серебро получит себе на долю беспорочный.
Он строит, как моль, дом свой и, как сторож, делает себе шалаш;
ложится спать богачом и таким не встанет; открывает глаза свои, и он уже не тот.
Как во́ды, постигнут его ужасы; в ночи похитит его буря.
Поднимет его восточный ветер и понесет, и он быстро побежит от него.
Устремится на него и не пощадит, как бы он ни силился убежать от руки его.
Всплеснут о нем руками и посвищут над ним с места его!
Грузинский
განაგრძო იობმა თავისი იგავების თხრობა და თქვა:
ღმერთს ვფიცავ, რომელმაც წამართვა სამართალი, და ყოვლად ძლიერს, რომელმაც გამიმწარა სიცოცხლე!
ვიდრე ვსუნთქავ და ღვთის სული მიდგას ნესტოებში,
თუ ჩემმა ბაგეებმა თქვან სიცრუე, და ჩემს ენას დასცდეს ტყუილი,
შორს ჩემგან, თუ გაგამართლოთ, სიკვდილამდე თუ გავწირო ჩემი უმწიკვლოება!
ჩემს სიმართლეზე ვდგავარ მტკიცედ და არ მოვეშვები; არ დავუგმივარ ჩემს გულს ჩემი დღე და მოსწრება!
შეირაცხოს ჩემი მტერი როგორც ბოროტეული და ჩემი წინააღმდგომი - როგორც უკეთური!
რადგან რისი იმედი ექნება უღვთოს, როცა გაჰკვეთს, როცა ამოართმევს სულს ღმერთი?
განა მის ჩივილს შეისმენს ღმერთი, როცა გასაჭირი დაადგება თავზე?
ყოვლადძლიერის სასოება ექნება, ღვთის ხსენებაში იქნება გამუდმებით?
მე გასწავლით თქვენ, რა არის ღვთის ხელი, და რაც ყოვლადძლიერთან არის, არ დავმალავ.
თქვენ თვითონ გინახავთ ყველას და რად გინდათ ფუჭი ლაპარაკი?
ასეთია ბოროტი კაცის წილი ღმერთთან და მჩაგვრელთა ხვედრი, ყოვლადძლიერისგან რომ ერგებათ.
თუ შვილები გაუმრავლდება, მხოლოდ მახვილისთვის, და მისი შთამომავლობა პურით ვერ გაძღება.
მისი დანარჩომნი სიკვდილში დაიმარხებიან და მათი ქვრივები არ დაიტირებენ მათ;
თუ ქვიშასავით დააგროვებს ოქროს და ზვინებად დაყრის შესამოსელს,
დაყრის, მაგრამ მართალი შეიმოსება და ვერცხლი უდანაშაულოს შეხვდება წილად;
ჩრჩილივით აშენებს თავის სახლს და დარაჯის ხულასავით აკეთებს.
მდიდარი წვება დასაძინებლად, მაგრამ როდემდის? გაახელს თვალს და გამქრალია ყოველივე.
ნიაღვარივით დაატყდება საშინელებანი, ღამით მოიტაცებს მას ქარიშხალი.
წაიღებს აღმოსავლეთის ქარი და წავა, ადგილიდან ახვეტავს მას.
მოისვრის მას და არ შეიწყალებს; ამაოდ ეცდება, დაუსხლტეს მის ხელს.
ხელს ხელზე შემოჰკრავს მის გამო და სტვენას დაუწყებს მისი ადგილიდან.
Addidit quoque Iob assu mens parabolam suam et dixit:
«Vivit Deus, qui abstulit ius meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam,
quia, donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,
non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium!
Absit a me, ut iustos vos esse iudicem; donec exspirem, non recedam ab innocentia mea.
Iustificationem meam, quam coepi tenere, non deseram, neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
Sit ut impius inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.
Quae est enim spes impii, cum secet, cum rapiat Deus animam eius?
Numquid Deus audiet clamorem eius, cum venerit super eum angustia?
Aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum omni tempore?
Docebo vos manum Dei, quae Omnipotens habeat, nec abscondam.
Ecce vos omnes observastis, et quid sine causa vana loquimini?
Haec est pars hominis impii apud Deum, et hereditas violentorum, quam ab Omnipotente suscipient.
Si multiplicati fuerint filii eius, in gladio erunt, et nepotes eius non saturabuntur pane.
Qui reliqui fuerint ex eo, sepelientur in interitu, et viduae illius non plorabunt.
Si comportaverit quasi terram argentum et sicut lutum praeparaverit vestimenta,
praeparabit quidem, sed iustus vestietur illis, et argentum innocens dividet.
Aedificavit sicut aranea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.
Dives, cum dormierit, nihil secum auferet; aperiet oculos suos et nihil inveniet.
Apprehendet eum quasi aqua inopia, nocte opprimet eum tempestas.
Tollet eum ventus urens et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.
Et mittet super eum et non parcet; de manu eius fugiens fugiet.
Complodet super eum manus suas et sibilabit eum de loco suo.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки