Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

 
Евангелие по Матфею

 
  • [Зач. 1.] Кни́га род­ст­ва́ Иису́са Христа́, Сы́на Дави́дова, Сы́на Авраа́мля.
  • Авраа́мъ роди́ Исаа́ка. Исаа́къ же роди́ Иа́кова. Иа́ковъ же роди́ Иу́ду и бра́тiю его́.
  • Иу́да же роди́ Фаре́са и За́ру от­ Ѳама́ры. Фаре́съ же роди́ Есро́ма. Есро́мъ же роди́ Ара́ма.
  • Ара́мъ же роди́ Аминада́ва. Аминада́въ же роди́ Наассо́на. Наассо́нъ же роди́ Салмо́на.
  • Салмо́нъ же роди́ воо́за от­ Раха́вы. Воо́зъ же роди́ ови́да от­ ру́ѳы. Ови́дъ же роди́ Иессе́а.
  • Иессе́й же роди́ Дави́да царя́. Дави́дъ же ца́рь роди́ соломо́на от­ урі́ины.
  • Соломо́нъ же роди́ ровоа́ма. Ровоа́мъ же роди́ Аві́ю. Аві́а же роди́ а́су.
  • А́са же роди́ Иосафа́та. Иосафа́тъ же роди́ Иора́ма. Иора́мъ же роди́ Озі́ю.
  • Озі́а же роди́ Иоаѳа́ма. Иоаѳа́мъ же роди́ Аха́за. Аха́зъ же роди́ езекі́ю.
  • Езекі́а же роди́ Манассі́ю. Манассі́а же роди́ Амо́на. Амо́нъ же роди́ Иосі́ю.
  • Иосі́а же роди́ Иехо́нiю и бра́тiю его́, въ преселе́нiе Вавило́нско­е {Ст. 11 въ нѣ́кiихъ гре́ч.: Иосі́а же роди́ Иоаки́ма и бра́тiю его́. Иоаки́мъ же роди́ Иехо́нiю въ преселе́нiе Вавило́нское.}.
  • По преселе́нiи же Вавило́нстѣмъ, Иехо́нiа роди́ Салаѳі́иля. Салаѳі́иль же роди́ зорова́веля.
  • Зорова́вель же роди́ Авiу́да. Авiу́дъ же роди́ Елiаки́ма. Елiаки́мъ же роди́ азо́ра.
  • Азо́ръ же роди́ садо́ка. Садо́къ же роди́ Ахи́ма. Ахи́мъ же роди́ Елiу́да.
  • Елiу́дъ же роди́ Елеаза́ра. Елеаза́ръ же роди́ Матѳа́на. Матѳа́нъ же роди́ Иа́кова.
  • Иа́ковъ же роди́ Ио́сифа, му́жа Марі́ина, изъ нея́же роди́ся Иису́съ, глаго́лемый Христо́съ.
  • Всѣ́хъ же родо́въ от­ Авраа́ма до Дави́да ро́дове четыре­на́­де­ся­те: и от­ Дави́да до преселе́нiя Вавило́нскаго ро́дове четыре­на́­де­ся­те: и от­ преселе́нiя Вавило́нскаго до Христа́ ро́дове четыре­на́­де­ся­те.
  • [Зач. 2.] Иису́съ Христо́во Рожде­с­т­во́ си́це бѣ́: обруче́н­нѣй бо бы́в­ши Ма́тери его́ Марі́и Ио́сифови, пре́жде да́же не сни́тися и́ма, обрѣ́теся иму́щи во чре́вѣ от­ Ду́ха свя́та.
  • Ио́сифъ же му́жъ ея́, пра́веденъ сы́й и не хотя́ ея́ обличи́ти, восхотѣ́ та́й пусти́ти ю́.
  • Сiя́ же ему́ помы́слив­шу, се́, а́нгелъ Госпо́день во снѣ́ яви́ся ему́, глаго́ля: Ио́сифе, сы́не Дави́довъ, не убо́йся прiя́ти Марiа́мъ жены́ тво­ея́: ро́ждшеебося въ не́й, от­ Ду́ха е́сть свя́та:
  • роди́тъ же Сы́на, и нарече́ши и́мя ему́ Иису́съ: то́й бо спасе́тъ лю́ди своя́ от­ грѣ́хъ и́хъ.
  • Сiе́ же все́ бы́сть, да сбу́дет­ся рече́н­ное от­ Го́спода проро́комъ, глаго́лющимъ:
  • се́, Дѣ́ва во чре́вѣ прiи́метъ и роди́тъ Сы́на, и нареку́тъ и́мя ему́ Емману́илъ, е́же е́сть сказа́емо: съ на́ми Бо́гъ.
  • Воста́въ же Ио́сифъ от­ сна́, сотвори́ я́коже повелѣ́ ему́ а́нгелъ Госпо́день, и прiя́тъ жену́ свою́,
  • и не зна́яше ея́, до́ндеже роди́ Сы́на сво­его́ пе́рвенца, и нарече́ и́мя ему́ Иису́съ.
  • [Зач. 1.] Родословие Иисуса Христа, Сына Давидова, Сына Авраамова.
  • Авраам родил Исаака; Исаак родил Иакова; Иаков родил Иуду и братьев его;
  • Иуда родил Фареса и Зару от Фамари; Фарес родил Есрома; Есром родил Арама;
  • Арам родил Аминадава; Аминадав родил Наассона; Наассон родил Салмона;
  • Салмон родил Вооза от Рахавы; Вооз родил Овида от Руфи; Овид родил Иессея;
  • Иессей родил Давида царя; Давид царь родил Соломона от бывшей за Уриею;
  • Соломон родил Ровоама; Ровоам родил Авию; Авия родил Асу;
  • Аса родил Иосафата; Иосафат родил Иорама; Иорам родил Озию;
  • Озия родил Иоафама; Иоафам родил Ахаза; Ахаз родил Езекию;
  • Езекия родил Манассию; Манассия родил Амона; Амон родил Иосию;
  • Иосия родил Иоакима; Иоаким родил Иехонию и братьев его, перед переселением в Вавилон.
  • По переселении же в Вавилон, Иехония родил Салафииля; Салафииль родил Зоровавеля;
  • Зоровавель родил Авиуда; Авиуд родил Елиакима; Елиаким родил Азора;
  • Азор родил Садока; Садок родил Ахима; Ахим родил Елиуда;
  • Елиуд родил Елеазара; Елеазар родил Матфана; Матфан родил Иакова;
  • Иаков родил Иосифа, мужа Марии, от Которой родился Иисус, называемый Христос.
  • Итак всех родов от Авраама до Давида четырнадцать родов; и от Давида до переселения в Вавилон четырнадцать родов; и от переселения в Вавилон до Христа четырнадцать родов.
  • [Зач. 2.] Рождество Иисуса Христа было так: по обручении Матери Его Марии с Иосифом, прежде нежели сочетались они, оказалось, что Она имеет во чреве от Духа Святаго.
  • Иосиф же муж Ее, будучи праведен и не желая огласить Ее, хотел тайно отпустить Ее.
  • Но когда он помыслил это, – се, Ангел Господень явился ему во сне и сказал: Иосиф, сын Давидов! не бойся принять Марию, жену твою, ибо родившееся в Ней есть от Духа Святаго;
  • родит же Сына, и наречешь Ему имя Иисус, ибо Он спасет людей Своих от грехов их.
  • А все сие произошло, да сбудется реченное Господом через пророка, который говорит:
  • се, Дева во чреве приимет и родит Сына, и нарекут имя Ему Еммануил, что значит: с нами Бог.
  • Встав от сна, Иосиф поступил, как повелел ему Ангел Господень, и принял жену свою,
  • и не знал Ее, как наконец Она родила Сына Своего первенца, и он нарек Ему имя: Иисус.
  • წიგნი შობისა იესუ ქრისტესი, ძისა დავითისი, ძისა აბრაჰამისი.
  • აბრაჰამ შვა ისაკ; ისაკ შვა იაკობ; იაკობ შვა იუდა და ძმანი მისნი;
  • ხოლო იუდა შვა ფარეზ და ზარა თამარისგან; და ფარეზ შვა ესრომ; ესრომ შვა არამ;
  • არამ შვა ამინადაბ; ამინადაბ შვა ნაასონ; ნაასონ შვა სალმონ;
  • სალმონ შვა ბოოს რექაბისგან; ბოოს შვა იობედ რუთისგან; იობედ შვა იესე;
  • იესე შვა დავით მეფე; დავით მეფემან შვა სოლომონ ურიაჲს ცოლისაგან;
  • სოლომონ შვა რობოამ; რობოამ შვა აბია; აბია შვა ასა;
  • ასა შვა იოსაფატ; იოსაფატ შვა იორამ; იორამ შვა ოზია; ოზია შვა იოათამ;
  • იოათამ შვა აქაზ; აქაზ შვა ეზეკია;
  • ეზეკია შვა მანასე; მანასე შვა ამონ; ამონ შვა იოსია;
  • იოსია შვა იექონია და ძმანი მისნი ტყუეობასა მას ბაბილოვნელთასა.
  • შემდგომად ტყუეობისა მის ბაბილოვნისა იექონია შვა სალათიელ; სალათიელ შვა ზორობაბელ; ზორობაბელ შვა აბიუდ;
  • აბიუდ შვა ელიაკიმ; ალიაკიმ შვა აზორ;
  • აზორ შვა სადუკ; სადუკ შვა აქიმ; აქიმ შვა ალიუდ;
  • ელიუდ შვა ელეაზარ; ელეაზარ შვა მატთან; მატთან შვა იაკობ;
  • იაკობ შვა იოსებ, ქმარი მარიამისი, რომლისაგან იშვა იესუ, რომელსა ჰრქჳან ქრისტე.
  • ყოველი ნათესავი აბრაჰამისითგან ვიდრე დავითისამდე ნათესავი ათოთხმეტ; და დავითისითგან ვიდრე ტყუენვადმდე ბაბილოვნისა ნათესავი ათოთხმეტ; და ტყუენვითგან ბაბილოვნისაჲთ ვიდრე ქრისტესამდე ნათესავი ათოთხმეტ.
  • ხოლო იესუ ქრისტეს შობაჲ ესრეთ იყო, რამეთუ: თხოვილ იყო დედაჲ მისი მარიამ იოსებისა და ვიდრე შერთვადმდე მათა იპოვა იგი მიდგომილ სულისაგან წმიდისა.
  • ხოლო იოსებ, ქმარი ამისი, მართალი იყო და არა უნდა განმხილებაჲ მისი, იზრახა ფარულად განტევებაჲ მისი.
  • და ვითარ იგი ამას განიზრახვიდა ოდენ, აჰა ანგელოზი უფლისაჲ ჩუენებით გამოუჩნდა მას და ჰრქუა: იოსებ, ძეო დავითისო, ნუ გეშინინ მიყვანებად მარიამისა, ცოლისა შენისა, რამეთუ რომელი-იგი მისგან იშვეს, სულისაგან წმიდისა არს.
  • შვეს ძე, და უწოდიან სახელი მისი იესუ, რამეთუ მან იჴსნეს ერი თჳსი ცოდვათა მათთაგან.
  • ესე ყოველი იქმნა, რაჲთა აღესრულოს სიტყუაჲ იგი უფლისაჲ პირითა წინასწარმეტყუელისაჲთა თქუმული:
  • აჰა ქალწული მოუდგეს და შვეს ძე, და უწოდიან სახელი მისი ემმანუელ, რომელ არს თარგმანებით: ჩუენ თანა ღმერთი.
  • განიღჳძა იოსებ ძილისა მისგან და ყო ეგრე, ვითარცა უბრძანა მას ანგელოზმან უფლისამან, და წარიყვანა ცოლი თჳსი.
  • და არა იცოდა იგი, ვიდრემდე შვა ძე იგი მისი პირმშოჲ და უწოდა სახელი მისი იესუ.
  • Насабномаи Исои Масеҳ, Писари Довуд, Писари Иброҳим.
  • Иброҳим Исҳоқро ба дунё овард; Исҳоқ Яъқубро ба дунё овард; ва Яъқуб Яҳудо ва бародарони ӯро ба дунё овард;
  • Ва Яҳудо Форас ва Зораҳро аз Томор ба дунё овард; ва Форас Ҳесрӯнро ба дунё овард ; ва Ҳесрӯн Ромро ба дунё овард;
  • Ва Ром Аминободро ба дунё овард; ва Аминобод Наҳшӯнро ба дунё овард; ва Наҳшӯн Салмӯнро ба дунё овард;
  • Ва Салмӯн Бӯазро аз Роҳоб ба дунё овард; ва Бӯаз Убидро аз Рут ба дунё овард; Убид Йисойро ба дунё овард;
  • Ва Йисой подшоҳ Довудро ба дунё овард; ва подшоҳ Довуд Сулаймонро аз зани Уриё ба дунё овард;
  • Ва Сулаймон Раҳабъомро ба дунё овард; ва Раҳабъом Абиёро ба дунё овард; ва Абиё Осоро ба дунё овард;
  • Ва Осо Еҳӯшофотро ба дунё овард; ва Еҳӯшофот Еҳӯромро ба дунё овард;ва Еҳӯром Узиёро ба дунё овард;
  • Ва Узиё Ютомро ба дунё овард; ва Ютом Оҳозро ба дунё овард; ва Оҳоз Ҳизқиёро ба дунё овард;
  • Ва Ҳизқиё Менашшеро ба дунё овард; ва Менашше Омӯнро ба дунё овард;ва Омӯн Йӯшиёро ба дунё овард;
  • Ва Йӯшиё Еконё ва бародарони ӯро дар замони ҷалои Бобил ба дунё овард;
  • Ва баъд аз ҷалои Бобил Еконё Шаалтиилро ба дунё овард; ва Шаалтиил Зарубобилро ба дунё овард;
  • Ва Зарубобил Абиҳудро ба дунё овард; ва Абиҳуд Элёқимро ба дунё овард; ва Элёқим Озурро ба дунё овард;
  • Ва Озур Содӯқро ба дунё овард; ва Содӯқ Ёкинро ба дунё овард; ва Ёкин Элиҳудро ба дунё овард;
  • Ва Элиҳуд Элъозорро ба дунё овард; ва Элъозор Маттонро ба дунё овард; ва Маттон Яъқубро ба дунё оваард;
  • Ва Яъқуб Юсуфро, шавҳари Марямро ба дунё овард, ва аз Марям Исо таваллуд ёфт, ки Масеҳ номида мешавад.
  • Пас, ҳамаи наслҳо аз Иброҳим то Довуд чордаҳ насл аст; ва аз Довуд то ҷалои Бобил чордаҳ насл аст; ва аз ҷалои Бобил то Масеҳ чордаҳ насл аст.
  • Ва мавлуди Исои Масеҳ чунин буд: вақте ки модари Ӯ Марям ба ақди Юсуф даромад, пез аз он ки ҳамбистар шаванд, маълум гардид, ки вай аз Рӯҳи Пок ҳомиладор аст.
  • Ва шавҳари вай Юсуф, ки марди одил буд ва намехост вайро нангин кунад, ба дили худ гуфт, ки вайро пинҳонӣ ҷавоб дода фиристонам.
  • Аммо вақте ки ӯ дар чунин андеша буд, фариштаи Худованд дар хоби ӯ зоҳир шуда гуфт: ́Эй Юсуф, писари Довуд! Аз гирифтани зани худ Марям натарс; зеро ки он чи дар вай ба вуҷуд омадааст, аз Рӯҳи Пок аст;
  • Ва писаре хоҳад зоид, ва ту Ӯро Исо хоҳӣ номид; зеро ки Ӯ қавми Худро аз гуноҳҳошон наҷот хоҳад дод́.
  • Ва ҳамаи ин воқеъ шуд, то ба амал ояд сухане ки Худованд ба забони пайғамбар гуфтааст:
  • ́Инак, бокирае ҳомила хоҳад шуд ва Писаре хоҳад зоид, ва Ӯро Имонуил хоҳанд номид, ки маънояш ин аст: Худо бо мо́.
  • Ва Юсуф аз хоб бедор шуда, ончунон рафтор кард, ки фариштаи Худованд ба ӯ фармуда буд, ва зани худро қабул кард.
  • Ва бо вай ҳамбистар нашуд то даме ки вай Писари нахустини худро зоид, ва Ӯро Исо ном ниҳод.