Скрыть
Церковнославянский (рус)
[Зач. 77.] Иу́да, Иису́са Христа́ ра́бъ, бра́тъ же Иа́кова, су́щымъ о Бо́зѣ Отцѣ́ освяще́н­нымъ, Иису́съ Христо́мъ соблюде́н­нымъ зва́н­нымъ:
ми́лость ва́мъ и ми́ръ и любы́ да умно́жит­ся.
Возлю́блен­нiи, вся́ко тща́нiе творя́ писа́ти ва́мъ о о́бщемъ спасе́нiи ва́­шемъ, ну́жду воз­ъимѣ́хъ писа́ти ва́мъ, моля́ подвиза́тися о преда́н­нѣй вѣ́рѣ святы́мъ еди́ною.
Привнидо́ша бо нѣ́цыи человѣ́цы, дре́вле предуста́влен­нiи на сiе́ осужде́нiе, нечести́вiи, Бо́га на́­шего благода́ть прелага́ющiи въ скве́рну, и еди́наго Влады́ки Бо́га и Го́спода на́­шего Иису́са Христа́ от­мета́ющiися.
Воспомяну́ти же ва́мъ хощу́, вѣ́дущымъ и ва́мъ еди́ною сiе́, я́ко Госпо́дь лю́ди от­ земли́ Еги́петскiя спасе́, послѣди́ невѣ́ровав­шыя погуби́:
а́ггелы же не соблю́дшыя сво­его́ нача́л­ст­ва, но оста́вльшыя свое́ жили́ще, на су́дъ вели́каго дне́ у́зами вѣ́чными подъ мра́комъ соблюде́.
Я́коже Cодо́ма и Гомо́рра и окре́стнiи и́хъ гра́ды, подо́бнымъ и́мъ о́бразомъ преблуди́в­ше и ходи́в­ше вслѣ́дъ пло́ти ины́я, предлежа́тъ въ показа́нiе, огня́ вѣ́чнаго су́дъ подъе́мше,
та́кожде у́бо и сі́и, со́нiя ви́дяще, пло́ть у́бо скверня́тъ, госпо́д­ст­ва же от­мета́ют­ся, сла́вы же ху́ляще [не трепе́щутъ].
Михаи́лъ же арха́нгелъ, егда́ со дiа́воломъ разсужда́я {препира́яся} глаго́лаше о Моисе́овѣ тѣлеси́, не смѣ́яше суда́ навести́ ху́лна, но рече́: да запрети́тъ тебѣ́ Госпо́дь.
Сі́и же, ели́ка у́бо не вѣ́дятъ, ху́лятъ: ели́ка же по есте­ст­ву́ я́ко безслове́сная живо́тная вѣ́дятъ, въ си́хъ скверня́т­ся {растлѣва́ют­ся}.
[Зач. 78.] Го́ре и́мъ, я́ко въ пу́ть Ка́иновъ по­идо́ша, и въ ле́сть Вала́амовы мзды́ устреми́шася, и въ пререка́нiи корре́овѣ погибо́ша.
Сі́и су́ть въ любва́хъ ва́шихъ скверни́тели, съ ва́ми яду́ще, безъ боя́зни себе́ пасу́ще: о́блацы безво́дни, от­ вѣ́тръ преноси́ми: древеса́ есе́н­на, безпло́дна, два́жды уме́рша, искорене́на:
во́лны свирѣ́пыя мо́ря, воспѣня́ющя своя́ стыдѣ́нiя: звѣ́зды пре́лестныя, и́мже мра́къ тмы́ во вѣ́ки блюде́т­ся.
Проро́че­с­т­вова же и о си́хъ седмы́й от­ Ада́ма Ено́хъ, глаго́ля: се́ прiи́детъ Госпо́дь во тма́хъ святы́хъ а́нгелъ сво­и́хъ,
сотвори́ти су́дъ о всѣ́хъ и изобличи́ти всѣ́хъ нечести́выхъ о всѣ́хъ дѣлѣ́хъ нече́стiя и́хъ, и́миже нече́­ст­воваша, и о всѣ́хъ же́стокихъ словесѣ́хъ и́хъ, я́же глаго́лаша на́нь грѣ́шницы нечести́вiи.
Сі́и су́ть ропотницы́, укори́тели, [ча́сть поро́чна,] въ по́хотехъ сво­и́хъ ходя́ще нече́стiемъ и законопреступле́нiемъ: и уста́ и́хъ глаго́лютъ прего́рдая: чудя́щеся ли́цамъ по́льзы ра́ди.
Вы́ же, воз­лю́блен­нiи, помина́йте глаго́лы преждерече́н­ныя от­ апо́столъ Го́спода на́­шего Иису́са Христа́:
зане́ глаго́лаху ва́мъ, я́ко въ послѣ́днее вре́мя бу́дутъ руга́тели, по сво­и́хъ по́хотехъ ходя́ще и нече́стiихъ.
Сі́и су́ть от­дѣля́юще себе́ [от­ еди́ности вѣ́ры, и су́ть] тѣле́сни {душе́вни}, ду́ха не иму́ще.
Вы́ же, воз­лю́блен­нiи, свято́ю ва́­шею вѣ́рою назида́юще себе́, Ду́хомъ святы́мъ моля́щеся,
са́ми себе́ въ любви́ Бо́жiей соблю́дайте, жду́ще ми́лости Го́спода на́­шего Иису́са Христа́, въ жи́знь вѣ́чную.
И о́вѣхъ у́бо ми́луйте разсужда́юще,
о́вѣхъ же стра́хомъ спаса́йте, от­ огня́ восхища́юще: облича́йте же съ боя́знiю, ненави́дяще и я́же от­ пло́ти оскверне́ную ри́зу.
Могу́щему же сохрани́ти вы́ безъ грѣха́ и безъ скве́рны и поста́вити предъ сла́вою сво­е́ю непоро́чныхъ въ ра́дости,
еди́ному прему́дрому Бо́гу и Спа́су на́­шему, Иису́сомъ Христо́мъ Го́сподемъ на́шимъ, сла́ва и вели́чiе, держа́ва и вла́сть, пре́жде всего́ вѣ́ка, и ны́нѣ, и во вся́ вѣ́ки. Ами́нь.

Коне́цъ собо́рному посла́нiю Иу́дину: и́мать въ себѣ́ главу́ 1, зача́лъ же церко́вныхъ 2.
Синодальный
[Зач. 77.] Иуда, раб Иисуса Христа, брат Иакова, призванным, которые освящены Богом Отцем и сохранены Иисусом Христом:
милость вам и мир и любовь да умножатся.
Возлюбленные! имея все усердие писать вам об общем спасении, я почел за нужное написать вам увещание – подвизаться за веру, однажды преданную святым.
Ибо вкрались некоторые люди, издревле предназначенные к сему осуждению, нечестивые, обращающие благодать Бога нашего в повод к распутству и отвергающиеся единого Владыки Бога и Господа нашего Иисуса Христа.
Я хочу напомнить вам, уже знающим это, что Господь, избавив народ из земли Египетской, потом неверовавших погубил,
и ангелов, не сохранивших своего достоинства, но оставивших свое жилище, соблюдает в вечных узах, под мраком, на суд великого дня.
Как Содом и Гоморра и окрестные города, подобно им блудодействовавшие и ходившие за иною плотию, подвергшись казни огня вечного, поставлены в пример, –
так точно будет и с сими мечтателями, которые оскверняют плоть, отвергают начальства и злословят высокие власти.
Михаил Архангел, когда говорил с диаволом, споря о Моисеевом теле, не смел произнести укоризненного суда, но сказал: «да запретит тебе Господь».
А сии злословят то, чего не знают; что же по природе, как бессловесные животные, знают, тем растлевают себя.
[Зач. 78.] Горе им, потому что идут путем Каиновым, предаются обольщению мзды, как Валаам, и в упорстве погибают, как Корей.
Таковые бывают соблазном на ваших вечерях любви; пиршествуя с вами, без страха утучняют себя. Это безводные облака, носимые ветром; осенние деревья, бесплодные, дважды умершие, исторгнутые;
свирепые морские волны, пенящиеся срамотами своими; звезды блуждающие, которым блюдется мрак тьмы на веки.
О них пророчествовал и Енох, седьмой от Адама, говоря: «се, идет Господь со тьмами святых Ангелов Своих –
сотворить суд над всеми и обличить всех между ними нечестивых во всех делах, которые произвело их нечестие, и во всех жестоких словах, которые произносили на Него нечестивые грешники».
Это ропотники, ничем не довольные, поступающие по своим похотям (нечестиво и беззаконно); уста их произносят надутые слова; они оказывают лицеприятие для корысти.
Но вы, возлюбленные, помните предсказанное Апостолами Господа нашего Иисуса Христа.
Они говорили вам, что в последнее время появятся ругатели, поступающие по своим нечестивым похотям.
Это люди, отделяющие себя (от единства веры), душевные, не имеющие духа.
А вы, возлюбленные, назидая себя на святейшей вере вашей, молясь Духом Святым,
сохраняйте себя в любви Божией, ожидая милости от Господа нашего Иисуса Христа, для вечной жизни.
И к одним будьте милостивы, с рассмотрением,
а других страхом спасайте, исторгая из огня, обличайте же со страхом, гнушаясь даже одеждою, которая осквернена плотью.
Могущему же соблюсти вас от падения и поставить пред славою Своею непорочными в радости,
Единому Премудрому Богу, Спасителю нашему чрез Иисуса Христа Господа нашего, слава и величие, сила и власть прежде всех веков, ныне и во все веки. Аминь.
იუდა, იესუ ქრისტეს მონაჲ და ძმაჲ იაკობისი, თქუენ, ღმრთისა მიერ მამისა განწმედილთა და იესუ ქრისტეს მიერ დამარხულთა ჩინებულთა,
წყალობაჲ თქუენ თანა და მშჳდობაჲ და სიყუარული განმრავლდინ.
საყუარელნო, ყოველივე სწრაფაჲ ვყავ მიწერად თქუენდა ზოგადისათჳს ცხორებისა. ჯერ-მიჩნდა მიწერად თქუენდა და გლოცავ, იღუწიდით ერთ გზის მოცემულისა მისთჳს წმიდათა სარწმუნოებისა.
რამეთუ შემო-ვინმე-ვიდეს კაცნი, რომელნი პირველვე წერილ იყვნეს ამას საშჯელსა, უღმრთონი, რომელნი მადლსა ღმრთისა ჩუენისასა გარდააქცევენ არაწმიდებად და მხოლოსა მფლობელსა ღმერთსა და უფალსა ჩუენსა იესუ ქრისტესა უარ-ჰყოფენ.
მოჴსენებაჲ თქუენი მნებავს, დაღათუ იცით ესე ყოველი, რამეთუ ღმერთმან ერთ გზის ერი იგი ქუეყანით ეგჳპტით იჴსნა, ხოლო მეორედ ურწმუნონი იგი წარწყმიდნა.
ანგელოზნი იგი, რომელთა-იგი არა დაიმარხეს თჳსი იგი სამთავროჲ, არამედ დაუტევეს სამკჳდრებელი მათი სასჯელად დიდისა მის დღისა საკრველებითა მით სამარადისოჲთა, წყუდიადსა ქუეშე დაჰმარხნა.
ვითარცა სოდომოჲ და გომოროჲ და გარემოჲს მათსა ქალაქები იგი, რომელნი მათდავე სახედ ისიძვიდეს და მიდევნებულ იყვნეს შედგომად ჴორცსა უცხოსა, წინა სხენან სახედ, ცეცხლისა საუკუნოჲსა სასჯელი მიუღებიეს.
ეგრეთვე მსგავსად ესენიცა საჩუენებელსა იხილვენ, ჴორცთა შეიბილწებენ, უფლებათა შეურაცხჰყოფენ, დიდებათა ჰგმობენ.
ხოლო მიქაელ მთავარანგელოზი ოდეს-იგი ეშმაკსა მას ეშჯოდა და ეტყოდა მოსეს ჴორცთათჳს, ვერ იკადრა საშჯელი გმობისაჲ მოწევნად მის ზედა, არამედ ჰრქუა: შეგრისხენინ შენ უფალმან!
გარნა ესენი, რაოდენი არა იციან, ჰგმობენ და რავდენი ვითარცა პირუტყუთა ბუნებით იციან, მათ შინა განიხრწნებიან.
ვაჲ მათდა, რამეთუ გზასა მას კაენისა ვლენან და საცთურსა მას ბალამის სასყიდლისასა აღერინეს და ცილობითა მით კორესითა წარწყმდეს.
ესენი არიან, რომელნი სიყვარულთა მათ თქუენთა შებილწებულნი თანა-შეგცხრებიან და უშიშად თავთა თჳსთა ჰმწყსიან. ღრუბელნი ურწყულნი, ქარისაგან მიმოტაცებულნი, ხენი ზამთრისანი უნაყოფონი, ორ გზის მომწყდარნი, ძირითურთ მოფხურილნი,
ღელვანი ზღჳსანი განძჳნებულნი, რომელნი პერად აღაფრქუევენ თავისა თჳსისათჳს სირცხჳლსა, ვარსკულავნი ცთომილნი, რომელთათჳს წყუდიადი იგი ბნელისაჲ საუკუნოდ დამარხულ არს.
წინაწარმეტყუელა მათთჳს მეშჳდემან ადამისითგან ენუქ და თქუა: აჰა ესერა, მოვიდა უფალი ბევრეულითა წმიდათა მისთაჲთა.
ყოფად სასჯელისა ყოვლისათჳსვე და მხილებად ყოველთა უღმრთოთა მათთა ყოველთათჳს საქმეთა უღმრთოებისა მათისათა, რომელ ურჩულოებდეს და ყოვეთათჳს სიტყუათა ფიცხელთა, რომელთა იტყოდეს მისთჳს ცოდვილნი უღმრთონი.
ესენი არიან მდრტჳნავნი, მაბრალობელნი, გულის თქუმისაებრ თჳსისა მავალნი, და პირი მათი იტყჳს გარდარეულსა. თუალთ აღებენ პირსა სარგებელისა მიზეზითა.
ხოლო თქუენ, საყუარელნო, მოიჴსენენით სიტყუანი იგი, წინაწარ თქმულნი მოციქულთა მიერ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესთა.
რამეთუ გეტყოდეს თქუენ, ვითარმედ უკუანაჲსკნელთა ჟამთა იყვნენ მოკიცხარნი გულის თქუმისაებრ თჳსისა მავალნი უღმრთოჲსა.
ესენი არიან, რომელნი განიშორებენ თავთა თჳსთა მშჳნვიერნი, რომელთა სულ არა აქუს.
ხოლო თქუენ, საყუარელნო, წმიდასა მას სარწმუნოებასა თქუენსა ზედა აღაშენებდით თავთა თქუენთა, სულითა წმიდითა ილოცევდით.
თავნი თქუენნი სიყუარულითა ღმრთისაჲთა დაიცვენით და მოელოდეთ წყალობასა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა ცხორებად.
რომელთამე სწყალობდით შეუორგულებელად,
და რომელთამე იჴსნიდით შიშითა და ვითარცა ცეცხლისაგან გამოიტაცებდით. გძულდინ ჴორცთაგანცა შეგინებული იგი სამოსელი.
ხოლო რომელი-იგი შემძლებელ არს დამარხვად თქუენდა შეუცოდებელად და დადგინებად წინაშე დიდებისა თჳსისა უბიწოთა სიხარულით.
მხოლოსა ბრძენსა ღმერთსა მაცხოვარსა ჩუენსა, დიდებაჲ და სიმდიდრე, სიმტკიცე და ჴელმწიფებაჲ უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა და აწ და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки