Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, псало́мъ.
  • Вси́ язы́цы, восплещи́те рука́ми, воскли́кните Бо́гу гла́сомъ ра́дованiя:
  • я́ко Госпо́дь вы́шнiй стра́­шенъ, Ца́рь ве́лiй по все́й земли́:
  • покори́ лю́ди на́мъ и язы́ки подъ но́ги на́ша:
  • избра́ на́мъ достоя́нiя свое́, добро́ту Иа́ковлю, ю́же воз­люби́.
  • Взы́де Бо́гъ въ воскликнове́нiи, Госпо́дь во гла́сѣ тру́бнѣ.
  • По́йте Бо́гу на́­шему, по́йте: по́йте Царе́ви на́­шему, по́йте:
  • я́ко Ца́рь всея́ земли́ Бо́гъ, по́йте разу́мно.
  • Воцари́ся Бо́гъ надъ язы́ки: Бо́гъ сѣди́тъ на престо́лѣ святѣ́мъ сво­е́мъ.
  • Кня́зи лю́дстiи собра́шася съ Бо́гомъ Авраа́млимъ: я́ко Бо́жiи держа́внiи земли́ зѣло́ воз­несо́шася.
  • Псало́мъ пѣ́сни сыно́въ Коре́овыхъ, вторы́я суббо́ты.
  • Ве́лiй Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́ во гра́дѣ Бо́га на́­шего, въ горѣ́ святѣ́й его́,
  • благокоре́н­нымъ ра́дованiемъ всея́ земли́: го́ры Сiо́нскiя, ре́бра сѣ́верова, гра́дъ Царя́ вели́каго.
  • Бо́гъ въ тя́жестѣхъ {во хра́мѣхъ} его́ зна́емь е́сть, егда́ заступа́етъ и́.
  • Я́ко се́, ца́рiе зе́мстiи собра́шася, снидо́шася вку́пѣ:
  • ті́и ви́дѣв­ше та́ко, удиви́шася, смято́шася, подвиго́шася:
  • тре́петъ прiя́тъ я́ та́мо, болѣ́зни я́ко ражда́ющiя.
  • Ду́хомъ бу́рнымъ сокруши́ши корабли́ Ѳарси́йскiя.
  • Я́коже слы́шахомъ, та́ко и ви́дѣхомъ во гра́дѣ Го́спода си́лъ, во гра́дѣ Бо́га на́­шего: Бо́гъ основа́ и въ вѣ́къ.
  • Прiя́хомъ, Бо́же, ми́лость твою́ посредѣ́ люді́й тво­и́хъ.
  • По и́мени тво­ему́, Бо́же, та́ко и хвала́ твоя́ на конца́хъ земли́: пра́вды испо́лнь десни́ца твоя́.
  • Да воз­весели́т­ся гора́ Сiо́нская, и да воз­ра́дуют­ся дще́ри иуде́йскiя, суде́бъ ра́ди тво­и́хъ, Го́споди.
  • Обыди́те Сiо́нъ и обыми́те его́, повѣ́дите въ столпѣ́хъ его́:
  • положи́те сердца́ ва́ша въ си́лу его́, и раздѣли́те до́мы его́, я́ко да повѣ́сте въ ро́дѣ инѣ́мъ.
  • Я́ко то́й е́сть Бо́гъ на́шъ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: то́й упасе́тъ на́съ во вѣ́ки.
  • Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
  • Услы́шите сiя́, вси́ язы́цы, внуши́те, вси́ живу́щiи по вселе́н­нѣй,
  • земноро́днiи же и сы́нове человѣ́честiи, вку́пѣ бога́тъ и убо́гъ.
  • Уста́ моя́ воз­глаго́лютъ прему́дрость, и по­уче́нiе се́рдца мо­его́ ра́зумъ.
  • Приклоню́ въ при́тчу у́хо мое́, от­ве́рзу во псалти́ри гана́нiе мое́.
  • Вску́ю бою́ся въ де́нь лю́тъ? беззако́нiе пяты́ мо­ея́ обы́детъ мя́.
  • Надѣ́ющiися на си́лу свою́ и о мно́же­ст­вѣ бога́т­ст­ва сво­его́ хва́лящiися:
  • бра́тъ не изба́витъ, изба́витъ ли человѣ́къ? не да́стъ Бо́гу измѣ́ны за ся́,
  • и цѣ́ну избавле́нiя души́ сво­ея́: и утруди́ся въ вѣ́къ,
  • и жи́въ бу́детъ до конца́, не у́зритъ па́губы.
  • Егда́ уви́дитъ прему́дрыя умира́ющыя, вку́пѣ безу́менъ и несмы́сленъ поги́бнутъ, и оста́вятъ чужди́мъ бога́т­ст­во свое́.
  • И гро́би и́хъ жили́ща и́хъ во вѣ́къ, селе́нiя и́хъ въ ро́дъ и ро́дъ, нареко́ша имена́ своя́ на земля́хъ.
  • И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, при­­ложи́ся ското́мъ несмы́слен­нымъ и уподо́бися и́мъ.
  • Се́й пу́ть и́хъ собла́знъ и́мъ, и по си́хъ во устѣ́хъ сво­и́хъ благоволя́тъ.
  • Я́ко о́вцы во а́дѣ положе́ни су́ть, сме́рть упасе́тъ я́: и облада́ютъ и́ми пра́вiи зау́тра, и по́мощь и́хъ обетша́етъ во а́дѣ: от­ сла́вы сво­ея́ изринове́ни бы́ша.
  • Оба́че Бо́гъ изба́витъ ду́шу мою́ изъ руки́ а́довы, егда́ прiе́млетъ мя́.
  • Не убо́йся, егда́ разбогатѣ́етъ человѣ́къ, или́ егда́ умно́жит­ся сла́ва до́му его́:
  • я́ко внегда́ умре́ти ему́, не во́зметъ вся́, ниже́ сни́детъ съ ни́мъ сла́ва его́.
  • Я́ко душа́ его́ въ животѣ́ его́ благослови́т­ся, исповѣ́ст­ся тебѣ́, егда́ благосотвори́ши ему́.
  • Вни́детъ да́же до ро́да оте́цъ сво­и́хъ, да́же до вѣ́ка не у́зритъ свѣ́та.
  • И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, при­­ложи́ся ското́мъ несмы́слен­нымъ и уподо́бися и́мъ.
  • Псало́мъ Аса́фу.
  • Бо́гъ бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и при­­зва́ зе́млю от­ восто́къ со́лнца до за́падъ.
  • От Сiо́на благолѣ́пiе красоты́ его́:
  • Бо́гъ я́вѣ прiи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ ни́мъ воз­гори́т­ся, и о́крестъ его́ бу́ря зѣ́лна.
  • Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди своя́.
  • Собери́те ему́ преподо́бныя его́, завѣща́ющыя завѣ́тъ его́ о же́ртвахъ.
  • И воз­вѣстя́тъ небеса́ пра́вду его́: я́ко Бо́гъ судiя́ е́сть.
  • Услы́шите, лю́дiе мо­и́, и воз­глаго́лю ва́мъ, Изра́илю, и засвидѣ́тел­ст­вую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й е́смь а́зъ.
  • Не о же́ртвахъ тво­и́хъ обличу́ тя́, всесожже́нiя же твоя́ предо мно́ю су́ть вы́ну:
  • не прiиму́ от­ до́му тво­его́ телце́въ, ниже́ от­ ста́дъ тво­и́хъ козло́въ.
  • Я́ко мо­и́ су́ть вси́ звѣ́рiе дубра́внiи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
  • позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со мно́ю е́сть.
  • А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: моя́ бо е́сть вселе́н­ная и исполне́нiе ея́.
  • Еда́ я́мъ мяса́ ю́нча? или́ кро́вь козло́въ пiю́?
  • Пожри́ богови же́ртву хвалы́ и воз­да́ждь вы́шнему моли́твы твоя́:
  • и при­­зови́ мя въ де́нь ско́рби тво­ея́, и изму́ тя, и просла́виши мя́.
  • Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даеши оправда́нiя моя́ и воспрiе́млеши завѣ́тъ мо́й усты́ тво­и́ми?
  • Ты́ же воз­ненави́дѣлъ еси́ наказа́нiе и от­ве́рглъ еси́ словеса́ моя́ вспя́ть.
  • А́ще ви́дѣлъ еси́ та́тя, те́клъ еси́ съ ни́мъ, и съ прелюбо­дѣ́емъ уча́стiе твое́ полага́лъ еси́:
  • уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́­ше льще́нiя:
  • сѣдя́ на бра́та тво­его́ клевета́лъ еси́ и на сы́на ма́тере тво­ея́ полага́лъ еси́ собла́знъ.
  • Сiя́ сотвори́лъ еси́, и умолча́хъ, воз­непщева́лъ еси́ беззако́нiе, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ тво­и́мъ грѣхи́ твоя́.
  • Разумѣ́йте у́бо сiя́, забыва́ющiи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
  • Же́ртва хвалы́ просла́витъ мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ ему́ спасе́нiе мое́.
  • Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду,
  • внегда́ вни́ти къ нему́ наѳа́ну проро́ку,
    2егда́ вни́де къ вирсаві́и женѣ́ урі́евѣ.
  • Поми́луй мя́, Бо́же, по вели́цѣй ми́лости тво­е́й, и по мно́же­ст­ву щедро́тъ тво­и́хъ очи́сти беззако́нiе мое́.
  • Наипа́че омы́й мя́ от­ беззако́нiя мо­его́ и от­ грѣха́ мо­его́ очи́сти мя́:
  • я́ко беззако́нiе мое́ а́зъ зна́ю, и грѣ́хъ мо́й предо мно́ю е́сть вы́ну.
  • Тебѣ́ еди́ному согрѣши́хъ и лука́вое предъ тобо́ю сотвори́хъ: я́ко да оправди́шися во словесѣ́хъ тво­и́хъ и побѣди́ши, внегда́ суди́ти ти́.
  • Се́ бо, въ беззако́нiихъ зача́тъ е́смь, и во грѣсѣ́хъ роди́ мя ма́ти моя́.
  • Се́ бо, и́стину воз­люби́лъ еси́, безвѣ́стная и та́йная прему́дрости тво­ея́ яви́лъ ми́ еси́.
  • Окропи́ши мя́ иссо́помъ, и очи́щуся: омы́еши мя́, и па́че снѣ́га убѣлю́ся.
  • Слу́ху мо­ему́ да́си ра́дость и весе́лiе: воз­ра́дуют­ся ко́сти смире́н­ныя.
  • Отврати́ лице́ твое́ от­ грѣ́хъ мо­и́хъ и вся́ беззако́нiя моя́ очи́сти.
  • Се́рдце чи́сто сози́жди во мнѣ́, Бо́же, и ду́хъ пра́въ обнови́ во утро́бѣ мо­е́й.
  • Не от­ве́ржи мене́ от­ лица́ тво­его́ и Ду́ха тво­его́ свята́го не от­ими́ от­ мене́.
  • Возда́ждь ми́ ра́дость спасе́нiя тво­его́ и Ду́хомъ Влады́чнимъ утверди́ мя.
  • Научу́ беззако́н­ныя путе́мъ тво­и́мъ, и нечести́вiи къ тебѣ́ обратя́т­ся.
  • Изба́ви мя́ от­ крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нiя мо­его́: воз­ра́дует­ся язы́къ мо́й пра́вдѣ тво­е́й.
  • Го́споди, устнѣ́ мо­и́ от­ве́рзеши, и уста́ моя́ воз­вѣстя́тъ хвалу́ твою́.
  • Я́ко а́ще бы восхотѣ́лъ еси́ же́ртвы, да́лъ бы́хъ у́бо: всесожже́нiя не благоволи́ши.
  • Же́ртва Бо́гу ду́хъ сокруше́нъ: се́рдце сокруше́н­но и смире́н­но Бо́гъ не уничижи́тъ.
  • Ублажи́, Го́споди, благоволе́нiемъ тво­и́мъ Сiо́на, и да сози́ждут­ся стѣ́ны Иерусали́мскiя:
  • тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вды, воз­ноше́нiе и всесожега́емая: тогда́ воз­ложа́тъ на олта́рь тво́й телцы́.
  • Въ коне́цъ, ра́зума Дави́ду,
  • внегда́ прiити́ дои́ку Идуме́йску, и воз­вѣсти́ти Сау́лу, и рещи́ ему́: прiи́де Дави́дъ въ до́мъ Авимеле́ховъ.
  • Что́ хва́лишися во зло́бѣ, си́льне? беззако́нiе ве́сь де́нь,
  • непра́вду умы́сли язы́къ тво́й: я́ко бри́тву изощре́ну сотвори́лъ еси́ ле́сть.
  • Возлюби́лъ еси́ зло́бу па́че благосты́ни, непра́вду не́же глаго́лати пра́вду:
  • воз­люби́лъ еси́ вся́ глаго́лы пото́пныя, язы́къ льсти́въ.
  • Сего́ ра́ди Бо́гъ разруши́тъ тя́ до конца́: восто́ргнетъ тя́, и пресели́тъ тя́ от­ селе́нiя тво­его́ и ко́рень тво́й от­ земли́ живы́хъ.
  • У́зрятъ пра́веднiи и убоя́т­ся, и о не́мъ воз­смѣю́т­ся и реку́тъ:
  • се́, человѣ́къ, и́же не положи́ Бо́га помо́щника себѣ́, но упова́ на мно́же­с­т­во бога́т­ст­ва сво­его́, и воз­мо́же суето́ю сво­е́ю.
  • А́зъ же я́ко ма́слина плодови́та въ дому́ Бо́жiи: упова́хъ на ми́лость Бо́жiю во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
  • Исповѣ́мся тебѣ́ въ вѣ́къ, я́ко сотвори́лъ еси́: и терплю́ и́мя твое́, я́ко благо предъ преподо́бными тво­и́ми.
  • Въ коне́цъ, о Маеле́ѳѣ, ра́зума Дави́ду.
  • Рече́ безу́менъ въ се́рдцы сво­е́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ беззако́нiихъ, нѣ́сть творя́й благо́е.
  • Бо́гъ съ небесе́ при­­ни́че на сы́ны человѣ́ческiя, ви́дѣти, а́ще е́сть разумѣва́яй или́ взыска́яй Бо́га.
  • Вси́ уклони́шася, вку́пѣ непотре́бни бы́ша: нѣ́сть творя́й благо́е, нѣ́сть до еди́наго.
  • Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́ла­ю­щiи беззако́нiе, снѣда́ющiи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не при­­зва́ша.
  • Та́мо устраши́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Бо́гъ разсы́па ко́сти человѣко­уго́дниковъ: постыдѣ́шася, я́ко Бо́гъ уничижи́ и́хъ.
  • Кто́ да́стъ от­ Сiо́на спасе́нiе Изра́илево? внегда́ воз­врати́тъ Бо́гъ плѣне́нiе люді́й сво­и́хъ, воз­ра́дует­ся Иа́ковъ и воз­весели́т­ся Изра́иль.
  • Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума Дави́ду,
  • внегда́ прiити́ зифе́емъ и рещи́ Сау́лови: не се́ ли, Дави́дъ скры́ся въ на́съ?
  • Бо́же, во и́мя твое́ спаси́ мя и въ си́лѣ тво­е́й суди́ ми.
  • Бо́же, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́лы у́стъ мо­и́хъ:
  • я́ко чу́ждiи воста́ша на мя́, и крѣ́пцыи взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Бо́га предъ собо́ю.
  • Се́ бо, Бо́гъ помога́етъ ми́, и Госпо́дь засту́пникъ души́ мо­е́й:
  • от­врати́тъ зла́я враго́мъ мо­и́мъ: и́стиною тво­е́ю потреби́ и́хъ.
  • Во́лею пожру́ тебѣ́, исповѣ́мся и́мени тво­ему́, Го́споди, я́ко благо:
  • я́ко от­ вся́кiя печа́ли изба́вилъ мя́ еси́, и на враги́ моя́ воз­зрѣ́ о́ко мое́.
  • Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
  • Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нiя мо­его́:
  • вонми́ ми и услы́ши мя́: воз­скорбѣ́хъ печа́лiю мо­е́ю {во искуше́нiи мо­е́мъ}, и смято́хся
  • от­ гла́са вра́жiя и от­ стуже́нiя грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́нiе и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
  • Се́рдце мое́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
  • стра́хъ и тре́петъ прiи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
  • И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? и полещу́, и почі́ю.
  • Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
  • Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от­ малоду́шiя и от­ бу́ри.
  • Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́нiе и прерѣка́нiе во гра́дѣ.
  • Дне́мъ и но́щiю обы́детъ и́ по стѣна́мъ его́: беззако́нiе и тру́дъ посредѣ́ его́, и непра́вда:
  • и не оскудѣ́ от­ сто́гнъ его́ ли́хва и ле́сть.
  • Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от­ него́.
  • Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́емый мо́й,
  • и́же ку́пно наслажда́л­ся еси́ со мно́ю бра́­шенъ: въ дому́ Бо́жiи ходи́хомъ единомышле́нiемъ.
  • Да прiи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́в­ст­во въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
  • А́зъ къ Бо́гу воз­зва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
  • Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и воз­вѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
  • Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от­ при­­ближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
  • Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нiя, я́ко не убоя́шася Бо́га.
  • Простре́ ру́ку свою́ на воз­дая́нiе: оскверни́ша завѣ́тъ его́.
  • Раздѣли́шася от­ гнѣ́ва лица́ его́, и при­­бли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че еле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
  • Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и то́й тя́ препита́етъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
  • Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нiя: му́жiе крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й сво­и́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на тя́.
  • Начальнику хора. Сынов Кореевых. Псалом.
  • Восплещите руками все народы, воскликните Богу гласом радости;
  • ибо Господь Всевышний страшен, – великий Царь над всею землею;
  • покорил нам народы и племена под ноги наши;
  • избрал нам наследие наше, красу Иакова, которого возлюбил.
  • Восшел Бог при восклицаниях, Господь при звуке трубном.
  • Пойте Богу нашему, пойте; пойте Царю нашему, пойте,
  • ибо Бог – Царь всей земли; пойте все разумно.
  • Бог воцарился над народами, Бог воссел на святом престоле Своем;
  • князья народов собрались к народу Бога Авраамова, ибо щиты земли – Божии; Он превознесен над ними.
  • Песнь. Псалом. Сынов Кореевых.
  • Велик Господь и всехвален во граде Бога нашего, на святой горе Его.
  • Прекрасная возвышенность, радость всей земли гора Сион; на северной стороне ее город великого Царя.
  • Бог в жилищах его ведом, как заступник:
  • ибо вот, сошлись цари и прошли все мимо;
  • увидели и изумились, смутились и обратились в бегство;
  • страх объял их там и мука, как у женщин в родах;
  • восточным ветром Ты сокрушил Фарсийские корабли.
  • Как слышали мы, так и увидели во граде Господа сил, во граде Бога нашего: Бог утвердит его на веки.
  • Мы размышляли, Боже, о благости Твоей посреди храма Твоего.
  • Как имя Твое, Боже, так и хвала Твоя до концов земли; десница Твоя полна правды.
  • Да веселится гора Сион, [и] да радуются дщери Иудейские ради судов Твоих, [Господи].
  • Пойдите вокруг Сиона и обойдите его, пересчитайте башни его;
  • обратите сердце ваше к укреплениям его, рассмотрите домы его, чтобы пересказать грядущему роду,
  • ибо сей Бог есть Бог наш на веки и веки: Он будет вождем нашим до самой смерти.
  • Начальнику хора. Сынов Кореевых. Псалом.
  • Слушайте сие, все народы; внимайте сему, все живущие во вселенной, –
  • и простые и знатные, богатый, равно как бедный.
  • Уста мои изрекут премудрость, и размышления сердца моего – знание.
  • Приклоню ухо мое к притче, на гуслях открою загадку мою:
  • «для чего бояться мне во дни бедствия, когда беззаконие путей моих окружит меня?»
  • Надеющиеся на силы свои и хвалящиеся множеством богатства своего!
  • человек никак не искупит брата своего и не даст Богу выкупа за него:
  • дорога́ цена искупления души их, и не будет того вовек,
  • чтобы остался кто жить навсегда и не увидел могилы.
  • Каждый видит, что и мудрые умирают, равно как и невежды и бессмысленные погибают и оставляют имущество свое другим.
  • В мыслях у них, что домы их вечны, и что жилища их в род и род, и земли свои они называют своими именами.
  • Но человек в чести не пребудет; он уподобится животным, которые погибают.
  • Этот путь их есть безумие их, хотя последующие за ними одобряют мнение их.
  • Как овец, заключат их в преисподнюю; смерть будет пасти их, и наутро праведники будут владычествовать над ними; сила их истощится; могила – жилище их.
  • Но Бог избавит душу мою от власти преисподней, когда примет меня.
  • Не бойся, когда богатеет человек, когда слава дома его умножается:
  • ибо умирая не возьмет ничего; не пойдет за ним слава его;
  • хотя при жизни он ублажает душу свою, и прославляют тебя, что ты удовлетворяешь себе,
  • но он пойдет к роду отцов своих, которые никогда не увидят света.
  • Человек, который в чести и неразумен, подобен животным, которые погибают.
  • Бог Богов, Господь возглаголал и призывает землю, от восхода солнца до запада.
  • С Сиона, который есть верх красоты, является Бог,
  • грядет Бог наш, и не в безмолвии: пред Ним огонь поядающий, и вокруг Его сильная буря.
  • Он призывает свыше небо и землю, судить народ Свой:
  • «соберите ко Мне святых Моих, вступивших в завет со Мною при жертве».
  • И небеса провозгласят правду Его, ибо судия сей есть Бог.
  • «Слушай, народ Мой, Я буду говорить; Израиль! Я буду свидетельствовать против тебя: Я Бог, твой Бог.
  • Не за жертвы твои Я буду укорять тебя; всесожжения твои всегда предо Мною;
  • не приму тельца из дома твоего, ни козлов из дворов твоих,
  • ибо Мои все звери в лесу, и скот на тысяче гор,
  • знаю всех птиц на горах, и животные на полях предо Мною.
  • Если бы Я взалкал, то не сказал бы тебе, ибо Моя вселенная и все, что наполняет ее.
  • Ем ли Я мясо волов и пью ли кровь козлов?
  • Принеси в жертву Богу хвалу и воздай Всевышнему обеты твои,
  • и призови Меня в день скорби; Я избавлю тебя, и ты прославишь Меня».
  • Грешнику же говорит Бог: «что ты проповедуешь уставы Мои и берешь завет Мой в уста твои,
  • а сам ненавидишь наставление Мое и слова Мои бросаешь за себя?
  • когда видишь вора, сходишься с ним, и с прелюбодеями сообщаешься;
  • уста твои открываешь на злословие, и язык твой сплетает коварство;
  • сидишь и говоришь на брата твоего, на сына матери твоей клевещешь;
  • ты это делал, и Я молчал; ты подумал, что Я такой же, как ты. Изобличу тебя и представлю пред глаза твои [грехи твои].
  • Уразумейте это, забывающие Бога, дабы Я не восхитил, – и не будет избавляющего.
  • Кто приносит в жертву хвалу, тот чтит Меня, и кто наблюдает за путем своим, тому явлю Я спасение Божие».
  • Начальнику хора. Псалом Давида,
  • когда приходил к нему пророк Нафан, после того, как Давид вошел к Вирсавии.
  • Помилуй меня, Боже, по великой милости Твоей, и по множеству щедрот Твоих изгладь беззакония мои.
  • Многократно омой меня от беззакония моего, и от греха моего очисти меня,
  • ибо беззакония мои я сознаю, и грех мой всегда предо мною.
  • Тебе, Тебе единому согрешил я и лукавое пред очами Твоими сделал, так что Ты праведен в приговоре Твоем и чист в суде Твоем.
  • Вот, я в беззаконии зачат, и во грехе родила меня мать моя.
  • Вот, Ты возлюбил истину в сердце и внутрь меня явил мне мудрость [Твою].
  • Окропи меня иссопом, и буду чист; омой меня, и буду белее снега.
  • Дай мне услышать радость и веселие, и возрадуются кости, Тобою сокрушенные.
  • Отврати лице Твое от грехов моих и изгладь все беззакония мои.
  • Сердце чистое сотвори во мне, Боже, и дух правый обнови внутри меня.
  • Не отвергни меня от лица Твоего и Духа Твоего Святаго не отними от меня.
  • Возврати мне радость спасения Твоего и Духом владычественным утверди меня.
  • Научу беззаконных путям Твоим, и нечестивые к Тебе обратятся.
  • Избавь меня от кровей, Боже, Боже спасения моего, и язык мой восхвалит правду Твою.
  • Господи! отверзи уста мои, и уста мои возвестят хвалу Твою:
  • ибо жертвы Ты не желаешь, – я дал бы ее; к всесожжению не благоволишь.
  • Жертва Богу – дух сокрушенный; сердца сокрушенного и смиренного Ты не презришь, Боже.
  • Облагодетельствуй, [Господи,] по благоволению Твоему Сион; воздвигни стены Иерусалима:
  • тогда благоугодны будут Тебе жертвы правды, возношение и всесожжение; тогда возложат на алтарь Твой тельцов.
  • Начальнику хора. Учение Давида,
  • после того, как приходил Доик Идумеянин и донес Саулу и сказал ему, что Давид пришел в дом Ахимелеха.
  • Что хвалишься злодейством, сильный? милость Божия всегда со мною;
  • гибель вымышляет язык твой; как изощренная бритва, он у тебя, коварный!
  • ты любишь больше зло, нежели добро, больше ложь, нежели говорить правду;
  • ты любишь всякие гибельные речи, язык коварный:
  • за то Бог сокрушит тебя вконец, изринет тебя и исторгнет тебя из жилища [твоего] и корень твой из земли живых.
  • Увидят праведники и убоятся, посмеются над ним [и скажут]:
  • «вот человек, который не в Боге полагал крепость свою, а надеялся на множество богатства своего, укреплялся в злодействе своем».
  • А я, как зеленеющая маслина, в доме Божием, и уповаю на милость Божию во веки веков,
  • вечно буду славить Тебя за то, что Ты соделал, и уповать на имя Твое, ибо оно благо пред святыми Твоими.
  • Начальнику хора. На духовом орудии. Учение Давида.
  • Сказал безумец в сердце своем: «нет Бога». Развратились они и совершили гнусные преступления; нет делающего добро.
  • Бог с небес призрел на сынов человеческих, чтобы видеть, есть ли разумеющий, ищущий Бога.
  • Все уклонились, сделались равно непотребными; нет делающего добро, нет ни одного.
  • Неужели не вразумятся делающие беззаконие, съедающие народ мой, как едят хлеб, и не призывающие Бога?
  • Там убоятся они страха, где нет страха, ибо рассыплет Бог кости ополчающихся против тебя. Ты постыдишь их, потому что Бог отверг их.
  • Кто даст с Сиона спасение Израилю! Когда Бог возвратит пленение народа Своего, тогда возрадуется Иаков и возвеселится Израиль.
  • Начальнику хора. На струнных орудиях. Учение Давида,
  • когда пришли Зифеи и сказали Саулу: «не у нас ли скрывается Давид?»
  • Боже! именем Твоим спаси меня, и силою Твоею суди меня.
  • Боже! услышь молитву мою, внемли словам уст моих,
  • ибо чужие восстали на меня, и сильные ищут души моей; они не имеют Бога пред собою.
  • Вот, Бог помощник мой; Господь подкрепляет душу мою.
  • Он воздаст за зло врагам моим; истиною Твоею истреби их.
  • Я усердно принесу Тебе жертву, прославлю имя Твое, Господи, ибо оно благо,
  • ибо Ты избавил меня от всех бед, и на врагов моих смотрело око мое.
  • Начальнику хора. На струнных орудиях. Учение Давида.
  • Услышь, Боже, молитву мою и не скрывайся от моления моего;
  • внемли мне и услышь меня; я стенаю в горести моей, и смущаюсь
  • от голоса врага, от притеснения нечестивого, ибо они возводят на меня беззаконие и в гневе враждуют против меня.
  • Сердце мое трепещет во мне, и смертные ужасы напали на меня;
  • страх и трепет нашел на меня, и ужас объял меня.
  • И я сказал: «кто дал бы мне крылья, как у голубя? я улетел бы и успокоился бы;
  • далеко удалился бы я, и оставался бы в пустыне;
  • поспешил бы укрыться от вихря, от бури».
  • Расстрой, Господи, и раздели языки их, ибо я вижу насилие и распри в городе;
  • днем и ночью ходят они кругом по стенам его; злодеяния и бедствие посреди его;
  • посреди его пагуба; обман и коварство не сходят с улиц его:
  • ибо не враг поносит меня, – это я перенес бы; не ненавистник мой величается надо мною, – от него я укрылся бы;
  • но ты, который был для меня то же, что я, друг мой и близкий мой,
  • с которым мы разделяли искренние беседы и ходили вместе в дом Божий.
  • Да найдет на них смерть; да сойдут они живыми в ад, ибо злодейство в жилищах их, посреди их.
  • Я же воззову к Богу, и Господь спасет меня.
  • Вечером и утром и в полдень буду умолять и вопиять, и Он услышит голос мой,
  • избавит в мире душу мою от восстающих на меня, ибо их много у меня;
  • услышит Бог, и смирит их от века Живущий, потому что нет в них перемены; они не боятся Бога,
  • простерли руки свои на тех, которые с ними в мире, нарушили союз свой;
  • уста их мягче масла, а в сердце их вражда; слова их нежнее елея, но они суть обнаженные мечи.
  • Возложи на Господа заботы твои, и Он поддержит тебя. Никогда не даст Он поколебаться праведнику.
  • Ты, Боже, низведешь их в ров погибели; кровожадные и коварные не доживут и до половины дней своих. А я на Тебя, [Господи,] уповаю.
  • 47:1 ( 可 拉 后 裔 的 诗 , 交 与 伶 长 ) 万 民 哪 , 你 们 都 要 拍 掌 。 要 用 夸 胜 的 声 音 向 神 呼 喊 。
  • 47:2 因 为 耶 和 华 至 高 者 是 可 畏 的 。 他 是 治 理 全 地 的 大 君 王 。
  • 47:3 他 叫 万 民 服 在 我 们 以 下 , 又 叫 列 邦 服 在 我 们 脚 下 。
  • 47:4 他 为 我 们 选 择 产 业 , 就 是 他 所 爱 之 雅 各 的 荣 耀 。 ( 细 拉 ) 。
  • 47:5 神 上 升 , 有 喊 声 相 送 。 耶 和 华 上 升 , 有 角 声 相 送 。
  • 47:6 你 们 要 向 神 歌 颂 , 歌 颂 , 向 我 们 王 歌 颂 , 歌 颂 。
  • 47:7 因 为 神 是 全 地 的 王 。 你 们 要 用 悟 性 歌 颂 。
  • 47:8 神 作 王 治 理 万 国 。 神 坐 在 他 的 圣 宝 座 上 。
  • 47:9 列 邦 的 君 王 聚 集 , 要 作 亚 伯 拉 罕 之 神 的 民 。 因 为 世 界 的 盾 牌 , 是 属 神 的 。 他 为 至 高 。
  • 48:1 ( 可 拉 后 裔 的 诗 歌 ) 耶 和 华 本 为 大 , 在 我 们 神 的 城 中 , 在 他 的 圣 山 上 , 该 受 大 赞 美 。
  • 48:2 锡 安 山 , 大 君 王 的 城 , 在 北 面 居 高 华 美 , 为 全 地 所 喜 悦 。
  • 48:3 神 在 其 宫 中 自 显 为 避 难 所 。
  • 48:4 看 哪 , 众 王 会 合 , 一 同 经 过 。
  • 48:5 他 们 见 了 这 城 , 就 惊 奇 丧 胆 , 急 忙 逃 跑 。
  • 48:6 他 们 在 那 里 被 战 兢 疼 痛 抓 住 , 好 像 产 难 的 妇 人 一 样 。
  • 48:7 神 阿 , 你 用 东 风 打 破 他 施 的 船 只 。
  • 48:8 我 们 在 万 君 之 耶 和 华 的 城 中 , 就 是 我 们 神 的 城 中 , 所 看 见 的 , 正 如 我 们 所 听 见 的 。 神 必 坚 立 这 城 , 直 到 永 远 。 ( 细 拉 ) 。
  • 48:9 神 阿 , 我 们 在 你 的 殿 中 , 想 念 你 的 慈 爱 。
  • 48:10 神 阿 , 你 受 的 赞 美 , 正 与 你 的 名 相 称 , 直 到 地 极 。 你 的 右 手 满 了 公 义 。
  • 48:11 因 你 的 判 断 , 锡 安 山 应 当 欢 喜 , 犹 大 的 城 邑 , 应 当 快 乐 。 ( 城 邑 原 文 作 女 子 )
  • 48:12 你 们 当 周 游 锡 安 , 四 围 旋 绕 , 数 点 城 楼 ,
  • 48:13 细 看 他 的 外 郭 , 察 看 他 的 宫 殿 , 为 要 传 说 到 后 代 。
  • 48:14 因 为 这 神 永 永 远 远 为 我 们 的 神 。 他 必 作 我 们 引 路 的 , 直 到 死 时 。
  • 49:1 ( 可 拉 后 裔 的 诗 , 交 与 伶 长 ) 万 民 哪 , 你 们 都 当 听 这 话 , 世 上 一 切 的 居 民 ,
  • 49:2 无 论 上 流 下 流 , 富 足 贫 穷 , 都 当 留 心 听 。
  • 49:3 我 口 要 说 智 慧 的 言 语 。 我 必 要 想 通 达 的 道 理 。
  • 49:4 我 要 侧 耳 听 比 喻 , 用 琴 解 谜 语 。
  • 49:5 在 患 难 的 日 子 , 奸 恶 随 我 脚 跟 , 四 面 环 绕 我 , 我 何 必 惧 怕 。
  • 49:6 那 些 倚 仗 财 货 自 夸 钱 财 多 的 人 ,
  • 49:7 一 个 也 无 法 赎 自 己 的 弟 兄 , 也 不 能 替 他 将 赎 价 给 神 ,
  • 49:8 叫 他 长 远 活 着 , 不 见 朽 坏 。
  • 49:9 因 为 赎 他 生 命 的 价 值 极 贵 , 只 可 永 远 吧 休 。
  • 49:10 他 必 见 智 慧 人 死 。 又 见 愚 顽 人 和 畜 类 人 , 一 同 灭 亡 , 将 他 们 的 财 货 留 给 别 人 。
  • 49:11 他 们 心 里 思 想 , 他 们 的 家 室 必 永 存 , 住 宅 必 留 到 万 代 。 他 们 以 自 己 的 名 , 称 自 己 的 地 。
  • 49:12 但 人 居 尊 贵 中 不 能 长 久 , 如 同 死 亡 的 畜 类 一 样 。
  • 49:13 他 们 行 的 这 道 , 本 为 自 己 的 愚 昧 。 但 他 们 以 后 的 人 , 还 佩 服 他 们 的 话 语 。 ( 细 拉 ) 。
  • 49:14 他 们 如 同 羊 群 派 定 下 阴 间 。 死 亡 必 作 他 们 的 牧 者 。 到 了 早 晨 , 正 直 人 必 管 辖 他 们 。 他 们 的 美 容 , 必 被 阴 间 所 灭 , 以 致 无 处 可 存 。
  • 49:15 只 是 神 必 救 赎 我 的 灵 魂 , 脱 离 阴 间 的 权 柄 , 因 他 必 收 纳 我 。 ( 细 拉 )
  • 49:16 见 人 发 财 家 室 增 荣 的 时 候 , 你 不 要 惧 怕 。
  • 49:17 因 为 他 死 的 时 候 , 什 么 也 不 能 带 去 。 他 的 荣 耀 不 能 随 他 下 去 。
  • 49:18 他 活 着 的 时 候 , 虽 然 自 夸 为 有 福 , ( 你 若 利 己 , 人 必 夸 奖 你 ) 。
  • 49:19 他 仍 必 归 到 他 历 代 的 祖 宗 那 里 , 永 不 见 光 。
  • 49:20 人 在 尊 贵 中 , 而 不 醒 悟 , 就 如 死 亡 的 畜 类 一 样 。
  • 50:1 ( 亚 萨 的 诗 ) 大 能 者 神 耶 和 华 , 已 经 发 言 招 呼 天 下 , 从 日 出 之 地 到 日 落 之 处 。
  • 50:2 从 全 美 的 锡 安 中 , 神 已 经 发 光 了 。
  • 50:3 我 们 的 神 要 来 , 决 不 闭 口 。 有 烈 火 在 他 们 面 前 吞 灭 , 有 暴 风 在 他 四 围 大 刮 。
  • 50:4 他 招 呼 上 天 下 地 , 为 要 审 判 他 的 民 ,
  • 50:5 说 , 招 聚 我 的 圣 民 到 我 这 里 来 , 就 是 那 些 用 祭 物 与 我 立 约 的 人 。
  • 50:6 诸 天 必 表 明 他 的 公 义 。 因 为 神 是 施 行 审 判 的 。 ( 细 拉 )
  • 50:7 我 的 民 哪 , 你 们 当 听 我 的 话 。 以 色 列 阿 , 我 要 劝 戒 你 。 我 是 神 , 是 你 的 神 。
  • 50:8 我 并 不 因 你 的 祭 物 责 备 你 。 你 的 燔 祭 常 在 我 面 前 。
  • 50:9 我 不 从 你 家 中 取 公 牛 , 也 不 从 你 圈 内 取 山 羊 。
  • 50:10 因 为 树 林 中 的 百 兽 是 我 的 , 千 山 的 牲 畜 也 是 我 的 。
  • 50:11 山 中 的 飞 鸟 , 我 都 知 道 。 野 地 的 走 兽 , 也 都 属 我 。
  • 50:12 我 若 是 饥 饿 , 我 不 用 告 诉 你 。 因 为 世 界 , 和 其 中 所 充 满 的 , 都 是 我 的 。
  • 50:13 我 岂 吃 公 牛 的 肉 呢 。 我 岂 喝 山 羊 的 血 呢 。
  • 50:14 你 们 要 以 感 谢 为 祭 献 与 神 。 又 要 向 至 高 者 还 你 的 愿 。
  • 50:15 并 要 在 患 难 之 日 求 告 我 , 我 必 搭 救 你 。 你 也 要 荣 耀 我 。
  • 50:16 但 神 对 恶 人 说 , 你 怎 敢 传 说 我 的 律 例 , 口 中 题 到 我 的 约 呢 。
  • 50:17 其 实 你 恨 恶 管 教 , 将 我 的 言 语 丢 在 背 后 。
  • 50:18 你 见 了 盗 贼 , 就 乐 意 与 他 同 夥 , 又 与 行 奸 淫 的 人 , 一 同 有 分 。
  • 50:19 你 口 任 说 恶 言 , 你 舌 编 造 诡 诈 。
  • 50:20 你 坐 着 毁 谤 你 的 兄 弟 , 谗 毁 你 亲 母 的 儿 子 。
  • 50:21 你 行 了 这 些 事 , 我 还 闭 口 不 言 。 你 想 我 恰 和 你 一 样 。 其 实 我 要 责 备 你 , 将 这 些 事 摆 在 你 眼 前 。
  • 50:22 你 们 忘 记 神 的 , 要 思 想 这 事 , 免 得 我 把 你 们 撕 碎 , 无 人 搭 救 。
  • 50:23 凡 以 剐 谢 献 上 为 祭 的 , 便 是 荣 耀 我 。 那 按 正 路 而 行 的 , 我 便 使 他 得 着 我 的 救 恩 。
  • 51:1 ( 大 卫 与 拔 示 巴 同 室 以 候 , 先 知 拿 单 来 见 他 。 他 作 这 诗 , 交 与 伶 长 )
  • 51:1 神 阿 , 求 你 按 你 的 慈 爱 怜 恤 我 , 按 你 丰 盛 的 慈 悲 涂 抹 我 的 过 犯 。
  • 51:2 求 你 将 我 的 罪 孽 洗 除 净 尽 并 洁 除 我 的 罪 。
  • 51:3 因 为 我 知 道 我 的 过 犯 我 的 罪 常 在 我 面 前
  • 51:4 我 向 你 犯 罪 , 惟 独 得 罪 了 你 , 在 你 眼 前 行 了 这 恶 , 以 致 你 责 备 我 的 时 候 , 显 为 公 义 。 判 断 我 的 时 候 , 显 为 清 正 。
  • 51:5 我 是 在 罪 孽 里 生 的 。 在 我 母 胎 的 时 候 , 就 有 了 罪 。
  • 51:6 你 所 洗 爱 的 , 是 内 里 诚 实 。 你 在 我 隐 密 处 , 必 使 我 得 智 慧 。
  • 51:7 求 你 用 牛 膝 草 洁 净 我 , 我 就 乾 净 , 求 你 洗 涤 我 , 我 就 比 雪 更 白 。
  • 51:8 求 你 使 我 得 听 欢 喜 快 乐 的 声 音 , 使 你 所 压 伤 的 骨 头 , 可 以 踊 跃 。
  • 51:9 求 你 掩 面 不 看 我 的 罪 , 涂 抹 我 一 切 的 罪 孽 。
  • 51:10 神 阿 , 求 你 为 我 造 清 洁 的 心 , 使 我 里 面 重 新 有 正 直 的 灵 。 ( 正 直 或 作 坚 定 ) 。
  • 51:11 不 要 丢 弃 我 , 使 我 离 开 你 的 面 。 不 要 从 我 收 回 你 的 圣 灵 。
  • 51:12 求 你 使 我 仍 得 救 恩 之 乐 , 赐 我 乐 意 的 灵 扶 持 我 。
  • 51:13 我 就 把 你 的 道 指 教 有 过 犯 的 人 。 罪 人 必 归 顺 你 。
  • 51:14 神 阿 , 你 是 拯 救 我 的 神 。 求 你 救 我 脱 离 流 人 血 的 罪 。 我 的 舌 头 就 高 声 歌 唱 你 的 公 义 。
  • 51:15 主 阿 , 求 你 使 我 的 嘴 唇 张 开 , 我 的 口 便 传 扬 赞 美 你 的 话 。
  • 51:16 你 本 不 喜 爱 祭 物 。 若 喜 爱 , 我 就 献 上 。 燔 祭 你 也 不 喜 悦 。
  • 51:17 神 所 要 的 祭 , 就 是 忧 伤 的 灵 。 神 阿 , 忧 伤 痛 悔 的 心 , 你 必 不 轻 看 。
  • 51:18 求 你 随 你 的 美 意 善 待 锡 安 , 建 造 耶 路 撒 冷 的 城 墙 。
  • 51:19 那 时 , 你 必 喜 爱 公 义 的 祭 , 和 燔 祭 并 全 牲 的 燔 祭 。 那 时 , 人 必 将 公 牛 献 在 你 坛 上 。
  • 52:1( 以 东 人 多 益 来 告 诉 扫 罗 说 , 大 卫 到 了 亚 希 米 勒 家 。 那 时 , 大 卫 作 这 训 诲 诗 交 与 伶 长 ) 勇 士 们 阿 , 你 为 何 以 作 恶 自 夸 。 神 的 慈 爱 是 常 存 的 。
  • 52:2你 的 舌 头 邪 恶 诡 诈 , 好 像 剃 头 刀 , 快 利 伤 人 。
  • 52:3你 爱 恶 胜 似 爱 善 , 又 爱 说 谎 , 不 爱 说 公 义 。 ( 细 拉 )
  • 52:4诡 诈 的 舌 头 阿 , 你 爱 说 一 切 毁 灭 的 话 。
  • 52:5神 也 要 毁 灭 你 , 直 到 永 远 。 他 要 把 你 拿 去 , 从 你 的 帐 棚 中 抽 出 , 从 活 人 之 地 将 你 拔 出 。 ( 细 拉 )
  • 52:6义 人 要 看 见 而 惧 怕 , 并 要 笑 他 。
  • 52:7说 , 看 哪 , 这 就 是 那 不 以 神 为 他 力 量 的 人 。 只 倚 仗 他 丰 富 的 财 物 , 在 邪 恶 上 坚 立 自 己 。
  • 52:8至 于 我 , 就 像 神 殿 中 的 青 橄 榄 树 。 我 永 永 远 远 倚 靠 神 的 慈 爱 。
  • 52:9我 要 称 谢 你 , 直 到 永 远 , 因 为 你 行 了 这 事 。 我 也 要 在 你 圣 民 面 前 仰 望 你 的 名 。 这 名 本 为 美 好 。

  • 53:1( 大 卫 的 训 诲 诗 , 交 与 伶 长 , 调 用 麻 哈 拉 ) 。 愚 顽 的 人 心 里 说 , 没 有 神 。 他 们 都 是 邪 恶 , 行 了 可 憎 恶 的 罪 孽 。 没 有 一 个 人 行 善 。
  • 53:2神 从 天 上 垂 看 世 人 , 要 看 有 明 白 的 没 有 , 有 寻 求 他 的 没 有 。
  • 53:3他 们 各 人 都 退 后 , 一 同 变 为 污 秽 。 并 没 有 行 善 的 。 连 一 个 也 没 有 。
  • 53:4作 孽 的 没 有 知 识 麽 。 他 们 吞 吃 我 的 百 姓 如 同 吃 饭 一 样 。 并 不 求 靠 神 。
  • 53:5他 们 在 无 可 惧 怕 之 处 , 就 大 大 害 怕 。 因 为 神 把 那 安 营 攻 击 你 之 人 的 骨 头 散 开 了 。 你 使 他 们 蒙 羞 , 因 为 神 弃 绝 了 他 们 。
  • 53:6但 愿 以 色 列 的 救 恩 从 锡 安 而 出 。 神 救 回 他 被 掳 的 子 民 , 那 时 , 雅 各 要 快 乐 , 以 色 列 要 欢 喜 。
  • 54:1( 西 弗 人 来 对 扫 罗 说 , 大 卫 岂 不 是 在 我 们 那 里 藏 身 麽 。 那 时 大 卫 作 这 训 诲 诗 , 交 与 伶 长 调 用 丝 的 乐 器 ) 。 神 阿 , 求 你 以 你 的 名 救 我 , 凭 你 的 大 能 为 我 伸 冤 。
  • 54:2神 阿 , 求 你 听 我 的 祷 告 , 留 心 听 我 口 中 的 言 语 。
  • 54:3因 为 外 人 起 来 攻 击 我 , 强 暴 人 寻 索 我 的 命 。 他 们 眼 中 没 有 神 。 ( 细 拉 )
  • 54:4神 是 帮 助 我 的 , 是 扶 持 我 命 的 。
  • 54:5他 要 报 应 我 仇 敌 所 行 的 恶 。 求 你 凭 你 的 诚 实 灭 绝 他 们 。
  • 54:6我 要 把 甘 心 祭 献 给 你 。 耶 和 华 阿 , 我 要 称 赞 你 的 名 。 这 名 本 为 美 好 。
  • 54:7他 从 一 切 的 急 难 中 , 把 我 救 出 来 。 我 的 眼 睛 也 看 见 了 我 仇 敌 遭 报 。
  • 55:1 ( 大 卫 的 训 诲 诗 , 交 与 伶 长 , 用 丝 弦 的 乐 器 ) 神 阿 , 求 你 留 心 听 我 的 祷 告 。 不 要 隐 藏 不 听 我 的 恳 求 。
  • 55:2 求 你 侧 耳 听 我 , 应 允 我 。 我 哀 叹 不 安 , 发 声 唉 哼 。
  • 55:3 都 因 仇 敌 的 声 音 , 恶 人 的 欺 压 。 因 为 他 们 将 罪 孽 加 在 我 身 上 , 发 怒 气 逼 迫 我 。
  • 55:4 我 心 在 我 里 面 甚 是 疼 痛 。 死 的 惊 惶 临 到 我 身 。
  • 55:5 恐 惧 战 兢 归 到 我 身 , 惊 恐 漫 过 了 我 。
  • 55:6 我 说 , 但 愿 我 有 翅 膀 像 鸽 子 , 我 就 飞 去 得 享 安 息 。
  • 55:7 我 必 远 游 宿 在 旷 野 。 ( 细 拉 )
  • 55:8 我 必 速 速 逃 到 避 所 , 脱 离 狂 风 暴 雨 。
  • 55:9 主 阿 , 求 你 吞 灭 他 们 , 变 乱 他 们 的 舌 头 。 因 为 我 在 城 中 见 了 强 暴 争 竞 的 事 。
  • 55:10 他 们 在 城 墙 上 昼 夜 绕 行 。 在 城 内 也 有 罪 孽 和 奸 恶 。
  • 55:11 邪 恶 在 其 中 , 欺 压 和 诡 诈 不 离 街 市 。
  • 55:12 原 来 不 是 仇 敌 辱 骂 我 。 若 是 仇 敌 , 还 可 忍 耐 。 也 不 是 恨 我 的 人 向 我 狂 大 。 若 是 恨 我 的 人 , 就 必 躲 避 他 。
  • 55:13 不 料 是 你 , 你 原 与 我 平 等 , 是 我 的 同 伴 , 是 我 知 己 的 朋 友 。
  • 55:14 我 们 素 常 彼 此 谈 论 , 以 为 甘 甜 。 我 们 与 群 众 在 神 的 殿 中 同 行 。
  • 55:15 愿 死 亡 忽 然 临 到 他 们 。 愿 他 们 活 活 的 下 入 阴 间 。 因 为 他 们 的 住 处 , 他 们 的 心 中 , 都 是 邪 恶 。
  • 55:16 至 于 我 , 我 要 求 告 神 。 耶 和 华 必 拯 救 我 。
  • 55:17 我 要 晚 上 , 早 晨 , 晌 午 , 哀 声 悲 叹 。 他 也 必 听 我 的 声 音 。
  • 55:18 他 救 赎 我 命 脱 离 攻 击 我 的 人 , 使 我 得 享 平 安 。 因 为 与 我 相 争 的 人 甚 多 。
  • 55:19 那 没 有 更 变 , 不 敬 畏 神 的 人 , 从 太 古 常 存 的 神 , 必 听 见 而 苦 待 他 。
  • 55:20 他 背 了 约 , 伸 手 攻 击 与 他 和 好 的 人 。
  • 55:21 他 的 口 如 奶 油 光 滑 , 他 的 心 却 怀 着 争 战 。 他 的 话 比 油 柔 和 , 其 实 是 拔 出 来 的 刀 。
  • 55:22 你 要 把 你 的 重 担 卸 给 耶 和 华 , 他 必 抚 养 你 , 他 永 不 叫 义 人 动 摇 。
  • 55:23 神 阿 , 你 必 使 恶 人 下 入 灭 亡 的 坑 。 流 人 血 行 诡 诈 的 人 , 必 活 不 到 半 世 , 但 我 要 倚 靠 你 。