Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Числа

 
  • И рече́ Госпо́дь къ Моисе́ю и Ааро́ну, глаго́ля:
  • се́, расположе́нiе зако́на, ели́ка заповѣ́да Госпо́дь, глаго́ля: глаго́ли сыно́мъ Изра́илевымъ, и да при­­веду́тъ къ тебѣ́ ю́ницу ры́жу непоро́чну, я́же не и́мать на себѣ́ поро́ка, и на ню́же не бѣ́ воз­ложе́но и́го:
  • и да́си ю́ ко Елеаза́ру жерцу́: и да изведу́тъ ю́ внѣ́ полка́ на мѣ́сто чи́сто, и да зако́лютъ ю́ предъ ни́мъ:
  • и да во́зметъ Елеаза́ръ от­ кро́ве ея́ и да покропи́тъ спреди́ ски́нiи свидѣ́нiя от­ кро́ве ея́ седми́жды:
  • и да сожгу́тъ ю́ предъ ни́мъ, и ко́жу ея́ и мяса́ ея́ и кро́вь ея́ съ моты́лы ея́ да сожгу́тъ:
  • и да во́зметъ жре́цъ дре́во ке́дрово, и иссо́пъ, и соска́нiе червле́ное, и да вложа́тъ въ среди́ну сожже́нiя ю́ницы:
  • и да измы́етъ ри́зы своя́ жре́цъ и да омы́етъ тѣ́ло свое́ водо́ю, и пото́мъ да вни́детъ въ по́лкъ, и нечи́стъ бу́детъ жре́цъ до ве́чера:
  • и и́же сожига́етъ ю́, да испере́тъ ри́зы своя́ и да омы́етъ тѣ́ло свое́ водо́ю, и нечи́стъ бу́детъ до ве́чера:
  • и да собере́тъ чи́стый человѣ́къ пе́пелъ ю́ницы и да изнесе́тъ внѣ́ полка́ на мѣ́сто чи́сто, и да бу́детъ со́нму сыно́въ Изра́илевыхъ въ сохране́нiе: вода́ окропле́нiя очище́нiе е́сть:
  • и собира́яй пе́пелъ ю́ницы да испере́тъ ри́зы своя́, и нечи́стъ бу́детъ до ве́чера: и да бу́детъ сыно́мъ Изра́илевымъ и при­­ше́лцемъ при­­лежа́щымъ посредѣ́ ва́съ зако́н­но вѣ́чно.
  • Прикаса́яйся ме́ртвому вся́кiя души́ человѣ́чи нечи́стъ бу́детъ се́дмь дні́й:
  • се́й да очи́стит­ся [се́ю водо́ю] въ де́нь тре́тiй и въ де́нь седмы́й, и чи́стъ бу́детъ: а́ще же не очи́стит­ся е́ю въ де́нь тре́тiй и въ де́нь седмы́й, нечи́стъ бу́детъ.
  • Вся́къ при­­каса́яйся ме́ртвому от­ вся́кiя души́ человѣ́чи, а́ще у́мретъ, и не очи́стит­ся, ски́нiю Госпо́дню оскверни́: потреби́т­ся душа́ та́ от­ Изра́иля, я́ко вода́ окропле́нiя не воскропи́ся на́нь, нечи́стъ е́сть, еще́ нечистота́ его́ на не́мъ е́сть.
  • И се́й зако́нъ: человѣ́къ а́ще у́мретъ въ дому́, вся́къ входя́й въ до́мъ, и ели́ка су́ть въ дому́, нечи́ста бу́дутъ се́дмь дні́й.
  • И вся́къ сосу́дъ непокрове́нъ, и ели́ки обвяза́нiемъ не обвя́заны, нечи́сти су́ть.
  • И вся́къ и́же а́ще при­­ко́снет­ся на по́ли я́звен­ному, или́ ме́ртвому, или́ ко́сти человѣ́чи, или́ гро́бу, се́дмь дні́й нечи́стъ бу́детъ:
  • и да во́змутъ нечи́стому от­ пе́пела сожже́н­наго очище́нiя, и да воз­лiю́тъ на́нь во́ду жи́ву въ сосу́дъ:
  • и да во́зметъ иссо́пъ и омо́читъ въ во́ду му́жъ чи́стъ, и да воскропи́тъ на до́мъ и на сосу́ды и на ду́шы, ели́ки су́ть та́мо, и на косну́в­шася ко́сти человѣ́чей, или́ я́звен­ному, или́ мертвечи́нѣ, или́ гро́бу:
  • и да воскропи́тъ чи́стый на нечи́стаго въ де́нь тре́тiй и въ де́нь седмы́й, и очи́стит­ся седма́го дне́: и да испере́тъ ри́зы своя́ и да омы́етъ тѣ́ло свое́ водо́ю, и нечи́стъ бу́детъ до ве́чера.
  • И человѣ́къ, и́же а́ще оскверни́т­ся, и не очи́ститъ себе́, потреби́т­ся душа́ та́ от­ среды́ со́нма, я́ко свята́я Госпо́дня оскверна́ви, я́ко вода́ окропле́нiя не воскропи́ся на́нь, нечи́стъ е́сть.
  • И да бу́детъ ва́мъ зако́н­но вѣ́чно, и окропля́яй водо́ю окропле́нiя да испере́тъ ри́зы своя́, и при­­каса́яся водѣ́ окропле́нiя нечи́стъ бу́детъ до ве́чера.
  • И вся́кое, ему́же при­­ко́снет­ся нечи́стый, нечи́сто бу́детъ: и душа́ при­­каса́ющаяся нечиста́ бу́детъ до ве́чера.
  • И сказал Господь Моисею и Аарону, говоря:
  • вот устав закона, который заповедал Господь, говоря: скажи сынам Израилевым, пусть приведут тебе рыжую телицу без порока, у которой нет недостатка, [и] на которой не было ярма;
  • и отдайте ее Елеазару священнику, и выведет ее вон из стана [на место чистое], и заколют ее при нем;
  • и пусть возьмет Елеазар священник перстом своим крови ее и кровью покропит к передней стороне скинии собрания семь раз;
  • и сожгут телицу при его глазах: кожу ее и мясо ее и кровь ее с нечистотою ее пусть сожгут;
  • и пусть возьмет священник кедрового дерева и иссопа и нить из червленой шерсти и бросит на сожигаемую телицу;
  • и пусть вымоет священник одежды свои, и омоет тело свое водою, и потом войдет в стан, и нечист будет священник до вечера.
  • И сожигавший ее пусть вымоет одежды свои водою, и омоет тело свое водою, и нечист будет до вечера;
  • и кто-нибудь чистый пусть соберет пепел телицы и положит вне стана на чистом месте, и будет он сохраняться для общества сынов Израилевых, для воды очистительной: это жертва за грех;
  • и собиравший пепел телицы пусть вымоет одежды свои, и нечист будет до вечера. Это для сынов Израилевых и для пришельцев, живущих у них, да будет уставом вечным.
  • Кто прикоснется к мертвому телу какого-либо человека, нечист будет семь дней:
  • он должен очистить себя сею [водою] в третий день и в седьмой день, и будет чист; если же он не очистит себя в третий и седьмой день, то не будет чист;
  • всякий, прикоснувшийся к мертвому телу какого-либо человека умершего и не очистивший себя, осквернит жилище Господа: истребится человек тот из среды Израиля, ибо он не окроплен очистительною водою, он нечист, еще нечистота его на нем.
  • Вот закон: если человек умрет в шатре, то всякий, кто придет в шатер, и все, что в шатре, нечисто будет семь дней;
  • всякий открытый сосуд, который не обвязан и не покрыт, нечист.
  • Всякий, кто прикоснется на поле к убитому мечом, или к умершему, или к кости человеческой, или ко гробу, нечист будет семь дней.
  • Для нечистого пусть возьмут пепла той сожженной жертвы за грех и нальют на него живой воды в сосуд;
  • и пусть кто-нибудь чистый возьмет иссоп, и омочит его в воде, и окропит шатер и все сосуды и людей, которые находятся в нем, и прикоснувшегося к кости [человеческой], или к убитому, или к умершему, или ко гробу;
  • и пусть окропит чистый нечистого в третий и седьмой день, и очистит его в седьмой день; и вымоет он одежды свои, и омоет [тело свое] водою, и к вечеру будет чист.
  • Если же кто будет нечист и не очистит себя, то истребится человек тот из среды народа, ибо он осквернил святилище Господа; очистительною водою он не окроплен, он нечист.
  • И да будет это для них уставом вечным. И кропивший очистительною водою пусть вымоет одежды свои; и прикоснувшийся к очистительной воде нечист будет до вечера.
  • И все, к чему прикоснется нечистый, будет нечисто; и прикоснувшийся человек нечист будет до вечера.
  • Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron dicens:
  • «Ista est religio legis, quam constituit Dominus. Praecipe filiis Israel, ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae, in qua nulla sit macula, nec portaverit iugum.
  • Tradetisque eam Eleazaro sacerdoti, quae educta extra castra mactabitur in conspectu eius;
  • et tinguens digitum in sanguine eius asperget contra fores tabernaculi conventus septem vicibus,
  • combureturque in conspectu eius, tam pelle et carnibus eius quam sanguine et fimo flammae traditis.
  • Lignum quoque cedrinum et hyssopum coccumque sacerdos mittet in flammam, quae vaccam vorat.
  • Et tunc demum, lotis vestibus et corpore suo, ingredietur in castra commaculatusque erit usque ad vesperum.
  • Sed et ille, qui combusserit eam, lavabit vestimenta sua et corpus, et immundus erit usque ad vesperum.
  • Colliget autem vir mundus cineres vaccae et effundet eos extra castra in loco purissimo, ut sint congregationi filiorum Israel in custodiam pro aqua aspersionis.
  • Cumque laverit, qui vaccae portaverat cineres, vestimenta sua, immundus erit usque ad vesperum. Habebunt hoc filii Israel et advenae, qui habitant inter eos, sanctum iure perpetuo.
  • Qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit immundus,
  • aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur. Si die tertio aspersus non fuerit, septimo non erit mundus.
  • Omnis, qui tetigerit humanae animae morticinum et aspersus hac commixtione non fuerit, polluet habitaculum Domini et peribit ex Israel, quia aqua expiationis non est aspersus: immundus erit, et manebit spurcitia eius super eum.
  • Ista est lex hominis, qui moritur in tabernaculo: omnes, qui ingrediuntur tentorium illius, et universa vasa, quae ibi sunt, polluta erunt septem diebus.
  • Vas, quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper, immundum erit.
  • Si quis in agro tetigerit cadaver hominis gladio occisi aut per se mortui sive os illius vel sepulcrum, immundus erit septem diebus.
  • Tollentque de cineribus combustionis peccati et mittent aquas vivas super eos in vas;
  • in quibus cum homo mundus tinxerit hyssopum, asperget ex eo omne tentorium et cunctam supellectilem et homines, qui ibi fuerint, et super eum, qui tetigerit ossa vel occisum hominem aut per se mortuum aut sepultum.
  • Atque hoc modo mundus lustrabit immundum tertio et septimo die; expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad vesperum.
  • Si quis hoc ritu non fuerit expiatus, peribit anima illius de medio ecclesiae, quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus; immundus est.
  • Erit vobis praeceptum legitimum sempiternum. Ipse quoque, qui aspergit aqua lustrali, lavabit vestimenta sua; omnis, qui tetigerit aquas expiationis, immundus erit usque ad vesperum.
  • Quidquid tetigerit immundus, immundum erit, et anima, quae horum quippiam tetigerit, immunda erit usque ad vesperum».
  • ასე ელაპარაკა უფალი მოსეს და აარონს:
  • აჰა, წესი რჯულისა, რომელიც უფალმა ბრძანა: უთხარი ისრაელიანებს, გამოარჩიონ ვეჟანა, საღი ფური, რომელსაც ნაკლი არა აქვს და უღელი არ სდგმია;
  • მიეცით ელეაზარ მღვდელს, რომ გაიყვანოს ბანაკის გარეთ და დაკლან მის თვალწინ.
  • ამოაწოს ელეაზარ მღვდელმა თითები სისხლში და შვიდგზის ასხუროს სისხლი სადღესასწაულო კარვის წინა მხარეს.
  • დაწვან ფური მის თვალწინ - მისი ტყავი, მისი ხორცი, მისი სისხლი მის ფუნასთან ერთად დაწვან.
  • აიღოს მღვდელმა კედარის ხე, უსუპი და ჭიაფერი ნართი და ჩააგდოს ცეცხლში, სადაც ფური იწვის.
  • გაირეცხოს შესამოსელი მღვდელმა, წყლით დაიბანოს ტანი და ამის შემდეგ შევიდეს ბანაკში. საღამომდე უწმიდური იქნება მღვდელი.
  • ფურის დამწველმაც გაირეცხოს წყალში შესამოსელი და წყლით დაიბანოს ტანი. უწმიდური იქნება საღამომდე.
  • შეაგროვოს ვინმე სუფთამ ფურის ნაცარი და დაყაროს ბანაკის გარეთ, სადმე სუფთა ადგილზე. ექნება ისრაელიანთა საზოგადოებას გამაწმიდავებელი წყლისთვის. ეს არის ცოდვის გამოსასყიდი მსხვერპლი.
  • შესამოსელი გაირეცხოს ფურის ნაცრის შემგროვებელმა და გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე. ასე იყოს სამარადისო წესად ისრაელიანთათვის და მდგმურთათვის, თქვენს შორის რომ მდგმურობენ.
  • თუ ვინმე მიეკარება მკვდარს, ვინც უნდა იყოს იგი, და უწმიდური დარჩება შვიდ დღეს,
  • ამ წყლით უნდა ჩამოირეცხოს ცოდვა მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, და გაწმიდავდება; თუ არ ჩამოირეცხება ცოდვა მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, არ იქნება გაწმიდავებული.
  • ყველა, ვინც კი მიეკარება მკვდარს, და არ ჩამოირეგხავს ცოდვას, უფლის სადგომის წამბილწველია იგი და უნდა მოიკვეთოს ისრაელიდან; რადგან არ სხურებია გამაწმიდავებელი წყალი. უწმიდურია, ჯერ კიდევ უწმიდურებაა მასში.
  • ასეთია რჯული: თუ კარავში კაცი მოკვდება, ყოველი კარავში შემსვლელი და ყოველი კარავში მყოფი შვიდ დღეს გაუწმიდურებული იქნება.
  • ყოველი თავღია ჭურჭელი, რომელიც არ არის მჭიდროდ დახურული ან თავშეკრული, უწმიდურია.
  • ყველა, ვინც მახვილით მოკლულს ან მკვდარს, ან კაცის ძვალს ან სამარხს მიეკარება ველზე, შვიდ დღეს გაუწმიდურებულია.
  • აიღონ გაუწმიდურებულისათვის დამწვარი მსხვერპლის ნაცარი, ჩაყარონ ჭურჭელში და ზედ ცოცხალი წყალი დაასხან;
  • აიღოს ვინმე სუფთა კაცმა უსუპი და დაასველოს წყალში, ასხუროს კარავს, ყოველ ჭურჭელს, ყოველ კაცს ვინც იქ არის, ყველას, ვინც ძვალს, ან მოკლულს, ან მჯდარს, ან სამარხს მიჰკარებია.
  • ასხუროს სუფთამ გაუწმიდურებულს მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, და ჩამოერეცხება ცოდვა მეშვიდე დღეს. გაირეცხოს ტანისამოსი, წყალში იბანოს და საღამოთი გაწმიდავებული იქნება.
  • თუ ვინმე გაუწმიდურებულია და არ ჩამოირეცხავს ცოდვას, უნდა მოიკვეთოს იგი საზოგადოებიდან, რადგან წაბილწა უფლის საწმიდარი: გამაწმიდავებელი წყალი არ უსხურებია, უწმიდურია იგი.
  • იყოს მათთვის სამარადისო აღთქმად: გამაწმიდავებელი წყლის მასხურებელმაც გაირეცხოს ტანსაცმელი; გამაწმიდავებელ წყალს მიკარებულიც უწმიდურია საღამომდე.
  • ყველაფერი, რასაც უწმიდური მიეკარება, გაუწმიდურდება; მიკარებულიც გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე.