Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Псало́мъ Дави́ду, къ голiа́ѳу.
  • Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ мо́й, науча́яй ру́цѣ мо­и́ на ополче́нiе, пе́рсты моя́ на бра́нь.
  • Ми́лость моя́ и при­­бѣ́жище мое́, засту́пникъ мо́й и изба́витель мо́й, защи́титель мо́й, и на него́ упова́хъ: повину́яй лю́ди моя́ подъ мя́.
  • Го́споди, что́ е́сть человѣ́къ, я́ко позна́л­ся еси́ ему́? или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко вмѣня́еши его́?
  • Человѣ́къ суетѣ́ уподо́бися: дні́е его́ я́ко сѣ́нь прехо́дятъ.
  • Го́споди, преклони́ небеса́, и сни́ди: косни́ся гора́мъ, и воз­дымя́т­ся:
  • блесни́ мо́лнiю, и разжене́ши я́: посли́ стрѣ́лы твоя́, и смяте́ши я́.
  • Посли́ ру́ку твою́ съ высоты́, изми́ мя и изба́ви мя́ от­ во́дъ мно́гихъ, изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ,
  • и́хже уста́ глаго́лаша суету́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды.
  • Бо́же, пѣ́снь но́ву воспою́ тебѣ́, во псалти́ри десятостру́н­нѣмъ пою́ тебѣ́:
  • даю́щему спасе́нiе царе́мъ, избавля́ющему Дави́да раба́ сво­его́ от­ меча́ лю́та.
  • Изба́ви мя́ и изми́ мя изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ, и́хже уста́ глаго́лаша суету́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды:
  • и́хже сы́нове и́хъ я́ко новосажде́нiя водруже́ная въ ю́ности сво­е́й, дще́ри и́хъ удо́брены, пре­укра́шены я́ко подо́бiе хра́ма:
  • храни́лища и́хъ испо́лнена, от­рыга́ющая от­ сего́ въ сiе́: о́вцы и́хъ многопло́дны, мно́жащыяся во исхо́дищихъ сво­и́хъ: воло́ве и́хъ то́лсти:
  • нѣ́сть паде́нiя опло́ту, ниже́ прохо́да, ниже́ во́пля въ сто́гнахъ и́хъ.
  • Ублажи́ша лю́ди, и́мже сiя́ су́ть: блаже́ни лю́дiе, и́мже Госпо́дь Бо́гъ и́хъ.
  • Благословен Господь, твердыня моя, научающий руки мои битве и персты мои брани,
  • милость моя и ограждение мое, прибежище мое и Избавитель мой, щит мой, – и я на Него уповаю; Он подчиняет мне народ мой.
  • Господи! что есть человек, что Ты знаешь о нем, и сын человеческий, что обращаешь на него внимание?
  • Человек подобен дуновению; дни его – как уклоняющаяся тень.
  • Господи! Приклони небеса Твои и сойди; коснись гор, и воздымятся;
  • блесни молниею и рассей их; пусти стрелы Твои и расстрой их;
  • простри с высоты руку Твою, избавь меня и спаси меня от вод многих, от руки сынов иноплеменных,
  • которых уста говорят суетное и которых десница – десница лжи.
  • Боже! новую песнь воспою Тебе, на десятиструнной псалтири воспою Тебе,
  • дарующему спасение царям и избавляющему Давида, раба Твоего, от лютого меча.
  • Избавь меня и спаси меня от руки сынов иноплеменных, которых уста говорят суетное и которых десница – десница лжи.
  • Да будут сыновья наши, как разросшиеся растения в их молодости; дочери наши – как искусно изваянные столпы в чертогах.
  • Да будут житницы наши полны, обильны всяким хлебом; да плодятся овцы наши тысячами и тьмами на пажитях наших;
  • да будут волы наши тучны; да не будет ни расхищения, ни пропажи, ни воплей на улицах наших.
  • Блажен народ, у которого это есть. Блажен народ, у которого Господь есть Бог.
  • PSALMUS. David. Domine, exaudi orationem meam, auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua iustitia.
  • Et non intres in iudicium cum servo tuo, quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
  • Quia persecutus est inimicus animam meam, contrivit in terra vitam meam, collocavit me in obscuris sicut mortuos a saeculo.
  • Et anxiatus est in me spiritus meus, in medio mei obriguit cor meum.
  • Memor fui dierum antiquorum, meditatus sum in omnibus operibus tuis, in factis manuum tuarum recogitabam.
  • Expandi manus meas ad te, anima mea sicut terra sine aqua tibi.
  • Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non abscondas faciem tuam a me, ne similis fiam descendentibus in lacum.
  • Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam, in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
  • Eripe me de inimicis meis, Domine, ad te confugi.
  • Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam;
  • propter nomen tuum, Domine, vivificabis me. In iustitia tua educes de tribulatione animam meam
  • et in misericordia tua disperdes inimicos meos; et perdes omnes, qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
  • დავითისა. კურთხეული არს უფალი, ბურჯი ჩემი, რომელმაც ასწავლა ჩემს ხელებს ბრძოლა, ჩემს თითებს - ომი.
  • მწყალობელო ჩემო და სიმაგრევ ჩემო, მცველო ჩემო და მხსნელო ჩემო; ჩემი ფარი ხარ და მასზე ვარ დანდობილი, ის ჩემს ხალხს გახდის მორჩილად ჩემდა.
  • უფალო, რა არის კაცი, რომ იცნო ის, ძე ადამისა, რომ მიიჩნიო ის?
  • ადამიანი ჰგავს ამაოებას, მისი დღეები - ვითარცა ჩრდილი გარდასული.
  • უფალო, მოდრიკე ცანი შენნი და გადმოდი, შეეხე მთებს, რომ აკვამლდნენ.
  • გამოაელვე ელვანი და გაფანტე ისინი, გამოუშვი ისარნი შენნი და თავზარი დაეცი მათ.
  • გამოიწოდე შენი ხელი მაღლიდან; მიხსენი და გადამარჩინე მრავალ წყალთაგან, უცხო ტომთა ხელიდან.
  • რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა.
  • ღმერთო, ახალ გალობას გიგალობებ შენ, ათსიმიან ჩანგზე გიგალობებ შენ.
  • რომელიც უბოძებს ხსნას მეფეებს, იხსნის დავითს - თავის მორჩილს ბოროტი მახვილისაგან.
  • მიხსენი და გადამარჩინე უცხოელთა ხელიდან, რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა.
  • რომ ჩვენი ვაჟები ნერგებივით იზრდებოდნენ მათს სიჭაბუკეში; ჩვენი ასულნი, ვითარცა ოსტატურად თლილი სვეტები სასახლისა.
  • ჩვენი ბეღლები სავსე იყოს ნაირნაირი მოსავლით. ცხვარნი ჩვენნი ათასობდნენ, ათიათასობდნენ ჩვენს საძოვრებზე.
  • ჩვენი ხარები დტვირთულნი იყვნენ. არც ზარალი და არც დანაკლისი, არც გოდება ჩვენს ქუჩებში.
  • ნეტარ არს ხალხი, რომლისთვისაც ასეა. ნეტარ არს ხალხი, რომელსაც ჰყავს უფალი, თავისი ღმერთი.