Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Луке

 
  • [Зач. 9.] Въ пя́тое же ­на́­де­ся­те лѣ́то влады́че­ст­ва тиве́рiа ке́саря, облада́ющу понті́йскому пила́ту Иуде́ею, и четвертовла́­ст­ву­ю­щу Галиле́ею И́роду, Фили́ппу же бра́ту его́ четвертовла́­ст­ву­ю­щу итуре́ею и трахони́тскою страно́ю, и лиса́нiю Авилині́ею четвертовла́­ст­ву­ю­щу,
  • при­­ архiере́и а́н­нѣ и каiа́фѣ, бы́сть глаго́лъ Бо́жiй ко Иоа́н­ну заха́рiину сы́ну въ пусты́ни.
  • И прiи́де во всю́ страну́ Иорда́нскую, проповѣ́дая креще́нiе покая́нiя во оставле́нiе грѣхо́въ:
  • я́коже е́сть пи́сано въ кни́зѣ слове́съ Иса́iи проро́ка, глаго́люща: гла́съ вопiю́щаго въ пусты́ни: угото́вайте пу́ть Госпо́день: пра́вы твори́те стези́ его́:
  • вся́ка де́брь испо́лнит­ся, и вся́ка гора́ и хо́лмъ смири́т­ся: и бу́дутъ стро́потная въ пра́вая, и о́стрiи въ пути́ гла́дки:
  • и у́зритъ вся́ка пло́ть спасе́нiе Бо́жiе.
  • Глаго́лаше же исходя́щымъ наро́домъ крести́тися от­ него́: порожде́нiя ехи́днова, кто́ сказа́ ва́мъ бѣжа́ти от­ гряду́щаго гнѣ́ва?
  • Сотвори́те у́бо плоды́ досто́ины покая́нiя: и не начина́йте глаго́лати въ себѣ́: отца́ и́мамы Авраа́ма: глаго́лю бо ва́мъ, я́ко мо́жетъ Бо́гъ от­ ка́менiя сего́ воз­дви́гнути ча́да Авраа́му.
  • Уже́ бо и сѣки́ра при­­ ко́рени дре́ва лежи́тъ: вся́ко у́бо дре́во, не творя́щее плода́ добра́, посѣка́ет­ся и во о́гнь вмета́ет­ся.
  • И вопроша́ху его́ наро́ди, глаго́люще: что́ у́бо сотвори́мъ?
  • Отвѣща́въ же глаго́ла и́мъ: имѣ́яй двѣ́ ри́зѣ, да пода́стъ не иму́щему: и имѣ́яй бра́шна, та́кожде да твори́тъ.
  • Прiидо́ша же и мы́тари крести́тися от­ него́, и рѣ́ша къ нему́: учи́телю, что́ сотвори́мъ?
  • О́нъ же рече́ къ ни́мъ: ничто́же бо́лѣе от­ повелѣ́н­наго ва́мъ твори́те.
  • Вопроша́ху же его́ и во́ини, глаго́люще: и мы́ что́ сотвори́мъ? И рече́ къ ни́мъ: ни кого́же оби́дите, ни оклеветава́йте: и дово́лни бу́дите обро́ки ва́шими.
  • Ча́ющымъ же лю́демъ, и помышля́ющымъ всѣ́мъ въ сердца́хъ сво­и́хъ о Иоа́н­нѣ, еда́ то́й е́сть Христо́съ,
  • от­вѣщава́­ше Иоа́н­нъ всѣ́мъ, глаго́ля: а́зъ у́бо водо́ю креща́ю вы́: гряде́тъ же крѣ́плiй мене́, ему́же нѣ́смь досто́инъ от­рѣши́ти реме́нь сапогу́ его́: то́й вы́ крести́тъ Ду́хомъ святы́мъ и огне́мъ:
  • ему́же лопа́та въ руку́ его́, и отреби́тъ гумно́ свое́, и собере́тъ пшени́цу въ жи́тницу свою́, пле́вы же сожже́тъ огне́мъ негаса́ющимъ.
  • Мно́га же у́бо и и́на, утѣша́я благовѣ­ст­вова́­ше лю́демъ.
  • [Зач. 10.] И́родъ же четвертовла́ст­никъ, облича́емъ от­ него́ о Иродiа́дѣ женѣ́ бра́та сво­его́, и о всѣ́хъ, я́же сотвори́ зла́я И́родъ,
  • при­­ложи́ и сiе́ надъ всѣ́ми, и затвори́ Иоа́н­на въ темни́цѣ.
  • Бы́сть же егда́ крести́шася вси́ лю́дiе, и Иису́су кре́щшуся и моля́щуся, от­ве́рзеся не́бо,
  • и сни́де Ду́хъ святы́й тѣле́снымъ о́бразомъ, я́ко го́лубь, на́нь: и гла́съ съ небесе́ бы́сть, глаго́ля: ты́ еси́ Сы́нъ мо́й воз­лю́блен­ный, о тебѣ́ благоволи́хъ.
  • [Зач. 11.] И то́й бѣ́ Иису́съ я́ко лѣ́тъ три́десять начина́я, сы́й, я́ко мни́мь, Сы́нъ Ио́сифовъ, илі́евъ,
  • Матѳа́товъ, Леві́инъ, Мелхі́инъ, Иан­на́евъ, Ио́сифовъ,
  • маттаѳі́евъ, Амо́совъ, нау́мовъ, если́мовъ, нагге́овъ,
  • маа́ѳовъ, маттаѳі́евъ, семеі́евъ, Ио́сифовъ, Иу́динъ,
  • Иоа́н­нановъ, риса́евъ, зорова́велевъ, Салаѳiи́левъ, нирі́евъ,
  • Мелхі́евъ, Адді́евъ, коса́мовъ, Елмода́мовъ, И́ровъ,
  • Иосі́евъ, Елiезе́ровъ, Иори́мовъ, Матѳа́товъ, Леві́инъ,
  • Симео́новъ, Иу́динъ, Ио́сифовъ, Иона́новъ, Елiаки́мовъ,
  • мелеа́евъ, маина́новъ, маттаѳа́евъ, наѳа́новъ, Дави́довъ,
  • Иессе́овъ, ови́довъ, воо́зовъ, Салмо́новъ, Наассо́новъ,
  • Аминада́вовъ, Ара́мовъ, Есро́мовъ, Фаре́совъ, Иу́динъ,
  • Иа́ковль, Исаа́ковъ, Авраа́мовъ, Ѳа́ринъ, Нахо́ровъ,
  • Серу́ховъ, Рага́вовъ, Фале́ковъ, Еве́ровъ, Сала́новъ,
  • Каина́новъ, Арфакса́довъ, Си́мовъ, Но́евъ, ла́меховъ,
  • Маѳуса́левъ, Ено́ховъ, Иа́редовъ, Малелеи́ловъ, Каина́новъ,
  • Ено́совъ, Си́ѳовъ, Ада́мовъ, Бо́жiй.
  • [Зач. 9.] В пятнадцатый же год правления Тиверия кесаря, когда Понтий Пилат начальствовал в Иудее, Ирод был четвертовластником в Галилее, Филипп, брат его, четвертовластником в Итурее и Трахонитской области, а Лисаний четвертовластником в Авилинее,
  • при первосвященниках Анне и Каиафе, был глагол Божий к Иоанну, сыну Захарии, в пустыне.
  • И он проходил по всей окрестной стране Иорданской, проповедуя крещение покаяния для прощения грехов,
  • как написано в книге слов пророка Исаии, который говорит: глас вопиющего в пустыне: приготовьте путь Господу, прямыми сделайте стези Ему;
  • всякий дол да наполнится, и всякая гора и холм да понизятся, кривизны выпрямятся и неровные пути сделаются гладкими;
  • и узрит всякая плоть спасение Божие.
  • Иоанн приходившему креститься от него народу говорил: порождения ехиднины! кто внушил вам бежать от будущего гнева?
  • Сотворите же достойные плоды покаяния и не думайте говорить в себе: отец у нас Авраам, ибо говорю вам, что Бог может из камней сих воздвигнуть детей Аврааму.
  • Уже и секира при корне дерев лежит: всякое дерево, не приносящее доброго плода, срубают и бросают в огонь.
  • И спрашивал его народ: что же нам делать?
  • Он сказал им в ответ: у кого две одежды, тот дай неимущему, и у кого есть пища, делай то же.
  • Пришли и мытари креститься, и сказали ему: учитель! что нам делать?
  • Он отвечал им: ничего не требуйте более определенного вам.
  • Спрашивали его также и воины: а нам что делать? И сказал им: никого не обижайте, не клевещите, и довольствуйтесь своим жалованьем.
  • Когда же народ был в ожидании, и все помышляли в сердцах своих об Иоанне, не Христос ли он, –
  • Иоанн всем отвечал: я крещу вас водою, но идёт Сильнейший меня, у Которого я недостоин развязать ремень обуви; Он будет крестить вас Духом Святым и огнем.
  • Лопата Его в руке Его, и Он очистит гумно Свое и соберет пшеницу в житницу Свою, а солому сожжет огнем неугасимым.
  • Многое и другое благовествовал он народу, поучая его.
  • [Зач. 10.] Ирод же четвертовластник, обличаемый от него за Иродиаду, жену брата своего, и за всё, что сделал Ирод худого,
  • прибавил ко всему прочему и то́, что заключил Иоанна в темницу.
  • Когда же крестился весь народ, и Иисус, крестившись, молился: отверзлось небо,
  • и Дух Святый нисшел на Него в телесном виде, как голубь, и был глас с небес, глаголющий: Ты Сын Мой Возлюбленный; в Тебе Мое благоволение!
  • [Зач. 11.] Иисус, начиная Своё служение, был лет тридцати, и был, как думали, Сын Иосифов, Илиев,
  • Матфатов, Левиин, Мелхиев, Ианнаев, Иосифов,
  • Маттафиев, Амосов, Наумов, Еслимов, Наггеев,
  • Маафов, Маттафиев, Семеиев, Иосифов, Иудин,
  • Иоаннанов, Рисаев, Зоровавелев, Салафиилев, Нириев,
  • Мелхиев, Аддиев, Косамов, Елмодамов, Иров,
  • Иосиев, Елиезеров, Иоримов, Матфатов, Левиин,
  • Симеонов, Иудин, Иосифов, Ионанов, Елиакимов,
  • Мелеаев, Маинанов, Маттафаев, Нафанов, Давидов,
  • Иессеев, Овидов, Воозов, Салмонов, Наассонов,
  • Аминадавов, Арамов, Есромов, Фаресов, Иудин,
  • Иаковлев, Исааков, Авраамов, Фаррин, Нахоров,
  • Серухов, Рагавов, Фалеков, Еверов, Салин,
  • Каинанов, Арфаксадов, Симов, Ноев, Ламехов,
  • Мафусалов, Енохов, Иаредов, Малелеилов, Каинанов,
  • Еносов, Сифов, Адамов, Божий.
  • ტიბერიუს კეისრის მმართველობის მეთხუთმეტე წელს, როცა პონტიუს პილატე იუდეის მთავარი იყო, ჰეროდე - გალილეის მეოთხედმთავარი, ფილიპე, მისი ძმა, - ატურეისა და ტრაქონიის მხარის მეოთხედმთავარი, ხოლო ლისანია - აბილენეს მეოთხედმთავარი;
  • ანნასა და კაიაფას მღვდელმთავრობისას გაისმა სიტყვა ღმრთისა იოანეს, ზაქარიას ძის მიმართ, უდაბნოში.
  • დადიოდა იგი იორდანეს მთელ შემოგარენში და ქადაგებდა ნათლის ღებას სინანულისას ცოდვათა მისატევებლად.
  • როგორც დაწერილია ესაია წინასწარმეტყველის სიტყვათა წიგნში: ხმა უდაბნოში მღაღადებლისა: გაამზადეთ გზა უფლისა, გაასწორეთ მისი ბილიკნი.
  • ყოველი ხევი ამოივსება და ყოველი მთა და ბორცვი დამდაბლდება; მრუდე გასწორდება და ფლატე გავაკდება.
  • და ყოველი ხორცი იხილავს მხსნელობას ღმრთისას.
  • და ეუბნებოდა მის მიმართ ნათლის ღებად მიმავალ ხალხს: იქედნეს ნაშიერნო, ვინ გასწავლათ, გაექეცითო მომავალ რისხვას?
  • მაშ, გამოიღეთ ნაყოფი ღირსი სინანულისა: და ნუ ეტყვით თქვენსავე თავს: მამად გვივისო აბრაამი; რადგანაც გეუბნებით თქვენ: ღმერთს ხელეწიფება თვით ამ ქვათაგანაც აღუდგინოს ძენი აბრაამს.
  • ვინაიდან აწ უკვე ცული ხეების ფესვთან დევს. ყოველი ხე, რომელიც არ გამოიღებს კეთილ ნაყოფს, მოიჭრება და ცეცხლს მიეცემა.
  • ეკითხებოდა ხალხი: მაშ, რაღა ვქნათო?
  • მიუგო და უთხრა მათ: ვისაც ორი ხელი სამოსი აქვს, მისცეს არმქონეს: და ვისაც საჭმელი აქვს, ასევე მოიქცეს.
  • მოვიდნენ მებაჟენიც ნათლის ღებად და უთხრეს მას: მოძღვარო, ჩვენ რაღა ვქნათ?
  • მიუგო მათ: ნურაფერს აიღებთ თქვენთვის დაწესებულზე მეტს.
  • მეომრებმაც ჰკითხეს: ჩვენ კი რა ვქნათო? და უთხრა მათ: ნურავის შეურაცხყოფთ, ნურც ცილს დასწამებთ და დასჯერდით საფასურს თქვენსას.
  • ხოლო როცა ხალხი მოლოდინში იყო და გულში ყველა ამას ფიქრობდა იოანეზე, ქრისტე ხომ არ არისო,
  • მიუგო იოანემ და უთხრა მათ: მე წყლით გნათლავთ, მაგრამ მოდის ჩემზე უძლიერესი, და მე იმის ღირსიც არა ვარ, რომ შევხსნა მისი ხამლის საკვრელი; და ის მოგნათლავთ სულით წმიდითა და ცეცხლით.
  • მას ხელთ უპყრია თვისი არნადი და გაწმენდს თავის კალოს, და შეინახავს ხორბალს ბეღელში, ხოლო ბზეს მისცემს უშრეტ ცეცხლს.
  • ბევრ სხვა რამესაც ახარებდა და შეაგონებდა ხალხს.
  • ხოლო ჰეროდემ, მეოთხედმთავარმა, რომელსაც ამხილებდა იოანე ჰეროდიადას, მისი ძმის, ფილიპეს ცოლისა და ყველა იმ ბოროტების გამო, რაც ჩაედინა,
  • ყველაფერს ისიც მიუმატა, რომ საპყრობილეში ჩააგდო იოანე.
  • როცა ნათელს იღებდა მთელი ხალხი და იესო, ნათელღებული, ლოცულობდა.
  • გაიხსნენ ცანი, და სული წმიდა ხორციელი სახით გადმოვიდა მასზე, როგორც მტრედი, და გაისმა ხმა ზეცით, რომელმაც თქვა: შენა ხარ ძე ჩემი საყვარელი, რომელიც შევიტკბე მე.
  • ხოლო იესო ამ დროისათვის იყო ოცდაათი წლისა, და იყო, როგორც ეგონათ, ძე იოსებისა, ელისა,
  • მატთატისა, ლევისა, მელქისა, იანაისა, იოსებისა,
  • მატათიასი, ამოსისა, ნაუმისა, ესლისა, ნაგესი,
  • მაათისა, მატათიასი, სემეისა, იოსებისა, იუდასი,
  • იოანასი, რესასი, ზორობაბელისა, სალათიელისა, ნერისა,
  • მელქისა, ადისა, კოსამისა, ელმოდამისა, ერისა,
  • იოსესი, ელიეზერისა, იორეიმისა, მატთატასი, ლევისა,
  • სიმეონისა, იუდასი, იოსებისა, იონანისა, ელიაკეიმისა,
  • მელეასი, მაინანისა, მატათასი, ნათანისა, დავითისა,
  • იესესი, იობედისა, ბოოსასა, სალმონისა, ნაასონისა,
  • ამინადაბისა, არამისა, ესრომისა, ფარესისა, იუდასი,
  • იაკობისა, ისააკისა, აბრაამისა, თარასი, ნაქორისა,
  • სარუქისა, რაგავისა, ფალეკისა, ებერისა, სალასი,
  • კაინანისა, არფაქსადისა, სემისა, ნოესი, ლამექისა,
  • მათუსალასი, ენოქისა, იარედისა, მადელეილისა, კაინანისა,
  • ენოსისა, სეთისა, ადამისა, ღმრთისა.
  • წელსა მეათხუთმეტესა ტიბერის კეისრისასა, მთავრობასა პონტიელისა პალატესსა ჰურიასტანს, და მეოთხედ მთავრობასა გალილეას ჰეროდესსა, ხოლო ფილიპეს, ძმისა მისისა მეოთხედ მთავრობასა იტურეას და ტრაქონელთა სოფელსა, და ლჳსანისსა, მეოთხედ მთავრობასა აბილინესა,
  • მღდელთ-მოძღურებასა ანნაჲსსა და კაიაფაჲსსა იყო სიტყუაჲ უფლისაჲ იოვანეს მიმართ, ძისა ზაქარიაჲსა, უდაბნოს.
  • და მოჰვლიდა ყოველსა მას გარემო სოფლებსა იორდანისასა და ქადაგებდა ნათლის-ცემასა სინანულისასა მისატევებელად ცოდვათა.
  • ვითარცა წერილ არს წიგნსა მას სიტყუათა ესაია წინაწარმეტყუელისათა და იტყჳს: ჴმაჲ ღაღადებისაჲ უდაბნოსა: განჰმზადენით გზანი უფლისანი და წრფელ ყვენით ალაგნი მისნი.
  • ყოველი ჴევნები აღმოივსოს, და ყოველნი მთანი და ბორცუნი დამდაბლდენ; და იყოს გულარძნილი იგი მართალ, და ფიცხელი იგი გზად წრფელად.
  • და იხილოს ყოველმან ჴორციელმან მაცხოვარებაჲ ღმრთისაჲ.
  • და ეტყოდა განმავალსა მას მისა ერსა ნათლის-ღებად მისგან: ნაშობნო იქედნეთანო, ვინ გიჩუენა თქუენ სივლტოლაჲ მერმისა მისგან რისხვისა?
  • ყავთ უკუე აწ ნაყოფი ღირსი სინანულისაჲ და ნუ ჰგონებთ და იტყჳთ გულთა თქუენთა: მამაჲ გჳვის ჩუენ აბრაჰამი. გეტყჳ თქუენ, რამეთუ ძალ-უც ღმერთსა აღდგინებად ქვათა ამათგან ნაშობად აბრაჰამისა.
  • რამეთუ აწვე ცული ძირთა თანა ხეთასა ძეს; ყოველმან ხემან რომელმან არა გამოიღოს ნაყოფი კეთილი, მოეკუეთოს და ცეცხლსა დაედვას.
  • და ჰკითხვიდეს მას ერი იგი და ეტყოდეს: და რაჲ-მე უკუე ვყოთ?
  • მიუგო და ჰრქუა მათ: რომელსა აქუნდეს ორი სამოსელი, მიეცინ, რომელსა არა აქუნდეს, და საზრდელიცა ეგრეთვე მსგავსად ყავნ.
  • მოვიდეს მისა მეზუერენიცა ნათლის-ღებად და ჰრქუეს მას: მოძღუარ, ჩუენ რაჲ-მე ვყოთ?
  • ხოლო მან ჰრქუა მათ: ნურარას უფროჲს განწესებულისა თქუენისა იქმთ.
  • ჰკითხვიდეს მას მჴედრად განწესებულნიცა იგი და ეტყოდეს: და ჩუენ რაჲ-მე ვყოთ? და მან ჰრქუა მათ: ნუვის აჭირვებთ, ნუცა ცილსა შესწამებთ და კმა გეყავნ როჭიკი თქუენი.
  • და ვითარცა მოელოდა ერი იგი, და განიზრახვიდეს ყოველნი გულთა მათთა იოვანესთჳს, ნუუკუე იგი არს ქრისტე,
  • მიუგო ყოველთა იოვანე და ეტყოდა: მე ნათელ-გცემ თქუენ წყლითა, ხოლო მოვალს უძლიერესი ჩემსა, რომლისა არა ვარ ღირს ჴამლთა მისთა ტჳრთვად; მან ნათელ-გცეს თქუენ სულითა წმიდითა და ცეცხლითა.
  • რომლისა ნიჩაბი ჴელთა შინა მისთა, განწმიდოს კალოჲ თჳსი და შეკრიბოს იფქლი საუნჯესა თჳსსა, ხოლო ბზე დაწუას ცეცხლითა უშრეტითა.
  • და ფრიად სხუასაცა მრავალსა ჰლოცვიდა და ახარებდა ერსა მას.
  • ხოლო ჰეროდე, ოთხთა სამთავროთა მთავარმან, რამეთუ ამხილებდა მას ჰეროდიაჲსთჳს, ცოლისა ფილიპეს, ძმისა მისისა, და ყოვლისა მისთჳს, რომელი ქმნა ბოროტი ჰეროდე.
  • შესძინა ესეცა მას ყოვლისა ზედა და შეაყენა იოვანე საპყრობილესა.
  • და იყო ნათლის-ღებასა მას ყოვლისა ერისასა იესუცა ნათელ-იღო და ილოცვიდა; და განეხუნეს ცანი,
  • და გარდამოჴდა სული წმიდაჲ ჴორციელითა ხილვითა, ვითარცა ტრედი, მის ზედა; და ჴმაჲ იყო ზეცით და თქუა: შენ ხარ ძე ჩემი საყუარელი, შენ სათნო-გიყავ.
  • და თავადსა იესუს ეწყო ოდენ ყოფად მეოცდაათესა წელსა, რომელი საგონებელ იყო ძედ იოსებისა, იაკობისა, ელისა,
  • მატათანისა, ლევისა, მელქისა, იანესა, იოსებისა,
  • მატათისა, ამოსისა, ნაომისა, ესლისა, ნაგესა, 26. მაათისა, მატათისა, სემისა, იოსებისა, იუდაჲსა,
  • იონანისა, რესაჲსა, ზორობაბელისა, სალათიელისა, ნერისა,
  • მელქისა, ადდისა, კოსამისა, ელმოდადისა, ერისა,
  • იოსისა, ელიეზერისა, იორამისა, მატტათისა, ლევისა,
  • სჳმეონისა, იუდაჲსა, იოსებისა, იონანისა, ელიაკიმისა,
  • მელეაჲსა, მაჲნანისა, მატათანისა, ნათანისა, დავითისა,
  • იესესა, იობედისა, ბოოსისა, სალმუნისა, ნაასონისა,
  • ამინადაბისა, არამისა, ესრომისა, ფარეზისა, იუდაჲსა,
  • იაკობისა, ისაკისა, აბრაჰამისა, თარაჲსა, ნაქორისა,
  • სერუქისა, რაგავისა, ფალეგისა, ებერისა, სალაჲსა,
  • კაინანისა, არფაქსადისა, სემისა, ნოესა, ლამექისა,
  • მათუსალაჲსა, ენუქისა, იარედისა, მალელეილისა, კაინანისა,
  • ენოსისა, სეითისა, ადამისა და ღმრთისა.