Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Аллилу́iа.
  • Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость его́.
  • Кто́ воз­глаго́летъ си́лы Госпо́дни, слы́шаны сотвори́тъ вся́ хвалы́ его́?
  • Блаже́ни храня́щiи су́дъ и творя́щiи пра́вду во вся́кое вре́мя.
  • Помяни́ на́съ, Го́споди, во благоволе́нiи люді́й тво­и́хъ, посѣти́ на́съ спасе́нiемъ тво­и́мъ,
  • ви́дѣти во бла́гости избра́н­ныя твоя́, воз­весели́тися въ весе́лiи язы́ка тво­его́, хвали́тися съ достоя́нiемъ тво­и́мъ.
  • Согрѣши́хомъ со отцы́ на́шими, беззако́н­новахомъ, непра́вдовахомъ:
  • отцы́ на́ши во Еги́птѣ не разумѣ́ша чуде́съ тво­и́хъ, ни помяну́ша мно́же­ст­ва ми́лости тво­ея́: и преогорчи́ша восходя́ще въ чермно́е мо́ре.
  • И спасе́ и́хъ и́мене сво­его́ ра́ди, сказа́ти си́лу свою́:
  • и запрети́ чермно́му мо́рю, и изся́че: и наста́ви {преведе́} я́ въ бе́зднѣ я́ко въ пусты́ни.
  • И спасе́ я́ изъ руки́ ненави́дящихъ и изба́ви я́ изъ руки́ враго́въ.
  • Покры́ вода́ стужа́ющыя и́мъ: ни еди́нъ от­ ни́хъ избы́сть.
  • И вѣ́роваша словеси́ его́ и воспѣ́ша хвалу́ его́.
  • Ускори́ша, забы́ша дѣла́ его́, не стерпѣ́ша совѣ́та его́:
  • и похотѣ́ша жела́нiю въ пусты́ни и искуси́ша Бо́га въ безво́днѣй.
  • И даде́ и́мъ проше́нiе и́хъ, посла́ сы́тость въ ду́шы и́хъ.
  • И прогнѣ́ваша Моисе́а въ стану́, Ааро́на свята́го Госпо́дня.
  • Отве́рзеся земля́ и пожре́ даѳа́на и покры́ на со́нмищи Авиро́на:
  • и разжже́ся о́гнь въ со́нмѣ и́хъ, пла́мень попали́ грѣ́шники.
  • И сотвори́ша телца́ въ Хори́вѣ и поклони́шася истука́н­ному:
  • и измѣни́ша сла́ву его́ въ подо́бiе телца́ яду́щаго траву́.
  • И забы́ша Бо́га спаса́ющаго и́хъ, сотво́ршаго ве́лiя во Еги́птѣ,
  • чудеса́ въ земли́ Ха́мовѣ, стра́шная въ мо́ри чермнѣ́мъ.
  • И рече́ потреби́ти и́хъ, а́ще не бы́ Моисе́й избра́н­ный его́ ста́лъ въ сокруше́нiи предъ ни́мъ, воз­врати́ти я́рость его́, да не погуби́тъ и́хъ.
  • И уничижи́ша зе́млю жела́н­ную, не я́ша вѣ́ры словеси́ его́:
  • и поропта́ша въ селе́нiихъ сво­и́хъ, не услы́шаша гла́са Госпо́дня.
  • И воз­дви́же ру́ку свою́ на ня́, низложи́ти я́ въ пусты́ни,
  • и низложи́ти сѣ́мя и́хъ во язы́цѣхъ, и расточи́ти я́ въ страны́.
  • И при­­части́шася веельфего́ру и снѣдо́ша же́ртвы ме́ртвыхъ:
  • и раздражи́ша его́ въ начина́нiихъ сво­и́хъ, и умно́жися въ ни́хъ паде́нiе.
  • И ста́ Финее́съ и уми́лостиви, и преста́ сѣ́чь:
  • и вмѣни́ся ему́ въ пра́вду, въ ро́дъ и ро́дъ до вѣ́ка.
  • И прогнѣ́ваша его́ на водѣ́ прерѣка́нiя, и озло́бленъ бы́сть Моисе́й и́хъ ра́ди:
  • я́ко преогорчи́ша ду́хъ его́ и ра́зн­ствова устна́ма сво­и́ма.
  • Не потреби́ша язы́ки, я́же рече́ Госпо́дь и́мъ.
  • И смѣси́шася во язы́цѣхъ и навыко́ша дѣло́мъ и́хъ:
  • и порабо́таша истука́н­нымъ и́хъ, и бы́сть и́мъ въ собла́знъ.
  • И пожро́ша сы́ны своя́ и дще́ри своя́ бѣсово́мъ,
  • и пролiя́ша кро́вь непови́н­ную, кро́вь сыно́въ сво­и́хъ и дще́рей, я́же пожро́ша истука́н­нымъ ханаа́нскимъ: и убiе́на бы́сть земля́ и́хъ кровьми́
  • и оскверни́ся въ дѣ́лѣхъ и́хъ: и соблуди́ша въ начина́нiихъ сво­и́хъ.
  • И разгнѣ́вася я́ростiю Госпо́дь на лю́ди своя́ и омерзи́ достоя́нiе свое́:
  • и предаде́ я́ въ ру́ки враго́въ, и облада́ша и́ми ненави́дящiи и́хъ.
  • И стужи́ша и́мъ врази́ и́хъ: и смири́шася подъ рука́ми и́хъ.
  • Мно́жицею изба́ви я́: ті́и же преогорчи́ша его́ совѣ́томъ сво­и́мъ, и смири́шася въ беззако́нiихъ сво­и́хъ.
  • И ви́дѣ Госпо́дь, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, внегда́ услы́шаше моле́нiе и́хъ:
  • и помяну́ завѣ́тъ сво́й, и раска́яся по мно́же­ст­ву ми́лости сво­ея́:
  • и даде́ я́ въ щедро́ты предъ всѣ́ми плѣни́в­шими я́.
  • Спаси́ ны, Го́споди, Бо́же на́шъ, и собери́ ны от­ язы́къ, исповѣ́датися и́мени тво­ему́ свято́му, хвали́тися во хвалѣ́ тво­е́й.
  • Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Изра́илевъ от­ вѣ́ка и до вѣ́ка. И реку́тъ вси́ лю́дiе: бу́ди, бу́ди.
  • Аллилу́iа.
  • Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость его́.
  • Да реку́тъ изба́влен­нiи Го́сподемъ, и́хже изба́ви изъ руки́ врага́,
  • и от­ стра́нъ собра́ и́хъ, от­ восто́къ и за́падъ, и сѣ́вера и мо́ря:
  • заблуди́ша въ пусты́ни безво́днѣй, пути́ гра́да оби́телнаго не обрѣто́ша:
  • а́лчуще и жа́ждуще, душа́ и́хъ въ ни́хъ изчезе́.
  • И воз­зва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от­ ну́ждъ и́хъ изба́ви я́:
  • и наста́ви я́ на пу́ть пра́въ, вни́ти во гра́дъ оби́телный.
  • Да исповѣ́дят­ся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости его́ и чудеса́ его́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
  • я́ко насы́тилъ е́сть ду́шу тщу́, и ду́шу а́лчущу испо́лни бла́гъ:
  • сѣдя́щыя во тмѣ́ и сѣ́ни сме́ртнѣй, окова́н­ныя нището́ю и желѣ́зомъ,
  • я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жiя, и совѣ́тъ вы́шняго раздражи́ша.
  • И смири́ся въ трудѣ́хъ се́рдце и́хъ, и изнемого́ша, и не бѣ́ помага́яй.
  • И воз­зва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от­ ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
  • и изведе́ я́ изъ тмы́ и сѣ́ни сме́ртныя, и у́зы и́хъ растерза́.
  • Да исповѣ́дят­ся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости его́ и чудеса́ его́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
  • я́ко сокруши́ врата́ мѣ́дная, и вереи́ желѣ́зныя сломи́.
  • Воспрiя́тъ я́ от­ пути́ беззако́нiя и́хъ: беззако́нiй бо ра́ди сво­и́хъ смири́шася.
  • Вся́каго бра́шна воз­гнуша́ся душа́ и́хъ, и при­­бли́жишася до вра́тъ сме́ртныхъ.
  • И воз­зва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от­ ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
  • посла́ сло́во свое́, и изцѣли́ я́, и изба́ви я́ от­ растлѣ́нiй и́хъ.
  • Да исповѣ́дят­ся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости его́ и чудеса́ его́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
  • и да пожру́тъ ему́ же́ртву хвалы́ и да воз­вѣстя́тъ дѣла́ его́ въ ра́дости.
  • Сходя́щiи въ мо́ре въ корабле́хъ, творя́щiи дѣ́ланiя въ вода́хъ мно́гихъ,
  • ті́и ви́дѣша дѣла́ Госпо́дня и чудеса́ его́ во глубинѣ́.
  • Рече́, и ста́ ду́хъ бу́ренъ, и воз­несо́шася во́лны его́:
  • восхо́дятъ до небе́съ и низхо́дятъ до бе́зднъ: душа́ и́хъ въ злы́хъ та́яше:
  • смято́шася, подвиго́шася я́ко пiя́ный, и вся́ му́дрость и́хъ поглощена́ бы́сть.
  • И воз­зва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от­ ну́ждъ и́хъ изведе́ я́:
  • и повелѣ́ бу́ри, и ста́ въ тишину́, и умолко́ша во́лны его́.
  • И воз­весели́шася, я́ко умолко́ша, и наста́ви я́ въ при­­ста́нище хотѣ́нiя сво­его́.
  • Да исповѣ́дят­ся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости его́ и чудеса́ его́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
  • да воз­несу́тъ его́ въ це́ркви людстѣ́й, и на сѣда́лищи ста́рецъ восхва́лятъ его́.
  • Положи́лъ е́сть рѣ́ки въ пусты́ню и исхо́диша водна́я въ жа́жду,
  • зе́млю плодоно́сную въ сла́ность, от­ зло́бы живу́щихъ на не́й.
  • Положи́лъ е́сть пусты́ню во езе́ра водна́я и зе́млю безво́дную во исхо́дища водна́я.
  • И насели́ та́мо а́лчущыя, и соста́виша гра́ды оби́телны:
  • и насѣ́яша се́ла, и насади́ша виногра́ды, и сотвори́ша пло́дъ жи́тенъ.
  • И благослови́ я́, и умно́жишася зѣло́: и скоты́ и́хъ не ума́ли.
  • И ума́лишася и озло́бишася от­ ско́рби зо́лъ и болѣ́зни:
  • излiя́ся уничиже́нiе на кня́зи и́хъ, и облазни́ {заблужда́ти сотвори́} я́ по непрохо́днѣй, а не по пути́.
  • И помо́же убо́гу от­ нищеты́ и положи́ я́ко о́вцы оте́че­ст­вiя.
  • У́зрятъ пра́вiи и воз­веселя́т­ся, и вся́кое беззако́нiе загради́тъ уста́ своя́.
  • Кто́ прему́дръ и сохрани́тъ сiя́? и уразумѣ́ютъ ми́лости Госпо́дни.
  • Пѣ́снь, псало́мъ Дави́ду.
  • Гото́во се́рдце мое́, Бо́же, гото́во се́рдце мое́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ мо­е́й.
  • Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
  • Исповѣ́мся тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, пою́ тебѣ́ во язы́цѣхъ:
  • я́ко ве́лiя верху́ небе́съ ми́лость твоя́ и до о́блакъ и́стина твоя́.
  • Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва твоя́,
  • я́ко да изба́вят­ся воз­лю́блен­нiи тво­и́: спаси́ десни́цею тво­е́ю и услы́ши мя́.
  • Бо́гъ воз­глаго́ла во святѣ́мъ сво­е́мъ: воз­несу́ся и раздѣлю́ Сики́му, и удо́ль селе́нiй размѣ́рю.
  • Мо́й е́сть Галаа́дъ, и мо́й е́сть Манассі́й, и Ефре́мъ заступле́нiе главы́ мо­ея́: Иу́да ца́рь мо́й,
  • Моа́въ коно́бъ упова́нiя мо­его́: на Идуме́ю наложу́ сапо́гъ мо́й: мнѣ́ иноплеме́н­ницы покори́шася.
  • Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нiя? или́ кто́ наста́витъ мя́ до Идуме́и?
  • Не ты́ ли, Бо́же, от­ри́нувый на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
  • Да́ждь на́мъ по́мощь от­ ско́рби: и су́етно спасе́нiе человѣ́ческо.
  • О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу, и то́й уничижи́тъ враги́ на́шя.
  • Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
  • Бо́же, хвалы́ мо­ея́ не премолчи́:
  • я́ко уста́ грѣ́шнича и уста́ льсти́ваго на мя́ от­верзо́шася, глаго́лаша на мя́ язы́комъ льсти́вымъ,
  • и словесы́ ненави́стными обыдо́ша мя́, и бра́шася со мно́ю ту́не.
  • Вмѣ́сто е́же люби́ти мя́, оболга́ху мя́, а́зъ же моля́хся:
  • и положи́ша на мя́ зла́я за блага́я, и не́нависть за воз­любле́нiе мое́.
  • Поста́ви на него́ грѣ́шника, и дiа́волъ да ста́нетъ одесну́ю его́:
  • внегда́ суди́тися ему́, да изы́детъ осужде́нъ, и моли́тва его́ да бу́детъ въ грѣ́хъ.
  • Да бу́дутъ дні́е его́ ма́ли, и епи́скоп­ст­во его́ да прiи́метъ и́нъ:
  • да бу́дутъ сы́нове его́ си́ри, и жена́ его́ вдова́:
  • дви́жущеся да преселя́т­ся сы́нове его́ и воспро́сятъ, да изгна́ни бу́дутъ изъ домо́въ сво­и́хъ.
  • Да взы́щетъ заимода́вецъ вся́, ели́ка су́ть его́: и да восхи́тятъ чужді́и труды́ его́.
  • Да не бу́детъ ему́ засту́пника, ниже́ да бу́детъ ущедря́яй сироты́ его́:
  • да бу́дутъ ча́да его́ въ погубле́нiе, въ ро́дѣ еди́нѣмъ да потреби́т­ся и́мя его́.
  • Да воспомяне́т­ся беззако́нiе оте́цъ его́ предъ Го́сподемъ, и грѣ́хъ ма́тере его́ да не очи́стит­ся:
  • да бу́дутъ предъ Го́сподемъ вы́ну, и да потреби́т­ся от­ земли́ па́мять и́хъ:
  • зане́же не помяну́ сотвори́ти ми́лость, и погна́ человѣ́ка ни́ща и убо́га, и умиле́на се́рдцемъ умертви́ти.
  • И воз­люби́ кля́тву, и прiи́детъ ему́: и не восхотѣ́ благослове́нiя, и удали́т­ся от­ него́.
  • И облече́ся въ кля́тву я́ко въ ри́зу, и вни́де я́ко вода́ во утро́бу его́ и я́ко еле́й въ ко́сти его́:
  • да бу́детъ ему́ я́ко ри́за, въ ню́же облачи́т­ся, и я́ко по́ясъ, и́мже вы́ну опоясу́ет­ся.
  • Сiе́ дѣ́ло оболга́ющихъ мя́ у Го́спода и глаго́лющихъ лука́вая на ду́шу мою́.
  • И ты́, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю и́мене ра́ди тво­его́, я́ко бла́га ми́лость твоя́:
  • изба́ви мя́, я́ко ни́щъ и убо́гъ е́смь а́зъ, и се́рдце мое́ смяте́ся вну́трь мене́.
  • Я́ко сѣ́нь, внегда́ уклони́тися е́й, отъ­я́хся: стрясо́хся я́ко пру́зи.
  • Колѣ́на моя́ изнемо́госта от­ поста́, и пло́ть моя́ измѣни́ся еле́а ра́ди.
  • И а́зъ бы́хъ поноше́нiе и́мъ: ви́дѣша мя́, покива́ша глава́ми сво­и́ми.
  • Помози́ ми, Го́споди Бо́же мо́й, и спаси́ мя по ми́лости тво­е́й:
  • и да разумѣ́ютъ, я́ко рука́ твоя́ сiя́, и ты́, Го́споди, сотвори́лъ еси́ ю́.
  • Проклену́тъ ті́и, и ты́ благослови́ши: востаю́щiи на мя́ да постыдя́т­ся, ра́бъ же тво́й воз­весели́т­ся.
  • Да облеку́т­ся оболга́ющiи мя́ въ срамоту́ и оде́ждут­ся я́ко оде́ждою студо́мъ сво­и́мъ.
  • Исповѣ́мся Го́сподеви зѣло́ усты́ мо­и́ми и посредѣ́ мно́гихъ восхвалю́ его́:
  • я́ко преста́ одесну́ю убо́гаго, е́же спасти́ от­ гоня́щихъ ду́шу мою́.
  • Славьте Господа, ибо Он благ, ибо вовек милость Его.
  • Кто изречет могущество Господа, возвестит все хвалы Его?
  • Блаженны хранящие суд и творящие правду во всякое время!
  • Вспомни о мне, Господи, в благоволении к народу Твоему; посети меня спасением Твоим,
  • дабы мне видеть благоденствие избранных Твоих, веселиться веселием народа Твоего, хвалиться с наследием Твоим.
  • Согрешили мы с отцами нашими, совершили беззаконие, соделали неправду.
  • Отцы наши в Египте не уразумели чудес Твоих, не помнили множества милостей Твоих, и возмутились у моря, у Чермного моря.
  • Но Он спас их ради имени Своего, дабы показать могущество Свое.
  • Грозно рек морю Чермному, и оно иссохло; и провел их по безднам, как по суше;
  • и спас их от руки ненавидящего и избавил их от руки врага.
  • Воды покрыли врагов их, ни одного из них не осталось.
  • И поверили они словам Его, [и] воспели хвалу Ему.
  • Но скоро забыли дела Его, не дождались Его изволения;
  • увлеклись похотением в пустыне, и искусили Бога в необитаемой.
  • И Он исполнил прошение их, но послал язву на души их.
  • И позавидовали в стане Моисею и Аарону, святому Господню.
  • Разверзлась земля, и поглотила Дафана и покрыла скопище Авирона.
  • И возгорелся огонь в скопище их, пламень попалил нечестивых.
  • Сделали тельца у Хорива и поклонились истукану;
  • и променяли славу свою на изображение вола, ядущего траву.
  • Забыли Бога, Спасителя своего, совершившего великое в Египте,
  • дивное в земле Хамовой, страшное у Чермного моря.
  • И хотел истребить их, если бы Моисей, избранный Его, не стал пред Ним в расселине, чтобы отвратить ярость Его, да не погубит [их].
  • И презрели они землю желанную, не верили слову Его;
  • и роптали в шатрах своих, не слушались гласа Господня.
  • И поднял Он руку Свою на них, чтобы низложить их в пустыне,
  • низложить племя их в народах и рассеять их по землям.
  • Они прилепились к Ваалфегору и ели жертвы бездушным,
  • и раздражали Бога делами своими, и вторглась к ним язва.
  • И восстал Финеес и произвел суд, – и остановилась язва.
  • И это вменено ему в праведность в роды и роды во веки.
  • И прогневали Бога у вод Меривы, и Моисей потерпел за них,
  • ибо они огорчили дух его, и он погрешил устами своими.
  • Не истребили народов, о которых сказал им Господь,
  • но смешались с язычниками и научились делам их;
  • служили истуканам их, которые были для них сетью,
  • и приносили сыновей своих и дочерей своих в жертву бесам;
  • проливали кровь невинную, кровь сыновей своих и дочерей своих, которых приносили в жертву идолам Ханаанским, – и осквернилась земля кровью;
  • оскверняли себя делами своими, блудодействовали поступками своими.
  • И воспылал гнев Господа на народ Его, и возгнушался Он наследием Своим
  • и предал их в руки язычников, и ненавидящие их стали обладать ими.
  • Враги их утесняли их, и они смирялись под рукою их.
  • Много раз Он избавлял их; они же раздражали [Его] упорством своим, и были уничижаемы за беззаконие свое.
  • Но Он призирал на скорбь их, когда слышал вопль их,
  • и вспоминал завет Свой с ними и раскаивался по множеству милости Своей;
  • и возбуждал к ним сострадание во всех, пленявших их.
  • Спаси нас, Господи, Боже наш, и собери нас от народов, дабы славить святое имя Твое, хвалиться Твоею славою.
  • Благословен Господь, Бог Израилев, от века и до века! И да скажет весь народ: аминь! Аллилуия!
  • Славьте Господа, ибо Он благ, ибо вовек милость Его!
  • Так да скажут избавленные Господом, которых избавил Он от руки врага,
  • и собрал от стран, от востока и запада, от севера и моря.
  • Они блуждали в пустыне по безлюдному пути и не находили населенного города;
  • терпели голод и жажду, душа их истаевала в них.
  • Но воззвали к Господу в скорби своей, и Он избавил их от бедствий их,
  • и повел их прямым путем, чтобы они шли к населенному городу.
  • Да славят Господа за милость Его и за чудные дела Его для сынов человеческих:
  • ибо Он насытил душу жаждущую и душу алчущую исполнил благами.
  • Они сидели во тьме и тени смертной, окованные скорбью и железом;
  • ибо не покорялись словам Божиим и небрегли о воле Всевышнего.
  • Он смирил сердце их работами; они преткнулись, и не было помогающего.
  • Но воззвали к Господу в скорби своей, и Он спас их от бедствий их;
  • вывел их из тьмы и тени смертной, и расторгнул узы их.
  • Да славят Господа за милость Его и за чудные дела Его для сынов человеческих:
  • ибо Он сокрушил врата медные и вереи железные сломил.
  • Безрассудные страдали за беззаконные пути свои и за неправды свои;
  • от всякой пищи отвращалась душа их, и они приближались ко вратам смерти.
  • Но воззвали к Господу в скорби своей, и Он спас их от бедствий их;
  • послал слово Свое и исцелил их, и избавил их от могил их.
  • Да славят Господа за милость Его и за чудные дела Его для сынов человеческих!
  • Да приносят Ему жертву хвалы и да возвещают о делах Его с пением!
  • Отправляющиеся на кораблях в море, производящие дела на больших водах,
  • видят дела Господа и чудеса Его в пучине:
  • Он речет, – и восстанет бурный ветер и высоко поднимает волны его:
  • восходят до небес, нисходят до бездны; душа их истаевает в бедствии;
  • они кружатся и шатаются, как пьяные, и вся мудрость их исчезает.
  • Но воззвали к Господу в скорби своей, и Он вывел их из бедствия их.
  • Он превращает бурю в тишину, и волны умолкают.
  • И веселятся, что они утихли, и Он приводит их к желаемой пристани.
  • Да славят Господа за милость Его и за чудные дела Его для сынов человеческих!
  • Да превозносят Его в собрании народном и да славят Его в сонме старейшин!
  • Он превращает реки в пустыню и источники вод – в сушу,
  • землю плодородную – в солончатую, за нечестие живущих на ней.
  • Он превращает пустыню в озеро, и землю иссохшую – в источники вод;
  • и поселяет там алчущих, и они строят город для обитания;
  • засевают поля, насаждают виноградники, которые приносят им обильные плоды.
  • Он благословляет их, и они весьма размножаются, и скота их не умаляет.
  • Уменьшились они и упали от угнетения, бедствия и скорби, –
  • Он изливает бесчестие на князей и оставляет их блуждать в пустыне, где нет путей.
  • Бедного же извлекает из бедствия и умножает род его, как стада овец.
  • Праведники видят сие и радуются, а всякое нечестие заграждает уста свои.
  • Кто мудр, тот заметит сие и уразумеет милость Господа.
  • Песнь. Псалом Давида.
  • Готово сердце мое, Боже, [готово сердце мое]; буду петь и воспевать во славе моей.
  • Воспрянь, псалтирь и гусли! Я встану рано.
  • Буду славить Тебя, Господи, между народами; буду воспевать Тебя среди племен,
  • ибо превыше небес милость Твоя и до облаков истина Твоя.
  • Будь превознесен выше небес, Боже; над всею землею да будет слава Твоя,
  • дабы избавились возлюбленные Твои: спаси десницею Твоею и услышь меня.
  • Бог сказал во святилище Своем: «восторжествую, разделю Сихем и долину Сокхоф размерю;
  • Мой Галаад, Мой Манассия, Ефрем – крепость главы Моей, Иуда – скипетр Мой,
  • Моав – умывальная чаша Моя, на Едома простру сапог Мой, над землею Филистимскою восклицать буду».
  • Кто введет меня в укрепленный город? Кто доведет меня до Едома?
  • Не Ты ли, Боже, Который отринул нас и не выходишь, Боже, с войсками нашими?
  • Подай нам помощь в тесноте, ибо защита человеческая суетна.
  • С Богом мы окажем силу: Он низложит врагов наших.
  • Боже хвалы моей! не премолчи,
  • ибо отверзлись на меня уста нечестивые и уста коварные; говорят со мною языком лживым;
  • отвсюду окружают меня словами ненависти, вооружаются против меня без причины;
  • за любовь мою они враждуют на меня, а я молюсь;
  • воздают мне за добро злом, за любовь мою – ненавистью.
  • Поставь над ним нечестивого, и диавол да станет одесную его.
  • Когда будет судиться, да выйдет виновным, и молитва его да будет в грех;
  • да будут дни его кратки, и достоинство его да возьмет другой;
  • дети его да будут сиротами, и жена его – вдовою;
  • да скитаются дети его и нищенствуют, и просят хлеба из развалин своих;
  • да захватит заимодавец все, что есть у него, и чужие да расхитят труд его;
  • да не будет сострадающего ему, да не будет милующего сирот его;
  • да будет потомство его на погибель, и да изгладится имя их в следующем роде;
  • да будет воспомянуто пред Господом беззаконие отцов его, и грех матери его да не изгладится;
  • да будут они всегда в очах Господа, и да истребит Он память их на земле,
  • за то, что он не думал оказывать милость, но преследовал человека бедного и нищего и сокрушенного сердцем, чтобы умертвить его;
  • возлюбил проклятие, – оно и придет на него; не восхотел благословения, – оно и удалится от него;
  • да облечется проклятием, как ризою, и да войдет оно, как вода, во внутренность его и, как елей, в кости его;
  • да будет оно ему, как одежда, в которую он одевается, и как пояс, которым всегда опоясывается.
  • Таково воздаяние от Господа врагам моим и говорящим злое на душу мою!
  • Со мною же, Господи, Господи, твори ради имени Твоего, ибо блага милость Твоя; спаси меня,
  • ибо я беден и нищ, и сердце мое уязвлено во мне.
  • Я исчезаю, как уклоняющаяся тень; гонят меня, как саранчу.
  • Колени мои изнемогли от поста, и тело мое лишилось тука.
  • Я стал для них посмешищем: увидев меня, кивают головами [своими].
  • Помоги мне, Господи, Боже мой, спаси меня по милости Твоей,
  • да познают, что это – Твоя рука, и что Ты, Господи, соделал это.
  • Они проклинают, а Ты благослови; они восстают, но да будут постыжены; раб же Твой да возрадуется.
  • Да облекутся противники мои бесчестьем и, как одеждою, покроются стыдом своим.
  • И я громко буду устами моими славить Господа и среди множества прославлять Его,
  • ибо Он стоит одесную бедного, чтобы спасти его от судящих душу его.
  • ALLELUIA. Confitemini Domino et invocate nomen eius, annuntiate inter gentes opera eius.
  • Cantate ei et psallite ei, meditamini in omnibus mirabilibus eius.
  • Laudamini in nomine sancto eius, laetetur cor quaerentium Dominum.
  • Quaerite Dominum et potentiam eius, quaerite faciem eius semper.
  • Mementote mirabilium eius, quae fecit, prodigia eius et iudicia oris eius,
  • semen Abraham, servi eius, filii Iacob, electi eius.
  • Ipse Dominus Deus noster; in universa terra iudicia eius.
  • Memor fuit in saeculum testamenti sui, verbi, quod mandavit in mille generationes,
  • quod disposuit cum Abraham, et iuramenti sui ad Isaac.
  • Et statuit illud Iacob in praeceptum et Israel in testamentum aeternum
  • dicens: «Tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestrae».
  • Cum essent numero brevi, paucissimi et peregrini in ea,
  • et pertransirent de gente in gentem et de regno ad populum alterum,
  • non permisit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges:
  • «Nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari».
  • Et vocavit famem super terram et omne baculum panis contrivit.
  • Misit ante eos virum, in servum venumdatus est Ioseph.
  • Strinxerunt in compedibus pedes eius, in ferrum intravit collum eius,
  • donec veniret verbum eius, eloquium Domini purgaret eum.
  • Misit rex et solvit eum, princeps populorum, et dimisit eum;
  • constituit eum dominum domus suae et principem omnis possessionis suae,
  • ut erudiret principes eius sicut semetipsum et senes eius prudentiam doceret.
  • Et intravit Israel in Aegyptum, et Iacob peregrinus fuit in terra Cham.
  • Et auxit populum suum vehementer et confortavit eum super inimicos eius.
  • Convertit cor eorum, ut odirent populum eius et dolum facerent in servos eius.
  • Misit Moysen servum suum, Aaron, quem elegit.
  • Posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham.
  • Misit tenebras et obscuravit, et restiterunt sermonibus eius.
  • Convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum.
  • Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
  • Dixit, et venit coenomyia et scinifes in omnibus finibus eorum.
  • Posuit pluvias eorum grandinem, ignem comburentem in terra ipsorum.
  • Et percussit vineas eorum et ficulneas eorum et contrivit lignum finium eorum.
  • Dixit, et venit locusta et bruchus, cuius non erat numerus,
  • et comedit omne fenum in terra eorum et comedit fructum terrae eorum.
  • Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis roboris eorum.
  • Et eduxit eos cum argento et auro; et non erat in tribubus eorum infirmus.
  • Laetata est Aegyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.
  • Expandit nubem in protectionem et ignem, ut luceret eis per noctem.
  • Petierunt, et venit coturnix, et pane caeli saturavit eos.
  • Dirupit petram, et fluxerunt aquae, abierunt in sicco flumina.
  • Quoniam memor fuit verbi sancti sui ad Abraham puerum suum.
  • Et eduxit populum suum in exsultatione, electos suos in laetitia.
  • Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt,
  • ut custodiant iustificationes eius et leges eius servent. ALLELUIA.
  • ALLELUIA. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius.
  • Quis loquetur potentias Domini, auditas faciet omnes laudes eius?
  • Beati, qui custodiunt iudicium et faciunt iustitiam in omni tempore.
  • Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui, visita nos in salutari tuo,
  • ut videamus bona electorum tuorum, ut laetemur in laetitia gentis tuae, ut gloriemur cum hereditate tua.
  • Peccavimus cum patribus nostris, iniuste egimus, iniquitatem fecimus.
  • Patres nostri in Aegypto non intellexerunt mirabilia tua, non fuerunt memores multitudinis misericordiarum tuarum et irritaverunt ascendentes in mare, mare Rubrum.
  • Et salvavit eos propter nomen suum, ut notam faceret potentiam suam. -
  • Et increpuit mare Rubrum, et exsiccatum est, et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.
  • Et salvavit eos de manu odientis et redemit eos de manu inimici.
  • Et operuit aqua tribulantes eos: unus ex eis non remansit.
  • Et crediderunt verbis eius et cantaverunt laudem eius.
  • Cito obliti sunt operum eius et non sustinuerunt consilium eius;
  • et concupierunt concupiscentiam in deserto et tentaverunt Deum in inaquoso.
  • Et dedit eis petitionem ipsorum et misit saturitatem in animas eorum.
  • Et zelati sunt Moysen in castris, Aaron sanctum Domini.
  • Aperta est terra et deglutivit Dathan et operuit super congregationem Abiram.
  • Et exarsit ignis in synagoga eorum, flamma combussit peccatores.
  • Et fecerunt vitulum in Horeb et adoraverunt sculptile;
  • et mutaverunt gloriam suam in similitudinem tauri comedentis fenum.
  • Obliti sunt Deum, qui salvavit eos, qui fecit magnalia in Aegypto,
  • mirabilia in terra Cham, terribilia in mari Rubro.
  • Et dixit quia disperderet eos, nisi affuisset Moyses electus eius: stetit in confractione in conspectu eius, ut averteret iram eius, ne destrueret eos.
  • Et pro nihilo habuerunt terram desiderabilem, non crediderunt verbo eius.
  • Et murmuraverunt in tabernaculis suis, non exaudierunt vocem Domini.
  • Et elevavit manum suam super eos, ut prosterneret eos in deserto
  • et ut deiceret semen eorum in nationibus et dispergeret eos in regionibus.
  • Et adhaeserunt Baalphegor et comederunt sacrificia mortuorum;
  • et irritaverunt eum in adinventionibus suis, et irrupit in eos ruina.
  • Et stetit Phinees et fecit iudicium, et cessavit quassatio,
  • et reputatum est ei in iustitiam in generationem et generationem usque in sempiternum.
  • Et irritaverunt eum ad aquas Meriba, et vexatus est Moyses propter eos,
  • quia exacerbaverunt spiritum eius, et temere locutus est in labiis suis.
  • Non disperdiderunt gentes, quas dixit Dominus illis.
  • Et commixti sunt inter gentes et didicerunt opera eorum.
  • Et servierunt sculptilibus eorum, et factum est illis in scandalum.
  • Et immolaverunt filios suos et filias suas daemoniis.
  • Et effuderunt sanguinem innocentem, sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum, quas sacrificaverunt sculptilibus Chanaan. Et infecta est terra in sanguinibus,
  • et contaminati sunt in operibus suis et fornicati sunt in adinventionibus suis.
  • Et exarsit ira Dominus in populum suum et abominatus est hereditatem suam
  • et tradidit eos in manus gentium, et dominati sunt eorum, qui oderunt eos.
  • Et tribulaverunt eos inimici eorum, et humiliati sunt sub manibus eorum.
  • Saepe liberavit eos; ipsi autem exacerbaverunt eum in consilio suo et corruerunt in iniquitatibus suis.
  • Et vidit tribulationem eorum, cum audivit clamorem eorum. -
  • Et memor fuit testamenti sui et paenituit eum secundum multitudinem misericordiae suae.
  • Et dedit eos in miserationes in conspectu omnium, qui captivos duxerant eos.
  • Salvos nos fac, Domine Deus noster, et congrega nos de nationibus, ut confiteamur nomini sancto tuo et gloriemur in laude tua.
  • Benedictus Dominus, Deus Israel, a saeculo et usque in saeculum. Et dicet omnis populus: «Fiat, fiat».
  • ALLELUIA. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius.
  • Dicant, qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu adversarii
  • et de regionibus congregavit eos, a solis ortu et occasu, ab aquilone et mari.
  • Erraverunt in solitudine, in inaquoso, viam civitatis habitationis non invenerunt.
  • Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit.
  • Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eripuit eos.
  • Et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis.
  • Confiteantur Domino propter misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum,
  • quia satiavit animam sitientem et animam esurientem replevit bonis.
  • Sedentes in tenebris et umbra mortis, vincti in mendicitate et ferro,
  • quia exacerbaverunt eloquia Dei et consilium Altissimi spreverunt.
  • Et humiliavit in laboribus cor eorum, infirmati sunt, nec fuit qui adiuvaret.
  • Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos.
  • Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis et vincula eorum dirupit.
  • Confiteantur Domino propter misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum,
  • quia contrivit portas aereas et vectes ferreos confregit.
  • Stulti facti sunt in via iniquitatis suae et propter iniustitias suas afflicti sunt;
  • omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis.
  • Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos.
  • Misit verbum suum et sanavit eos et eripuit eos de interitionibus eorum.
  • Confiteantur Domino propter misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum;
  • et sacrificent sacrificium laudis et annuntient opera eius in exsultatione.
  • Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis,
  • ipsi viderunt opera Domini et mirabilia eius in profundo.
  • Dixit et excitavit spiritum procellae, et exaltati sunt fluctus eius.
  • Ascendunt usque ad caelos et descendunt usque ad abyssos; anima eorum in malis tabescebat.
  • Turbati sunt et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est.
  • Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eduxit eos.
  • Et statuit procellam eius in auram, et tacuerunt fluctus eius.
  • Et laetati sunt, quia siluerunt, et deduxit eos in portum voluntatis eorum.
  • Confiteantur Domino propter misericordiam eius et mirabilia eius in filios hominum;
  • et exaltent eum in ecclesia plebis et in conventu seniorum laudent eum.
  • Posuit flumina in desertum et exitus aquarum in sitim,
  • terram fructiferam in salsuginem a malitia inhabitantium in ea.
  • Posuit desertum in stagna aquarum et terram sine aqua in exitus aquarum.
  • Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis.
  • Et seminaverunt agros et plantaverunt vineas, et fecerunt fructum in proventum suum.
  • Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis, et iumenta eorum non minoravit.
  • Et pauci facti sunt et vexati sunt a tribulatione malorum et dolore.
  • Effudit contemptionem super principes et errare fecit eos in deserto invio.
  • Et suscepit pauperem de inopia et posuit sicut oves familias.
  • Videbunt recti et laetabuntur, et omnis iniquitas oppilabit os suum.
  • Quis sapiens, et custodiet haec et intelleget misericordias Domini?.
  • Canticum. PSALMUS. David.
  • Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum, cantabo et psallam. Euge, gloria mea!
  • Exsurge, psalterium et cithara, excitabo auroram.
  • Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus,
  • quia magna est usque ad caelos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.
  • Exaltare super caelos, Deus, et super omnem terram gloria tua.
  • Ut liberentur dilecti tui, salvum fac dextera tua et exaudi me.
  • Deus locutus est in sancto suo: «Exsultabo et dividam Sichimam et convallem Succoth dimetiar;
  • meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim fortitudo capitis mei, Iuda sceptrum meum.
  • Moab lebes lavacri mei; super Idumaeam extendam calceamentum meum, super Philistaeam vociferabor».
  • Quis deducet me in civitatem munitam? Quis deducet me usque in Idumaeam?.
  • Nonne, Deus, qui reppulisti nos? Et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?
  • Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
  • In Deo faciemus virtutem, et ipse conculcabit inimicos nostros.
  • ადიდეთ უფალი. ქებით შემოსეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან მარადიულია წყალობა მისი.
  • ვის ძალუძს გამოთქვას უფლის სიძლიერე, სასმენელ-ქმნას მისი ქება-დიდება?
  • ნეტარ არიან სამართლის დამცველნი და სიმართლის მოქმედნი ყოველ ჟამს.
  • გამიხსენე, უფალო, შენი ხალხისადმი კეთილგანწყობილებისას, მომხედე შენმიერი შეწევნით.
  • რათა ვიხილო სიკეთე შენთა რჩეულთა, გავიხარო შენი ხალხის სიხარულით, დავიქადო შენს სამკვიდროსთან ერთად.
  • შევცოდეთ ჩვენს მამებთან ერთად, სიმრუდე და ბოროტება ჩავიდინეთ.
  • ჩვენმა მამებმა ეგვიპტეში ვერ შეიგნეს შენი სასწაულები, არ გაიხსენეს შენი მრავალი წყალობა და გაგიურჩდნენ ზღვაზე, მეწამულ ზღვაზე.
  • მაგრამ მან იხსნა თავისი სახელის გულისათვის, რათა გაეგოთ ძლიერება მისი.
  • და შეუტია მეწამულ ზღვას და დაშრა, და წაიყვანა ისინი უფსკრულებში, როგორც უდაბნოში.
  • და იხსნა მოძულის ხელიდან და გადაარჩინა მტრის ხელიდან.
  • წყალმა დაფარა მათი მტრები, ერთი მათგანიც არ გადარჩენილა.
  • და ირწმუნეს სიტყვანი მისნი, იმღერეს მისი ქება.
  • აჩქარდნენ, დაივიწყეს საქმენი მისნი, არ დაელოდნენ მის რჩევას.
  • და აჰყვნენ გულისთქმას უდაბნოში და გამოსცადეს ღმერთი უკაცრიელ ადგილას.
  • და შეუსრულა თხოვნა მათი და მოუვლინა სიმჭლევე მათ სულებს.
  • და შური აღეძრათ მოსეს მიმართ ბანაკში, უფლის წმიდანის აარონის მიმართ.
  • გაიპო მიწა და ჩაყლაპა დათანი, და დაფარა ხროვა აბირამისა.
  • და მოედო ცეცხლი მათ ხროვას, ალი მოეკიდა ბოროტებს.
  • გააკეთეს ხბო ხორებთან და თაყვანი სცეს კერპებს.
  • და გაცვალეს თავიანთი დიდება ბალახის მძოველ ხარის გამოსახულებაში.
  • დაივიწყეს ღმერთი, თავიანთი მხსნელი, დიდთა მოქმედი ეგვიპტეში.
  • საოცრებანი ხამის ქვეყანაში, საშინელებანი მეწამულ ზღვაზე.
  • დათქმული ჰქონდა მათი მოსპობა, რომ მოსე, მისი რჩეული, არ დამდგარიყო ნაპრალთან მის წინაშე, რათა გაებრუნებინა რისხვა მისი, და აღარ მოესრა ისინი.
  • მათ დაიწუნეს ქვეყანა სასურველი, აღარ ირწმუნეს ნათქვამი მისი.
  • დრტვინავდნენ თავიანთ ბანაკებში, არ უსმენდნენ უფლის ხმას.
  • მაშინ ზეაღმართა თავისი ხელი, რომ დაეხოცა ისინი უდაბნოში;
  • და გაეფანტა მათი ნაშიერი ხალხებში და განებნია ისინი ქვეყნებში.
  • დაუკავშირდნენ ბაყალ-ფეღორს და ჭამეს მკვდართა შესაწირავი.
  • განარისხეს თავიანთი მოქმედებით და თავს დაატყდათ მომსრველი სენი.
  • წამოდგა ფინხასი და ილოცა, და შეჩერდა მომსრველი სენი.
  • ჩაეთვალა მას მოწყალებად თაობიდან თაობამდე, სამარადჟამოდ.
  • გააჯავრეს მერიბის წყალზე და დაისაჯა მოსე მათ გამო.
  • რადგანაც სული გაუმწარეს და გამოთქვა თავისი ბაგეებით.
  • არ მოსპეს ხალხები, უფალმა რომ უთხრა მათ.
  • აირივნენ ხალხებში და შეისწავლეს მათი საქმეები.
  • ემსახურებოდნენ მათ კერპებს, რომლებიც მახედ გადიქცნენ მათთვის.
  • შესწირეს თავიანთი ძენი და ასულნი ეშმაკებს.
  • დაღვარეს სისხლი უცოდველი, თავიანთ ძეთა და ასულთა სისხლი, რომელიც შესწირეს ქანაანის კერპებს, და შეირყვნა ქვეყანა სისხლით.
  • შეიბილწნენ თავიანთი საქმეებით და იმრუშეს თავიანთი მოქმედებით.
  • მაშინ აღეგზნო რისხვა უფლისა თავის ხალხზე და შესძაგდა მას სამკვიდრო თვისი.
  • და ხელში ჩაუგდო ისინი ხალხებს და გაბატონდნენ მათზე მოძულენი მათი.
  • ავიწროებდნენ მათ მტრები და მოიდრიკნენ მათ ხელქვეით.
  • მრავალგზის იხსნა ისინი, მაგრამ ისინი აბრაზებდნენ საკუთარი ზრახვებით და მდაბლდებოდნენ ბრალით.
  • იხილა მათი გაჭირვება, როცა მოისმინა მათი ღაღადისი.
  • გაუხსენა აღთქმა თავისი და ანუგეშა თავისი მრავალმოწყალეობით.
  • აღვიძებდა მათდამი თანაგრძნობას ყველა მათი დამტყვევებლის წინაშე.
  • გვიხსენი, უფალო, ღმერთო ჩვენო, და გამოგვკრიბე ხალხთაგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, ვიამაყოთ შენი ქება-დიდებით.
  • კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, ამიერიდან და უკუნისამდე! და თქვას მთელმა ხალხმა: ამინ! ადიდეთ უფალი!
  • ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.
  • იტყვიან დახსნილნი უფლის მიერ, რომელმაც იხსნა ისინი მტრის ხელიდან.
  • და ქვეყნებიდან გამოკრიბა ისინი - აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და ზღვიდან.
  • აებნათ უკაცრიელ უდაბნოში გზა, დაბა ვერ ჰპოვეს სამკვიდრებელი.
  • შიოდათ, სწყუროდათ კიდეც, მათი სული იბინდებოდა.
  • შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი მწუხარების ჟამს და გაჭირვებიდან იხსნა ისინი.
  • და დააყენა ისინი სწორ გზაზე, რომ წასულიყვნენ სამკვიდრებელი ქალაქისაკენ.
  • დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.
  • რადგან გააძღო სული მწყურვალი და სული მშიერი აავსო სიკეთით.
  • მსხდომარენი ბნელში და წყვდიადში, ტყვენი ტანჯვისა და ბორკილისა.
  • რადგან ეურჩებოდნენ ღმერთის სიტყვებს და უზენაესის რჩევას უგულებელყოფდნენ.
  • მოდრიკა ჯაფით მათი გული, ეცემოდნენ და შემწე არ ჰყავდათ.
  • შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი მწუხარების ჟამს და გაჭირვებიდან იხსნა ისინი.
  • გამოიყვანა ბნელიდან და წყვდიადიდან, და მათი ბორკილები დაწყვიტა.
  • დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.
  • რადგან დაამსხვრია ბჭენი სპილენძისა და ურდულნი რკინისა დაფშვნა.
  • ბრიყვები თავიანთი უკანონო გზებისა და ცოდვებისათვის იტანჯებოდნენ.
  • ყოველგვარი საჭმელი შეიზიზღა მათმა სულმა და სიკვდილის ბჭეს მიუახლოვდნენ.
  • შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი მწუხარების ჟამს და გაჭირვებიდან იხსნა ისინი.
  • მოუვლინა სიტყვა თვისი და განკურნა ისინი, და იხსნა მოსპობისაგან.
  • დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.
  • შესწირონ შესაწირავები ქებისა და ილაპარაკონ მის საქმეებზე გალობით.
  • ზღვაში ხომალდებით გამგზავრებულებმა, დიდ წყლებზე საქმის მკეთებლებმა -
  • მათ ნახეს საქმენი უფლისა და საოცრებანი სიღრმეებში.
  • ის იტყვის და ამოვარდება ქარიშხალი და ზეაიმართებიან ზვირთები.
  • ავლენ ცამდე, შთავლენ უფსკრულში, სული მათი განსაცდელში დადნება.
  • წრიალებენ და ირყევიან, ვათარცა მთვრალი, და მთელი მათი სიბრძნე დაინთქა.
  • და შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი მწუხარების ჟამს და გაჭირვებიდან გამოიყვანა.
  • გადააქცევს ზღვის ღელვას სიწყნარედ და დადუმდებიან მისი ტალღები.
  • გამხიარულდებიან, რადგან მიწყნარდნენ და წაუძღვება ნანატრ ადგილას.
  • დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.
  • დაე, აღამაღლონ ხალხის კრებულში და მოხუცებულთა სადგომში ხოტბა შეასხან.
  • გადააქცევს მდინარეებს უდაბნოდ, წყაროს წყლებს - ურწყულად.
  • ნაყოფიერ მიწას - ბიცად მის მკვიდრთა უკეთურობის გამო.
  • გადააქცევს უდაბნოს წყალუხვ ტბად და გამოფიტულ მიწას - წყაროს წყლად.
  • დაასახლებს იქ მშიერთ და წამომართავს ქალაქს სცხოვრებლად.
  • დათესავენ მინდვრებს და გააშენებენ ვენახს, და უხვ ნაყოფს მოიწევენ.
  • აკურთხებს მათ და გამრავლდებიან ფრიად, და მათ პირუტყვს არ შეამცირებს.
  • დაცოტავდებიან და დამცირდებიან ჩაგვრის, უბედურებისა და წუხილისაგან.
  • სირცხვილს დაატეხს მთავრებს და ახეტიალებს უგზო-უკვლოდ.
  • გამოიყვანს ღარიბს სიღატაკიდან და მოაშენებს ცხვრის ფარასავით მის შთამომავალს.
  • ნახავენ წმიდანები და გაიხარებენ და ყოველგვარ სიმრუდეს პირი აეკვრება.
  • ვინც ბრძენია, დაიცვას ისინი და გულისხმა-ჰყოს წყალობანი უფლისა.
  • გალობა. ფსალმუნი დავითისა.
  • მზად არის ჩემი გული, ღმერთო, გაქებ და გიგალობებ ჩემი ღირსებით.
  • გამომაღვიძე, ჩანგო და ქნარო, გამოვაღვიძებ ცისკარს.
  • გადიდებ შენ, უფალო, ხალხებს შორის და გიგალობებ ერებს შორის.
  • რადგან ზეცაზე დიდია წყალობა შენი და ღრუბლებამდეა ჭეშმარიტება შენი.
  • ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო, და მთელ ქვეყნიერებას გასწვდეს დიდება შენი.
  • რათა გადარჩნენ საყვარელნი შენნი; მიხსენი შენი მარჯვენით და მიპასუხე.
  • ღმერთმა თქვა თავის წმიდაში; ვიზეიმებ, გავანაწილებ შექემს და სუქოთის დაბლობს გავზომავ.
  • ჩემია გალაადი, ჩემია მენაშე და ეფრემი ჩაჩქანია ჩემი თავისა, იუდა - კანონმდებელი ჩემი.
  • მოაბი ავზია, ჩემი განსაბანელი, ედომზე ფეხსაცმელს გავიშვერ, ფილისტიმელს დავკივლებ.
  • ვინ შემიყვანს გამაგრებულ ქალაქში? ვინ წამიძღვება ედომისაკენ?
  • ნუთუ შენ არა, ღმერთო, მიგვატოვე და აღარ გამოხვალ ჩვენს მხედრობასთან?
  • მოგვეც შეწევნა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა შველა კაცისმიერი.
  • ღმერთით შევქმნით ლაშქარს და ის დათრგუნავს ჩვენს მტრებს.
  • გუნდის ლოტბარს, დავითის ფსალმუნი. ღმერთო ჩემი დიდებისა, ნუ დადუმდები.
  • რადგან პირი ბოროტისა და პირი მზაკვრისა გაიხსნა ჩემს წინააღმდეგ. მელაპარაკებიან ცბიერი ენით.
  • სიძულვილის სიტყვებით გარს შემომერტყნენ და უმიზეზოდ მეომებიან.
  • ჩემი სიყვარულის წილ მომიძულეს, მე კი ვლოცულობ.
  • მომაგეს ბოროტი კეთილის წილ და სიძულვილი - ჩემი სიყვარულის წილ.
  • დააყენე მის მიმართ ბოროტი და ეშმაკი დადგეს მის მარჯვნივ.
  • განკითხვის დროს გამოვიდეს მტყუანი და მისი ლოცვა ცოდვად შეირაცხოს.
  • იყოს დღეები მისი მცირე და მისი ქონება წაიღოს სხვამ.
  • დარჩნენ მისი შვილები ობლად. და მისი ცოლი ქვრივად.
  • იწოწიალონ მისმა შვილებმა და იმათხოვრონ და ეძიონ თავიანთ ნანგრევებში.
  • მიითვისოს მოვალემ ყოველივე, რაც გააჩნია მას, და წარიტაცონ უცხოებმა ნაჯაფი მისი.
  • ნუ იქნება მისთვის თანამგრძნობელი და ნუ ეყოლებათ შემწყალე მის ობლებს.
  • გახდეს მისი შთამომავალი მოსასრველი, შემდგომ თაობაში წაიშალოს მათი სახელი.
  • გაუხსენდეს ბრალი მისი მამებისა უფლის წინაშე, და ცოდვა მისი დედისა ნუ წაიშლება.
  • იყვნენ ღმერთის თვალწინ მუდამ, და მოსპობს ქვეყნიერებიდან მათ სახსენებელს.
  • იმისათვის, რომ არ გაიხსენა წყალობის აღმოჩენა და დევნიდა ღარიბ-ღატაკს და გულდაჩაგრულს მოსაკლავად.
  • და შეიყვარა წყევლა - მასვე მიუვა; არ ისურვა კურთხევა - განშორდება მას.
  • და შეიმოსება წყევლით, როგორც სამოსელით, და შევა წყევლა, როგორც წყალი, მის შიგნეულობაში, და როგორც ზეთი - მის ძვლებში.
  • იყოს მისთვის, ვითარცა სამოსელი ჩაცმული და სარტყელი, გამუდმებით შემორტყმული.
  • ასეთია მისაგებელი უფლისა ჩემს მოძულეთა და ჩემს სულზე ავის მოლაპარაკეთა მიმართ.
  • ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ჩემო, იმოქმედე ჩემს მიმართ შენი სახელის გულისათვის, რადგან კარგია წყალობა შენი; გადამარჩინე,
  • რადგან ღარიბ-ღატაკი ვარ მე და ჩემი გული დაწყლულებულია ჩემს შიგნით.
  • ვითარცა ჩრდილი გადახრის ჟამს, ვიარებოდი, ვეხეთქებოდი აქეთ-იქით კალიასავით.
  • მუხლნი ჩემნი დაუძლურდნენ მარხვისაგან და სხეულს ჩემსას მოაკლდა სიმსუქნე.
  • და გავხდი მე მათი სალანძღავი; დამინახავდნენ, თავს გაიქნევ-გამოიქნევდნენ.
  • შემეწიე, უფალო, ღმერთო ჩემო, მიხსენი შენი წყალობისამებრ.
  • დაე გაიგონ, რომ შენი ხელია ეს; შენ მოიმოქმედე, უფალო.
  • ისინი დამწყევლიან და შენ მაკურთხებ; აღდგებიან და შერცხვებიან, და მორჩილი შენი გაიხარებს.
  • შეიმოსონ ჩემი მოძულენი გაწბილებით და ქურქივით წამოისხან თავიანთი სირცხვილი.
  • შევაქებ უფალს ფრიად ჩემი პირით, და მრავალთა შორის ვადიდებ მას.
  • რადგან დაუდგება მარჯვნივ ღატაკს, რათა იხსნას მისი სული განმსჯელთაგან.