Скрыть
Церковнославянский (рус)
[Зач. 302В.] Па́велъ ю́зникъ Иису́съ Христо́въ, и тимоѳе́й бра́тъ, Филимо́ну воз­лю́блен­ному и споспѣ́шнику на́­шему,
и апфі́и сестрѣ́ воз­лю́блен­нѣй, и архи́ппу сово́ин­ствен­нику на́­шему, и дома́шней тво­е́й це́ркви:
благода́ть ва́мъ и ми́ръ от­ Бо́га Отца́ на́­шего, и Го́спода Иису́са Христа́.
Благодарю́ Бо́га мо­его́, всегда́ па́мять о тебѣ́ творя́ въ моли́твахъ мо­и́хъ,
слы́шавъ любо­́вь твою́ и вѣ́ру, ю́же и́маши ко Го́споду Иису́су и ко всѣ́мъ святы́мъ,
я́ко да обще́нiе тво­ея́ вѣ́ры дѣ́й­с­т­вен­но бу́детъ въ ра́зумѣ вся́каго бла́га, е́же въ ва́съ, о Христѣ́ Иису́сѣ.
Ра́дость бо и́мамъ мно́гу и утѣше́нiе о любви́ тво­е́й, я́ко утро́бы святы́хъ почи́ша тобо́ю, бра́те.
Сего́ ра́ди мно́гое дерзнове́нiе имѣ́я во Христѣ́ повелѣва́ти тебѣ́, е́же потре́бно е́сть,
любве́ же ра́ди па́че молю́, тако́въ сы́й я́коже па́велъ ста́рецъ, ны́нѣ же и у́зникъ Иису́са Христа́:
молю́ тя о мо­е́мъ ча́дѣ, его́же роди́хъ во у́захъ мо­и́хъ они́сима,
иногда́ тебѣ́ непотре́бнаго, ны́нѣ же тебѣ́ и мнѣ́ благопотре́бна, его́же воз­посла́хъ тебѣ́,
ты́ же его́, си́рѣчь мою́ утро́бу, прiими́.
Его́же а́зъ хотѣ́хъ у себе́ держа́ти, да вмѣ́сто тебе́ послу́житъ ми́ во у́захъ благовѣ­ст­вова́нiя:
безъ тво­ея́ же во́ли ничто́же восхотѣ́хъ сотвори́ти, да не а́ки по ну́жди благо́е твое́ бу́детъ, но по во́ли.
Не́гли бо ра́ди сего́ разлучи́ся на ча́съ, да вѣ́чна того́ прiи́меши,
не ктому́ а́ки раба́, но вы́ше раба́, бра́та воз­лю́блен­на, па́че же мнѣ́, кольми́ же па́че тебѣ́, и по пло́ти и о Го́сподѣ.
А́ще у́бо и́маши мене́ о́бщника, прiими́ сего́ я́коже мене́.
А́ще же въ чесо́мъ оби́дѣ тебе́, или́ до́лженъ е́сть, мнѣ́ сiе́ вмѣни́.
А́зъ па́велъ написа́хъ руко́ю мо­е́ю: а́зъ воз­да́мъ: да не реку́ тебѣ́, я́ко и са́мъ себе́ ми́ еси́ до́лженъ.
Е́й, бра́те, а́зъ да получу́ е́же прошу́ у тебе́ [да по́льзуюся тобо́ю] о Го́сподѣ: упоко́й мою́ утро́бу о Го́сподѣ.
Надѣ́явся на послуша́нiе твое́ написа́хъ тебѣ́, вѣ́дый, я́ко и па́че, е́же глаго́лю, сотвори́ши.
Ку́пно же и угото́ви ми́ оби́тель: упова́ю бо, я́ко моли́твами ва́шими дарова́нъ бу́ду ва́мъ.
Цѣлу́етъ тя́ епафра́съ, сплѣ́н­никъ мо́й о Христѣ́ Иису́сѣ,
ма́рко, Ариста́рхъ, дима́съ, лука́, споспѣ́шницы мо­и́.
Благода́ть Го́спода на́­шего Иису́са Христа́ со ду́хомъ ва́шимъ. Ами́нь.
Коне́цъ посла́нiю е́же къ Филимо́ну: и́мать въ себѣ́ главу́ 1.
Синодальный
[Зач. 302В.] Павел, узник Иисуса Христа, и Тимофей брат, Филимону возлюбленному и сотруднику нашему,
и Апфии, (сестре) возлюбленной, и Архиппу, сподвижнику нашему, и домашней твоей церкви:
благодать вам и мир от Бога Отца нашего и Господа Иисуса Христа.
Благодарю Бога моего, всегда вспоминая о тебе в молитвах моих,
слыша о твоей любви и вере, которую имеешь к Господу Иисусу и ко всем святым,
дабы общение веры твоей оказалось деятельным в познании всякого у вас добра во Христе Иисусе.
Ибо мы имеем великую радость и утешение в любви твоей, потому что тобою, брат, успокоены сердца святых.
Посему, имея великое во Христе дерзновение приказывать тебе, что должно,
по любви лучше прошу, не иной кто, как я, Павел старец, а теперь и узник Иисуса Христа;
прошу тебя о сыне моем Онисиме, которого родил я в узах моих:
он был некогда негоден для тебя, а теперь годен тебе и мне; я возвращаю его;
ты же прими его, как мое сердце.
Я хотел при себе удержать его, дабы он вместо тебя послужил мне в узах за благовествование;
но без твоего согласия ничего не хотел сделать, чтобы доброе дело твое было не вынужденно, а добровольно.
Ибо, может быть, он для того на время отлучился, чтобы тебе принять его навсегда,
не как уже раба, но выше раба, брата возлюбленного, особенно мне, а тем больше тебе, и по плоти и в Господе.
Итак, если ты имеешь общение со мною, то прими его, как меня.
Если же он чем обидел тебя, или должен, считай это на мне.
Я, Павел, написал моею рукою: я заплачу́; не говорю тебе о том, что ты и самим собою мне должен.
Так, брат, дай мне воспользоваться от тебя в Господе; успокой мое сердце в Господе.
Надеясь на послушание твое, я написал к тебе, зная, что ты сделаешь и более, нежели говорю.
А вместе приготовь для меня и помещение; ибо надеюсь, что по молитвам вашим я буду дарован вам.
Приветствует тебя Епафрас, узник вместе со мною ради Христа Иисуса,
Марк, Аристарх, Димас, Лука, сотрудники мои.
Благодать Господа нашего Иисуса Христа со духом вашим. Аминь.
Грузинский
პავლე, ქრისტე იესოს პატიმარი, და ძმა ტიმოთე, ფილიმონს — ჩვენს საყვარელსა და თანამშრომელს,
და აპფიას, საყვარელ დას, და არქიპოსს, ჩვენს თანამებრძოლს, და შენს საშინაო ეკლესიას:
მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან.
ვმადლობ ჩემს ღმერთს, ყოველთვის გიხსენებ ჩემს ლოცვებში,
მესმის რა შენი სიყვარული და რწმენა, რომელიც შენ გაქვს უფალ იესოს და ყველა წმიდის მიმართ,
რათა შენი თანაზიარება რწმენაში ქმედითი იყოს შეცნობისას ყოველი სიკეთისა, რომელიც თქვენშია, ქრისტესათვის,
ვინაიდან მე დიდი სიხარული და ნუგეში მქონდა შენს სიყვარულში, რადგან შენით გახალისდნენ წმიდათა გულები, ძმაო.
ამიტომ, რაკი ქრისტეში მაქვს დიდი სითამამე, რომ გიბრძანო, რაც ჯერ არს,
სიყვარულით გთხოვ უფრო, არა ვინმე სხვა, არამედ მე, მოხუცებული პავლე, ახლა კი აგრეთვე ქრისტე იესოსთვის პატიმარი,
გთხოვ ჩემს შვილზე, ონისიმოსზე, რომელიც ვშვი ჩემს ბორკილებში.
იგი ოდესღაც გამოუსადეგარი იყო შენთვის, ახლა კი შენთვისაც და ჩემთვისაც გამოსადეგია, რომელსაც გიბრუნებ.
ხოლო შენ მიიღე იგი, როგორც ჩემი გული.
მინდოდა ჩემთან დამეყენებინა იგი, რათა შენს მაგივრად ემსახურა ჩემთვის სახარების ბორკილებში,
მაგრამ შენი თანხმობის გარეშე არაფრის გაკეთება არ ვინდომე, რათა შენი კეთილი საქმე ნაძალადევი კი არ ყოფილიყო, არამედ ნებაყოფლობითი.
ვინაიდან, იქნებ იმიტომ დაგშორდა დროებით, რომ სამუდამოდ მიგეღო იგი,
უკვე არა როგორც მონა, არამედ მონაზე მეტი, საყვარელი ძმა, განსაკუთრებით ჩემთვის და, მით უმეტეს, შენთვის ხორციელადაც და უფალშიც.
მაშ, თუ თანაზიარად მიგაჩნივარ, მიიღე ის, ვითომც მე ვიყო.
თუ რამე გაწყენინა ან მართებს რაიმე, მე მომკითხე.
მე, პავლემ, დავწერე ჩემი ხელით. მე გადავიხდი, რათა არ გითხრა, რომ შენ თავად მოვალე ხარ ჩემი.
მაშ, ასე, ძმაო, ვიხარებდე შენგან უფალში. გაახალისე ჩემი გული ქრისტეში.
შენი მორჩილების სასოებით მოგწერე და ვიცი, რომ იმაზე მეტსაც გააკეთებ, ვიდრე ვამბობ.
ამასთან გამიმზადე ბინაც, ვინაიდან იმედი მაქვს, რომ თქვენი ლოცვების მეოხებით უკან დაგიბრუნდებით.
მოგიკითხავენ შენ ეპაფრასი, ჩემი თანაპატიმარი ქრისტე იესოს გულისათვის,
მარკოზი, არისტარქოსი, დემა, ლუკა — ჩემი თანამშრომლები.
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს თქვენს სულთან. ამინ.
Paulus vinctus Christi Iesu et Timotheus frater Philemoni dilecto et adiutori nostro
et Apphiae sorori et Archippo commilitoni nostro et ecclesiae, quae in domo tua est:
gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo.
Gratias ago Deo meo semper memoriam tui faciens in orationibus meis,
audiens caritatem tuam et fidem, quam habes in Dominum Iesum et in omnes sanctos,
ut communio fidei tuae evidens fiat in agnitione omnis boni, quod est in nobis in Christum;
gaudium enim magnum habui et consolationem in caritate tua, quia viscera sanctorum requieverunt per te, frater.
Propter quod multam fiduciam habens in Christo imperandi tibi, quod ad rem pertinet,
propter caritatem magis obsecro, cum sim talis ut Paulus senex, nunc autem et vinctus Christi Iesu;
obsecro te de meo filio, quem genui in vinculis, Onesimo,
qui tibi aliquando inutilis fuit, nunc autem et tibi et mihi utilis,
quem remisi tibi: eum, hoc est viscera mea;
quem ego volueram mecum detinere, ut pro te mihi ministraret in vinculis evangelii.
Sine consilio autem tuo nihil volui facere, uti ne velut ex necessitate bonum tuum esset sed voluntarium.
Forsitan enim ideo discessit ad horam, ut aeternum illum reciperes,
iam non ut servum sed plus servo, carissimum fratrem, maxime mihi, quanto autem magis tibi et in carne et in Domino.
Si ergo habes me socium, suscipe illum sicut me.
Si autem aliquid nocuit tibi aut debet, hoc mihi imputa.
Ego Paulus scripsi mea manu, ego reddam; ut non dicam tibi quod et teipsum mihi debes.
Ita, frater! Ego te fruar in Domino; refice viscera mea in Christo!
Confidens oboedientia tua scripsi tibi, sciens quoniam et super id, quod dico, facies.
Simul autem et para mihi hospitium, nam spero per orationes vestras donari me vobis.
Salutat te Epaphras, concaptivus meus in Christo Iesu,
Marcus, Aristarchus, Demas, Lucas, adiutores mei.
Gratia Domini Iesu Christi cum spiritu vestro.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки