Скрыть
1:14
Церковнославянский (рус)
При́тчи соломо́на сы́на дави́дова, и́же ца́р­ст­вова во Изра́или,
позна́ти прему́дрость и наказа́нiе и уразумѣ́ти словеса́ му́дрости,
прiя́ти же изви́тiя слове́съ и разрѣше́нiя гада́нiй, уразумѣ́ти же пра́вду и́стин­ную и су́дъ исправля́ти:
да да́стъ незло́бивымъ кова́р­ст­во, отроча́ти же ю́ну чу́в­ст­во же и смы́слъ.
Си́хъ бо послу́шавъ, му́дрый прему́дрѣе бу́детъ, а разу́мный стро­и́тел­ст­во стя́жетъ:
уразумѣ́етъ же при́тчу и те́мное сло́во, рѣче́нiя же прему́дрыхъ и гада́нiя.
Нача́ло прему́дрости стра́хъ Госпо́день, ра́зумъ же бла́гъ всѣ́мъ творя́щымъ его́: благо­че́стiе же въ Бо́га нача́ло чу́в­ст­ва, прему́дрость же и наказа́нiе нечести́вiи уничижа́тъ.
Слы́ши, сы́не, наказа́нiе отца́ тво­его́ и не от­ри́ни завѣ́товъ ма́тере тво­ея́:
вѣне́цъ бо благода́тей прiи́меши на тво­е́мъ версѣ́ и гри́вну зла́ту о тво­е́й вы́и.
Сы́не, да не прельстя́тъ тебе́ му́жiе нечести́вiи, ниже́ да восхо́щеши,
а́ще помо́лятъ тя́, глаго́люще: иди́ съ на́ми, при­­общи́ся кро́ве, скры́емъ же въ зе́млю му́жа пра́ведна непра́ведно:
пожре́мъ же его́ я́коже а́дъ жи́ва, и во́змемъ па́мять его́ от­ земли́,
стяжа́нiе его́ многоцѣ́н­ное прiи́мемъ, испо́лнимъ же до́мы на́шя коры́стей:
жре́бiй же тво́й положи́ съ на́ми: о́бще же влага́лище стя́жемъ вси́, и мѣше́цъ еди́нъ да бу́детъ всѣ́мъ на́мъ.
Не иди́ въ пу́ть съ ни́ми: уклони́ же но́гу твою́ от­ сте́зь и́хъ:
но́зѣ бо и́хъ на зло́ теку́тъ, и ско́ри су́ть излiя́ти кро́вь.
Не безъ пра́вды бо простира́ют­ся мре́жи перна́тымъ:
ті́и бо убі́й­ст­ву при­­обща́ющеся, сокро́вищ­ст­вуютъ себѣ́ зла́я: разруше́нiе же муже́й законопресту́пныхъ зло́.
Сі́и путiе́ су́ть всѣ́хъ творя́щихъ беззако́н­ная: нече́стiемъ бо свою́ ду́шу отъ­е́млютъ.
Прему́дрость во исхо́дѣхъ по­е́т­ся, въ сто́гнахъ же дерзнове́нiе во́дитъ,
на кра́ехъ же стѣ́нъ проповѣ́дует­ся, у вра́тъ же си́льныхъ при­­сѣди́тъ, во вратѣ́хъ же гра́да дерза́ющи глаго́летъ:
ели́ко у́бо вре́мя незло́бивiи держа́т­ся пра́вды, не постыдя́т­ся: безу́мнiи же доса́ды су́ще жела́телiе, нечести́вiи бы́в­ше, воз­ненави́дѣша чу́в­ст­во
и пови́н­ни бы́ша обличе́ниемъ. Се́, предложу́ ва́мъ мо­его́ дыха́нiя рѣче́нiе, научу́ же ва́съ мо­ему́ словеси́.
Поне́же зва́хъ, и не послу́шасте, и простира́хъ словеса́, и не внима́сте,
но от­мета́сте моя́ совѣ́ты и мо­и́мъ обличе́ниемъ не внима́сте:
у́бо и а́зъ ва́­шей поги́бели посмѣю́ся, пора́дуюся же, егда́ прiи́детъ ва́мъ па́губа,
и егда́ прiи́детъ на вы́ внеза́пу мяте́жъ, низвраще́нiе же подо́бно бу́ри прiи́детъ, или́ егда́ прiи́детъ ва́мъ печа́ль и градоразоре́нiе, или́ егда́ на́йдетъ на вы́ па́губа.
Бу́детъ бо егда́ при­­зове́те мя́, а́зъ же не послу́шаю ва́съ: взы́щутъ мене́ злі́и и не обря́щутъ.
Возненави́дѣша бо прему́дрость, словесе́ же Госпо́дня не прiя́ша:
ниже́ хотѣ́ша внима́ти мо­и́мъ совѣ́томъ, руга́хуся же мо­и́мъ обличе́ниемъ.
Тѣ́мже снѣдя́тъ сво­и́хъ путі́й плоды́ и сво­его́ нече́стiя насы́тят­ся:
и́бо, зане́ оби́дѣша младе́нцевъ, убiе́ни бу́дутъ, и истяза́нiе нечести́выя погуби́тъ.
Мене́ же слу́шаяй всели́т­ся на упова́нiи и почі́етъ безъ стра́ха от­ вся́каго зла́.
Синодальный
Притчи Соломона, сына Давидова, царя Израильского,
чтобы познать мудрость и наставление, понять изречения разума;
усвоить правила благоразумия, правосудия, суда и правоты;
простым дать смышленость, юноше – знание и рассудительность;
послушает мудрый – и умножит познания, и разумный найдет мудрые советы;
чтобы разуметь притчу и замысловатую речь, слова мудрецов и загадки их.
Начало мудрости – страх Господень; [доброе разумение у всех, водящихся им; а благоговение к Богу – начало разумения;] глупцы только презирают мудрость и наставление.
Слушай, сын мой, наставление отца твоего и не отвергай завета матери твоей,
потому что это – прекрасный венок для головы твоей и украшение для шеи твоей.
Сын мой! если будут склонять тебя грешники, не соглашайся;
если будут говорить: «иди с нами, сделаем засаду для убийства, подстережем непорочного без вины,
живых проглотим их, как преисподняя, и – целых, как нисходящих в могилу;
наберем всякого драгоценного имущества, наполним домы наши добычею;
жребий твой ты будешь бросать вместе с нами, склад один будет у всех нас», –
сын мой! не ходи в путь с ними, удержи ногу твою от стези их,
потому что ноги их бегут ко злу и спешат на пролитие крови.
В глазах всех птиц напрасно расставляется сеть,
а делают засаду для их крови и подстерегают их души.
Таковы пути всякого, кто алчет чужого добра: оно отнимает жизнь у завладевшего им.
Премудрость возглашает на улице, на площадях возвышает голос свой,
в главных местах собраний проповедует, при входах в городские ворота говорит речь свою:
«доколе, невежды, будете любить невежество? доколе буйные будут услаждаться буйством? доколе глупцы будут ненавидеть знание?
Обратитесь к моему обличению: вот, я изолью на вас дух мой, возвещу вам слова мои.
Я звала, и вы не послушались; простирала руку мою, и не было внимающего;
и вы отвергли все мои советы, и обличений моих не приняли.
За то и я посмеюсь вашей погибели; порадуюсь, когда придет на вас ужас;
когда придет на вас ужас, как буря, и беда, как вихрь, принесется на вас; когда постигнет вас скорбь и теснота.
Тогда будут звать меня, и я не услышу; с утра будут искать меня, и не найдут меня.
За то, что они возненавидели знание и не избрали для себя страха Господня,
не приняли совета моего, презрели все обличения мои;
за то и будут они вкушать от плодов путей своих и насыщаться от помыслов их.
Потому что упорство невежд убьет их, и беспечность глупцов погубит их,
а слушающий меня будет жить безопасно и спокойно, не страшась зла».
Грузинский
იგავები სოლომონისა, დავითის ძისა, იერუსალიმის მეფისა.
სიბრძნისა და შეგონების გასაგებად, გონიერი ნათქვამების შესაგნებად;
ჭკუის, სიმართლის, სამართლის და სიწრფელის შეგონების მისაღებად.
ბრიყვთათვის გამჭრიახობის, ყრმისათვის ცოდნისა და გონიერების მისანიჭებლად.
გაიგონოს ბრძენმა და სიბრძნე შეემატოს, მცოდნემ შეიძინოს თავგზიანობა.
რომ მიხვდეს იგავს და ანდაზას, ბრძენთა ნათქვამებს და მათ არაკებს.
უფლის შიშის ცოდნის სათავეა. სიბრძნე და შეგონება ბრიყვებს არ უყვართ.
ისმინე, შვილო, მამაშენის დარიგება და დედაშენის რჯულს ნუ გადახვალ.
რადგან იგი ლამაზი გვირგვინია შენს თავზე და შენი ყელის სამკაულია.
შვილო, თუ ცოდვილნი ეცდებიან შენს შეცთენას არ დაჰყვე მათ ნებას.
თუ გეტყვიან: წამო ჩვენთან, მოსაკლავად ჩავუსაფრდეთ, უდანაშაულოს დავუდარაჯდეთო,
შავეთივით ჩავყლაპოთ ცოცხლები და ალალმართალნი სასიკვდილოდ განწირულთა მსგავსადო,
მოვჩხრიკოთ ყოველი ძვირფასეულობა და სახლები ნაძარცვ-ნაგლეჯით ავივსოთო,
წილი ჰყარე ჩვენთან ერთად, ერთი ქისა გვქონდესო ყველას, -
შვილო, ნუ წახვალ მათ გზაზე, მოარიდე ფეხი მათ ბილიკებს,
რადგან მათი ფეხი საბოროტოდ გარბის და სისხლის დასაღვრელად იჩქარის.
ამაოდ არის გაშლილი ბადე ფრინველთა თვალწინ:
თავიანთი სისხლის დასაღვრელად ჩასაფრებულან და საკუთარი თავის მოსაკლავად დადარაჯებულან.
ასეთია გზა ყოველი მძარცველისა: საკუთარსავე თავს ამოართმევენ სულს.
სიბრძნე გარეთ მღერის, მოედნებზე გამოსცემს ხმას;
ხმაურიან ადგილებში ქადაგებს, კარიბჭეებთან, ქალაქში, აცხადებს თავის სიტყვას:
როდემდის უნდა გიყვარდეთ, ბრიყვებო, სიბრიყვე? როდემდის უნდა ნეტარებდნენ თავქარიანნი თავიანთი თვქარიანობით? როდემდის უნდა სძულდეთ უმეცრებს ცოდნა?
მოუბრუნდით ჩემს დარიგებებს: აჰა, გადმოგაღვრით ჩემს სულს, გამოგიცხადებთ ჩემს სიტყვებს.
ვინაიდან მე გეძახდით, თქვენ კი უარმყოფდით; ხელს აღვმართავდი, გამგონე კი არავინ იყო.
უკუაგდებდით ჩემს რჩევებს და ჩემს დარიგებებს ყურს არ ათხოვებდით.
და მეც გავიცინებ თქვენს უბედურებებზე, გავიხარებ, როცა თავზარი დაგეცემათ;
როცა დაგეცემათ შიში ქარტეხილივით და გრიგალივით დაგატყდებათ უბედურება, როცა მოვა თქვენზე ჭირი და ვაება.
მაშინ მომიხმობენ მე და მე ხმას არ გავცემ მათ, ძებნას დამიწყებენ და ვერ მიპოვნიან,
რაკი შეიძულვს ცოდნა და უფლის შიში არ ირ ჩიეს,
არ ისურვეს ჩემი რჩევები და შეიძულეს ყველა ჩემი დარიგება,
იგემებენ ნაყოფებს მათი საქციელისამებრ და თავიანთი ავი ზრახვებით გაძღებიან.
რადგან დაღუპავს ბრიყვებს მათი განდგომილება და თავქარიანებს დაუდევრობა.
ჩემი გამგონე უდარდელად იცხოვრებს და მშვიდად, ბოროტის შიში არ ექნება.
Proverbi di Salomone, figlio di Davide, re d'Israele,
per conoscere la sapienza e l'istruzione,

per capire i detti intelligenti,
per acquistare una saggia educazione,

equità, giustizia e rettitudine,
per rendere accorti gli inesperti

e dare ai giovani conoscenza e riflessione.
Il saggio ascolti e accrescerà il sapere,

e chi è avveduto acquisterà destrezza,
per comprendere proverbi e allegorie,

le massime dei saggi e i loro enigmi.
Il timore del Signore è principio della scienza;

gli stolti disprezzano la sapienza e l'istruzione.
Ascolta, figlio mio, l'istruzione di tuo padre

e non disprezzare l'insegnamento di tua madre,
perché saranno corona graziosa sul tuo capo

e monili per il tuo collo.
Figlio mio, se i malvagi ti vogliono sedurre,

tu non acconsentire!
Se ti dicono: "Vieni con noi,

complottiamo per spargere sangue,

insidiamo senza motivo l'innocente,
inghiottiamoli vivi come fa il regno dei morti,

interi, come coloro che scendono nella fossa;
troveremo ogni specie di beni preziosi,

riempiremo di bottino le nostre case,
tu tirerai a sorte la tua parte insieme con noi,

una sola borsa avremo in comune",
figlio mio, non andare per la loro strada,

tieniti lontano dai loro sentieri!
I loro passi infatti corrono verso il male

e si affrettano a spargere sangue.
Invano si tende la rete

sotto gli occhi di ogni sorta di uccelli.
Ma costoro complottano contro il proprio sangue,

pongono agguati contro se stessi.
Tale è la fine di chi è avido di guadagno;

la cupidigia toglie di mezzo colui che ne è dominato.
La sapienza grida per le strade,

nelle piazze fa udire la voce;
nei clamori della città essa chiama,

pronuncia i suoi detti alle porte della città:
"Fino a quando, o inesperti, amerete l'inesperienza

e gli spavaldi si compiaceranno delle loro spavalderie

e gli stolti avranno in odio la scienza?
Tornate alle mie esortazioni:

ecco, io effonderò il mio spirito su di voi

e vi manifesterò le mie parole.
Perché vi ho chiamati ma avete rifiutato,

ho steso la mano e nessuno se ne è accorto.
Avete trascurato ogni mio consiglio

e i miei rimproveri non li avete accolti;
anch'io riderò delle vostre sventure,

mi farò beffe quando su di voi verrà la paura,
quando come una tempesta vi piomberà addosso il terrore,

quando la disgrazia vi raggiungerà come un uragano,

quando vi colpiranno angoscia e tribolazione.
Allora mi invocheranno, ma io non risponderò,

mi cercheranno, ma non mi troveranno.
Perché hanno odiato la sapienza

e non hanno preferito il timore del Signore,
non hanno accettato il mio consiglio

e hanno disprezzato ogni mio rimprovero;
mangeranno perciò il frutto della loro condotta

e si sazieranno delle loro trame.
Sì, lo smarrimento degli inesperti li ucciderà

e la spensieratezza degli sciocchi li farà perire;
ma chi ascolta me vivrà in pace

e sarà sicuro senza temere alcun male".


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки