Скрыть
28:4
28:8
Церковнославянский (рус)
Е́сть бо сребру́ мѣ́сто, от­ону́дуже и быва́етъ, и мѣ́сто зла́ту, от­ону́дуже очища́ет­ся.
Желѣ́зо бо изъ земли́ ражда́ет­ся, мѣ́дь же ра́вно ка́менiю сѣче́т­ся.
Чи́нъ положи́ тмѣ́, и вся́ концы́ са́мъ испыту́етъ, камы́къ тмы́ и сѣ́нь сме́рти.
Пресѣче́нiе пото́ка от­ пра́ха: забыва́ющiи же пу́ть пра́вый изнемого́ша, от­ человѣ́къ подвиго́шася.
Е́сть земля́, изъ нея́же изы́детъ хлѣ́бъ: подъ не́ю обрати́ся я́ко о́гнь.
Мѣ́сто сапфи́ра ка́менiе ея́, и пе́рсть зла́то ему́.
Стезя́, не позна́ ея́ пти́ца, и не узрѣ́ ю́ о́ко су́пово,
и не ходи́ша по не́й сы́нове велича́выхъ, и не пре́йде по не́й ле́въ.
На несѣко́мѣ ка́мени простре́ ру́ку свою́, преврати́ же изъ коре́нiя го́ры:
бре́ги рѣ́къ расто́рже, вся́кое же честно́е ви́дѣ о́ко мое́:
глубины́ же рѣ́къ от­кры́ и показа́ си́лу свою́ на свѣ́тъ.
Прему́дрость же от­ку́ду обрѣ́теся? и ко́е мѣ́сто е́сть вѣ́дѣнiя?
Не вѣ́сть человѣ́къ пути́ ея́, ниже́ обрѣ́теся въ человѣ́цѣхъ.
Бе́здна рече́: нѣ́сть во мнѣ́: и мо́ре рече́: нѣ́сть со мно́ю.
Не да́ст­ся сокро́вище за ню́, и не извѣ́сит­ся сребро́ на измѣне́нiе ея́,
и не сравни́т­ся со зла́томъ Софи́рскимъ, со о́никсомъ честны́мъ и сапфи́ромъ:
не ра́вно бу́детъ е́й зла́то и криста́ль, и измѣне́нiе ея́ сосу́ди зла́ти.
Превысо́кая и би́серiе не помя́нут­ся, и при­­тяжи́ прему́дрость па́че вну́трен­нѣйшихъ:
не уравни́т­ся е́й топа́зiй еѳiо́пскiй, со зла́томъ чи́стымъ не сравни́т­ся.
Прему́дрость же от­ку́ду обрѣ́теся? и ко́е мѣ́сто е́сть ра́зуму?
Утаи́ся от­ вся́каго человѣ́ка, и от­ пти́цъ небе́сныхъ скры́ся.
Па́губа и сме́рть реко́стѣ: слы́шахомъ ея́ сла́ву.
Бо́гъ бла́го позна́ ея́ пу́ть: са́мъ бо вѣ́сть мѣ́сто ея́.
И́бо са́мъ поднебе́сную всю́ надзира́етъ, вѣ́дый, я́же на земли́, вся́, я́же сотвори́.
Вѣ́тровъ вѣ́съ и водѣ́ мѣ́ру егда́ сотвори́лъ,
та́ко ви́дяй сочте́, и пу́ть въ сотрясе́нiи гласо́въ,
тогда́ ви́дѣ ю́ и повѣ́да ю́, угото́вавъ изслѣ́ди
и рече́ человѣ́ку: се́, благо­че́стiе е́сть прему́дрость, а е́же удаля́тися от­ зла́ е́сть вѣ́дѣнiе.
Синодальный
Так! у серебра есть источная жила, и у золота место, где его плавят.
Железо получается из земли; из камня выплавляется медь.
Человек полагает предел тьме и тщательно разыскивает камень во мраке и тени смертной.
Вырывают рудокопный колодезь в местах, забытых ногою, спускаются вглубь, висят и зыблются вдали от людей.
Земля, на которой вырастает хлеб, внутри изрыта как бы огнем.
Камни ее – место сапфира, и в ней песчинки золота.
Стези туда не знает хищная птица, и не видал ее глаз коршуна;
не попирали ее скимны, и не ходил по ней шакал.
На гранит налагает он руку свою, с корнем опрокидывает горы;
в скалах просекает каналы, и все драгоценное видит глаз его;
останавливает течение потоков и сокровенное выносит на свет.
Но где премудрость обретается? и где место разума?
Не знает человек цены ее, и она не обретается на земле живых.
Бездна говорит: не во мне она; и море говорит: не у меня.
Не дается она за золото и не приобретается она за вес серебра;
не оценивается она золотом Офирским, ни драгоценным ониксом, ни сапфиром;
не равняется с нею золото и кристалл, и не выменяешь ее на сосуды из чистого золота.
А о кораллах и жемчуге и упоминать нечего, и приобретение премудрости выше рубинов.
Не равняется с нею топаз Ефиопский; чистым золотом не оценивается она.
Откуда же исходит премудрость? и где место разума?
Сокрыта она от очей всего живущего и от птиц небесных утаена.
Аваддон и смерть говорят: ушами нашими слышали мы слух о ней.
Бог знает путь ее, и Он ведает место ее.
Ибо Он прозирает до концов земли и видит под всем небом.
Когда Он ветру полагал вес и располагал воду по мере,
когда назначал устав дождю и путь для молнии громоносной,
тогда Он видел ее и явил ее, приготовил ее и еще испытал ее
и сказал человеку: вот, страх Господень есть истинная премудрость, и удаление от зла – разум.
Грузинский
ხომ აქვს ვერცხლს საბადო და ოქროს - ადგილი, სადაც წმედენ მას;
რკინას მიწიდან იღებენ და სპილენძი გადამდნარი ქვაა.
ადამიანმა საზღვარი მიუჩინა სიბნელეს და ქვეყნის კიდემდე ეძებს ბნელეთისა და წყვდიადის ქვას;
მაღაროს თხრის უკაცრიელში, კაცის ფეხთაგან მივიწყებულ ადგილებში;
მიწაა, პურს რომ აღმოაცენებს, მისი ქვეშეთი კი თითქოს ცეცხლისგან არის სახეცვლილი;
საფირონის საბადოა მისი ქვები და მასთან ოქროს ქვიშა იპოვება!
მისი ბილიკი არ იცის ონავარმა ფრინველმა და ქორის თვალსაც არ დაუნახავს;
ამაყ მხეცებს იქ ფეხი არ დაუდგამთ, ლომს არ გაუვლია;
კაჟისკენ გაიშვერს ხელს, ფესვებიანად აყირავებს მთებს;
კლდეებში არხები გაჰყავს და ყოველივე ძვირფასს ჭვრეტს მისი თვალი.
მდინარეთა ნიაღვარს აკავებს და დაფარული სინათლეზე გამოაქვს.
სად იპოვება სიბრძნე და სად არის შემეცნების ადგილი?
მისი გზა არ იცის ადამიანმა და ცოცხალთა ქვეყნად ის არ იპოვება.
უფსკრული ამბობს: ჩემში არ არისო; ზღვა ამბობს: ჩემთან არ არისო.
არ გაიცვლება ოქროს ზოდში და ვერ აიწონება ვერცხლი მის ფასად;
არ შეფასდება ოფირის ოქროდ, არც ძვირფასი ონიქსით და არც საფირონით;
ვერ გაუსწორდება მას ოქრო და ბროლი; წმიდა ოქროს ჭურჭელი მისი საღირალი არ არის;
არ არის სახსენებელი მარჯანი და ბროლი; მარგალიტზე ძვირფასია სიბრძნე.
ვერ გაუსწორდება მას ქუშის ტოპაზი, წმიდა ოქროთი არ აიწონება.
საიდან მოდის სიბრძნე და სად არის შემეცნების ადგილი?
უხილავია ყოველი ცოცხალის თვალისათვის და დაფარულია ცის ფრინველთათვის;
ქვესკნელი და სიკვდილი ამბობენ: ყური კი მოგვიკრავსო მისთვის.
ღმერთმა იცის მისი გზა და მან უწყის მისი ადგილი;
რადგან ის თვალს ავლებს ქვეყნის კიდეებს, მთელს ცისქვეშეთს ხედავს.
როდესაც ქარს წონას უწესებდა და წყალს დონეს უსაზღვრავდა,
როდესაც წვიმას წესი დაუდგინა და მეხის გვრგვინვას გზა გაუკაფა,
მაშინ იხილა ის და გამოაცხადა, დააფუძნა და კიდეც გამოსცადა.
უთხრა ადამიანს: აჰა, უფლის შიშია სიბრძნე და ბოროტისგან განდგომაა შემეცნება.
Habet argentum venarum principia et auro locus est, in quo conflatur.
Ferrum de terra tollitur, et lapis solutus calore in aes vertitur.
Terminum posuit tenebris et universorum finem ipse scrutatur, lapidem quoque caliginis et umbrae.
Aperuit cuniculos gens peregrina, ipsique obliti sunt pedes, penduli haerent plus quam vir nutans.
Terra, de qua oriebatur panis, in profundo subversa est sicut per ignem.
Locus sapphiri lapides eius, et glebae illius aurum.
Semitam ignoravit avis rapax, nec intuitus est eam oculus vulturis.
Non calcaverunt eam filii superbiae, nec pertransivit per eam leaena.
Ad silicem extendit manum suam, subvertit a radicibus montes.
In petris canales excidit, et omne pretiosum vidit oculus eius.
Profunda quoque fluviorum scrutatus est et abscondita in lucem produxit.
Sapientia vero ubi invenitur? Et quis est locus intellegentiae?
Nescit homo structuram eius, nec invenitur in terra viventium.
Abyssus dicit: "Non est in me"; et mare loquitur: "Non est mecum".
Non dabitur aurum obryzum pro ea, nec appendetur argentum in commutatione eius.
Non appendetur auro Ophir nec lapidi sardonycho pretiosissimo vel sapphiro.
Non adaequabitur ei aurum vel vitrum, nec commutabuntur pro ea vasa auri.
Corallia et crystallum non memorabuntur comparatione eius; et possessio sapientiae potior margaritis.
Non adaequabitur ei topazius de Aethiopia nec auro mundissimo componetur.
Unde ergo sapientia venit, et quis est locus intellegentiae?
Abscondita est ab oculis omnium viventium, volucres quoque caeli latet.
Perditio et mors dixerunt: "Auribus nostris audivimus famam eius".
Deus intellegit viam eius, et ipse novit locum illius.
Ipse enim fines mundi intuetur et omnia, quae sub caelo sunt, respicit.
Qui fecit ventis pondus et aquas appendit in mensura,
quando ponebat pluviis legem et viam procellis sonantibus,
tunc vidit illam et enarravit et praeparavit et investigavit.
Et dixit homini: "Ecce timor Domini, ipsa est sapientia; et recedere a malo intellegentia"».
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки