Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Сол. 2Сол. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Луке

 
  • [Зач. 17.] Бы́сть же належа́щу ему́ наро́ду, да бы́ша слы́шали сло́во Бо́жiе, и то́й бѣ́ стоя́ при­­ е́зерѣ ген­нисаре́тстѣ:
  • и ви́дѣ два́ корабля́ стоя́ща при­­ е́зерѣ: ры́барiе же от­ше́дше от­ нею́, измыва́ху мре́жи.
  • Влѣ́зъ же въ еди́нъ от­ кораблю́, и́же бѣ́ Си́моновъ, моли́ его́ от­ земли́ от­ступи́ти ма́ло: и сѣ́дъ уча́­ше изъ корабля́ наро́ды.
  • Я́коже преста́ глаго́ля, рече́ къ Си́мону: поступи́ во глубину́, и вве́рзите мре́жи ва́шя въ лови́тву.
  • И от­вѣща́въ Си́монъ рече́ ему́: наста́вниче, объ но́щь всю́ тру́ждшеся, ничесо́же я́хомъ: по глаго́лу же тво­ему́ вве́ргу мре́жу.
  • И се́ сотво́рше, я́ша мно́же­с­т­во ры́бъ мно́го: протерза́­шеся же мре́жа и́хъ.
  • И поману́ша при­­ча́ст­никомъ, и́же бѣ́ху во друзѣ́мъ корабли́, да при­­ше́дше помо́гутъ и́мъ: и прiидо́ша, и испо́лниша о́ба корабля́, я́ко погружа́тися и́ма.
  • Ви́дѣвъ же Си́монъ пе́тръ, при­­паде́ къ колѣ́нома Иису́совома, глаго́ля: изы́ди от­ мене́, я́ко му́жъ грѣ́шенъ е́смь, Го́споди.
  • У́жасъ бо одержа́­ше его́ и вся́ су́щыя съ ни́мъ, о лови́твѣ ры́бъ, я́же я́ша.
  • Та́кожде же Иа́кова и Иоа́н­на сы́на зеведе́ова, я́же бѣ́ста обе́щника Си́монови. И рече́ къ Си́мону Иису́съ: не бо́йся: от­се́лѣ бу́деши человѣ́ки ловя́.
  • И извле́кше [о́ба] корабля́ на зе́млю, оста́вльше вся́, вслѣ́дъ его́ идо́ша.
  • [Зач. 18.] И бы́сть егда́ бѣ́ Иису́съ во еди́номъ от­ градо́въ, и се́, му́жъ испо́лнь прокаже́нiя: и ви́дѣвъ Иису́са, па́дъ ни́цъ, моля́ся ему́, глаго́ля: Го́споди, а́ще хо́щеши, мо́жеши мя́ очи́стити.
  • И просте́ръ ру́ку, косну́ся его́, ре́къ: хощу́, очи́стися: и а́бiе прока́за отъи́де от­ него́.
  • И то́й заповѣ́да ему́ ни кому́же повѣ́дати: но ше́дъ покажи́ся иере́ови, и при­­неси́ о очище́нiи тво­е́мъ, я́коже повелѣ́ Моисе́й, во свидѣ́тел­ст­во и́мъ.
  • Прохожда́­ше же па́че сло́во о не́мъ: и схожда́хуся наро́ди мно́зи слы́шати и цѣли́тися от­ него́ от­ неду́гъ сво­и́хъ.
  • То́й же бѣ́ от­ходя́ въ пусты́ню и моля́ся.
  • [Зач. 19.] И бы́сть во еди́нъ от­ дні́й, и то́й бѣ́ учя́: и бѣ́ху сѣдя́ще фарисе́е и законо­учи́телiе, и́же бѣ́ху при­­шли́ от­ вся́кiя ве́си Галиле́йскiя и Иуде́йскiя и Иерусали́мскiя: и си́ла Госпо́дня бѣ́ исцѣля́ющи и́хъ:
  • и се́ му́жiе нося́ще на одрѣ́ человѣ́ка, и́же бѣ́ разсла́бленъ, и иска́ху внести́ его́ и положи́ти предъ ни́мъ:
  • и не обрѣ́тше кудѣ́ внести́ его́ наро́да ра́ди, взлѣ́зше на хра́мъ, сквоз­ѣ́ скуде́лы {кро́въ скуде́льный} низвѣ́сиша его́ со одро́мъ на среду́ предъ Иису́са.
  • И ви́дѣвъ вѣ́ру и́хъ, рече́ ему́: человѣ́че, оставля́юттися грѣси́ тво­и́.
  • И нача́ша помышля́ти кни́жницы и фарисе́е, глаго́люще: кто́ е́сть се́й, и́же глаго́летъ хулы́, кто́ мо́жетъ оставля́ти грѣ́хи, то́кмо еди́нъ Бо́гъ?
  • Разумѣ́въ же Иису́съ помышле́нiя и́хъ, от­вѣща́въ рече́ къ ни́мъ: что́ помышля́ете въ сердца́хъ ва́шихъ?
  • что́ е́сть удо́бѣе, рещи́: оставля́юттися грѣси́ тво­и́? или́ рещи́: воста́ни и ходи́?
  • но да увѣ́сте, я́ко вла́сть и́мать Сы́нъ человѣ́ческiй на земли́ от­пуща́ти грѣхи́, [рече́ разсла́блен­ному:] тебѣ́ глаго́лю: воста́ни и воз­ми́ о́дръ тво́й, и иди́ въ до́мъ тво́й.
  • И а́бiе воста́въ предъ ни́ми, взе́мъ, на не́мже лежа́­ше, и́де въ до́мъ сво́й, сла́вя Бо́га.
  • И у́жасъ прiя́тъ всѣ́хъ, и сла́вляху Бо́га: и испо́лнишася стра́ха, глаго́люще, я́ко ви́дѣхомъ пресла́вная дне́сь.
  • [Зач. 20.] И посе́мъ изы́де, и узрѣ́ мытаря́ и́менемъ Леві́ю, сѣдя́ща на мы́тницѣ, и рече́ ему́: иди́ по мнѣ́.
  • И оста́вль вся́, воста́въ вослѣ́дъ его́ и́де.
  • И сотвори́ учрежде́нiе ве́лiе Леві́й ему́ въ дому́ сво­е́мъ: и бѣ́ наро́дъ мытаре́й мно́гъ, и инѣ́хъ, и́же бя́ху съ ни́мъ воз­лежа́ще.
  • И ропта́ху кни́жницы на него́ и фарисе́е, ко ученико́мъ его́ глаго́люще: почто́ съ мытари́ и грѣ́шники я́сте и пiе́те?
  • И от­вѣща́въ Иису́съ рече́ къ ни́мъ: не тре́буютъ здра́вiи врача́, но боля́щiи:
  • не прiидо́хъ при­­зва́ти пра́ведныхъ, но грѣ́шныя въ покая́нiе.
  • [Зач. 21.] Они́ же рѣ́ша къ нему́: почто́ ученицы́ Иоа́н­новы постя́т­ся ча́сто и моли́твы творя́тъ, та́кожде и фарисе́йстiи, а тво­и́ ядя́тъ и пiю́тъ?
  • О́нъ же рече́ къ ни́мъ: еда́ мо́жете сыны́ бра́чныя, до́ндеже жени́хъ съ ни́ми е́сть, сотвори́ти пости́тися?
  • Прiи́дутъ же дні́е, егда́ отъ­я́тъ бу́детъ от­ ни́хъ жени́хъ, и тогда́ постя́т­ся въ ты́я дни́.
  • Глаго́лаше же и при́тчу къ ни́мъ, я́ко никто́же при­­ставле́нiя ри́зы но́вы при­­ставля́етъ на ри́зу ве́тху: а́ще ли же ни́, и но́вую раздере́тъ, и ве́тсѣй не согласу́етъ е́же от­ но́ваго.
  • И никто́же влива́етъ вина́ но́ва въ мѣ́хи ве́тхи: а́ще ли же ни́, расто́ргнетъ но́вое вино́ мѣ́хи, и само́ излiе́т­ся, и мѣ́си поги́бнутъ:
  • но вино́ но́вое въ мѣ́хи но́вы влива́ти [подоба́етъ]: и обоя́ соблюду́т­ся.
  • И никто́же пи́въ ве́тхое, а́бiе хо́щетъ но́ваго: глаго́летъ бо: ве́тхое лу́чше е́сть.
  • [Зач. 17.] Однажды, когда народ теснился к Нему, чтобы слышать слово Божие, а Он стоял у озера Геннисаретского,
  • увидел Он две лодки, стоящие на озере; а рыболовы, выйдя из них, вымывали сети.
  • Войдя в одну лодку, которая была Симонова, Он просил его отплыть несколько от берега и, сев, учил народ из лодки.
  • Когда же перестал учить, сказал Симону: отплыви на глубину и закиньте сети свои для лова.
  • Симон сказал Ему в ответ: Наставник! мы трудились всю ночь и ничего не поймали, но по слову Твоему закину сеть.
  • Сделав это, они поймали великое множество рыбы, и даже сеть у них прорывалась.
  • И дали знак товарищам, находившимся на другой лодке, чтобы пришли помочь им; и пришли, и наполнили обе лодки, так что они начинали тонуть.
  • Увидев это, Симон Петр припал к коленям Иисуса и сказал: выйди от меня, Господи! потому что я человек грешный.
  • Ибо ужас объял его и всех, бывших с ним, от этого лова рыб, ими пойманных;
  • также и Иакова и Иоанна, сыновей Зеведеевых, бывших товарищами Симону. И сказал Симону Иисус: не бойся; отныне будешь ловить человеков.
  • И, вытащив обе лодки на берег, оставили всё и последовали за Ним.
  • [Зач. 18.] Когда Иисус был в одном городе, пришел человек весь в проказе и, увидев Иисуса, пал ниц, умоляя Его и говоря: Господи! если хочешь, можешь меня очистить.
  • Он простер руку, прикоснулся к нему и сказал: хочу, очистись. И тотчас проказа сошла с него.
  • И Он повелел ему никому не сказывать, а пойти показаться священнику и принести жертву за очищение свое, ка́к повелел Моисей, во свидетельство им.
  • Но тем более распространялась молва о Нём, и великое множество народа стекалось к Нему слушать и врачеваться у Него от болезней своих.
  • Но Он уходил в пустынные места и молился.
  • [Зач. 19.] В один день, когда Он учил, и сидели тут фарисеи и законоучители, пришедшие из всех мест Галилеи и Иудеи и из Иерусалима, и сила Господня являлась в исцелении больных, –
  • вот, принесли некоторые на постели человека, который был расслаблен, и старались внести его в дом и положить перед Иисусом;
  • и, не найдя, где пронести его за многолюдством, влезли на верх дома и сквозь кровлю спустили его с постелью на средину пред Иисуса.
  • И Он, видя веру их, сказал человеку тому: прощаются тебе грехи твои.
  • Книжники и фарисеи начали рассуждать, говоря: кто это, который богохульствует? кто может прощать грехи, кроме одного Бога?
  • Иисус, уразумев помышления их, сказал им в ответ: что́ вы помышляете в сердцах ваших?
  • Что́ легче сказать: прощаются тебе грехи твои, или сказать: встань и ходи?
  • Но чтобы вы знали, что Сын Человеческий имеет власть на земле прощать грехи, – сказал Он расслабленному: тебе говорю: встань, возьми постель твою и иди в дом твой.
  • И он тотчас встал перед ними, взял, на чём лежал, и пошел в дом свой, славя Бога.
  • И ужас объял всех, и славили Бога и, быв исполнены страха, говорили: чу́дные дела видели мы ныне.
  • [Зач. 20.] После сего Иисус вышел и увидел мытаря, именем Левия, сидящего у сбора пошлин, и говорит ему: следуй за Мною.
  • И он, оставив всё, встал и последовал за Ним.
  • И сделал для Него Левий в доме своем большое угощение; и там было множество мытарей и других, которые возлежали с ними.
  • Книжники же и фарисеи роптали и говорили ученикам Его: зачем вы едите и пьете с мытарями и грешниками?
  • Иисус же сказал им в ответ: не здоровые имеют нужду во враче, но больные;
  • Я пришел призвать не праведников, а грешников к покаянию.
  • [Зач. 21.] Они же сказали Ему: почему ученики Иоанновы постятся часто и молитвы творят, также и фарисейские, а Твои едят и пьют?
  • Он сказал им: можете ли заставить сынов чертога брачного поститься, когда с ними жених?
  • Но придут дни, когда отнимется у них жених, и тогда будут поститься в те дни.
  • При сем сказал им притчу: никто не приставляет заплаты к ветхой одежде, отодрав от новой одежды; а иначе и новую раздерет, и к старой не подойдет заплата от новой.
  • И никто не вливает молодого вина в мехи ветхие; а иначе молодое вино прорвет мехи, и само вытечет, и мехи пропадут;
  • но молодое вино должно вливать в мехи новые; тогда сбережется и то́ и другое.
  • И никто, пив старое вино, не захочет тотчас молодого, ибо говорит: старое лучше.
  • ერთხელ, როცა ხალხი აწყდებოდა ღმრთის სიტყვის მოსასმენად, ხოლო თავად გენესარეთის ტბასთან იდგა,
  • დაინახა ტბის პირას მდგომი ორი ნავი; მებადურები კი გადმოსულიყვნენ და ბადეებს რეცხავდნენ.
  • შევიდა ერთ-ერთ ნავში, რომელიც სიმონისა იყო, და სთხოვა, ნაპირს გაშორებოდა; დაჯდა და ნავიდან ასწავლიდა ხალხს.
  • ხოლო როცა ლაპარაკს მორჩა, სიმონს უთხრა: ღრმად შედი და ბადე ისროლე დასაჭერადო.
  • მიუგო სიმონმა და უთხრა მას: მოძღვარო, მთელი ღამე ვშრომობდით და ვერაფერი დავიჭირეთ, მაგრამ შენი სიტყვისამებრ ვისვრი ბადეს.
  • ასეც მოიქცნენ და დაიჭირეს იმდენი თევზი, რომ ბადე ეხეოდათ.
  • ანიშნეს მეორე ნავში მყოფ მეგობრებს, მოგვეშველეთო; ისინიც მოვიდნენ და ისე გაავსეს ორივე ნავი, რომ ლამის ჩაიძირნენ.
  • ეს რომ დაინახა, სიმონ-პეტრე ფეხებში ჩაუვარდა იესოს და უთხრა: გამშორდი, უფალო, ვინაიდან ცოდვილი კაცი ვარ.
  • რადგან მასაც და მასთან მყოფთაც თავზარი დასცა მათ მიერ დაჭერილი თევზის სიმრავლემ;
  • ასევე სიმონის მეგობრებს, იაკობსა და იოანეს, ზებედეს ძეთაც. და უთხრა იესომ სიმონს: ნუ გეშინია, ამიერიდან კაცთა მებადური იქნები.
  • როცა ნავები ნაპირს მიაყენეს, მიატოვეს ყველაფერი და გაჰყვნენ მას.
  • მოხდა ისე, რომ ერთ-ერთ ქალაქში ყოფნისას, აჰა, მოვიდა ერთი კეთროვანი კაცი, იესოს დანახვისას პირქვე დაემხო და შეევედრა: უფალო, თუ გნებავს, შეგიძლია ჩემი განწმენდა.
  • გაიწოდა ხელი, შეეხო მას და უთხრა: მნებავს, განიწმინდე. და მყისვე გაეყარა მას კეთრი.
  • უბრძანა, არავისთვის ეთქვა, არამედ წასულიყო, სჩვენებოდა მღვდელს და შეეწირა შესაწირავი, რაც დააწესა მოსემ მათ სამოწმებლად.
  • მაგრამ მისი ამბავი სულ უფრო ფართოდ ედებოდა მთელს ქვეყანას და დიდძალი ხალხი აწყდებოდა, რათა მოესმინათ და განკურნებულიყვნენ თავიანთ სნეულებათაგან.
  • ხოლო ის განმარტოვდებოდა უდაბნოში და ლოცულობდა.
  • ერთ დღეს, როცა ასწავლიდა ხალხს, იქ ისხდნენ გალილეისა და იუდეის ყოველი კუთხიდან და იერუსალიმიდან ჩამოსული ფარისეველნი და რჯულის მოძღვარნი; და იღვწოდა ძალა უფლისა მათ განსაკურნავად.
  • და, აჰა, რამდენიმე კაცმა სარეცლით მოიყვანა დავრდომილი, და ცდილობდნენ შინ შესულიავნენ და მის წინაშე დაეწვინათ.
  • მაგრამ რაკი ხალხმრავლობის გამო ვერსაით გაიკაფეს გზა, სახურავზე ავიდნენ და ჭერიდან ჩაუშვეს დავრდომილი იესოს წინაშე.
  • მათი რწმენა რომ იხილა, დავრდომილს უთხრა: კაცო, მოგეტევა შენი ცოდვები.
  • ხოლო მწიგნობრებმა და ფარისევლებმა ბჭობა გამართეს და ამბობდნენ: ვინ არის ეს ღვთისმგმობი? ვის შეუძლია ცოდვათა მიტევება, გარდა ერთის - ღმერთისა?
  • მაგრამ იესომ შეიცნო მათი ზრახვანი და უთხრა მათ: ამას რას ფიქრობთ თქვენს გულში?
  • რა უფრო ადვილია: ამისი თქმა: მოგეტევოს შენი ცოდვები; თუ ამისა: აღდეგ და წადი?
  • მაგრამ რათა თქვენ იცოდეთ, რომ ძეს კაცისას ძალა შესწევს ამ ქვეყნად ცოდვების მიტევებისა, - ასე უთხრა დამბლადაცემულს: შენ გეუბნები: აღდეგ, აიღე შენი სარეცელი და წადი შენს სახლში.
  • ისიც მაშინვე აღდგა მათ თვალწინ, აიღო, რაზედაც იწვა და წავიდა თავის სახლში, და ადიდებდა ღმერთს.
  • განცვიფრებამ შეიპყრო ყველა, ადიდებდნენ ღმერთს და თავზარდაცემულნი ამბობდნენ: საოცრებანი ვიხილეთ დღეს.
  • ამის შემდეგ გამოვიდა იესო და დაინახა მებაჟე, სახელად ლევი, რომელიც საბაჟოში იჯდა, და უთხრა, გამომყევიო.
  • მანაც მიატოვა ყველაფერი, წამოდგა და გაჰყვა მას.
  • გაუმართა მას ლევიმ თავის სახლში დიდი წვეულება; და იყო იქ ბევრი მებაჟე და სხვა ხალხი, რომლებიც ინახად ისხდნენ მასთან.
  • ხოლო მწიგნობრები და ფარისევლები დრტვინავდნენ და მის მოწაფეებს ეუბნებოდნენ: რატომ ჭამთ და სვამთ მებაჟეებსა და ცოდვილებთან ერთად?
  • მიუგო იესომ და უთხრა მათ: კარგად მყოფთ კი არ სჭირდებათ მკურნალი, არამედ ავადმყოფთ.
  • მართალთა სახმობლად კი არ მოვედი, არამედ ცოდვილთა სინანულად.
  • ხოლო მათ უთხრეს მას: რატომაა, რომ იოანეს მოწაფეები ხშირად მარხულობენ და ლოცულობენ, ასევე ფარისეველნიც; შენი მოწაფეები კი ჭამენ და სვამენ?
  • ხოლო იესომ მიუგო მათ: განა შეგიძლიათ ამარხულოთ მექორწილენი, ვიდრე მათთანაა სიძე?
  • მაგრამ დადგება დღე, როდესაც სიძე აღარ ეყოლებათ, და მაშინ, იმ დღეებში, იმარხულებენ.
  • და უთხრა მათ იგავიც: არავინ ადებს ახალი სამოსიდან ახეულ საკერებელს ძველ სამოსს; თორემ ახალიც დაიხევა და ვერც ძველი მოიხდენს ახალს.
  • არც არავინ ასხამს ახალ ღვინოს ძველ ტიკებში; თორემ დახეთქავს ახალი ღვინო ტიკებს, თვითონაც დაიქცევა და ტიკებიც უვარგისი გახდება.
  • არამედ ახალი ღვინო უნდა ჩაისხას ახალ ტიკებში, და ორივე შეინახება.
  • ძველი ღვინის არც ერთი მსმელი არ ისურვებს ახალს: რადგანაც იტყვის: ძველი სჯობსო.