Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Сол. 2Сол. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, псало́мъ.
  • Вси́ язы́цы, восплещи́те рука́ми, воскли́кните Бо́гу гла́сомъ ра́дованiя:
  • я́ко Госпо́дь вы́шнiй стра́­шенъ, Ца́рь ве́лiй по все́й земли́:
  • покори́ лю́ди на́мъ и язы́ки подъ но́ги на́ша:
  • избра́ на́мъ достоя́нiя свое́, добро́ту Иа́ковлю, ю́же воз­люби́.
  • Взы́де Бо́гъ въ воскликнове́нiи, Госпо́дь во гла́сѣ тру́бнѣ.
  • По́йте Бо́гу на́­шему, по́йте: по́йте Царе́ви на́­шему, по́йте:
  • я́ко Ца́рь всея́ земли́ Бо́гъ, по́йте разу́мно.
  • Воцари́ся Бо́гъ надъ язы́ки: Бо́гъ сѣди́тъ на престо́лѣ святѣ́мъ сво­е́мъ.
  • Кня́зи лю́дстiи собра́шася съ Бо́гомъ Авраа́млимъ: я́ко Бо́жiи держа́внiи земли́ зѣло́ воз­несо́шася.
  • Псало́мъ пѣ́сни сыно́въ Коре́овыхъ, вторы́я суббо́ты.
  • Ве́лiй Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́ во гра́дѣ Бо́га на́­шего, въ горѣ́ святѣ́й его́,
  • благокоре́н­нымъ ра́дованiемъ всея́ земли́: го́ры Сiо́нскiя, ре́бра сѣ́верова, гра́дъ Царя́ вели́каго.
  • Бо́гъ въ тя́жестѣхъ {во хра́мѣхъ} его́ зна́емь е́сть, егда́ заступа́етъ и́.
  • Я́ко се́, ца́рiе зе́мстiи собра́шася, снидо́шася вку́пѣ:
  • ті́и ви́дѣв­ше та́ко, удиви́шася, смято́шася, подвиго́шася:
  • тре́петъ прiя́тъ я́ та́мо, болѣ́зни я́ко ражда́ющiя.
  • Ду́хомъ бу́рнымъ сокруши́ши корабли́ Ѳарси́йскiя.
  • Я́коже слы́шахомъ, та́ко и ви́дѣхомъ во гра́дѣ Го́спода си́лъ, во гра́дѣ Бо́га на́­шего: Бо́гъ основа́ и въ вѣ́къ.
  • Прiя́хомъ, Бо́же, ми́лость твою́ посредѣ́ люді́й тво­и́хъ.
  • По и́мени тво­ему́, Бо́же, та́ко и хвала́ твоя́ на конца́хъ земли́: пра́вды испо́лнь десни́ца твоя́.
  • Да воз­весели́т­ся гора́ Сiо́нская, и да воз­ра́дуют­ся дще́ри иуде́йскiя, суде́бъ ра́ди тво­и́хъ, Го́споди.
  • Обыди́те Сiо́нъ и обыми́те его́, повѣ́дите въ столпѣ́хъ его́:
  • положи́те сердца́ ва́ша въ си́лу его́, и раздѣли́те до́мы его́, я́ко да повѣ́сте въ ро́дѣ инѣ́мъ.
  • Я́ко то́й е́сть Бо́гъ на́шъ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: то́й упасе́тъ на́съ во вѣ́ки.
  • Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
  • Услы́шите сiя́, вси́ язы́цы, внуши́те, вси́ живу́щiи по вселе́н­нѣй,
  • земноро́днiи же и сы́нове человѣ́честiи, вку́пѣ бога́тъ и убо́гъ.
  • Уста́ моя́ воз­глаго́лютъ прему́дрость, и по­уче́нiе се́рдца мо­его́ ра́зумъ.
  • Приклоню́ въ при́тчу у́хо мое́, от­ве́рзу во псалти́ри гана́нiе мое́.
  • Вску́ю бою́ся въ де́нь лю́тъ? беззако́нiе пяты́ мо­ея́ обы́детъ мя́.
  • Надѣ́ющiися на си́лу свою́ и о мно́же­ст­вѣ бога́т­ст­ва сво­его́ хва́лящiися:
  • бра́тъ не изба́витъ, изба́витъ ли человѣ́къ? не да́стъ Бо́гу измѣ́ны за ся́,
  • и цѣ́ну избавле́нiя души́ сво­ея́: и утруди́ся въ вѣ́къ,
  • и жи́въ бу́детъ до конца́, не у́зритъ па́губы.
  • Егда́ уви́дитъ прему́дрыя умира́ющыя, вку́пѣ безу́менъ и несмы́сленъ поги́бнутъ, и оста́вятъ чужди́мъ бога́т­ст­во свое́.
  • И гро́би и́хъ жили́ща и́хъ во вѣ́къ, селе́нiя и́хъ въ ро́дъ и ро́дъ, нареко́ша имена́ своя́ на земля́хъ.
  • И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, при­­ложи́ся ското́мъ несмы́слен­нымъ и уподо́бися и́мъ.
  • Се́й пу́ть и́хъ собла́знъ и́мъ, и по си́хъ во устѣ́хъ сво­и́хъ благоволя́тъ.
  • Я́ко о́вцы во а́дѣ положе́ни су́ть, сме́рть упасе́тъ я́: и облада́ютъ и́ми пра́вiи зау́тра, и по́мощь и́хъ обетша́етъ во а́дѣ: от­ сла́вы сво­ея́ изринове́ни бы́ша.
  • Оба́че Бо́гъ изба́витъ ду́шу мою́ изъ руки́ а́довы, егда́ прiе́млетъ мя́.
  • Не убо́йся, егда́ разбогатѣ́етъ человѣ́къ, или́ егда́ умно́жит­ся сла́ва до́му его́:
  • я́ко внегда́ умре́ти ему́, не во́зметъ вся́, ниже́ сни́детъ съ ни́мъ сла́ва его́.
  • Я́ко душа́ его́ въ животѣ́ его́ благослови́т­ся, исповѣ́ст­ся тебѣ́, егда́ благосотвори́ши ему́.
  • Вни́детъ да́же до ро́да оте́цъ сво­и́хъ, да́же до вѣ́ка не у́зритъ свѣ́та.
  • И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, при­­ложи́ся ското́мъ несмы́слен­нымъ и уподо́бися и́мъ.
  • Псало́мъ Аса́фу.
  • Бо́гъ бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и при­­зва́ зе́млю от­ восто́къ со́лнца до за́падъ.
  • От Сiо́на благолѣ́пiе красоты́ его́:
  • Бо́гъ я́вѣ прiи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ ни́мъ воз­гори́т­ся, и о́крестъ его́ бу́ря зѣ́лна.
  • Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди своя́.
  • Собери́те ему́ преподо́бныя его́, завѣща́ющыя завѣ́тъ его́ о же́ртвахъ.
  • И воз­вѣстя́тъ небеса́ пра́вду его́: я́ко Бо́гъ судiя́ е́сть.
  • Услы́шите, лю́дiе мо­и́, и воз­глаго́лю ва́мъ, Изра́илю, и засвидѣ́тел­ст­вую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й е́смь а́зъ.
  • Не о же́ртвахъ тво­и́хъ обличу́ тя́, всесожже́нiя же твоя́ предо мно́ю су́ть вы́ну:
  • не прiиму́ от­ до́му тво­его́ телце́въ, ниже́ от­ ста́дъ тво­и́хъ козло́въ.
  • Я́ко мо­и́ су́ть вси́ звѣ́рiе дубра́внiи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
  • позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со мно́ю е́сть.
  • А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: моя́ бо е́сть вселе́н­ная и исполне́нiе ея́.
  • Еда́ я́мъ мяса́ ю́нча? или́ кро́вь козло́въ пiю́?
  • Пожри́ богови же́ртву хвалы́ и воз­да́ждь вы́шнему моли́твы твоя́:
  • и при­­зови́ мя въ де́нь ско́рби тво­ея́, и изму́ тя, и просла́виши мя́.
  • Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даеши оправда́нiя моя́ и воспрiе́млеши завѣ́тъ мо́й усты́ тво­и́ми?
  • Ты́ же воз­ненави́дѣлъ еси́ наказа́нiе и от­ве́рглъ еси́ словеса́ моя́ вспя́ть.
  • А́ще ви́дѣлъ еси́ та́тя, те́клъ еси́ съ ни́мъ, и съ прелюбо­дѣ́емъ уча́стiе твое́ полага́лъ еси́:
  • уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́­ше льще́нiя:
  • сѣдя́ на бра́та тво­его́ клевета́лъ еси́ и на сы́на ма́тере тво­ея́ полага́лъ еси́ собла́знъ.
  • Сiя́ сотвори́лъ еси́, и умолча́хъ, воз­непщева́лъ еси́ беззако́нiе, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ тво­и́мъ грѣхи́ твоя́.
  • Разумѣ́йте у́бо сiя́, забыва́ющiи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
  • Же́ртва хвалы́ просла́витъ мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ ему́ спасе́нiе мое́.
  • Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду,
  • внегда́ вни́ти къ нему́ наѳа́ну проро́ку,
    2егда́ вни́де къ вирсаві́и женѣ́ урі́евѣ.
  • Поми́луй мя́, Бо́же, по вели́цѣй ми́лости тво­е́й, и по мно́же­ст­ву щедро́тъ тво­и́хъ очи́сти беззако́нiе мое́.
  • Наипа́че омы́й мя́ от­ беззако́нiя мо­его́ и от­ грѣха́ мо­его́ очи́сти мя́:
  • я́ко беззако́нiе мое́ а́зъ зна́ю, и грѣ́хъ мо́й предо мно́ю е́сть вы́ну.
  • Тебѣ́ еди́ному согрѣши́хъ и лука́вое предъ тобо́ю сотвори́хъ: я́ко да оправди́шися во словесѣ́хъ тво­и́хъ и побѣди́ши, внегда́ суди́ти ти́.
  • Се́ бо, въ беззако́нiихъ зача́тъ е́смь, и во грѣсѣ́хъ роди́ мя ма́ти моя́.
  • Се́ бо, и́стину воз­люби́лъ еси́, безвѣ́стная и та́йная прему́дрости тво­ея́ яви́лъ ми́ еси́.
  • Окропи́ши мя́ иссо́помъ, и очи́щуся: омы́еши мя́, и па́че снѣ́га убѣлю́ся.
  • Слу́ху мо­ему́ да́си ра́дость и весе́лiе: воз­ра́дуют­ся ко́сти смире́н­ныя.
  • Отврати́ лице́ твое́ от­ грѣ́хъ мо­и́хъ и вся́ беззако́нiя моя́ очи́сти.
  • Се́рдце чи́сто сози́жди во мнѣ́, Бо́же, и ду́хъ пра́въ обнови́ во утро́бѣ мо­е́й.
  • Не от­ве́ржи мене́ от­ лица́ тво­его́ и Ду́ха тво­его́ свята́го не от­ими́ от­ мене́.
  • Возда́ждь ми́ ра́дость спасе́нiя тво­его́ и Ду́хомъ Влады́чнимъ утверди́ мя.
  • Научу́ беззако́н­ныя путе́мъ тво­и́мъ, и нечести́вiи къ тебѣ́ обратя́т­ся.
  • Изба́ви мя́ от­ крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нiя мо­его́: воз­ра́дует­ся язы́къ мо́й пра́вдѣ тво­е́й.
  • Го́споди, устнѣ́ мо­и́ от­ве́рзеши, и уста́ моя́ воз­вѣстя́тъ хвалу́ твою́.
  • Я́ко а́ще бы восхотѣ́лъ еси́ же́ртвы, да́лъ бы́хъ у́бо: всесожже́нiя не благоволи́ши.
  • Же́ртва Бо́гу ду́хъ сокруше́нъ: се́рдце сокруше́н­но и смире́н­но Бо́гъ не уничижи́тъ.
  • Ублажи́, Го́споди, благоволе́нiемъ тво­и́мъ Сiо́на, и да сози́ждут­ся стѣ́ны Иерусали́мскiя:
  • тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вды, воз­ноше́нiе и всесожега́емая: тогда́ воз­ложа́тъ на олта́рь тво́й телцы́.
  • Въ коне́цъ, ра́зума Дави́ду,
  • внегда́ прiити́ дои́ку Идуме́йску, и воз­вѣсти́ти Сау́лу, и рещи́ ему́: прiи́де Дави́дъ въ до́мъ Авимеле́ховъ.
  • Что́ хва́лишися во зло́бѣ, си́льне? беззако́нiе ве́сь де́нь,
  • непра́вду умы́сли язы́къ тво́й: я́ко бри́тву изощре́ну сотвори́лъ еси́ ле́сть.
  • Возлюби́лъ еси́ зло́бу па́че благосты́ни, непра́вду не́же глаго́лати пра́вду:
  • воз­люби́лъ еси́ вся́ глаго́лы пото́пныя, язы́къ льсти́въ.
  • Сего́ ра́ди Бо́гъ разруши́тъ тя́ до конца́: восто́ргнетъ тя́, и пресели́тъ тя́ от­ селе́нiя тво­его́ и ко́рень тво́й от­ земли́ живы́хъ.
  • У́зрятъ пра́веднiи и убоя́т­ся, и о не́мъ воз­смѣю́т­ся и реку́тъ:
  • се́, человѣ́къ, и́же не положи́ Бо́га помо́щника себѣ́, но упова́ на мно́же­с­т­во бога́т­ст­ва сво­его́, и воз­мо́же суето́ю сво­е́ю.
  • А́зъ же я́ко ма́слина плодови́та въ дому́ Бо́жiи: упова́хъ на ми́лость Бо́жiю во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
  • Исповѣ́мся тебѣ́ въ вѣ́къ, я́ко сотвори́лъ еси́: и терплю́ и́мя твое́, я́ко благо предъ преподо́бными тво­и́ми.
  • Въ коне́цъ, о Маеле́ѳѣ, ра́зума Дави́ду.
  • Рече́ безу́менъ въ се́рдцы сво­е́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ беззако́нiихъ, нѣ́сть творя́й благо́е.
  • Бо́гъ съ небесе́ при­­ни́че на сы́ны человѣ́ческiя, ви́дѣти, а́ще е́сть разумѣва́яй или́ взыска́яй Бо́га.
  • Вси́ уклони́шася, вку́пѣ непотре́бни бы́ша: нѣ́сть творя́й благо́е, нѣ́сть до еди́наго.
  • Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́ла­ю­щiи беззако́нiе, снѣда́ющiи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не при­­зва́ша.
  • Та́мо устраши́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Бо́гъ разсы́па ко́сти человѣко­уго́дниковъ: постыдѣ́шася, я́ко Бо́гъ уничижи́ и́хъ.
  • Кто́ да́стъ от­ Сiо́на спасе́нiе Изра́илево? внегда́ воз­врати́тъ Бо́гъ плѣне́нiе люді́й сво­и́хъ, воз­ра́дует­ся Иа́ковъ и воз­весели́т­ся Изра́иль.
  • Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума Дави́ду,
  • внегда́ прiити́ зифе́емъ и рещи́ Сау́лови: не се́ ли, Дави́дъ скры́ся въ на́съ?
  • Бо́же, во и́мя твое́ спаси́ мя и въ си́лѣ тво­е́й суди́ ми.
  • Бо́же, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́лы у́стъ мо­и́хъ:
  • я́ко чу́ждiи воста́ша на мя́, и крѣ́пцыи взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Бо́га предъ собо́ю.
  • Се́ бо, Бо́гъ помога́етъ ми́, и Госпо́дь засту́пникъ души́ мо­е́й:
  • от­врати́тъ зла́я враго́мъ мо­и́мъ: и́стиною тво­е́ю потреби́ и́хъ.
  • Во́лею пожру́ тебѣ́, исповѣ́мся и́мени тво­ему́, Го́споди, я́ко благо:
  • я́ко от­ вся́кiя печа́ли изба́вилъ мя́ еси́, и на враги́ моя́ воз­зрѣ́ о́ко мое́.
  • Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
  • Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нiя мо­его́:
  • вонми́ ми и услы́ши мя́: воз­скорбѣ́хъ печа́лiю мо­е́ю {во искуше́нiи мо­е́мъ}, и смято́хся
  • от­ гла́са вра́жiя и от­ стуже́нiя грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́нiе и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
  • Се́рдце мое́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
  • стра́хъ и тре́петъ прiи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
  • И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? и полещу́, и почі́ю.
  • Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
  • Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от­ малоду́шiя и от­ бу́ри.
  • Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́нiе и прерѣка́нiе во гра́дѣ.
  • Дне́мъ и но́щiю обы́детъ и́ по стѣна́мъ его́: беззако́нiе и тру́дъ посредѣ́ его́, и непра́вда:
  • и не оскудѣ́ от­ сто́гнъ его́ ли́хва и ле́сть.
  • Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от­ него́.
  • Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́емый мо́й,
  • и́же ку́пно наслажда́л­ся еси́ со мно́ю бра́­шенъ: въ дому́ Бо́жiи ходи́хомъ единомышле́нiемъ.
  • Да прiи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́в­ст­во въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
  • А́зъ къ Бо́гу воз­зва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
  • Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и воз­вѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
  • Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от­ при­­ближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
  • Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нiя, я́ко не убоя́шася Бо́га.
  • Простре́ ру́ку свою́ на воз­дая́нiе: оскверни́ша завѣ́тъ его́.
  • Раздѣли́шася от­ гнѣ́ва лица́ его́, и при­­бли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че еле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
  • Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и то́й тя́ препита́етъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
  • Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нiя: му́жiе крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й сво­и́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на тя́.
  • Начальнику хора. Сынов Кореевых. Псалом.
  • Восплещите руками все народы, воскликните Богу гласом радости;
  • ибо Господь Всевышний страшен, – великий Царь над всею землею;
  • покорил нам народы и племена под ноги наши;
  • избрал нам наследие наше, красу Иакова, которого возлюбил.
  • Восшел Бог при восклицаниях, Господь при звуке трубном.
  • Пойте Богу нашему, пойте; пойте Царю нашему, пойте,
  • ибо Бог – Царь всей земли; пойте все разумно.
  • Бог воцарился над народами, Бог воссел на святом престоле Своем;
  • князья народов собрались к народу Бога Авраамова, ибо щиты земли – Божии; Он превознесен над ними.
  • Песнь. Псалом. Сынов Кореевых.
  • Велик Господь и всехвален во граде Бога нашего, на святой горе Его.
  • Прекрасная возвышенность, радость всей земли гора Сион; на северной стороне ее город великого Царя.
  • Бог в жилищах его ведом, как заступник:
  • ибо вот, сошлись цари и прошли все мимо;
  • увидели и изумились, смутились и обратились в бегство;
  • страх объял их там и мука, как у женщин в родах;
  • восточным ветром Ты сокрушил Фарсийские корабли.
  • Как слышали мы, так и увидели во граде Господа сил, во граде Бога нашего: Бог утвердит его на веки.
  • Мы размышляли, Боже, о благости Твоей посреди храма Твоего.
  • Как имя Твое, Боже, так и хвала Твоя до концов земли; десница Твоя полна правды.
  • Да веселится гора Сион, [и] да радуются дщери Иудейские ради судов Твоих, [Господи].
  • Пойдите вокруг Сиона и обойдите его, пересчитайте башни его;
  • обратите сердце ваше к укреплениям его, рассмотрите домы его, чтобы пересказать грядущему роду,
  • ибо сей Бог есть Бог наш на веки и веки: Он будет вождем нашим до самой смерти.
  • Начальнику хора. Сынов Кореевых. Псалом.
  • Слушайте сие, все народы; внимайте сему, все живущие во вселенной, –
  • и простые и знатные, богатый, равно как бедный.
  • Уста мои изрекут премудрость, и размышления сердца моего – знание.
  • Приклоню ухо мое к притче, на гуслях открою загадку мою:
  • «для чего бояться мне во дни бедствия, когда беззаконие путей моих окружит меня?»
  • Надеющиеся на силы свои и хвалящиеся множеством богатства своего!
  • человек никак не искупит брата своего и не даст Богу выкупа за него:
  • дорога́ цена искупления души их, и не будет того вовек,
  • чтобы остался кто жить навсегда и не увидел могилы.
  • Каждый видит, что и мудрые умирают, равно как и невежды и бессмысленные погибают и оставляют имущество свое другим.
  • В мыслях у них, что домы их вечны, и что жилища их в род и род, и земли свои они называют своими именами.
  • Но человек в чести не пребудет; он уподобится животным, которые погибают.
  • Этот путь их есть безумие их, хотя последующие за ними одобряют мнение их.
  • Как овец, заключат их в преисподнюю; смерть будет пасти их, и наутро праведники будут владычествовать над ними; сила их истощится; могила – жилище их.
  • Но Бог избавит душу мою от власти преисподней, когда примет меня.
  • Не бойся, когда богатеет человек, когда слава дома его умножается:
  • ибо умирая не возьмет ничего; не пойдет за ним слава его;
  • хотя при жизни он ублажает душу свою, и прославляют тебя, что ты удовлетворяешь себе,
  • но он пойдет к роду отцов своих, которые никогда не увидят света.
  • Человек, который в чести и неразумен, подобен животным, которые погибают.
  • Бог Богов, Господь возглаголал и призывает землю, от восхода солнца до запада.
  • С Сиона, который есть верх красоты, является Бог,
  • грядет Бог наш, и не в безмолвии: пред Ним огонь поядающий, и вокруг Его сильная буря.
  • Он призывает свыше небо и землю, судить народ Свой:
  • «соберите ко Мне святых Моих, вступивших в завет со Мною при жертве».
  • И небеса провозгласят правду Его, ибо судия сей есть Бог.
  • «Слушай, народ Мой, Я буду говорить; Израиль! Я буду свидетельствовать против тебя: Я Бог, твой Бог.
  • Не за жертвы твои Я буду укорять тебя; всесожжения твои всегда предо Мною;
  • не приму тельца из дома твоего, ни козлов из дворов твоих,
  • ибо Мои все звери в лесу, и скот на тысяче гор,
  • знаю всех птиц на горах, и животные на полях предо Мною.
  • Если бы Я взалкал, то не сказал бы тебе, ибо Моя вселенная и все, что наполняет ее.
  • Ем ли Я мясо волов и пью ли кровь козлов?
  • Принеси в жертву Богу хвалу и воздай Всевышнему обеты твои,
  • и призови Меня в день скорби; Я избавлю тебя, и ты прославишь Меня».
  • Грешнику же говорит Бог: «что ты проповедуешь уставы Мои и берешь завет Мой в уста твои,
  • а сам ненавидишь наставление Мое и слова Мои бросаешь за себя?
  • когда видишь вора, сходишься с ним, и с прелюбодеями сообщаешься;
  • уста твои открываешь на злословие, и язык твой сплетает коварство;
  • сидишь и говоришь на брата твоего, на сына матери твоей клевещешь;
  • ты это делал, и Я молчал; ты подумал, что Я такой же, как ты. Изобличу тебя и представлю пред глаза твои [грехи твои].
  • Уразумейте это, забывающие Бога, дабы Я не восхитил, – и не будет избавляющего.
  • Кто приносит в жертву хвалу, тот чтит Меня, и кто наблюдает за путем своим, тому явлю Я спасение Божие».
  • Начальнику хора. Псалом Давида,
  • когда приходил к нему пророк Нафан, после того, как Давид вошел к Вирсавии.
  • Помилуй меня, Боже, по великой милости Твоей, и по множеству щедрот Твоих изгладь беззакония мои.
  • Многократно омой меня от беззакония моего, и от греха моего очисти меня,
  • ибо беззакония мои я сознаю, и грех мой всегда предо мною.
  • Тебе, Тебе единому согрешил я и лукавое пред очами Твоими сделал, так что Ты праведен в приговоре Твоем и чист в суде Твоем.
  • Вот, я в беззаконии зачат, и во грехе родила меня мать моя.
  • Вот, Ты возлюбил истину в сердце и внутрь меня явил мне мудрость [Твою].
  • Окропи меня иссопом, и буду чист; омой меня, и буду белее снега.
  • Дай мне услышать радость и веселие, и возрадуются кости, Тобою сокрушенные.
  • Отврати лице Твое от грехов моих и изгладь все беззакония мои.
  • Сердце чистое сотвори во мне, Боже, и дух правый обнови внутри меня.
  • Не отвергни меня от лица Твоего и Духа Твоего Святаго не отними от меня.
  • Возврати мне радость спасения Твоего и Духом владычественным утверди меня.
  • Научу беззаконных путям Твоим, и нечестивые к Тебе обратятся.
  • Избавь меня от кровей, Боже, Боже спасения моего, и язык мой восхвалит правду Твою.
  • Господи! отверзи уста мои, и уста мои возвестят хвалу Твою:
  • ибо жертвы Ты не желаешь, – я дал бы ее; к всесожжению не благоволишь.
  • Жертва Богу – дух сокрушенный; сердца сокрушенного и смиренного Ты не презришь, Боже.
  • Облагодетельствуй, [Господи,] по благоволению Твоему Сион; воздвигни стены Иерусалима:
  • тогда благоугодны будут Тебе жертвы правды, возношение и всесожжение; тогда возложат на алтарь Твой тельцов.
  • Начальнику хора. Учение Давида,
  • после того, как приходил Доик Идумеянин и донес Саулу и сказал ему, что Давид пришел в дом Ахимелеха.
  • Что хвалишься злодейством, сильный? милость Божия всегда со мною;
  • гибель вымышляет язык твой; как изощренная бритва, он у тебя, коварный!
  • ты любишь больше зло, нежели добро, больше ложь, нежели говорить правду;
  • ты любишь всякие гибельные речи, язык коварный:
  • за то Бог сокрушит тебя вконец, изринет тебя и исторгнет тебя из жилища [твоего] и корень твой из земли живых.
  • Увидят праведники и убоятся, посмеются над ним [и скажут]:
  • «вот человек, который не в Боге полагал крепость свою, а надеялся на множество богатства своего, укреплялся в злодействе своем».
  • А я, как зеленеющая маслина, в доме Божием, и уповаю на милость Божию во веки веков,
  • вечно буду славить Тебя за то, что Ты соделал, и уповать на имя Твое, ибо оно благо пред святыми Твоими.
  • Начальнику хора. На духовом орудии. Учение Давида.
  • Сказал безумец в сердце своем: «нет Бога». Развратились они и совершили гнусные преступления; нет делающего добро.
  • Бог с небес призрел на сынов человеческих, чтобы видеть, есть ли разумеющий, ищущий Бога.
  • Все уклонились, сделались равно непотребными; нет делающего добро, нет ни одного.
  • Неужели не вразумятся делающие беззаконие, съедающие народ мой, как едят хлеб, и не призывающие Бога?
  • Там убоятся они страха, где нет страха, ибо рассыплет Бог кости ополчающихся против тебя. Ты постыдишь их, потому что Бог отверг их.
  • Кто даст с Сиона спасение Израилю! Когда Бог возвратит пленение народа Своего, тогда возрадуется Иаков и возвеселится Израиль.
  • Начальнику хора. На струнных орудиях. Учение Давида,
  • когда пришли Зифеи и сказали Саулу: «не у нас ли скрывается Давид?»
  • Боже! именем Твоим спаси меня, и силою Твоею суди меня.
  • Боже! услышь молитву мою, внемли словам уст моих,
  • ибо чужие восстали на меня, и сильные ищут души моей; они не имеют Бога пред собою.
  • Вот, Бог помощник мой; Господь подкрепляет душу мою.
  • Он воздаст за зло врагам моим; истиною Твоею истреби их.
  • Я усердно принесу Тебе жертву, прославлю имя Твое, Господи, ибо оно благо,
  • ибо Ты избавил меня от всех бед, и на врагов моих смотрело око мое.
  • Начальнику хора. На струнных орудиях. Учение Давида.
  • Услышь, Боже, молитву мою и не скрывайся от моления моего;
  • внемли мне и услышь меня; я стенаю в горести моей, и смущаюсь
  • от голоса врага, от притеснения нечестивого, ибо они возводят на меня беззаконие и в гневе враждуют против меня.
  • Сердце мое трепещет во мне, и смертные ужасы напали на меня;
  • страх и трепет нашел на меня, и ужас объял меня.
  • И я сказал: «кто дал бы мне крылья, как у голубя? я улетел бы и успокоился бы;
  • далеко удалился бы я, и оставался бы в пустыне;
  • поспешил бы укрыться от вихря, от бури».
  • Расстрой, Господи, и раздели языки их, ибо я вижу насилие и распри в городе;
  • днем и ночью ходят они кругом по стенам его; злодеяния и бедствие посреди его;
  • посреди его пагуба; обман и коварство не сходят с улиц его:
  • ибо не враг поносит меня, – это я перенес бы; не ненавистник мой величается надо мною, – от него я укрылся бы;
  • но ты, который был для меня то же, что я, друг мой и близкий мой,
  • с которым мы разделяли искренние беседы и ходили вместе в дом Божий.
  • Да найдет на них смерть; да сойдут они живыми в ад, ибо злодейство в жилищах их, посреди их.
  • Я же воззову к Богу, и Господь спасет меня.
  • Вечером и утром и в полдень буду умолять и вопиять, и Он услышит голос мой,
  • избавит в мире душу мою от восстающих на меня, ибо их много у меня;
  • услышит Бог, и смирит их от века Живущий, потому что нет в них перемены; они не боятся Бога,
  • простерли руки свои на тех, которые с ними в мире, нарушили союз свой;
  • уста их мягче масла, а в сердце их вражда; слова их нежнее елея, но они суть обнаженные мечи.
  • Возложи на Господа заботы твои, и Он поддержит тебя. Никогда не даст Он поколебаться праведнику.
  • Ты, Боже, низведешь их в ров погибели; кровожадные и коварные не доживут и до половины дней своих. А я на Тебя, [Господи,] уповаю.
  • გუნდის ლოტბარს, კორახის ძეთა ფსალმუნი.
  • ხალხნო ყოველნო, შემოჰკარით ტაში, შეჰღაღადეთ ღმერთს გალობის ხმით;
  • რადგან საშიშია უფალი ზენაარი, დიდი ხელმწიფე მთელი ქვეყნისა.
  • დაგვიმორჩილებს ხალხებს და ერებს - ჩვენთა ფეხთა ქვეშ. სელა.
  • ამოგვირჩევს ჩვენს სამკვიდრებელს, მშვენებას იაკობისას, რომ შეიყვარა. სელა.
  • ამაღლდა ღმერთი შეძახილის ჟამს, უფალი - საყვირის ხმაზე.
  • უგალობეთ ღმერთს, უგალობეთ, უგალობეთ ჩვენს მეფეს, უგალობეთ.
  • რადგან მთელი ქვეყნიერების მეფეა ღმერთი; უგალობეთ გონივრულად.
  • გამეფდა ღმერთი ხალხებზე, ღმერთი ზის თავის წმიდა ტახტზე.
  • მთავარნი ხალხთა შეიკრიბნენ აბრაამის ღმერთის ხალხად, რადგან ღმერთისაა ფარნი ქვეყნისანი; ამაღლდა ფრიად.
  • ფსალმუნი, საგალობელი კორახის ძეთა.
  • დიდია უფალი და ქებულია მეტად ჩვენი ღმერთის ქალაქში, წმიდა მთაზე.
  • ლამაზი მაღლობი, სიხარული მთელი ქვეყნიერებისა მთა სიონი; ჩრდილოეთ მხარეს ქალაქია დიდი მეფისა.
  • ღმერთი თავის სადგომში ცნობილია, ვითარცა სიმაგრე.
  • რადგან აგერ შეიკრიბნენ მეფენი და განვლეს ერთად.
  • ნახეს მათ და განცვიფრდნენ, შეძრწუნდნენ და გაეჩქარნენ.
  • ძრწოლამ შეიპყრო ისინი, იკლაკნებიან მშობიარესავით.
  • აღმოსავლეთის ქარით შემუსრე ხომალდნი თარშიშისანი.
  • როგორც ვისმინეთ, ისე ვიხილეთ ძალთა უფლის ქალაქში, ჩვენი ღმერთის ქალაქში; ღმერთი დააფუძნებს მას უკუნისამდე. სელა.
  • ვფიქრობდი, ღმერთო, შენს წყალობაზე შენი ტაძრის შუაგულში.
  • ვითარცა სახელი შენი, ღმერთო, შენი დიდებაც დედამიწის კიდით-კიდემდეა; სიმართლით სავსეა შენი მარჯვენა.
  • დაე, იხაროს სიონის მთამ, იმხიარულონ იუდაელმა ქალწულებმა შენი სამართლის გამო;
  • ყოველი მხრიდან მიადექით და გარს შემოუარეთ სიონს; დათვალეთ მისი კოშკები.
  • გული დაუდეთ მის სიმაგრეებს; დაიარეთ მისი დარბაზები, რათა უამბოთ მომავალ თაობას.
  • რადგან ის არის ღმერთი, ჩვენი ღმერთი უკუნითი უკუნისამდე; ის წაგვიძღვება ჩვენ სამარის კარამდე.
  • გუნდის ლობტარს, კორახის ძეთა ფსალმუნი.
  • ისმინეთ ესე, ხალხო ყოველო, ყური მოაპყარით ქვეყნიერების ყველა მცხოვრებო,
  • უბრალოებმაც, დიდგვაროვნებმაც, მდიდარმა და ღარიბმა ერთად.
  • ჩემი პირი წარმოთქვამს სიბრძნეს და ჩემი გულის ფიქრი გონიერებას.
  • ყურს მივუგდებ იგავს, ქნარზე ამოვხსნი ჩემს გამოცანას,
  • რად შემეშინდება უბედურების ჟამს, ჩემი გზების ცოდვა გარს შემომეხვევა?
  • თავიანთი ძალით და უხვი სიმდიდრით დაიმედებულნი იტრაბახებენ.
  • ძმა დახსნით ვერ დაიხსნის კაცს, ვერ მისცემს ღმერთს მის გამოსასყიდს.
  • ძვირია მათი სულის გამოხსნა და არ ეგების უკუნისამდე.
  • რომ ცოცხლად დარჩეს სამარადისოდ და არ იხილოს საფლავი.
  • რადგანაც ხედავს: ბრძენნი იხოცებიან, ბრიყვისა და სულელის მსგავსად იღუპებიან და თავიანთ დოვლათს სხვას უტოვებენ.
  • გულში ფიქრობენ, რომ მათი სახლები მუდმივია და მათი საცხოვრებლები - თაობიდან თაობამდე; თავიანთ სახელებს უწოდებენ მამულებს.
  • ადამიანი პატივისცემაში ვერ დარჩება; მიმსგავსებულია დასაკლავ პირუტყვს.
  • ეს მათი გზა მათი უგუნურობაა, თუმცა შემდგომნი მათნი იწონებენ.
  • ცხვრებივით ჩაყრიან ჯოჯოხეთში; სიკვდილი მწყემსავს მათ, დილით კი წმიდანები გაბატონდებიან მათზე; და სიმაგრე მათი დაიშრიტება, საფლავია მათი სადგომი;
  • ხოლო ღმერთი დაიხსნის ჩემს სულს ჯოჯოხეთისაგან, როცა ამომიყვანს. სელა.
  • არ შეგეშინდეს, თუ გამდიდრდეს კაცი, თუ გამრავლდეს მისი სახლის დიდება.
  • რადგან, როცა მოკვდება, ვერაფერს წაიღებს, თან არ ჩაჰყვება მისი დიდება.
  • თუმცა თავიანთ სულს სიცოცხლეშივე აკურთხებენ და გადიდებენ შენ იმისათვის, რომ კეთილს იზამ.
  • მივა მამების თაობასთან, რომელნიც ვერასოდეს ვერ იხილავენ სინათლეს.
  • ადამიანი, რომელიც პატივისცემაშია და არ გაეგება, დამსგავსებულია დასაკლავ პირუტყვს.
  • ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთმა ღმერთთამან, უფალმა დაილაპარაკა და მოუწოდა ქვეყნიერებას მზის ამოსვლიდან მის ჩასვლამდე.
  • სიონიდან, მშვენიერების სრულქმნილებიდან, გამობრწყინდა უფალი.
  • მოვა ჩვენი ღმერთი და ნუმც დადუმდება; მის წინაშე მწველი ცეცხლია და მის ირგვლივ - ძლიერი ქარიშხალი.
  • გამოიძახებს ცას ზევიდან და დედამიწას თავისი ხალხის სამსჯავროზე:
  • შემომიკრიბეთ ჩემი წმიდანები, რომელთაც აღთქმა დადეს ჩემთან შესაწირავზე.
  • და წარმოთქვამენ ცანი მის სიმართლეს; რადგან ღმერთია მსაჯული იგი. სელა.
  • ისმინე, ჩემო ხალხო, და გელაპარაკები; ისრაელო, გაგაფრთხილებ შენ. მე ვარ ღმერთი, შენი ღმერთი.
  • მსხვერპლისათვის კი არ გისაყვედურებ; შენი შესაწირავები ყოველთვის ჩემს წინაშეა.
  • არ შევიწირავ შენი სახლიდან ზვარაკს, არც შენი ფარეხებიდან ვაცებს.
  • რადგან ჩემია ტყის ყველა ცხოველი, პირუტყვი ათასობით მთებში.
  • ჩემთვის ცნობილია მთის ყველა ფრინველი და მინდვრის ცხოველები ჩემს წინაშე არიან.
  • თუ მომშივდა, არ გეტყვი შენ, რადგან ჩემია მსოფლიო და სავსება მისი.
  • ნუთუ ხარების ხორცსა ვჭამ და ვაცების სისხლს შევსვამ?
  • მადლობა შესწირე ღმერთს და შეუსრულე უზენაესს აღთქმები შენი.
  • და მომიხმე მე გაჭირვების დღეს; გადაგარჩენ და შენ განმადიდებ.
  • ბოროტს კი უთხრა ღმერთმა: „რას ქადაგებ კანონებს და პირთან მიგაქვს ჩემი პირობა?
  • შენ ხომ გძულს დარიგება და უკუმოისროლე ჩემი სიტყვები.
  • როცა ქურდს დაინახავ, მასთან გაიქცევი, და გარყვნილებთან გაქვს წილი.
  • პირი შენი მიშვებული გაქვს სიავეზე და შენი ენა თხზავს სიყალბეს.
  • დაჯდები და შენს ძმაზე ლაპარაკობ და დედაშენის შვილის შერცხვენას ცდილობ.
  • ეს ჩაიდინე შენ და მე გავჩუმდი; გეგონა, რომ მეც შენსავით ვარ; გამხილებ და შენს თვალწინ დაგიმტკიცებ.
  • ჩაუფიქრდით ამას, ღმერთის დამვიწყებლებო, თორემ მოგსრავთ და ვერვინ გიშველით.
  • მადლობის შემომწირავი განმადიდებს მე და ვინც სწორ გზას დაადგება, მას ვუჩვენებ შველას ღმერთისას“.
  • გუნდის ლოტბარს, დავითის ფსალმუნი.
  • რაჟამს მივიდა მასთან ნათან წინასწარმეტყველი, მას შემდეგ, როცა ბათ-შებაყთან შევიდა.
  • შემიწყალე, ღმერთო, შენი წყალობისამებრ, შენი მრავალი შებრალებისამებრ წაშალე ჩემი დანაშაული.
  • მრავლად განმბანე ჩემი ბრალისაგან და ჩემი ცოდვისაგან განმწმინდე.
  • რადგან ვიცი ჩემი დანაშაული და ჩემი ცოდვა მუდამ თვალწინ მიდგას.
  • შენ, მხოლოდ შენ შეგცოდე და ბოროტება ჩავიდინე შენს თვალში, ამიტომ მართალი ხარ შენს სიტყვებში და სწორი - შენს სამართალში.
  • აჰა, უკანონოდ ჩავისახე და ცოდვით დაორსულდა ჩემზე დედაჩემი.
  • აჰა, შენ შეიყვარე ჭეშმარიტება გულით და გამაგებინე სიბრძნე ფარული.
  • მასხურე უსუპი და განვიწმინდები; განმბანე და თოვლზე მეტად გავსპეტაკდები.
  • მომასმენინე ლხინი და მხიარულება, გაახარე ჩემი ძვლები, შენ რომ დათრგუნე.
  • სახე არიდე ჩემს შეცოდებებს და ყველა ჩემი ბრალი წაშალე.
  • სუფთა გული შეჰქმენი ჩემში, ღმერთო, და წრფელი სული განაახლე ჩემს სხეულში.
  • ნუ უკუმაგდებ შენგან და ნუ წამართმევ შენი სიწმიდის სულს.
  • დამიბრუნე სიხარული შენი ხსნით და დიდებული სულით გამამაგრე.
  • ვასწავლი დამნაშავეებს შენს გზებს და ცოდვილნი დაბრუნდებიან შენთან.
  • მიხსენ სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ჩემი ხსნისა, და ჩემი ენა ხოტბას შეასხამს შენს სიმართლეს.
  • უფალო! გახსენი ჩემი ბაგენი და ჩემი პირი იტყვის შენს ქებას.
  • რადგან მსხვერპლი არა გსურს, რომ შემოგწირო, და აღსავლენს არ ინებებ.
  • შესაწირავი ღმერთისა - სული მოდრეკილი; მოდრეკილისა და მორჩილის გული არ დაამცირო, ღმერთო.
  • კეთილი უყავ შენი სურვილით სიონს, ააშენე გალავნები იერუსალიმისა.
  • მაშინ ისურვებ სიმართლის შესაწირავებს, აღსავლენსა და მთლად დასაწველს; მაშინ აიტანენ შენს სამსხვერპლოზე ზვარაკებს.
  • გუნდის ლოტბარს, მოძღვრება დავითისა.
  • როცა მივიდა დოეგ ედომელი და გააგებინა საულს და უთხრა, რომ მივიდა დავითი ახიმელექის სახლში.
  • რას ტრაბახობ ბოროტებით, ძლიერო? ღმერთის წყალობა საყოველდღეოა.
  • ბოროტებას იზრახავს შენი ენა; როგორც გალესილი სამართებელი, მქმნელია სიყალბისა.
  • გიყვარს ბოროტება სიკეთეზე მეტად, სიცრუე - სიმართლის ლაპარაკზე მეტად. სელა.
  • გიყვარს ყოველგვარი ცილისწამება, ენა მზაკვარი;
  • ამიტომ მოგთხრის ღმერთი სამუდამოდ, გაგანადგურებს, გაგაძევებს კარვიდან და შენს ფესვს ამოძირკვავს ცოცხალთა ქვეყნიდან. სელა.
  • ნახავენ მართალნი და შეშინდებიან, და გაიცინებენ მასზე:
  • აგერ კაცი, რომელმაც ღმერთი არ მიიჩნია თავის სიმაგრედ, არამედ თავისი დიდი სიმდიდრის იმედი ჰქონდა, თავის ბოროტებაში გამაგრდა.
  • ხოლო მე, ვითარცა ამწვანებული ზეთისხე ღმერთის სახლში, ღმერთის წყალობაზე ვარ მინდობილი უკუნითი უკუნისამდე.
  • გადიდებ მუდამ შენი ნამოქმედარისთვის და მივენდობი შენს სახელს, რადგან კარგია იგი შენს წმიდათა წინაშე.
  • გუნდის ლოტბარს, მახალათის საკრავზე, მოძღვრება დავითისა.
  • თქვა არამზადამ თავის გულში: „არ არის ღმერთი“, გაირყვნენ და ჩაიდინეს სისაძაგლე; აღარ არსებობს სიკეთის მქნელი.
  • ღმერთი ციდან უჭვრეტს ადამის ძეთ, რომ დაინახოს არის თუ არა ვინმე ჭკუათმყოფელი, ღმერთს რომ ეძიებს.
  • ყველა გაუკუღმართდა, გაიხრწნა ერთობ, კარგის მოქმედი ერთიც არ არის.
  • ნუთუ ვერ შეიგნეს სიმრუდის მქნელებმა, ჩემს ერს რომ ჭამენ, თითქოს პურს ჭამდნენ, ღმერთს კი არ უხმობენ.
  • იქ შეშინდნენ შიშით, სადაც არ იყო შიში, რადგან ღმერთი განაბნევს შენზე ამხედრებულთა ძვლებს: შენ შეარცხვენ მათ, რადგან ღმერთმა უკუაგდო ისინი.
  • ნეტა მოვიდეს სიონიდან ხსნა ისრაელისა! ოდეს შემოაქცევს ღმერთი თავისი ხალხის ტყვეობას, ილხენს იაკობი, გაიხარებს ისრაელი.
  • გუნდის ლოტბარს, სიმებიან საკრავზე, მოძღვრება დავითისა.
  • როცა მოვიდნენ ზიფელნი და უთხრეს საულს: აჰა, დავითი ჩვენთან იმალება.
  • ღმერთო! შენი სახელით მიშველე და შენი ძალით გამასამართლე.
  • ღმერთო! ისმინე ჩემი ლოცვა, მოაყურადე სიტყვებს ჩემი პირისა.
  • რადგან უცხონი აღიძრენ ჩემზე და მოძალადეებმა იძიეს სული ჩემი, არ წარმოიდგინეს ღმერთი თავიანთ წინაშე. სელა.
  • აგერ, ღმერთია ჩემი შემწე, ღმერთია ჩემი სულის გამმაგრებელი:
  • მან მიაგოს ბოროტება ჩემს მტრებს; შენი ჭეშმარიტებით მოსპე ისინი.
  • ნებით შემოგწირავ მსხვერპლს, ვადიდებ შენს სახელს, უფალო, რადგან კარგია.
  • რადგან ყოველგვარ გაჭირვებას გადამარჩინა და მტერთა ჩემთა დაცემა იხილა თვალმა ჩემმა.
  • გუნდის ლოტბარს, სიმებიან საკრავზე, მოძღვრება დავითისა.
  • ისმინე, ღმერთო, ჩემი ლოცვა და ნუ განუდგები ჩემს ვედრებას.
  • ყური მომაპყარ და მიპასუხე; ავტირდები ჩემს საუბარში და ავღაღადდები,
  • მტრის ხმისაგან, ბოროტის მიერ შევიწროებისაგან; რადგან თავს მახვევენ სიმრუდეს და სიძულვილით მირისხდებიან.
  • ჩემი გული თრთის ჩემს შიგნით და სიკვდილის საშინელება დამატყდა თავს.
  • შიში და ძრწოლა მოდის ჩემზე და შიშის ზარი მიპყრობს.
  • და ვამბობ: „ვინ მომცემს ფრთას, ვითარცა მტრედს?“ გავფრინდებოდი და დავბინავდებოდი.
  • აჰა, შორს, შორს გადავიხვეწებოდი, უდაბნოში დავიდებდი ბინას. სელა.
  • ავჩქარდებოდი, რომ მომენახა თავშესაფარი ძლიერი ქარისაგან, ქარიშხლისაგან.
  • მოსპე, უფალო, დაჰყავი მათი ენები; რადგანაც ვხედავ ძალადობას და შუღლს ქალაქში.
  • დღედაღამ გარეუვლიან მის კედლებს, სიმრუდე და წვალებაა მის შიგნით.
  • ბოროტებაა მის შიგნით და არ სცილდება მის ქუჩებს სიცრუე და ვერაგობა.
  • რადგან მტერი კი არ მლანძღავს, თორემ ავიტანდი; ჩემი მოძულე კი არ განდიდებულა ჩემზე, მას დავემალებოდი;
  • შენ კი კაცი ხარ ჩემებრი, მეგობარი და მახლობელი ჩემი.
  • ერთად რომ ვსაუბრობდით ტკბილად, ღვთის სახლში დავდიოდით მღელვარებით.
  • დაატყდეს მათ სიკვდილი, ცოცხლად ჩავიდნენ ჯოჯოხეთში, რადგან ბოროტებაა მათ სადგომში, მათ შიგნით.
  • ხოლო მე მოვუხმობ ღმერთს, და უფალი მიშველის.
  • საღამოთი, დილით და შუადღბსას შევევედრები და შევტირებ, და მოისმენს ჩემს ხმას.
  • მშვიდობიანად დაიხსნა ჩემი სული ჩემს წინააღმდეგ ომისაგან, რადგან ბევრნი იყვნენ ჩემზე აღმდგარნი.
  • მოისმენს ღმერთი და უპასუხებს მათ დასაბამიდან მყოფი, სელა; რადგან არ არის ცვლილება მათში და არ ეშინიათ ღმერთისა.
  • ხელი გაიწოდეს მათთვის მშვიდობის მსურველთა წინააღმდეგ, დაარღვიეს აღთქმა.
  • ცხიმზე ჩვილია მათი ბაგეები, გულში კი ომი აქვთ; ზეთზე რბილია მათი სიტყვები, მაგრამ ისინი გაშიშვლებული ხმლებია.
  • მიანდე უფალა შენი საზრუნავი და ის შეგეხიდება, იგი არასოდეს არ დაუშვებს წმიდანის წაბორძიკებას.
  • ღმერთო, შენ ჩაგყავს ისინი ჯოჯოხეთში, სისხლის მოყვარულნი და ვერაგნი ნუ მიაღწევენ თავიანთ დღეთა ნახევარს; ხოლო მე შენ გესავ.