Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Луке

 
  • [Зач. 5.] Бы́сть же во дни́ ты́я, изы́де повелѣ́нiе от­ ке́саря а́вгуста написа́ти всю́ вселе́н­ную.
  • Сiе́ написа́нiе пе́рвое бы́сть владя́щу сирі́ею кирині́ю.
  • И идя́ху вси́ написа́тися, ко́ждо во сво́й гра́дъ.
  • Взы́де же и Ио́сифъ от­ Галиле́и, изъ гра́да назаре́та, во Иуде́ю, во гра́дъ Дави́довъ, и́же нарица́ет­ся Виѳлее́мъ, зане́ бы́ти ему́ от­ до́му и оте́че­ст­ва Дави́дова,
  • написа́тися съ Марі́ею обруче́ною ему́ жено́ю, су́щею непра́здною.
  • Бы́сть же, егда́ бы́ста та́мо, испо́лнишася дні́е роди́ти е́й:
  • и роди́ Сы́на сво­его́ пе́рвенца, и пови́тъ его́, и положи́ его́ въ я́слехъ: зане́ не бѣ́ и́мъ мѣ́ста во оби́тели.
  • И па́стырiе бѣ́ху въ то́йже странѣ́, бдя́ще и стрегу́ще стра́жу нощну́ю о ста́дѣ сво­е́мъ.
  • И се́ а́нгелъ Госпо́день ста́ въ ни́хъ, и сла́ва Госпо́дня осiя́ и́хъ: и убоя́шася стра́хомъ ве́лiимъ.
  • И рече́ и́мъ а́нгелъ: не бо́йтеся: се́ бо благовѣ­ст­ву́ю ва́мъ ра́дость ве́лiю, я́же бу́детъ всѣ́мъ лю́демъ:
  • я́ко роди́ся ва́мъ дне́сь Спа́съ, и́же е́сть Христо́съ Госпо́дь, во гра́дѣ Дави́довѣ:
  • и се́ ва́мъ зна́менiе: обря́щете младе́нца пови́та, лежа́ща въ я́слехъ.
  • И внеза́пу бы́сть со а́нгеломъ мно́же­с­т­во во́й небе́сныхъ, хва́лящихъ Бо́га и глаго́лющихъ:
  • сла́ва въ вы́шнихъ Бо́гу, и на земли́ ми́ръ, во человѣ́цѣхъ благоволе́нiе.
  • И бы́сть, я́ко от­идо́ша от­ ни́хъ на не́бо а́нгели, и человѣ́цы па́стырiе рѣ́ша дру́гъ ко дру́гу: пре́йдемъ до Виѳлее́ма и ви́димъ глаго́лъ се́й бы́в­шiй, его́же Госпо́дь сказа́ на́мъ.
  • И прiидо́ша поспѣ́шшеся, и обрѣто́ша Марiа́мь же и Ио́сифа, и младе́нца лежа́ща во я́слехъ.
  • Ви́дѣв­ше же сказа́ша о глаго́лѣ глаго́лан­нѣмъ и́мъ о отроча́ти се́мъ.
  • И вси́ слы́шав­шiи диви́шася о глаго́лан­ныхъ от­ па́стырей къ ни́мъ.
  • Марiа́мь же соблюда́­ше вся́ глаго́лы сiя́, слага́ющи въ се́рдцы сво­е́мъ.
  • [Зач. 6.] И воз­врати́шася па́стырiе, сла́вяще и хва́ляще Бо́га о всѣ́хъ, я́же слы́шаша и ви́дѣша, я́коже глаго́лано бы́сть къ ни́мъ.
  • И егда́ испо́лнишася о́смь дні́й, да обрѣ́жутъ его́, и нареко́ша и́мя ему́ Иису́съ, нарече́н­ное а́нгеломъ пре́жде да́же не зача́т­ся во чре́вѣ.
  • И егда́ испо́лнишася дні́е очище́нiя ею́, по зако́ну Моисе́ову, [Зач. 7.] воз­несо́ста его́ во Иерусали́мъ, поста́вити его́ предъ Го́сподемъ,
  • я́коже е́сть пи́сано въ зако́нѣ Госпо́дни: я́ко вся́къ младе́нецъ му́жеска по́лу, разверза́я ложесна́, свято Го́сподеви нарече́т­ся:
  • и е́же да́ти же́ртву, по рече́н­ному въ зако́нѣ Госпо́дни, два́ го́рличища или́ два́ птенца́ голуби́на.
  • [Зач. 8.] И се́, бѣ́ человѣ́къ во Иерусали́мѣ, ему́же и́мя Симео́нъ: и человѣ́къ се́й пра́веденъ и благо­че́сти́въ, ча́я утѣ́хи Изра́илевы: и Ду́хъ бѣ́ свя́тъ въ не́мъ.
  • И бѣ́ ему́ обѣ́щано Ду́хомъ святы́мъ, не ви́дѣти сме́рти, пре́жде да́же не ви́дитъ Христа́ Госпо́дня.
  • И прiи́де ду́хомъ въ це́рковь. И егда́ введо́ста роди́теля отроча́ Иису́са, сотвори́ти и́ма по обы́чаю зако́н­ному о не́мъ,
  • и то́й прiе́мъ его́ на руку́ свое́ю, и благослови́ Бо́га, и рече́:
  • ны́нѣ от­пуща́еши раба́ тво­его́, Влады́ко, по глаго́лу тво­ему́, съ ми́ромъ:
  • я́ко ви́дѣстѣ о́чи мо­и́ спасе́нiе твое́,
  • е́же еси́ уго́товалъ предъ лице́мъ всѣ́хъ люде́й:
  • свѣ́тъ во от­крове́нiе язы́комъ, и сла́ву люде́й тво­и́хъ Изра́иля.
  • И бѣ́ Ио́сифъ и Ма́ти его́ чудя́щася о глаго́лемыхъ о не́мъ.
  • И благослови́ я́ Симео́нъ, и рече́ къ Марі́и Ма́тери его́: се́ лежи́тъ се́й на паде́нiе и на воста́нiе мно́гимъ во Изра́или, и въ зна́менiе пререка́емо:
  • и тебѣ́ же само́й ду́шу про́йдетъ ору́жiе: я́ко да от­кры́ют­ся от­ мно́гихъ серде́цъ помышле́нiя.
  • И бѣ́ а́н­на проро́чица, дщи́ фану́илева, от­ колѣ́на Аси́рова: сiя́ заматорѣ́в­ши во дне́хъ мно́зѣхъ, жи́в­ши съ му́жемъ се́дмь лѣ́тъ от­ дѣ́в­ст­ва сво­его́:
  • и та́ вдова́ я́ко лѣ́тъ о́смьдесятъ и четы́ре, я́же не от­хожда́­ше от­ це́ркве, посто́мъ и моли́твами служа́щи де́нь и но́щь.
  • И та́ въ то́й ча́съ при­­ста́в­ши исповѣ́дашеся Го́сподеви, и глаго́лаше о не́мъ всѣ́мъ ча́ющымъ избавле́нiя во Иерусали́мѣ.
  • И я́ко сконча́шася вся́ по зако́ну Госпо́дню, воз­врати́шася въ Галиле́ю, во гра́дъ сво́й назаре́тъ.
  • Отроча́ же растя́ше и крѣпля́шеся ду́хомъ, исполня́яся прему́дрости: и благода́ть Бо́жiя бѣ́ на не́мъ.
  • И хожда́ста роди́теля его́ на вся́ко лѣ́то во Иерусали́мъ въ пра́здникъ па́схи.
  • И егда́ бы́сть двою­на́­де­ся­ти лѣ́ту, восходя́щымъ и́мъ во Иерусали́мъ по обы́чаю пра́здника,
  • и сконча́в­шымъ дни́, и воз­враща́ющымся и́мъ, оста́ о́трокъ Иису́съ во Иерусали́мѣ: и не разумѣ́ Ио́сифъ и Ма́ти его́:
  • мнѣ́в­ша же его́ въ дружи́нѣ су́ща, преидо́ста дне́ пу́ть, и иска́ста его́ во сро́дницѣхъ и въ зна́емыхъ:
  • и не обрѣ́тша его́, воз­врати́стася во Иерусали́мъ, взыска́юща его́.
  • И бы́сть по трiе́хъ дне́хъ, обрѣто́ста его́ въ це́ркви, сѣдя́щаго посредѣ́ учи́телей, и послу́ша­ю­щаго и́хъ, и вопроша́ющаго и́хъ:
  • ужаса́хуся же вси́ послу́ша­ю­щiи его́ о ра́зумѣ и о от­вѣ́тѣхъ его́.
  • И ви́дѣв­ша его́, диви́стася: и къ нему́ Ма́ти его́ рече́: ча́до, что́ сотвори́ на́ма та́ко? се́ оте́цъ тво́й и а́зъ боля́ща иска́хома тебе́.
  • И рече́ къ ни́ма: что́ я́ко иска́ста мене́? не вѣ́ста ли, я́ко въ тѣ́хъ, я́же Отца́ мо­его́, досто́итъ бы́ти ми́?
  • И та́ не разумѣ́ста глаго́ла, его́же глаго́ла и́ма.
  • И сни́де съ ни́ма, и прiи́де въ назаре́тъ: и бѣ́ повину́яся и́ма. И Ма́ти его́ соблюда́­ше вся́ глаго́лы сiя́ въ се́рдцы сво­е́мъ.
  • И Иису́съ преспѣва́­ше прему́дростiю и во́зрастомъ и благода́тiю у Бо́га и человѣ́къ.
  • [Зач. 5.] В те дни вышло от кесаря Августа повеление сделать перепись по всей земле.
  • Эта перепись была первая в правление Квириния Сириею.
  • И пошли все записываться, каждый в свой город.
  • Пошел также и Иосиф из Галилеи, из города Назарета, в Иудею, в город Давидов, называемый Вифлеем, потому что он был из дома и рода Давидова,
  • записаться с Мариею, обрученною ему женою, которая была беременна.
  • Когда же они были там, наступило время родить Ей;
  • и родила Сына своего Первенца, и спеленала Его, и положила Его в ясли, потому что не было им места в гостинице.
  • В той стране были на поле пастухи, которые содержали ночную стражу у стада своего.
  • Вдруг предстал им Ангел Господень, и слава Господня осияла их; и убоялись страхом великим.
  • И сказал им Ангел: не бойтесь; я возвещаю вам великую радость, которая будет всем людям:
  • ибо ныне родился вам в городе Давидовом Спаситель, Который есть Христос Господь;
  • и вот вам знак: вы найдете Младенца в пеленах, лежащего в яслях.
  • И внезапно явилось с Ангелом многочисленное воинство небесное, славящее Бога и взывающее:
  • слава в вышних Богу, и на земле мир, в человеках благоволение!
  • Когда Ангелы отошли от них на небо, пастухи сказали друг другу: пойдем в Вифлеем и посмотрим, что́ там случилось, о чем возвестил нам Господь.
  • И, поспешив, пришли и нашли Марию и Иосифа, и Младенца, лежащего в яслях.
  • Увидев же, рассказали о том, что́ было возвещено им о Младенце Сем.
  • И все слышавшие дивились тому, что́ рассказывали им пастухи.
  • А Мария сохраняла все слова сии, слагая в сердце Своем.
  • [Зач. 6.] И возвратились пастухи, славя и хваля Бога за всё то́, что слышали и видели, ка́к им сказано было.
  • По прошествии восьми дней, когда надлежало обрезать Младенца, дали Ему имя Иисус, нареченное Ангелом прежде зачатия Его во чреве.
  • А когда исполнились дни очищения их по закону Моисееву, || [Зач. 7.] принесли Его в Иерусалим, чтобы представить пред Господа,
  • как предписано в законе Господнем, чтобы всякий младенец мужеского пола, разверзающий ложесна, был посвящен Господу,
  • и чтобы принести в жертву, по реченному в законе Господнем, две горлицы или двух птенцов голубиных.
  • [Зач. 8.] Тогда был в Иерусалиме человек, именем Симеон. Он был муж праведный и благочестивый, чающий утешения Израилева; и Дух Святый был на нем.
  • Ему было предсказано Духом Святым, что он не увидит смерти, доколе не увидит Христа Господня.
  • И пришел он по вдохновению в храм. И, когда родители принесли Младенца Иисуса, чтобы совершить над Ним законный обряд,
  • он взял Его на руки, благословил Бога и сказал:
  • Ныне отпускаешь раба Твоего, Владыко, по слову Твоему, с миром,
  • ибо видели очи мои спасение Твое,
  • которое Ты уготовал пред лицем всех народов,
  • свет к просвещению язычников и славу народа Твоего Израиля.
  • Иосиф же и Матерь Его дивились сказанному о Нем.
  • И благословил их Симеон и сказал Марии, Матери Его: се, лежит Сей на падение и на восстание многих в Израиле и в предмет пререканий, –
  • и Тебе Самой оружие пройдет душу, – да откроются помышления многих сердец.
  • Тут была также Анна пророчица, дочь Фануилова, от колена Асирова, достигшая глубокой старости, прожив с мужем от девства своего семь лет,
  • вдова лет восьмидесяти четырех, которая не отходила от храма, постом и молитвою служа Богу день и ночь.
  • И она в то время, подойдя, славила Господа и говорила о Нем всем, ожидавшим избавления в Иерусалиме.
  • И когда они совершили всё по закону Господню, возвратились в Галилею, в город свой Назарет.
  • Младенец же возрастал и укреплялся духом, исполняясь премудрости, и благодать Божия была на Нем.
  • Каждый год родители Его ходили в Иерусалим на праздник Пасхи.
  • И когда Он был двенадцати лет, пришли они также по обычаю в Иерусалим на праздник.
  • Когда же, по окончании дней праздника, возвращались, остался Отрок Иисус в Иерусалиме; и не заметили того Иосиф и Матерь Его,
  • но думали, что Он идет с другими. Пройдя же дневной путь, стали искать Его между родственниками и знакомыми
  • и, не найдя Его, возвратились в Иерусалим, ища Его.
  • Через три дня нашли Его в храме, сидящего посреди учителей, слушающего их и спрашивающего их;
  • все слушавшие Его дивились разуму и ответам Его.
  • И, увидев Его, удивились; и Матерь Его сказала Ему: Чадо! что́ Ты сделал с нами? Вот, отец Твой и Я с великою скорбью искали Тебя.
  • Он сказал им: зачем было вам искать Меня? или вы не знали, что Мне должно быть в том, что́ принадлежит Отцу Моему?
  • Но они не поняли сказанных Им слов.
  • И Он пошел с ними и пришел в Назарет; и был в повиновении у них. И Матерь Его сохраняла все слова сии в сердце Своем.
  • Иисус же преуспевал в премудрости и возрасте и в любви у Бога и человеков.
  • І ста́лася ў тыя дні: выйшаў указ ад ке́сара Аўгуста зрабіць пе́рапіс па ўсёй зямлі.
  • Гэта быў першы пе́рапіс, калі Сíрыяй пра́віў Квіры́ній.
  • І ўсе ішлі запíсвацца, кожны ў свой горад.
  • Пайшоў таксама і Іосіф з Галіле́і, з горада Назарэ́та, у Іудзею, у горад Давідаў, які называецца Віфлее́м, бо ён быў з дому і роду Давідавага,
  • запісацца з Марыяй, заручо́най з ім Жонкай, Якая была цяжа́рная.
  • І ста́лася: калі яны былí там, споўніліся дні, каб радзíць Ёй;
  • і нарадзíла Сына Свайго Першынца, і спавіла́ Яго, і пакла́ла Яго ў я́слях, бо не было ім ме́сца ў гасцíніцы.
  • У той краіне былí пастухі, што пільнава́лі і не́слі начную ва́рту каля статку свайго.
  • І вось Ангел Гасподні стаў перад імі, і слава Гасподняя азары́ла іх; і напоўніліся страхам вялікім.
  • І сказаў ім Ангел: не бойцеся, бо вось абвяшча́ю вам радасць вялікую, якая будзе ўсяму народу:
  • нарадзíўся вам сёння ў горадзе Давідавым Спасіцель, Які ёсць Хрыстос Гасподзь;
  • і вось вам знак: вы зно́йдзеце Дзіця́тка спавíтае, што ляжы́ць у я́слях.
  • І раптам з’явілася з Ангелам шматлікае воінства нябеснае, усхваля́ючы Госпада і прамаўля́ючы:
  • слава ў вы́шніх Богу і на зямлі мір, у лю́дзях добрая воля.
  • І ста́лася: калі адышлí ад іх Ангелы на неба, людзі-пастухі казалі адзін аднаму: по́йдзем у Віфлеем і паглядзíм тое, што адбыло́ся, пра што Гасподзь абвясцíў нам.
  • І, спяша́ючыся, прыйшлі, і знайшлі Марыю і Іосіфа, і Дзіця́тка, што ляжала ў я́слях.
  • Убачыўшы ж, абвясцíлі тое, што было́ ска́зана ім пра гэтае Дзіця́.
  • І ўсе, хто чуў, здзіўляліся таму, што́ казалі ім пастухі.
  • А Марыя захоўвала ўсе словы гэтыя, склада́ючы ў сэрцы Сваім.
  • І вярнуліся пастухі, сла́вячы і хва́лячы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было ска́зана ім.
  • І калі спо́ўнілася восем дзён, каб абрэ́заць Дзіця́, далí імя́ Яму Іісус, назва́нае Ангелам перш, чым Ён зача́ты быў ва ўлонні.
  • І калі споўніліся дні ачышчэння іх паводле закону Маісеевага, прыне́слі Яго ў Іерусалім, каб прадста́віць Яго Госпаду, —
  • як напíсана ў законе Гасподнім: каб кожнае дзіця мужчынскага полу, што раскрыва́е ўлонне, было́ пасвячо́на Госпаду, —
  • і каб прыне́сці ахвяру паводле ска́занага ў законе Гасподнім: па́ру го́рліц або дваіх птушаня́т галубíных.
  • І вось, быў у Іерусаліме чалавек, імя́ якому Сімяо́н. І чалавек гэты, праведны і богабая́зны, чакаў суцяшэ́ння Ізра́іля, і Дух Святы быў на ім.
  • І было́ яму прадве́шчана Духам Святым, што ён не ўбачыць смерці, пакуль не ўбачыць Хрыста Гасподняга.
  • І прыйшоў ён па натхне́нню Духа ў храм. І калі бацькí прыне́слі Дзіця́ Іісуса, каб вы́канаць над Ім устано́ўленае па закону,
  • ён узяў Яго на ру́кі, благаславíў Бога і сказаў:
  • цяпер адпуска́еш раба́ Твайго, Уладыка, паводле сло́ва Твайго, з мірам;
  • бо бачылі вочы мае́ спасе́нне Тваё,
  • якое Ты ўгатава́ў перад аблíччам усіх народаў,
  • святло для асветы язычнікаў і славу народа Твайго Ізра́іля.
  • Іосіф жа і Маці Яго здзіўля́ліся ска́занаму пра Яго.
  • І благаславíў іх Сімяо́н і сказаў Марыі, Маці Яго: вось, Ён ляжы́ць для падзе́ння і паўстання многіх у Ізра́ілі і на знаме́нне супярэ́чання, —
  • і Табе Самой душу́ пратне́ меч, — каб адкрыліся по́мыслы многіх сэ́рцаў.
  • І была́ Анна прарочыца, дачка Фану́ілава, з калена Асíравага, якая дасягнула глыбокай старасці, пражы́ўшы з мужам сем год ад дзяво́цтва свайго,
  • удава́ гадоў васьмідзесяці чатырох, якая не адыходзіла ад храма, паста́мі і малітвамі слу́жачы Богу дзень і ноч.
  • І яна ў той самы час, падышоўшы, сла́віла Госпада і гаварыла пра Яго ўсім, хто чакаў збаўле́ння ў Іерусаліме.
  • І калі вы́каналі яны ўсё паводле Закону Гасподняга, вярнуліся ў Галіле́ю, у горад свой Назарэ́т.
  • Дзіця́ ж расло́ і ўмацо́ўвалася духам, напаўня́ючыся мудрасцю, і благадаць Божая была́ на Ім.
  • І хадзілі бацькí Яго штогод у Іерусалім на свята Пасхі.
  • І калі Яму было́ дванаццаць гадоў, узышлí яны ў Іерусалім, паводле звы́чаю свя́та,
  • і правялí тыя дні; і калі вярта́ліся яны, застаўся Хлопчык Іісус у Іерусаліме; і не ведалі Іосіф і Маці Яго;
  • думаючы, што Ён разам са спадаро́жнымі, прайшлі яны дзённы шлях; і сталі шукаць Яго сярод сваяко́ў і знаёмых;
  • і, не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Іерусалім, шука́ючы Яго.
  • І ста́лася: праз тры дні знайшлі Яго ў храме, калі сядзеў Ён сярод настаўнікаў, слухаў іх і пытаўся ў іх;
  • і дзівíліся ўсе, хто слухаў Яго, розуму і адказам Яго.
  • І, убачыўшы Яго, яны вельмі здзівíліся, і Маці Яго сказала Яму: Дзіця́! чаму Ты зрабіў нам так? Вось, бацька Твой і Я, паку́туючы, шукалі Цябе.
  • І сказаў Ён ім: чаго ж вы шукалі Мяне? хіба́ вы не ведалі, што Я павінен быць у тым, што нале́жыць Айцу Майму?
  • Але яны не зразуме́лі сло́ва, якое Ён казаў ім.
  • І Ён пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт; і быў паслухмя́ны ім. І Маці Яго захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэ́рцы Сваім.
  • А Іісус узраста́ў у мудрасці і гада́х, і ў любві ў Бога і ў людзей.
  • და იყო მათ დღეთა შინა გამოჴდა ბრძანებაჲ აგჳსტოს კეისრისაგან აღწერად ყოვლისა სოფლისა.
  • ესე აღწერაჲ პირველი იყო მთავრობასა ასურეთს კჳრინესსა.
  • და წარვიდოდეს ყოველნი აღწერად კაცად-კაცადი თჳსსა ქალაქსა.
  • აღმოვიდა იოსებცა გალილეაჲთ, ქალაქით ნაზარეთით, ჰურიასტანად, ქალაქად დავითისა, რომელსა ჰრქჳან ბეთლემ, რამეთუ იყო იგი სახლისაგან და ტომისა დავითისა,
  • აღწერად მარიამის თანა, რომელი მოთხოვილ იყო მისა, და იყო იგი მიდგომილ.
  • და იყო ვიდრე იყვნესღა იგინი მუნ, აღივსნეს დღენი იგი შობისა მისისანი.
  • და შვა ძე იგი მისი პირმშოჲ და შეხჳა იგი სახუევლითა და მიაწვინა იგი ბაგასა, რამეთუ არა იყო მათა ადგილ სავანესა მას.
  • და მწყემსნი იყვნეს მასვე სოფელსა, ველთა დგებოდეს და ჴუმილვიდეს საჴუმილავსა ღამისასა სამწყოსოსა მათსა.
  • და აჰა ანგელოზი უფლისაჲ დაადგრა მათ ზედა, და დიდებაჲ უფლისაჲ გამოუბრწყინდა მათ, და შეეშინა მათ შიშითა დიდითა.
  • და ჰრქუა მათ ანგელოზმან მან უფლისამან: ნუ გეშინინ, რამეთუ აჰა ესერა გახარებ თქუენ სიხარულსა დიდსა, რომელი იყოს ყოვლისა ერისა:
  • რამეთუ იშვა დღეს თქუენდა მაცხოვარი, რომელ არს ქრისტე უფალი, ქალაქსა დავითისსა.
  • და ესე იყოს თქუენდა სასწაულად: ჰპოოთ ყრმაჲ იგი შეხუეული და მწოლარე ბაგასა.
  • და მეყსეულად იყო ანგელოზისა მის თანა სიმრავლე ერთა ცისათაჲ, აქებდეს ღმერთსა და იტყოდეს:
  • დიდებაჲ მაღალთა შინა ღმერთსა, და ქუეყანასა ზედა მშჳდობაჲ, და კაცთა შორის სათნოებაჲ.
  • და იყო ვითარცა აღვიდეს ანგელოზნი იგი ზეცად, მწყემსთა მათ თქუეს ურთიერთას: განვიდეთ ჩუენ ვიდრე ბეთლემადმდე და ვიხილოთ სიტყუაჲ ესე, რომელი იყო ჩუენდა მომართ, რომელი-იგი უფალმან მაუწყა ჩუენ.
  • და მოვიდეს მსწრაფლ და პოვეს მარიამ და იოსებ და ყრმაჲ იგი, მწოლარე ბაგასა.
  • და ვითარცა იხილეს, გულისჴმა-ყვეს სიტყუაჲ იგი, რომელი ითქუა მათა მიმართ ყრმისა მისთჳს.
  • და ყოველთა, რომელთა ესმოდა, უკჳრდა სიტყუაჲ იგი მწყემსთაჲ მათ მათდა მიმართ.
  • ხოლო მარიამს დაემარხნეს სიტყუანი ესე და დაედვა გულსა თჳსსა.
  • და მიიქცეს და წარვიდეს მწყემსნი იგი, ადიდებდეს და აქებდეს ღმერთსა ამას ყოველსა ზედა, რომელი ესმა და იხილეს, ვითარცა-იგი ითქუნეს მათდა მიმართ.
  • და ვითარცა აღესრულნეს დღენი იგი რვანი წინადაცუეთისა მისისანი, და უწოდეს სახელი მისი იესუ, რომელ-იგი ეწოდა ანგელოზისა მისგან, ვიდრე ყოფადმდე მისა მუცელსა დედისა თჳსისასა.
  • რაჟამს აღესრულნეს დღენი იგი განწმედისა მათისანი სჯულისა მისებრ მოსესისა, აღმოიყვანეს ყრმაჲ იგი იერუსალჱმდ წარდგინებად წინაშე უფლისა,
  • ვითარცა დაწერილ არს სჯულსა უფლისასა, რამეთუ: ყოველმან წულმან რომელმან განაღოს საშოჲ, წმიდა უფლისა ეწოდოს;
  • და მიცემად შესაწირავი, ვითარცა თქუმულ არს სჯულსა უფლისასა, ორნი გურიტნი ანუ ორნი მართუენი ტრედისანი.
  • და აჰა იყო კაცი იერუსალჱმს, რომლისა სახელი სჳმეონ. და კაცი ესე მართალი იყო და მოშიში უფლისაჲ და მოელოდა ნუგეშინის-ცემასა ისრაჱლისასა; და სული წმიდაჲ იყო მის ზედა.
  • და იყო მისა უწყებულ სულისაგან წმიდისა არა ხილვად სიკუდილი, ვიდრემდე იხილოს ცხებული უფლისაჲ.
  • და მოვიდა სულითა წმიდითა ტაძრად უფლისა. და შეყვანებასა მას მამა-დედისა მიერ ყრმისა მის იესუჲსა ყოფად მათა მსგავსად ჩუეულებისა მისებრ სჯულისა მისა მიმართ,
  • და ამან მიიქუა იგი მკლავთა თჳსთა ზედა და აკურთხევდა ღმერთსა და თქუა:
  • აწ განუტევე მონაჲ შენი, მეუფეო, სიტყჳსაებრ შენისა მშჳდობით,
  • რამეთუ იხილეს თუალთა ჩემთა მაცხოვარებაჲ შენი,
  • რომელ განუმზადე წინაშე პირსა ყოვლისა ერისასა,
  • ნათელი გამობრწყინვებად წარმართთა ზედა და დადებად ერისა შენისა ისრაჱლისა.
  • და იყვნეს იოსებ და დედაჲ მისი დაკჳრვებულ სიტყუათა მათ ზედა მისთჳს.
  • და აკურთხნა იგინი სჳმეონ და ჰრქუა მარიამს, დედასა მისსა: აჰა ესერა ესე დგას დაცემად და აღდგინებად მრავალთა ისრაჱლსა შორის და სასწაულად სიტყჳს-საგებელად.
  • და თჳთ შენსაცა სულსა განვიდეს მახჳლი, რაჲთა განცხადნენ მრავალთაგან გულთა ზრახვანი.
  • და იყო ანნა წინაწარმეტყუელი, ასული ფანოელისი, ტომისაგან ასერისა. ესე გარდასრულ იყო დღეთა მრავალთა და ცხორებულ იყო ქმრისა თანა შჳდ წელ სიქალწულითგან თჳსით.
  • და ესე იყო ქურივ ვითარ ოთხმეოც და ოთხის წლის, რომელი არა განეშორებოდა ტაძრისა მისგან მარხვითა და ვედრებითა და მსახურებითა ღამე და დღე.
  • ესე მასვე ჟამსა შინა მოიწია და აღუვარებდა ღმერთსა და ეტყოდა მისთჳს ყოველთა, რომელნი მოელოდეს გამოჴსნასა იერუსალჱმს შინა.
  • და ვითარცა აღასრულეს მის ზედა ყოველივე მსგავსად შჯულისა უფლისა, მოიქცეს და წარვიდეს გალილეად, ქალაქად თჳსა – ნაზარეთად.
  • ხოლო ყრმაჲ იგი აღორძნდებოდა და განმტკიცნებოდა სულითა და აღივსებოდა სიბრძნითა, და მადლი ღმრთისაჲ იყო მის ზედა.
  • და აღმოვიდიან მამა-დედანი მისნი წლითი წლად იერუსალჱმდ დღესასწაულსა მას პასექისასა.
  • და იყო რაჲ იგი ათორმეტის წლის, აღმოვიდეს იგინი იერუსალჱმდ, ვითარცა ჩუეულ იყვნეს, დღესასწაულსა მას.
  • და აღასრულნეს დღენი იგი, და წარსლვასა მას მათსა დაშთა იესუ ყრმაჲ იერუსალჱმს, და არა უწყოდეს იოსებ და დედამან მისმან,
  • ჰგონებდეს მისა, ვითარმედ მოგზაურთა თანა არს იგი. და მოვიდეს დღისა ერთისა გზასა და ეძიებდეს მას ნათესავთა შორის და მეცნიერთა
  • და არა პოეს იგი. და მოიქცეს იგინი იერუსალჱმდვე და ეძიებდეს მას.
  • და იყო შემდგომად სამისა დღისა პოეს იგი ტაძარსა მას შინა, მჯდომარე შორის მოძღუართა, ისმენდა მათსა და ჰკითხვიდა მათ.
  • განუკჳრდებოდა მათ ყოველთა, რომელთა ესმოდა მისი გულისჴმის-ყოფაჲ იგი და სიტყჳს-მიგებაჲ მისი.
  • და იხილეს იგი და განუკჳრდა. ჰრქუა მას დედამან მისმან: შვილო, რაჲ ესე მიყავ ჩუენ ესრეთ? აჰა ესერა მე და მამაჲ შენი ვრონინებთ და გეძიებთ შენ.
  • და მან ჰრქუა მათ: და რაჲსა მეძიებთ მე? არა უწყითა, რამეთუ მამისა ჩემისა თანა ჯერ-არს ჩემი ყოფაჲ?
  • და მათ ვერ გულისჴმა-ყვეს სიტყუაჲ იგი, რომელი ჰრქუა მათ.
  • და წარვიდა მათ თანა და მოვიდა ნაზარეთად და იყო დამორჩილებულ მათდა. ხოლო დედასა მისსა დაემარხნეს ყოველნი ესე სიტყუანი გულსა თჳსსა.
  • და იესუ წარემატებოდა სიბრძნითა და ჰასაკითა და მადლითა წინაშე ღმრთისა და კაცთა.
  • І трапилося тими днями, вийшов наказ царя Августа переписати всю землю.
  • Цей перепис перший відбувся тоді, коли владу над Сирією мав Квіріній.
  • І всі йшли записатися, кожен у місто своє.
  • Пішов теж і Йосип із Галілеї, із міста Назарету, до Юдеї, до міста Давидового, що зветься Віфлеєм, бо походив із дому та з роду Давидового,
  • щоб йому записатись із Марією, із ним зарученою, що була вагітна.
  • І сталось, як були вони там, то настав їй день породити.
  • І породила вона свого Первенця Сина, і Його сповила, і до ясел поклала Його, бо в заїзді місця не стало для них…
  • А в тій стороні були пастухи, які пильнували на полі, і нічної пори вартували отару свою.
  • Аж ось Ангол Господній з́явивсь коло них, і слава Господня осяяла їх.
    І вони перестрашились страхом великим…
  • Та Ангол промовив до них: Не лякайтесь, бо я ось благовіщу вам радість велику, що станеться людям усім.
  • Бо сьогодні в Давидовім місті народився для вас Спаситель, Який є Христос Господь.
  • А ось вам ознака: Дитину сповиту ви знайдете, що в яслах лежатиме.
  • І ось раптом з́явилася з Анголом сила велика небесного війська, що Бога хвалили й казали:
  • Слава Богу на висоті, і на землі мир, у людях добра воля!
  • І сталось, коли Анголи відійшли від них в небо, пастухи зачали говорити один одному: Ходім до Віфлеєму й побачмо, що сталося там, про що сповістив нас Господь.
  • І прийшли, поспішаючи, і знайшли там Марію та Йосипа, та Дитинку, що в яслах лежала.
  • А побачивши, розповіли про все те, що про Цю Дитину було їм звіщено.
  • І всі, хто почув, дивувались тому, що їм пастухи говорили…
  • А Марія оці всі слова зберігала, розважаючи, у серці своїм.
  • Пастухи ж повернулись, прославляючи й хвалячи Бога за все, що почули й побачили, так як їм було сказано.
  • Коли ж виповнились вісім день, щоб обрізати Його, то Ісусом назвали Його, як був Ангол назвав, перше ніж Він в утробі зачався.
  • А коли за Законом Мойсея минулися дні їхнього очищення, то до Єрусалиму принесли Його, щоб поставити Його перед Господом,
  • як у Законі Господнім написано: Кожне дитя чоловічої статі, що розкриває утробу, має бути посвячене Господу,
  • і щоб жертву скласти, як у Законі Господньому сказано, пару горличат або двоє голубенят.
  • І ото був в Єрусалимі один чоловік, йому ймення Семен, людина праведна та благочестива, що потіхи чекав для Ізраїля.
    І Святий Дух був на ньому.
  • І від Духа Святого йому було звіщено смерти не бачити, перше ніж побачить Христа Господнього.
  • І Дух у храм припровадив його.
    І як внесли Дитину Ісуса батьки, щоб за Нього вчинити звичаєм законним,
  • тоді взяв він на руки Його, хвалу Богу віддав та й промовив:
  • Нині відпускаєш раба Свого, Владико, за словом Твоїм із миром,
  • бо побачили очі мої Спасіння Твоє,
  • яке Ти приготував перед всіма народами,
  • Світло на просвіту поганам і на славу народу Твого Ізраїля!
  • І дивувалися батько Його й мати тим, що про Нього було розповіджене.
  • А Семен їх поблагословив та й прорік до Марії, Його матері: Ось призначений Цей багатьом на падіння й уставання в Ізраїлі, і на знак сперечання,
  • і меч душу прошиє самій же тобі, щоб відкрились думки сердець багатьох!
  • Була й Анна пророчиця, дочка Фануїлова з племени Асирового, вона дожила до глибокої старости, живши з мужем сім років від свого дівування,
  • удова років вісімдесяти й чотирьох, що не відлучалась від храму, служачи Богові вдень і вночі постами й молитвами.
  • І години тієї вона надійшла, Бога славила та говорила про Нього всім, хто визволення Єрусалиму чекав.
  • А як виконали за Законом Господнім усе, то вернулись вони в Галілею, до міста свого Назарету.
  • А Дитина росла та зміцнялася духом, набираючись мудрости.
    І благодать Божа на Ній пробувала.
  • А батьки Його щорічно ходили до Єрусалиму на свято Пасхи.
  • І коли мав Він дванадцять років, вони за звичаєм на свято пішли.
  • Як дні ж свята скінчились були, і вертались вони, молодий Ісус в Єрусалимі лишився, а Йосип та мати Його не знали того.
  • Вони думали, що Він із подорожніми йде;
    пройшли день дороги, та й стали шукати Його поміж родичами та знайомими.
  • Але, не знайшовши, вернулися в Єрусалим, та й шукали Його.
  • І сталось, що третього дня відшукали у храмі Його, як сидів серед учителів, і вислухував їх, і запитував їх.
  • Усі ж, хто слухав Його, дивувалися розумові та Його відповідям.
  • І як вони Його вгледіли, то здивувались, а мати сказала до Нього: Дитино, чому так Ти зробив нам?
    Ось Твій батько та я із журбою шукали Тебе…
  • А Він їм відказав: Чого ж ви шукали Мене?
    Хіба ви не знали, що повинно Мені бути в тому, що належить Моєму Отцеві?
  • Та не зрозуміли вони того слова, що Він їм говорив.
  • І пішов Він із ними, і прибув у Назарет, і був їм слухняний.
    А мати Його зберігала оці всі слова в своїм серці.
  • А Ісус зростав мудрістю, і віком та благодаттю, у Бога й людей.