Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Псало́мъ Аса́фу.
  • Бо́гъ бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и при­­зва́ зе́млю от­ восто́къ со́лнца до за́падъ.
  • От Сiо́на благолѣ́пiе красоты́ его́:
  • Бо́гъ я́вѣ прiи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ ни́мъ воз­гори́т­ся, и о́крестъ его́ бу́ря зѣ́лна.
  • Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди своя́.
  • Собери́те ему́ преподо́бныя его́, завѣща́ющыя завѣ́тъ его́ о же́ртвахъ.
  • И воз­вѣстя́тъ небеса́ пра́вду его́: я́ко Бо́гъ судiя́ е́сть.
  • Услы́шите, лю́дiе мо­и́, и воз­глаго́лю ва́мъ, Изра́илю, и засвидѣ́тел­ст­вую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й е́смь а́зъ.
  • Не о же́ртвахъ тво­и́хъ обличу́ тя́, всесожже́нiя же твоя́ предо мно́ю су́ть вы́ну:
  • не прiиму́ от­ до́му тво­его́ телце́въ, ниже́ от­ ста́дъ тво­и́хъ козло́въ.
  • Я́ко мо­и́ су́ть вси́ звѣ́рiе дубра́внiи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
  • позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со мно́ю е́сть.
  • А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: моя́ бо е́сть вселе́н­ная и исполне́нiе ея́.
  • Еда́ я́мъ мяса́ ю́нча? или́ кро́вь козло́въ пiю́?
  • Пожри́ богови же́ртву хвалы́ и воз­да́ждь вы́шнему моли́твы твоя́:
  • и при­­зови́ мя въ де́нь ско́рби тво­ея́, и изму́ тя, и просла́виши мя́.
  • Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даеши оправда́нiя моя́ и воспрiе́млеши завѣ́тъ мо́й усты́ тво­и́ми?
  • Ты́ же воз­ненави́дѣлъ еси́ наказа́нiе и от­ве́рглъ еси́ словеса́ моя́ вспя́ть.
  • А́ще ви́дѣлъ еси́ та́тя, те́клъ еси́ съ ни́мъ, и съ прелюбо­дѣ́емъ уча́стiе твое́ полага́лъ еси́:
  • уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́­ше льще́нiя:
  • сѣдя́ на бра́та тво­его́ клевета́лъ еси́ и на сы́на ма́тере тво­ея́ полага́лъ еси́ собла́знъ.
  • Сiя́ сотвори́лъ еси́, и умолча́хъ, воз­непщева́лъ еси́ беззако́нiе, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ тво­и́мъ грѣхи́ твоя́.
  • Разумѣ́йте у́бо сiя́, забыва́ющiи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
  • Же́ртва хвалы́ просла́витъ мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ ему́ спасе́нiе мое́.
  • Бог Богов, Господь возглаголал и призывает землю, от восхода солнца до запада.
  • С Сиона, который есть верх красоты, является Бог,
  • грядет Бог наш, и не в безмолвии: пред Ним огонь поядающий, и вокруг Его сильная буря.
  • Он призывает свыше небо и землю, судить народ Свой:
  • «соберите ко Мне святых Моих, вступивших в завет со Мною при жертве».
  • И небеса провозгласят правду Его, ибо судия сей есть Бог.
  • «Слушай, народ Мой, Я буду говорить; Израиль! Я буду свидетельствовать против тебя: Я Бог, твой Бог.
  • Не за жертвы твои Я буду укорять тебя; всесожжения твои всегда предо Мною;
  • не приму тельца из дома твоего, ни козлов из дворов твоих,
  • ибо Мои все звери в лесу, и скот на тысяче гор,
  • знаю всех птиц на горах, и животные на полях предо Мною.
  • Если бы Я взалкал, то не сказал бы тебе, ибо Моя вселенная и все, что наполняет ее.
  • Ем ли Я мясо волов и пью ли кровь козлов?
  • Принеси в жертву Богу хвалу и воздай Всевышнему обеты твои,
  • и призови Меня в день скорби; Я избавлю тебя, и ты прославишь Меня».
  • Грешнику же говорит Бог: «что ты проповедуешь уставы Мои и берешь завет Мой в уста твои,
  • а сам ненавидишь наставление Мое и слова Мои бросаешь за себя?
  • когда видишь вора, сходишься с ним, и с прелюбодеями сообщаешься;
  • уста твои открываешь на злословие, и язык твой сплетает коварство;
  • сидишь и говоришь на брата твоего, на сына матери твоей клевещешь;
  • ты это делал, и Я молчал; ты подумал, что Я такой же, как ты. Изобличу тебя и представлю пред глаза твои [грехи твои].
  • Уразумейте это, забывающие Бога, дабы Я не восхитил, – и не будет избавляющего.
  • Кто приносит в жертву хвалу, тот чтит Меня, и кто наблюдает за путем своим, тому явлю Я спасение Божие».
  • Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS.
  • Audite haec, omnes gentes; auribus percipite, omnes, qui habitatis orbem:
  • quique humiles et viri nobiles, simul in unum dives et pauper!
  • Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.
  • Inclinabo in parabolam aurem meam, aperiam in psalterio aenigma meum.
  • Cur timebo in diebus malis, cum iniquitas supplantantium circumdabit me?
  • Qui confidunt in virtute sua et in multitudine divitiarum suarum gloriantur.
  • Etenim seipsum non redimet homo; non dabit Deo propitiationem suam.
  • Nimium est pretium redemptionis animae eius: ad ultimum deficiet,
  • ut vivat usque in finem nec videat interitum.
  • Et videbit sapientes morientes; simul insipiens et stultus peribunt et relinquent alienis divitias suas.
  • Sepulcra eorum domus illorum in aeternum; tabernacula eorum in progeniem et progeniem, etsi vocaverunt nominibus suis terras suas.
  • Et homo, cum sit in honore, non permanebit; comparatus est iumentis, quae pereunt, et similis factus est illis.
  • Haec via illorum, quorum fiducia in semetipsis, et finis eorum, qui complacent in ore suo.
  • Sicut oves in inferno positi sunt, mors depascet eos; descendent praecipites ad sepulcrum, et figura eorum erit in consumptionem: infernus habitaculum eorum.
  • Verumtamen Deus redimet animam meam, de manu inferi vere suscipiet me.
  • Ne timueris, cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus eius,
  • quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria eius.
  • Cum animae suae in vita ipsius benedixerit: «Laudabunt te quod benefecisti tibi»,
  • tamen introibit ad progeniem patrum suorum, qui in aeternum non videbunt lumen.
  • Homo, cum in honore esset, non intellexit; comparatus est iumentis, quae pereunt, et similis factus est illis.
  • ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთმა ღმერთთამან, უფალმა დაილაპარაკა და მოუწოდა ქვეყნიერებას მზის ამოსვლიდან მის ჩასვლამდე.
  • სიონიდან, მშვენიერების სრულქმნილებიდან, გამობრწყინდა უფალი.
  • მოვა ჩვენი ღმერთი და ნუმც დადუმდება; მის წინაშე მწველი ცეცხლია და მის ირგვლივ - ძლიერი ქარიშხალი.
  • გამოიძახებს ცას ზევიდან და დედამიწას თავისი ხალხის სამსჯავროზე:
  • შემომიკრიბეთ ჩემი წმიდანები, რომელთაც აღთქმა დადეს ჩემთან შესაწირავზე.
  • და წარმოთქვამენ ცანი მის სიმართლეს; რადგან ღმერთია მსაჯული იგი. სელა.
  • ისმინე, ჩემო ხალხო, და გელაპარაკები; ისრაელო, გაგაფრთხილებ შენ. მე ვარ ღმერთი, შენი ღმერთი.
  • მსხვერპლისათვის კი არ გისაყვედურებ; შენი შესაწირავები ყოველთვის ჩემს წინაშეა.
  • არ შევიწირავ შენი სახლიდან ზვარაკს, არც შენი ფარეხებიდან ვაცებს.
  • რადგან ჩემია ტყის ყველა ცხოველი, პირუტყვი ათასობით მთებში.
  • ჩემთვის ცნობილია მთის ყველა ფრინველი და მინდვრის ცხოველები ჩემს წინაშე არიან.
  • თუ მომშივდა, არ გეტყვი შენ, რადგან ჩემია მსოფლიო და სავსება მისი.
  • ნუთუ ხარების ხორცსა ვჭამ და ვაცების სისხლს შევსვამ?
  • მადლობა შესწირე ღმერთს და შეუსრულე უზენაესს აღთქმები შენი.
  • და მომიხმე მე გაჭირვების დღეს; გადაგარჩენ და შენ განმადიდებ.
  • ბოროტს კი უთხრა ღმერთმა: „რას ქადაგებ კანონებს და პირთან მიგაქვს ჩემი პირობა?
  • შენ ხომ გძულს დარიგება და უკუმოისროლე ჩემი სიტყვები.
  • როცა ქურდს დაინახავ, მასთან გაიქცევი, და გარყვნილებთან გაქვს წილი.
  • პირი შენი მიშვებული გაქვს სიავეზე და შენი ენა თხზავს სიყალბეს.
  • დაჯდები და შენს ძმაზე ლაპარაკობ და დედაშენის შვილის შერცხვენას ცდილობ.
  • ეს ჩაიდინე შენ და მე გავჩუმდი; გეგონა, რომ მეც შენსავით ვარ; გამხილებ და შენს თვალწინ დაგიმტკიცებ.
  • ჩაუფიქრდით ამას, ღმერთის დამვიწყებლებო, თორემ მოგსრავთ და ვერვინ გიშველით.
  • მადლობის შემომწირავი განმადიდებს მე და ვინც სწორ გზას დაადგება, მას ვუჩვენებ შველას ღმერთისას“.