Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Евангелие по Матфею

 
  • И егда́ при­­бли́жишася во Иерусали́мъ и прiидо́ша въ Виѳсфагі́ю къ горѣ́ Елео́нстѣй, тогда́ Иису́съ посла́ два́ ученика́,
  • глаго́ля и́ма: иди́та въ ве́сь, я́же пря́мо ва́ма: и а́бiе обря́щета осля́ при­­вя́зано, и жребя́ съ ни́мъ: от­рѣши́в­ша при­­веди́та ми́:
  • и а́ще ва́ма кто́ рече́тъ что́, рече́та, я́ко Госпо́дь ею́ тре́буетъ: а́бiе же по́слетъ я́.
  • Сiе́ же все́ бы́сть, да сбу́дет­ся рече́н­ное проро́комъ, глаго́лющимъ:
  • рцы́те дще́ри Сiо́новѣ: се́, Ца́рь тво́й гряде́тъ тебѣ́ кро́токъ, и всѣ́дъ на осля́ и жребя́, сы́на подъяре́мнича.
  • Ше́дша же ученика́ и сотво́рша, я́коже повелѣ́ и́ма Иису́съ,
  • при­­ведо́ста осля́ и жребя́: и воз­ложи́ша верху́ ею́ ри́зы своя́, и всѣ́де верху́ и́хъ.
  • Мно́жайшiи же наро́ди постила́ху ри́зы своя́ по пути́: друзі́и же рѣ́заху вѣ́тви от­ дре́въ и постила́ху по пути́.
  • Наро́ди же предходя́щiи [ему́] и вслѣ́д­ст­ву­ю­щiи зва́ху, глаго́люще: оса́н­на Сы́ну Дави́дову: благослове́нъ гряды́й во и́мя Госпо́дне: оса́н­на въ вы́шнихъ.
  • И в­ше́дшу ему́ во Иерусали́мъ, потрясе́ся ве́сь гра́дъ, глаго́ля: кто́ есть се́й?
  • Наро́ди же глаго́лаху: се́й е́сть Иису́съ проро́къ, и́же от­ назаре́та Галиле́йска.
  • [Зач. 83.] И вни́де Иису́съ въ це́рковь Бо́жiю и изгна́ вся́ продаю́щыя и купу́ющыя въ це́ркви, и трапе́зы торжнико́мъ испрове́рже и сѣда́лища продаю́щихъ го́луби,
  • и глаго́ла и́мъ: пи́сано е́сть: хра́мъ мо́й хра́мъ моли́твы нарече́т­ся: вы́ же сотвори́сте и́ верте́пъ разбо́йникомъ.
  • И при­­ступи́ша къ нему́ хро́мiи и слѣпі́и въ це́ркви: и исцѣли́ и́хъ.
  • Ви́дѣв­ше же архiере́е и кни́жницы чудеса́, я́же сотвори́, и о́троки зову́щя въ це́ркви и глаго́лющя: оса́н­на Сы́ну Дави́дову, негодова́ша
  • и рѣ́ша ему́: слы́шиши ли, что́ сі́и глаго́лютъ? Иису́съ же рече́ и́мъ: е́й: нѣ́сте ли чли́ николи́же, я́ко изъ у́стъ младе́нецъ и ссу́щихъ соверши́лъ еси́ хвалу́?
  • И оста́вль и́хъ, изы́де во́нъ изъ гра́да въ Виѳа́нiю и водвори́ся ту́.
  • [Зач. 84.] У́тру же воз­вра́щься во гра́дъ, взалка́:
  • и узрѣ́въ смоко́вницу еди́ну при­­ пути́, прiи́де къ не́й, и ничто́же обрѣ́те на не́й, то́кмо ли́­ст­вiе еди́но, и глаго́ла е́й: да николи́же от­ тебе́ плода́ бу́детъ во вѣ́ки. И а́бiе и́зсше смоко́вница.
  • И ви́дѣв­ше ученицы́ диви́шася, глаго́люще: ка́ко а́бiе и́зсше смоко́вница?
  • Отвѣща́въ же Иису́съ рече́ и́мъ: ами́нь глаго́лю ва́мъ: а́ще и́мате вѣ́ру и не усумните́ся, не то́кмо смоко́вничное сотворите́, но а́ще и горѣ́ се́й рече́те: дви́гнися и ве́рзися въ мо́ре, бу́детъ:
  • и вся́, ели́ка а́ще воспро́сите въ моли́твѣ вѣ́ру­ю­ще, прiи́мете.
  • [Зач. 85.] И при­­ше́дшу ему́ въ це́рковь, при­­ступи́ша къ нему́ уча́щу архiере́е и ста́рцы людсті́и, глаго́люще: ко́­ею вла́стiю сiя́ твори́ши? и кто́ ти даде́ вла́сть сiю́?
  • Отвѣща́въ же Иису́съ рече́ и́мъ: вопрошу́ вы и а́зъ сло́во еди́но: е́же а́ще рече́те мнѣ́, и а́зъ ва́мъ реку́, ко́­ею вла́стiю сiя́ творю́:
  • креще́нiе Иоа́н­ново от­ку́ду бѣ́? съ небесе́ ли, или́ от­ человѣ́къ? Они́ же помышля́ху въ себѣ́, глаго́люще: а́ще рече́мъ, съ небесе́: рече́тъ на́мъ: почто́ у́бо не вѣ́ровасте ему́?
  • а́ще ли рече́мъ, от­ человѣ́къ: бо­и́мся наро́да: вси́ бо и́мутъ Иоа́н­на я́ко проро́ка.
  • И от­вѣща́в­ше Иису́сови рѣ́ша: не вѣ́мы. Рече́ и́мъ и то́й: ни а́зъ ва́мъ глаго́лю, ко́­ею вла́стiю сiя́ творю́.
  • [Зач. 86.] Что́ же ся́ ва́мъ мни́тъ? Человѣ́къ нѣ́кiй имя́ше два́ сы́на, и при­­ше́дъ къ пе́рвому, рече́: ча́до, иди́ дне́сь, дѣ́лай въ виногра́дѣ мо­е́мъ.
  • О́нъ же от­вѣща́въ рече́: не хощу́: послѣди́ же раска́явся, и́де.
  • И при­­сту́пль къ друго́му, рече́ та́коже. О́нъ же от­вѣща́въ рече́: а́зъ, го́споди [иду́]: и не и́де.
  • Кі́й от­ обою́ сотвори́ во́лю о́тчу? Глаго́лаша ему́: пе́рвый. Глаго́ла и́мъ Иису́съ: ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко мытари́ и любо­дѣ́йцы варя́ютъ вы́ въ ца́р­ст­вiи Бо́жiи:
  • прiи́де бо къ ва́мъ Иоа́н­нъ [крести́тель] путе́мъ пра́веднымъ, и не вѣ́ровасте ему́, мытари́ же и любо­дѣ́йцы вѣ́роваша ему́: вы́ же ви́дѣв­ше, не раска́ястеся послѣди́ вѣ́ровати ему́.
  • [Зач. 87.] И́ну при́тчу слы́шите. Человѣ́къ нѣ́кiй бѣ́ домови́тъ, и́же насади́ виногра́дъ, и опло́томъ огради́ его́, и ископа́ въ не́мъ точи́ло, и созда́ сто́лпъ, и вдаде́ и́ дѣ́лателемъ, и отъи́де.
  • Егда́ же при­­бли́жися вре́мя плодо́въ, посла́ рабы́ своя́ къ дѣ́лателемъ прiя́ти плоды́ его́:
  • и е́мше дѣ́лателе рабо́въ его́, о́ваго у́бо би́ша, о́ваго же уби́ша, о́ваго же ка́менiемъ поби́ша.
  • Па́ки посла́ и́ны рабы́ мно́жайшя пе́рвыхъ: и сотвори́ша и́мъ та́коже.
  • Послѣди́ же посла́ къ ни́мъ сы́на сво­его́, глаго́ля: усрамя́т­ся сы́на мо­его́.
  • Дѣ́лателе же ви́дѣв­ше сы́на, рѣ́ша въ себѣ́: се́й е́сть наслѣ́дникъ: прiиди́те, убiе́мъ его́ и удержи́мъ достоя́нiе его́.
  • И е́мше его́ изведо́ша во́нъ изъ виногра́да и уби́ша.
  • Егда́ у́бо прiи́детъ господи́нъ виногра́да, что́ сотвори́тъ дѣ́лателемъ тѣ́мъ?
  • Глаго́лаша ему́: злы́хъ злѣ́ погуби́тъ и́хъ, и виногра́дъ преда́стъ и́нымъ дѣ́лателемъ, и́же воз­дадя́тъ ему́ плоды́ во времена́ своя́.
  • Глаго́ла и́мъ Иису́съ: нѣ́сте ли чли́ николи́же въ писа́нiихъ: ка́мень, его́же не въ ряду́ сотвори́ша {небрего́ша} зи́ждущiи, се́й бы́сть во главу́ у́гла? от­ Го́спода бы́сть сiе́, и е́сть ди́вно во о́чiю ва́шею {на́шею}.
  • [Зач. 88.] Сего́ ра́ди глаго́лю ва́мъ, я́ко отъ­и́мет­ся от­ ва́съ ца́р­ст­вiе Бо́жiе и да́ст­ся язы́ку творя́щему плоды́ его́:
  • и пады́й на ка́мени се́мъ сокруши́т­ся: а на не́мже паде́тъ, сотры́етъ и́.
  • И слы́шав­ше архiере́е и фарисе́е при́тчи его́, разумѣ́ша, я́ко о ни́хъ глаго́летъ:
  • и и́щуще его́ я́ти, убоя́шася наро́да, поне́же я́ко проро́ка его́ имѣ́яху.
  • И когда приблизились к Иерусалиму и пришли в Виффагию к горе Елеонской, тогда Иисус послал двух учеников,
  • сказав им: пойдите в селение, которое прямо перед вами; и тотчас найдете ослицу привязанную и молодого осла с нею; отвязав, приведите ко Мне;
  • и если кто скажет вам что-нибудь, отвечайте, что они надобны Господу; и тотчас пошлет их.
  • Всё же сие было, да сбудется реченное через пророка, который говорит:
  • Скажите дщери Сионовой: се, Царь твой грядет к тебе кроткий, сидя на ослице и молодом осле, сыне подъяремной.
  • Ученики пошли и поступили так, как повелел им Иисус:
  • привели ослицу и молодого осла и положили на них одежды свои, и Он сел поверх их.
  • Множество же народа постилали свои одежды по дороге, а другие резали ветви с дерев и постилали по дороге;
  • народ же, предшествовавший и сопровождавший, восклицал: осанна* Сыну Давидову! благословен Грядущий во имя Господне! осанна в вышних! //Спасение.
  • И когда вошел Он в Иерусалим, весь город пришел в движение и говорил: кто Сей?
  • Народ же говорил: Сей есть Иисус, Пророк из Назарета Галилейского.
  • [Зач. 83.] И вошел Иисус в храм Божий и выгнал всех продающих и покупающих в храме, и опрокинул столы меновщиков и скамьи продающих голубей,
  • и говорил им: написано, – дом Мой домом молитвы наречется; а вы сделали его вертепом разбойников.
  • И приступили к Нему в храме слепые и хромые, и Он исцелил их.
  • Видев же первосвященники и книжники чудеса, которые Он сотворил, и детей, восклицающих в храме и говорящих: осанна Сыну Давидову! – вознегодовали
  • и сказали Ему: слышишь ли, что они говорят? Иисус же говорит им: да! разве вы никогда не читали: из уст младенцев и грудных детей Ты устроил хвалу?
  • И, оставив их, вышел вон из города в Вифанию и провел там ночь.
  • [Зач. 84.] Поутру же, возвращаясь в город, взалкал;
  • и увидев при дороге одну смоковницу, подошел к ней и, ничего не найдя на ней, кроме одних листьев, говорит ей: да не будет же впредь от тебя плода вовек. И смоковница тотчас засохла.
  • Увидев это, ученики удивились и говорили: как это тотчас засохла смоковница?
  • Иисус же сказал им в ответ: истинно говорю вам, если будете иметь веру и не усомнитесь, не только сделаете то́, что́ сделано со смоковницею, но если и горе сей скажете: поднимись и ввергнись в море, – будет;
  • и всё, чего ни попросите в молитве с верою, полу́чите.
  • [Зач. 85.] И когда пришел Он в храм и учил, приступили к Нему первосвященники и старейшины народа и сказали: какою властью Ты это делаешь? и кто Тебе дал такую власть?
  • Иисус сказал им в ответ: спрошу и Я вас об одном; если о том скажете Мне, то и Я вам скажу, какою властью это делаю;
  • крещение Иоанново откуда было: с небес, или от человеков? Они же рассуждали между собою: если скажем: с небес, то Он скажет нам: почему же вы не поверили ему?
  • а если сказать: от человеков, – боимся народа, ибо все почитают Иоанна за пророка.
  • И сказали в ответ Иисусу: не знаем. Сказал им и Он: и Я вам не скажу, какою властью это делаю.
  • [Зач. 86.] А ка́к вам кажется? У одного человека было два сына; и он, подойдя к первому, сказал: сын! пойди сегодня работай в винограднике моем.
  • Но он сказал в ответ: не хочу; а после, раскаявшись, пошел.
  • И подойдя к другому, он сказал то́ же. Этот сказал в ответ: иду, государь, и не пошел.
  • Который из двух исполнил волю отца? Говорят Ему: первый. Иисус говорит им: истинно говорю вам, что мытари и блудницы вперед вас идут в Царство Божие,
  • ибо пришел к вам Иоанн путем праведности, и вы не поверили ему, а мытари и блудницы поверили ему; вы же, и видев это, не раскаялись после, чтобы поверить ему.
  • [Зач. 87.] Выслушайте другую притчу: был некоторый хозяин дома, который насадил виноградник, обнес его оградою, выкопал в нем точило, построил башню и, отдав его виноградарям, отлучился.
  • Когда же приблизилось время плодов, он послал своих слуг к виноградарям взять свои плоды;
  • виноградари, схватив слуг его, иного прибили, иного убили, а иного побили камнями.
  • Опять послал он других слуг, больше прежнего; и с ними поступили так же.
  • Наконец, послал он к ним своего сына, говоря: постыдятся сына моего.
  • Но виноградари, увидев сына, сказали друг другу: это наследник; пойдем, убьем его и завладеем наследством его.
  • И, схватив его, вывели вон из виноградника и убили.
  • Итак, когда придет хозяин виноградника, что сделает он с этими виноградарями?
  • Говорят Ему: злодеев сих предаст злой смерти, а виноградник отдаст другим виноградарям, которые будут отдавать ему плоды во времена свои.
  • Иисус говорит им: неужели вы никогда не читали в Писании: камень, который отвергли строители, тот самый сделался главою угла? Это от Господа, и есть дивно в очах наших?
  • [Зач. 88.] Потому сказываю вам, что отнимется от вас Царство Божие и дано будет народу, приносящему плоды его;
  • и тот, кто упадет на этот камень, разобьется, а на кого он упадет, того раздавит.
  • И слышав притчи Его, первосвященники и фарисеи поняли, что Он о них говорит,
  • и старались схватить Его, но побоялись народа, потому что Его почитали за Пророка.
  • და ვითარცა მიეახლნეს იერუსალჱმდ და მოვიდეს ბეთბაგედ და ბეთანიად, მთასა მას ზეთისხილთასა, მაშინ წარავლინნა იესუ ორნი მოწაფეთა მისთაგანნი
  • და ჰრქუა მათ: წარვედით დაბასა მაგას, რომელ არს წინაშე თქუენსა, და მეყსეულად ჰპოოთ ვირი დაბმული და კიცჳ მის თანა; აჰჴსენით და მომგუარეთ მე იგი.
  • და უკუეთუ ვინმე გრქუას რაჲმე თქუენ, არქუთ, ვითარმედ: უფალსა უჴმან ეგე, და მეყსეულად მოავლინნეს იგინი.
  • ესე ყოველი იქმნა, რაჲთა აღესრულოს სიტყუაჲ იგი წინაწარმეტყუელისაჲ, რომელ თქუა:
  • არქუთ ასულსა სიონისასა: აჰა ესერა მეუფე შენი მოვალს შენდა მშჳდი და ზე ზის იგი ვირსა და კიცუსა, ნაშობსა კარაულისასა.
  • ხოლო მოწაფენი იგი წარვიდეს და ყვეს ეგრეთ, ვითარცა უბრძანა მათ იესუ.
  • და მოჰგუარეს ვირი იგი და კიცჳ მის თანა და დაასხეს მას ზედა სამოსელი, და დაჯდა მას ზედა.
  • ხოლო უმრავლესი იგი ერი დაუფენდა სამოსელსა მათსა გზასა ზედა, და სხუანი მოჰკაფდეს რტოებსა ხეთაგან და დაუფენდეს გზასა ზედა.
  • და ერი იგი, რომელი წინა-უვიდოდა და რომელი უკანა შეუდგა, ღაღადებდეს და იტყოდეს: ოსანა ძესა დავითისსა! კურთხეულ არს მომავალი სახელითა უფლისაჲთა! გუაცხოვნენ ჩუენ, რომელი ხარ მაღალთა შინა!
  • და ვითარცა შევიდა იგი იერუსალჱმდ, შეიძრა ქალაქი იგი ყოველი და იტყოდეს: ვინ არს ესე?
  • ხოლო ერი იგი ეტყოდა: ესე არს წინაწარმეტყუელი იესუ ნაზარეთით გალილეაჲსაჲთ.
  • და შევიდა იესუ ტაძარსა მას ღმრთისასა და გამოასხა ყოველი იგი განმსყიდელი და ყოველი, რომელი იყიდდა ტაძარსა მას შინა, და ტაბლები იგი მეკერმეთაჲ მათ დაამჴუა და დასასხდომლები იგი ტრედის-მოფარდულთაჲ მათ დაუქცია.
  • და ჰრქუა მათ: წერილ არს: სახლსა ჩემსა სახლ სალოცველ ეწოდოს, ხოლო თქუენ გიყოფიეს იგი ქუაბ ავაზაკთა.
  • და მოუჴდეს მას ბრმანი და მკელობელნი ტაძარსა მას შინა, და განკურნნა იგინი.
  • და ვითარცა იხილეს მღდელთ-მოძღუართა მათ და მწიგნობართა, რომელ-იგი ქმნნა სასწაულნი, და ყრმები იგი, რომელ ღაღადებდეს ტაძარსა მას შინა და იტყოდეს: ოსანა ძესა დავითისსა,
  • განრისხნეს და ჰრქუეს მას: გესმისა, რასა-ესე იტყჳან? ხოლო იესუ ჰრქუა მათ: ჰე; არასადა აღმოგიკითხავსა, ვითარმედ: პირითა ყრმათა ჩჩჳლთა მწოვართაჲთა დაამტკიცე ქებაჲ?
  • დაუტევნა იგინი და განვიდა გარე ქალაქით ბეთანიად და იქცეოდა მუნ.
  • და განთიად, მო-რაჲ-ვიდოდა ქალაქად, შეემშია.
  • და იხილა ლეღჳ ერთი გზასა ზედა და მოვიდა მისა და არარაჲ პოვა მას შინა, გარნა ფურცელი ხოლო. და ჰრქუა მას: ნუღარა იყოფინ ნაყოფი შენგან საუკუნოდ! და განჴმა ლეღჳ იგი მეყსეულად.
  • ვითარცა იხილეს მოწაფეთა მათ, დაუკჳრდა და იტყოდეს: ვითარ მეყსეულად განჴმა ლეღჳ იგი!
  • მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ გაქუნდეს სარწმუნოებაჲ და არა შეორგულდეთ, არა ხოლო ლეღჳსაჲ ამის ჰყოთ, არამედ ჰრქუათ-თუ მთასა ამას: აღიფხუერ ამიერ და შთავარდი ზღუასა! – იყოს ეგრე.
  • და ყოველსა რაოდენსა ითხოვდეთ ლოცვასა შინა სარწმუნოებით, გეყოდ თქუენ.
  • და მო-რაჲ-ვიდა იგი ტაძრად, მოუჴდეს მას მღდელთ-მოძღუარნი იგი და მოხუცებულნი ერისანი, ვითარ-იგი ასწავებდა ერსა, და ჰრქუეს მას: რომლითა ჴელმწიფებითა ამას იქმ, და ვინ მოგცა შენ ჴელმწიფებაჲ ესე?
  • მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: გკითხო მეცა თქუენ სიტყუაჲ ერთი, რომელი უკუეთუ მითხრათ მე, მეცა გითხრა თქუენ, რომლითა ჴელმწიფებითა ვიქმ ამას.
  • ნათლის-ცემაჲ იოვანესი ვინაჲ იყო: ზეცით ანუ კაცთაგან? ხოლო იგინი განიზრახვიდეს თჳსაგან და იტყოდეს: უკუეთუ ვთქუათ: ზეცით იყო, გურქუას ჩუენ: რაჲსათჳს უკუე არა გრწმენა მისი?
  • და უკუეთუ ვთქუათ: კაცთაგან, გუეშინის ერისა ამის, რამეთუ ყოველთავე ვითარცა წინაწარმეტყუელი უპყრიეს იოვანე.
  • და მიუგეს იესუს და ჰრქუეს: არა უწყით. ჰრქუა მათ მანცა: არცა მე გითხრა თქუენ, რომლითა ჴელმწიფებითა ვიქმ ამას.
  • აწ ვითარ ჰგონებთ თქუენ? კაცსა ვისმე ესხნეს ორ ძე; მოვიდა პირველისა მის და ჰრქუა: შვილო, წარვედ დღეს და იქმოდე ვენაჴსა ჩემსა.
  • ხოლო მან მიუგო და ჰრქუა: არა მნებავს. ხოლო უკუანაჲსკნელ შეინანა და წარვიდა.
  • და მოუჴდა მეორესა მას და ჰრქუა ეგრეთვე. ხოლო მან მიუგო და ჰრქუა: წარვიდე, უფალო; და არა წარვიდა.
  • ვინ ორთა ამათგანმან ყო ნებაჲ მამისა თჳსისაჲ? ჰრქუეს მას: პირველმან მან. ჰრქუა მათ იესუ: ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მეზუერენი და მეძავნი წინა-გიძღოდიან თქუენ სასუფეველსა ღმრთისასა.
  • რამეთუ მოვიდა თქუენდა იოვანე გზითა სიმართლისაჲთა, და არა გრწმენა მისი, ხოლო მეზუერეთა და მეძავთა ჰრწმენა მისი; ხოლო თქუენ იხილეთ და არა შეინანეთ უკუანაჲსკნელ, რაჲთამცა გრწმენა მისი.
  • სხუაჲ იგავი ისმინეთ: კაცი ვინმე იყო სახლისა უფალი, რომელმან დაასხა ვენაჴი და ზღუდე გარე-მოსდვა მას და ქმნა მას შინა საწნეხელი და აღაშენა გოდოლი და მისცა იგი მოქმედთა საქმედ და წარვიდა.
  • და რაჟამს მოიწია ჟამი ნაყოფთაჲ, მოავლინნა მონანი მისნი მოქმედთა მათ მოღებად ნაყოფისა მისისა.
  • და შეიპყრნეს მოქმედთა მათ მონანი იგი მისნი, რომელთამე სცეს, რომელნიმე მოსწყჳდეს და რომელთამე ქვაჲ დაჰკრიბეს.
  • კუალად წარავლინნა სხუანი მონანი, უმრავლესნი პირველთასა, და მათცა ეგრეთვე უყვეს.
  • ხოლო უკუანაჲსკნელ მიუვლინა მათ ძე თჳსი და თქუა: შე-ხოლო თუ-იკდიმონ ძისაგან ჩემისა.
  • ხოლო ქუეყანის მოქმედთა მათ ვითარცა იხილეს ძე იგი მისი, და თქუეს გულსა მათსა: ესე არს მკჳდრი, მოვედით და მოვკლათ იგი და დავიპყრათ სამკჳდრებელი მისი.
  • და შეიპყრეს იგი და განიყვანეს გარეშე სავენახისა მის და მოკლეს.
  • რაჟამს უკუე მოვიდეს უფალი სავენაჴისაჲ მის, რაჲ-მე უყოს ქუეყანის-მოქმედთა მათ?
  • ჰრქუეს მას: ბოროტნი იგი ბოროტად წარწყმიდნეს და ვენაჴი იგი მისცეს სხუათა ქუეყანის-მოქმედთა, რომელთა მოსცენ მას ნაყოფი ჟამსა თჳსსა.
  • ჰრქუა მათ იესუ არასადა აღმოგიკითხავსა წიგნთა შინა: ლოდი, რომელ შეურაცხ-ყვეს მაშენებელთა, ესე იქმნა თავ კიდეთა. უფლისა მიერ იყო ესე და არს საკჳრველ წინაშე თუალთა ჩუენთა.
  • ამისთჳს გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ: მიგეღოს თქუენგან სასუფეველი ღმრთისაჲ და მიეცეს ნათესავსა, რომელნი ჰყოფდენ ნაყოფსა მისსა.
  • და რომელი დაეცეს ლოდსა მას ზედა, შეიმუსროს; და რომელსა ზედა დაეცეს, განანქრიოს იგი.
  • და ესმნეს რაჲ მღდელთ-მოძღუართა მათ და ფარისეველთა იგავნი ესე მისნი, ცნეს, რამეთუ მათთჳს თქუნა.
  • და ეძიებდეს მას შეპყრობად და ეშინოდა მისგან, რამეთუ ვითარცა წინაწარმეტყუელი აქუნდა მათ იგი.