Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

 
Евангелие по Марку

 
  • [Зач. 1.] Зача́ло ева́нгелiа Иису́са Христа́, Сы́на Бо́жiя,
  • я́коже е́сть пи́сано во проро́цѣхъ: се́, а́зъ посыла́ю а́нгела мо­его́ предъ лице́мъ тво­и́мъ, и́же угото́витъ пу́ть тво́й предъ тобо́ю.
  • Гла́съ вопiю́щаго въ пусты́ни: угото́вайте пу́ть Госпо́день, пра́вы твори́те стези́ его́.
  • Бы́сть Иоа́н­нъ крестя́й въ пусты́ни и проповѣ́дая креще́нiе покая́нiя во от­пуще́нiе грѣхо́въ.
  • И исхожда́­ше къ нему́ вся́ Иуде́йская страна́ и Иерусали́мляне: и креща́хуся вси́ во Иорда́нѣ рѣцѣ́ от­ него́, исповѣ́да­ю­ще грѣхи́ своя́.
  • Бѣ́ же Иоа́н­нъ оболче́нъ власы́ велблу́жди, и по́ясъ усме́нъ о чреслѣ́хъ его́, и яды́й акри́ды и ме́дъ ди́вiй.
  • И проповѣ́даше, глаго́ля: гряде́тъ крѣ́плiй мене́ вслѣ́дъ мене́, ему́же нѣ́смь досто́инъ прекло́нься разрѣши́ти реме́нь сапо́гъ его́:
  • а́зъ у́бо крести́хъ вы́ водо́ю: то́й же крести́тъ вы́ Ду́хомъ святы́мъ.
  • [Зач. 2.] И бы́сть во о́нѣхъ дне́хъ, прiи́де Иису́съ от­ назаре́та Галиле́йскаго и крести́ся от­ Иоа́н­на во Иорда́нѣ.
  • И а́бiе восходя́ от­ воды́, ви́дѣ разводя́щася небеса́ и Ду́ха я́ко го́лубя, сходя́ща на́нь.
  • И гла́съ бы́сть съ небесе́: ты́ еси́ Сы́нъ мо́й воз­лю́блен­ный, о не́мже благоволи́хъ.
  • И а́бiе Ду́хъ изведе́ его́ въ пусты́ню.
  • И бѣ́ ту́ въ пусты́ни дні́й четы́редесять, искуша́емь сатано́ю, и бѣ́ со звѣрьми́: и а́нгели служа́ху ему́.
  • По преда́нiи же Иоа́н­новѣ, прiи́де Иису́съ въ Галиле́ю, проповѣ́дая ева́нгелiе ца́р­ст­вiя Бо́жiя
  • и глаго́ля, я́ко испо́лнися вре́мя и при­­бли́жися ца́р­ст­вiе Бо́жiе: пока́йтеся и вѣ́руйте во ева́нгелiе.
  • [Зач. 3.] Ходя́ же при­­ мо́ри Галиле́йстѣмъ, ви́дѣ Си́мона и Андре́а бра́та [того́] Си́мона, вмета́юща мре́жи въ мо́ре: бѣ́ста бо ры́баря.
  • И рече́ и́ма Иису́съ: прiиди́та вслѣ́дъ мене́, и сотворю́ ва́съ бы́ти ловца́ человѣ́комъ.
  • И а́бiе оста́вльша мре́жи своя́, по не́мъ идо́ста.
  • И преше́дъ ма́ло от­ту́ду, узрѣ́ Иа́кова зеведе́ова и Иоа́н­на бра́та его́, и та́ въ корабли́ стро́яща мре́жа:
  • и а́бiе воз­зва́ я́. И оста́вльша отца́ сво­его́ зеведе́а въ корабли́ съ нае́мники, по не́мъ идо́ста.
  • И внидо́ша въ капернау́мъ: и а́бiе въ суббо́ты в­ше́дъ въ со́нмище, уча́­ше.
  • И дивля́хуся о уче́нiи его́: бѣ́ бо учя́ и́хъ я́ко вла́сть имы́й, и не я́ко кни́жницы.
  • [Зач. 4.] И бѣ́ въ со́нмищи и́хъ человѣ́къ въ ду́сѣ нечи́сте, и воз­зва́,
  • глаго́ля: оста́ви, что́ на́мъ и тебѣ́, Иису́се назаряни́не? при­­ше́лъ еси́ погуби́ти на́съ: вѣ́мъ тя́, кто́ еси́, святы́й Бо́жiй.
  • И запрети́ ему́ Иису́съ, глаго́ля: умолчи́ и изы́ди изъ него́.
  • И стрясе́ его́ ду́хъ нечи́стый, и возопи́ гла́сомъ вели́кимъ, и изы́де изъ него́.
  • И ужасо́шася вси́, я́коже стяза́тися и́мъ къ себѣ́, глаго́лющымъ: что́ е́сть сiе́? [и] что́ уче́нiе но́вое сiе́, я́ко по о́бласти и духово́мъ нечи́стымъ вели́тъ, и послу́шаютъ его́?
  • Изы́де же слу́хъ его́ а́бiе во всю́ страну́ Галиле́йску.
  • [Зач. 5.] И а́бiе изъ со́нмища изше́дше, прiидо́ша въ до́мъ Си́моновъ и Андре́овъ, со Иа́ковомъ и Иоа́н­номъ.
  • Те́ща же Си́монова лежа́­ше огне́мъ жего́ма: и а́бiе глаго́лаша ему́ о не́й.
  • И при­­сту́пль воз­дви́же ю́, е́мь за ру́ку ея́: и оста́ви ю́ о́гнь а́бiе, и служа́­ше и́мъ.
  • По́здѣ же бы́в­шу, егда́ захожда́­ше со́лнце, при­­ноша́ху къ нему́ вся́ неду́жныя и бѣсны́я.
  • И бѣ́ ве́сь гра́дъ собра́л­ся къ две́ремъ.
  • И исцѣли́ мно́ги злѣ́ стра́ждущыя разли́чными неду́ги: и бѣ́сы мно́ги изгна́, и не оставля́ше глаго́лати бѣ́сы, я́ко вѣ́дяху его́ Христа́ су́ща.
  • [Зач. 6.] И у́тро, но́щи су́щей зѣло́, воста́въ изы́де, и и́де въ пу́сто мѣ́сто, и ту́ моли́тву дѣ́яше.
  • И гна́ша его́ Си́монъ и и́же съ ни́мъ:
  • и обрѣ́тше его́, глаго́лаша ему́, я́ко вси́ тебе́ и́щутъ.
  • И глаго́ла и́мъ: и́демъ въ бли́жнiя ве́си и гра́ды, да и та́мо проповѣ́мъ: на сiе́ бо изыдо́хъ.
  • И бѣ́ проповѣ́дая на со́нмищихъ и́хъ, во все́й Галиле́и, и бѣ́сы изгоня́.
  • И прiи́де къ нему́ прокаже́нъ, моля́ его́ и на колѣ́ну при­­пада́я предъ ни́мъ, и глаго́ля ему́, я́ко, а́ще хо́щеши, мо́жеши мя́ очи́стити.
  • Иису́съ же милосе́рдовавъ, просте́ръ ру́ку, косну́ся его́, и глаго́ла ему́: хощу́, очи́стися.
  • И ре́кшу ему́, а́бiе отъи́де от­ него́ прокаже́нiе, и чи́стъ бы́сть.
  • И запре́щь ему́, а́бiе изгна́ его́:
  • и глаго́ла ему́: блюди́, никому́же ничесо́же рцы́: но ше́дъ покажи́ся иере́еви и при­­неси́ за очище́нiе твое́, я́же повелѣ́ Моисе́й, во свидѣ́тел­ст­во и́мъ.
  • О́нъ же изше́дъ нача́тъ проповѣ́дати мно́го и проноси́ти сло́во, я́коже ктому́ не мощи́ ему́ я́вѣ во гра́дъ вни́ти: но внѣ́ въ пусты́хъ мѣ́стѣхъ бѣ́. И при­­хожда́ху къ нему́ от­всю́ду.
  • [Зач. 1.] Начало Евангелия Иисуса Христа, Сына Божия,
  • как написано у пророков: вот, Я посылаю Ангела Моего пред лицем Твоим, который приготовит путь Твой пред Тобою.
  • Глас вопиющего в пустыне: приготовьте путь Господу, прямыми сделайте стези Ему.
  • Явился Иоанн, крестя в пустыне и проповедуя крещение покаяния для прощения грехов.
  • И выходили к нему вся страна Иудейская и Иерусалимляне, и крестились от него все в реке Иордане, исповедуя грехи свои.
  • Иоанн же носил одежду из верблюжьего волоса и пояс кожаный на чреслах своих, и ел акриды и дикий мед.
  • И проповедовал, говоря: идет за мною Сильнейший меня, у Которого я недостоин, наклонившись, развязать ремень обуви Его;
  • я крестил вас водою, а Он будет крестить вас Духом Святым.
  • [Зач. 2.] И было в те дни, пришел Иисус из Назарета Галилейского и крестился от Иоанна в Иордане.
  • И когда выходил из воды, тотчас увидел Иоанн разверзающиеся небеса и Духа, как голубя, сходящего на Него.
  • И глас был с небес: Ты Сын Мой возлюбленный, в Котором Мое благоволение.
  • Немедленно после того Дух ведет Его в пустыню.
  • И был Он там в пустыне сорок дней, искушаемый сатаною, и был со зверями; и Ангелы служили Ему.
  • После же того, как предан был Иоанн, пришел Иисус в Галилею, проповедуя Евангелие Царствия Божия
  • и говоря, что исполнилось время и приблизилось Царствие Божие: покайтесь и веруйте в Евангелие.
  • [Зач. 3.] Проходя же близ моря Галилейского, увидел Симона и Андрея, брата его, закидывающих сети в море, ибо они были рыболовы.
  • И сказал им Иисус: идите за Мною, и Я сделаю, что вы будете ловцами человеков.
  • И они тотчас, оставив свои сети, последовали за Ним.
  • И, пройдя оттуда немного, Он увидел Иакова Зеведеева и Иоанна, брата его, также в лодке починивающих сети;
  • и тотчас призвал их. И они, оставив отца своего Зеведея в лодке с работниками, последовали за Ним.
  • И приходят в Капернаум; и вскоре в субботу вошел Он в синагогу и учил.
  • И дивились Его учению, ибо Он учил их, как власть имеющий, а не как книжники.
  • [Зач. 4.] В синагоге их был человек, одержимый духом нечистым, и вскричал:
  • оставь! что Тебе до нас, Иисус Назарянин? Ты пришел погубить нас! знаю Тебя, кто Ты, Святый Божий.
  • Но Иисус запретил ему, говоря: замолчи и выйди из него.
  • Тогда дух нечистый, сотрясши его и вскричав громким голосом, вышел из него.
  • И все ужаснулись, так что друг друга спрашивали: что это? что это за новое учение, что Он и духам нечистым повелевает со властью, и они повинуются Ему?
  • И скоро разошлась о Нем молва по всей окрестности в Галилее.
  • [Зач. 5.] Выйдя вскоре из синагоги, пришли в дом Симона и Андрея, с Иаковом и Иоанном.
  • Теща же Симонова лежала в горячке; и тотчас говорят Ему о ней.
  • Подойдя, Он поднял ее, взяв ее за руку; и горячка тотчас оставила ее, и она стала служить им.
  • При наступлении же вечера, когда заходило солнце, приносили к Нему всех больных и бесноватых.
  • И весь город собрался к дверям.
  • И Он исцелил многих, страдавших различными болезнями; изгнал многих бесов, и не позволял бесам говорить, что они знают, что Он Христос.
  • [Зач. 6.] А утром, встав весьма рано, вышел и удалился в пустынное место, и там молился.
  • Симон и бывшие с ним пошли за Ним
  • и, найдя Его, говорят Ему: все ищут Тебя.
  • Он говорит им: пойдем в ближние селения и города, чтобы Мне и там проповедовать, ибо Я для того пришел.
  • И Он проповедовал в синагогах их по всей Галилее и изгонял бесов.
  • Приходит к Нему прокаженный и, умоляя Его и падая пред Ним на колени, говорит Ему: если хочешь, можешь меня очистить.
  • Иисус, умилосердившись над ним, простер руку, коснулся его и сказал ему: хочу, очистись.
  • После сего слова проказа тотчас сошла с него, и он стал чист.
  • И, посмотрев на него строго, тотчас отослал его
  • и сказал ему: смотри, никому ничего не говори, но пойди, покажись священнику и принеси за очищение твое, что повелел Моисей, во свидетельство им.
  • А он, выйдя, начал провозглашать и рассказывать о происшедшем, так что Иисус не мог уже явно войти в город, но находился вне, в местах пустынных. И приходили к Нему отовсюду.
  • დასაწყისი იესო ქრისტეს, ღმერთის ძის, სახარებისა.
  • როგორც დაიწერა ესაია წინასწარმეტყველის მიერ: აჰა, მე ვგზავნი ჩემს ანგელოზს შენს წინაშე, რომელიც განამზადებს შენს გზას.
  • ხმა უდაბნოში მღაღადებლისა: გაამზადეთ გზა უფლისა, გაასწორეთ მისი ბილიკნი.
  • იყო იოანე უდაბნოში, ნათელს სცემდა და ქადაგებდა ნათლის ცემას სინანულისას ცოდვათა მისატევებლად.
  • გამოდიოდა მის მიმართ მთელი იუდეის ქვეყანა და ყველა იერუსალიმელი, ნათელს იღებდნენ მისგან მდინარე იორდანეში და აღიარებდნენ თავიანთ ცოდვებს.
  • ხოლო იოანეს ემოსა აქლემის ბეწვი და წელს ერტყა ტყავის სარტყელი და ჭამდა კალიებს და ველურ თაფლს.
  • ქადაგებდა და ამბობდა: მოდის ჩემს შემდგომ ჩემზე უძლიერესი, ვის წინაშე იმის ღირსიც არა ვარ, რომ დავიხარო და გავხსნა მისი ხამლის საკვრელი.
  • მე თქვენ მოგნათლეთ წყლით, ხოლო ის მოგნათლავთ სული წმიდით.
  • და იყო იმ დღეებში, მოვიდა იესო გალილეის ნაზარეთით და ნათელ იღო იორდანეში იოანესგან.
  • წყლიდან ამოსვლისთანავე იხილა ცანი გახსნილნი და სული ღმრთისა მტრედივით გადმომავალი მასზე.
  • და გაისმა ხმა ზეცით: შენა ხარ ძე ჩემი საყვარელი, რომელიც შევიტკბე მე.
  • და სულმა მაშინვე გაიყვანა ის უდაბნოში.
  • ორმოცი დღე დაჰყო უდაბნოში და გამოიცდებოდა სატანისაგან: მხეცებს შორის ცხოვრობდა და ანგელოზები ემსახურებოდნენ მას.
  • ხოლო იოანეს შეპყრობის შემდეგ მოვიდა იესო გალილეაში, და ქადაგებდა სახარებას ღმრთისას.
  • და ამბობდა: გასრულდა ჟამი და მოახლოვდა ღმრთის სასუფეველი: მოინანიეთ და იწამეთ სახარება.
  • ხოლო როდესაც მიდიოდა გალილეის ზღვის პირას, დაინახა სიმონი და მისი ძმა ანდრია, რომლებიც ბადეს ისროდნენ ზღვაში, ვინაიდან მებადურები იყვნენ.
  • და უთხრა მათ იესომ: მოდით, უკან გამომყევით და კაცთა მებადურებად გაქცევთ.
  • მათაც მყისვე მიატოვეს თავიანთი ბადე და გაჰყვნენ მას.
  • იქიდან ცოტა რომ გამოვლო, დაინახა იაკობი ზებედესი და მისი ძმა იოანე, რომლებიც ბადეს კემსავდნენ ნავში.
  • და მაშინვე მოუხმო. მათაც მიატოვეს თავიანთი მამა ზებედე, ნავში მყოფ მუშებთან ერთად, და გაჰყვნენ მას.
  • მივიდნენ კაპერნაუმს და მაშინვე, შაბათ დღეს, შევიდა სინაგოგაში და ასწავლიდა მათ.
  • უკვირდათ მისი მოძღვრება, ვინაიდან ის ასწავლიდა მათ, როგორც ძალმოსილი, და არა როგორც მწიგნობარნი.
  • იყო მათ სინაგოგაში უწმინდური სულით შეპყრობილი კაცი, რომელმაც შეჰყვირა და თქვა:
  • რა ხელი გაქვს ჩვენთან, იესო ნაზარეველო? ჩვენს დასაღუპად მოსულხარ! გიცნობ, ვინცა ხარ, ღმერთის წმიდანო.
  • მაგრამ შერისხა იგი იესომ და თქვა: ხმა გაკმინდე და გამოდი მაგისგან.
  • შეარყია იგი უწმინდურმა სულმა და ხმამაღალი ყვირილით გამოვიდა მისგან.
  • განცვიფრდა ყველა, ისე რომ, ერთმანეთს ეკითხებოდნენ და ამბობდნენ: რა არის ეს? რა არის ეს ახალი მოძღვრება, რომ ძალმოსილებით უწმინდურ სულებსაც უბრძანებს, და ისინიც ემორჩილებიან მას?
  • და მალე მისი ამბავი კიდით-კიდემდე მოედო მთელი გალილეის მხარეს.
  • სინაგოგიდან გამოსვლისთანავე სიმონისა და ანდრიას სახლში მივიდა, იაკობსა და იოანესთან ერთად.
  • ხოლო სიმონის სიდედრი ცხელებით შეპყრობილი იწვა. და მაშინვე უთხრეს მისი ამბავი.
  • მავიდა, ხელი მოჰკიდა და წამოაყენა; მყისვე გაუარა ცხელებამ და ემსახურებოდა მათ.
  • ხოლო საღამოს, მზის ჩასვლისას, მიჰგვარეს მას ყველა სნეული და ეშმაკეული.
  • და მთელმა ქალაქმა კარწინ მოიყარა თავი.
  • მრავალი სნეული განკურნა სხვადასხვა სენისაგან, მრავალი ეშმაკი განდევნა და არა რთავდა ეშმაკებს იმის თქმის ნებას, რომ ისინი იცნობდნენ მას.
  • ხოლო ცისკრისას, დილაუთენია ადგა და გამოვიდა; უდაბურ ადგილას მივიდა და იქ ლოცულობდა.
  • თან გაჰყვნენ სიმონი და მასთან მყოფნი.
  • იპოვეს იგი და უთხრეს, ყველა შენ გეძებსო.
  • და უთხრა მათ: წავიდეთ მახლობელ სოფლებსა და ქალაქებში, რათა იქაც ვიქადაგო, ვინაიდან ამისათვის მოვსულვარ.
  • დადიოდა მთელს გალილეაში, ქადაგებდა მათ სინაგოგებში და აძევებდა ეშმაკთ.
  • მაშინ მიადგა ერთი კეთროვანი, ევედრებოდა და მუხლმოყრით ეუბნებოდა: თუ გნებავს, შეგიძლია ჩემი განწმენდა.
  • შეებრალა იგი იესოს, ხელი გაიწოდა, შეეხო და უთხრა: მნებავს, განიწმინდე;
  • ამის თქმაც იყო და მყისვე გაეყარა მას კეთრი და განიწმინდა.
  • მკაცრად გააფრთხილა და მაშინვე გაისტუმრა იგი.
  • უთხრა: იცოდე ნურავის ნურაფერს ეტყვი, არამედ წადი, ეჩვენე მღვდელს და შესწირე შენი განწმენდისათვის, რაც ბრძანა მოსემ მათდა სამოწმებლად.
  • მაგრამ ის გამოვიდა, დაიწყო ქადაგება და მთელ ქვეყანას მოსდო მისი ამბავი; ასე რომ, იესოს აღარ შეეძლო ქალაქში აშკარად შესვლა, არამედ გარეთ, უდაბურ ადგილებში იყო, და მოდიოდნენ მასთან ყოველი მხრიდან.
  • Инжил, яъни Худонинг Ўғли – Исо Масиҳ ҳақидаги Хушхабар шу билан бошланади.
  • Ишаъё пайғамбарнинг китобида ёзилганки:“Мен Сендан аввал элчимни юборарман,У Сенинг олдингда йўл ҳозирлаб юрар.
  • Чўл-биёбонда нидо янграмоқда:Худованд йўлини тайёрлангиз,Равон айлангиз сўқмоқларин! – дея”.
  • Бу оят худди Яҳё пайғамбарга тўғри келади. У чўлда пайдо бўлиб, халқни имонга чақира бошлади. “Гуноҳларингиз кечирилиши учун тавба-тазарру қилинглар ва сувга чўмиб имон келтиринглар”, – деб эълон қиларди.
  • Шунда бутун Яҳудия юрти бўйлаб яшовчилар ва барча қуддусликлар Яҳёнинг олдига чиқар, гуноҳларига иқрор бўлар ва Яҳёнинг буйруғи билан дарёга чўмиб имон келтирар эдилар.
  • Яҳё туя жунидан кийим кийиб, белига теридан камар боғлаб, чигирткаю ёввойи асал билан овқатланарди.
  • У халққа шундай деб эълон қиларди: “Орқамдан мендан ҳам Қудратлиси келмоқда. Мен энгашиб Унинг чориқ ипларини ечишга ҳам арзимайман.
  • Мен сизларни сувгагина чўмдириб юрибман, У эса сизларни Муқаддас Руҳга чўмдиради”.
  • Ўша кунлари Исо Жалиланинг Носира шаҳридан келди, Яҳё Уни Ўрдун дарёсига чўмдирди.
  • Исо сувдан чиқиши биланоқ осмон очилиб, Муқаддас Руҳ каптардай учиб Исонинг бошига қўнгани кўрилди.
  • Осмондан эса: “Сен Менинг севикли Ўғлимсан, Сендан мамнунман”, – деган садо эшитилди.
  • Муқаддас Руҳ Исони дарҳол чўлга ҳайдаб кетди.
  • Исо чўлда қирқ кун бўлиб, шайтон томонидан васвасага солинди. У ҳайвонлар билан бирга яшар, фаришталар эса Унга хизмат қилишарди.
  • Яҳё қамаб қўйилгандан сўнг, Исо Жалилага қайтди. У Худонинг Шоҳлиги ҳақида Хушхабар тарқатди.
  • “Вақт-соати келди, Худонинг Шоҳлиги яқинлашиб қолди. Тавба қилинглар, Инжилга имон келтиринглар!” – деб эълон қилиб юрди.
  • Исо Жалила кўли бўйидан ўтаётиб, кўлга тўр ташлаб ўтирган Симун ва унинг укаси Идрисни кўриб қолди. Улар балиқчи эдилар.
  • Исо уларга:- Менинг кетимдан юринглар, Мен сизларни инсон овчилари қиламан, – деди.
  • Улар эса дарҳол тўрларини ташлаб, Исонинг ортидан юришди.
  • Исо у ердан бир оз нари юргач, Забадий ўғиллари Ёқуб ва унинг укаси Юҳаннони кўриб қолди. Улар қайиқда тўрларини ямаб ўтиришган эди.
  • Исо шу онда уларни ҳам чақирди. Улар эса оталари Забадийни ишчилар билан қайиқда қолдириб, Исонинг орқасидан юришди.
  • Улар Кафарнаҳум шаҳрига кириб келишди. Жума куни кеч киргач, Исо яҳудий ибодатхонасига бориб, таълим бера бошлади.
  • Халойиқ Исонинг таълимотига ҳайрон қолди. Чунки У одамларга уламолар каби эмас, балки қудратли куч эгасидай таъсирчан таълим берар эди.
  • Ўша ибодатхонада ёмон руҳга чалинган бир одам бор эди. У тўсатдан қичқириб юборди:
  • - Эй носиралик Исо! Бизда нима ишинг бор? Сен бизни ҳалок қилгани келдингми? Сенинг кимлигингни биламан, Сен Худонинг Азизисан!
  • Бироқ Исо ёмон руҳга дўқ уриб:- Жим бўл ва ундан чиқиб кет! – деди.
  • Ёмон руҳ у одамни ларзага солди-да, овози борича бақириб, унинг вужудидан чиқиб кетди.
  • Ҳаммани ваҳима босди. Ўзаро фикр юритиб:- Бу нима гап? Бу қанақа янги таълимот экан? У ёмон руҳларга ҳам қудрат билан буюради, руҳлар эса Унга бўйсунади! – дейишди.
  • Шундай қилиб, Исо ҳақидаги шов-шув тезда бутун Жалила юртига ёйилиб, ён-атрофга овоза бўлди.
  • Ибодатхонадан чиққан ҳамон Исо Ўзи билан Ёқуб ва Юҳаннони олиб, Симун ва Идриснинг уйига боришди.
  • Симуннинг қайнонаси иситмалаб ётган эди. У ҳақда Исога айтиб қолишди.
  • Исо аёлнинг ёнига бориб, қўлидан ушлаб кўтарди. Шу заҳоти иситма тушди ва аёл хизматга тутинди.
  • Қуёш ботиб, кеч кирган пайтда, барча касаллар ва жинга чалинганларни Исонинг олдига олиб кела бошлашди.
  • Бутун шаҳар аҳолиси эшик олдига йиғилиб қолди.
  • Исо талай дарду иллатлардан қийналганларни соғайтирди. Кўп жинларни қувиб чиқарди, уларнинг сўзлашига эса имкон бермасди. Чунки жинлар Исонинг Масиҳлигини билар эдилар.
  • Эрталаб Исо жуда барвақт турди ва шаҳардан ташқарига, хилват жойга бориб, ибодат қилди.
  • Симун ва унинг жўралари Исонинг орқасидан боришди.
  • Исони топиб:- Ҳамма Сени излаяпти-ку! – дейишди.
  • Исо уларга:- Яқин атрофдаги қишлоқ ва шаҳарларга борайлик, Мен у ерларда ҳам воизлик қилайин, чунки Мен ана шу мақсад учун келганман, – деди.
  • Шундай қилиб, Исо бутун Жалила юртини кезиб чиқиб, маҳаллий ибодатхоналарда воизлик қилар ва жинларни қувиб чиқарар эди.
  • Бир мохов Исога яқинлашиб, Унинг олдида тиз чўкканча ялинди:- Агар истасанг, мени моховликдан пок қила оласан.
  • Исонинг унга раҳми келиб, қўлини узатди ва унга тегизиб:- Истайман, пок бўл! – деб қўйди.
  • Буни айтар-айтмас, у одамнинг моховлиги ариб, пок-покиза бўлиб кетди.
  • Исо эса унга жиддий танбеҳ бериб:
  • - Менга қара! Ҳеч кимга ҳеч нарса айтма, лекин бориб руҳонийга кўрин ва соғайганингни тасдиқлат, бундан далолат бўлиши учун Мусо пайғамбар буюрган қурбонликларни келтириб бер, – деди-да, уни дарҳол жўнатиб юборди.
  • У киши чиқибоқ, рўй берган ҳодиса ҳақида ҳамма ёққа эълон қила бошлади. Натижада Исо энди бирор шаҳарга очиқ киролмайдиган бўлиб қолди. У шаҳардан ташқарида, хилват жойлардагина бўларди. Шунга қарамай, халойиқ ҳар томондан Унинг олдига келар эди.