Быт. Исх. Лев. Чис. Втор. Нав. Суд. Руф. 1Цар. 2Цар. 3Цар. 4Цар. 1Пар. 2Пар. 1Ездр. Неем. 2Ездр. Тов. Иудиф. Эсф. 1Мак. 2Мак. 3Мак. 3Ездр. Иов. Пс. Притч. Еккл. Песн. Прем. Сир. Ис. Иер. Плч. Посл.Иер. Вар. Иез. Дан. Ос. Иоил. Ам. Авд. Ион. Мих. Наум. Авв. Соф. Агг. Зах. Мал. Мф. Мк. Лк. Ин. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Ин. 2Ин. 3Ин. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Флп. Кол. 1Фес. 2Фес. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.

Псалтирь

 
  • Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
  • Бо́же, уще́дри ны́ и благослови́ ны, просвѣти́ лице́ твое́ на ны́ и поми́луй ны́:
  • позна́ти на земли́ пу́ть тво́й, во всѣ́хъ язы́цѣхъ спасе́нiе твое́.
  • Да исповѣ́дят­ся тебѣ́ лю́дiе, Бо́же, да исповѣ́дят­ся тебѣ́ лю́дiе вси́.
  • Да воз­веселя́т­ся и да воз­ра́дуют­ся язы́цы: я́ко су́диши лю́демъ правото́ю, и язы́ки на земли́ наста́виши.
  • Да исповѣ́дят­ся тебѣ́ лю́дiе, Бо́же, да исповѣ́дят­ся тебѣ́ лю́дiе вси́.
  • Земля́ даде́ пло́дъ сво́й: благослови́ ны, Бо́же, Бо́же на́шъ,
  • благослови́ ны, Бо́же: и да убоя́т­ся его́ вси́ концы́ земли́.
  • Начальнику хора. На струнных орудиях. Псалом. Песнь.
  • Боже! будь милостив к нам и благослови нас, освети нас лицем Твоим,
  • дабы познали на земле путь Твой, во всех народах спасение Твое.
  • Да восхвалят Тебя народы, Боже; да восхвалят Тебя народы все.
  • Да веселятся и радуются племена, ибо Ты судишь народы праведно и управляешь на земле племенами.
  • Да восхвалят Тебя народы, Боже, да восхвалят Тебя народы все.
  • Земля дала плод свой; да благословит нас Бог, Бог наш.
  • Да благословит нас Бог, и да убоятся Его все пределы земли.
  • لامام المغنين. تسبيحة مزمور. اهتفي لله يا كل الارض.

  • رنموا بمجد اسمه. اجعلوا تسبيحه ممجدا.

  • قولوا لله ما اهيب اعمالك. من عظم قوتك تتملق لك اعداؤك.

  • كل الارض تسجد لك وترنم لك. ترنم لاسمك. سلاه

  • هلم انظروا اعمال الله. فعله المرهب نحو بني آدم‏.

  • حول البحر الى يبس وفي النهر عبروا بالرجل. هناك فرحنا به.

  • متسلط بقوته الى الدهر. عيناه تراقبان الامم. المتمردون لا يرفعنّ انفسهم. سلاه

  • باركوا الهنا يا ايها الشعوب وسمّعوا صوت تسبيحه.

  • الجاعل انفسنا في الحياة ولم يسلّم ارجلنا الى الزلل.

  • لانك جربتنا يا الله. محصتنا كمحص الفضة.

  • ادخلتنا الى الشبكة. جعلت ضغطا على متوننا.

  • ركبت اناسا على رؤوسنا. دخلنا في النار والماء ثم اخرجتنا الى الخصب

  • ادخل الى بيتك بمحرقات اوفيك نذوري

  • التي نطقت بها شفتاي وتكلم بها فمي في ضيقي

  • اصعد لك محرقات سمينة مع بخور كباش اقدم بقرا مع تيوس. سلاه

  • هلم اسمعوا فاخبركم يا كل الخائفين الله بما صنع لنفسي.

  • صرخت اليه بفمي وتبجيل على لساني.

  • ان راعيت اثما في قلبي لا يستمع لي الرب.

  • لكن قد سمع الله. اصغى الى صوت صلاتي.

  • مبارك الله الذي لم يبعد صلاتي ولا رحمته عني

  • Ein Lied.

    Jubelt Gott zu, alle Völker der Erde!

  • Singt zur Ehre seines Namens,
    rühmt ihn mit eurem Lobgesang!
  • Sagt zu Gott:
    »Wie überwältigend sind deine Taten!
    Deine Feinde müssen sich vor dir beugen,
    weil du so mächtig bist.
  • Alle Welt soll dich anbeten,
    alle sollen dir singen,
    dich mit ihren Liedern preisen!«
  • Kommt her und seht, was Gott getan hat!
    Sein Tun erfüllt die Menschen mit Furcht und Staunen:
  • Er machte das Meer zu trockenem Land,
    sodass wir zu Fuß hindurchgehen konnten.
    Darüber waren wir voll Freude!
  • Für immer regiert er mit gewaltiger Macht,
    er behält die Völker genau im Auge.
    Wer wagt es, ihm die Stirn zu bieten?
  • Ihr Völker, werft euch nieder vor unserem Gott,
    preist ihn mit lauter Stimme!
  • Er erhält uns am Leben
    und bewahrt uns vor dem Untergang.
  • Gott, du hast uns auf die Probe gestellt.
    So wie man Silber ausschmelzt,
    hast du uns gereinigt.
  • Du hast uns in die Falle laufen lassen,
    uns schwere Lasten aufgebürdet.
  • Unseren Feinden hast du erlaubt,
    uns in den Staub zu treten.
    Durch Feuer und Wasser mussten wir gehen;
    doch du hast uns herausgeholt,
    sodass wir wieder frei atmen konnten.
  • Mit Brandopfern komme ich in dein Haus,
    um mein Gelübde einzulösen.
  • Ich bringe, was ich dir versprach,
    als ich in arger Bedrängnis war.
  • Die besten Opfertiere bringe ich dir dar,
    Widder und Ziegenböcke,
    auch Stiere bereite ich zu.
    Vom Altar soll ihr Rauch hinaufsteigen zu dir.
  • Ihr, die ihr Gott verehrt, kommt alle her!
    Ich muss euch erzählen,
    was er für mich getan hat!
  • Ich schrie zu ihm um Hilfe,
    schon gewiss, dass ich ihn preisen würde.
  • Hätte ich Böses im Sinn gehabt,
    so hätte der Herr mich nicht gehört.
  • Gehört aber hat er mich, das steht fest;
    Gott hat auf meinen Hilfeschrei geachtet.
  • Ich danke Gott!
    Er hat mein Gebet nicht abgewiesen
    und mir seine Güte nicht verweigert.


  • Au chef des chantres. Cantique. Psaume. Poussez vers Dieu des cris de joie, Vous tous, habitants de la terre!
  • Chantez la gloire de son nom, Célébrez sa gloire par vos louanges!
  • Dites à Dieu: Que tes oeuvres sont redoutables! A cause de la grandeur de ta force, tes ennemis te flattent.
  • Toute la terre se prosterne devant toi et chante en ton honneur; Elle chante ton nom. -Pause.
  • Venez et contemplez les oeuvres de Dieu! Il est redoutable quand il agit sur les fils de l'homme.
  • Il changea la mer en une terre sèche, On traversa le fleuve à pied: Alors nous nous réjouîmes en lui.
  • Il domine éternellement par sa puissance, Ses yeux observent les nations: Que les rebelles ne s'élèvent pas! -Pause.
  • Peuples, bénissez notre Dieu, Faites retentir sa louange!
  • Il a conservé la vie à notre âme, Et il n'a pas permis que notre pied chancelât.
  • Car tu nous as éprouvés, ô Dieu! Tu nous as fait passer au creuset comme l'argent.
  • Tu nous as amenés dans le filet, Tu as mis sur nos reins un pesant fardeau,
  • Tu as fait monter des hommes sur nos têtes; Nous avons passé par le feu et par l'eau. Mais tu nous en as tirés pour nous donner l'abondance.
  • J'irai dans ta maison avec des holocaustes, J'accomplirai mes voeux envers toi:
  • Pour eux mes lèvres se sont ouvertes, Et ma bouche les a prononcés dans ma détresse.
  • Je t'offrirai des brebis grasses en holocauste, Avec la graisse des béliers; Je sacrifierai des brebis avec des boucs. -Pause.
  • Venez, écoutez, vous tous qui craignez Dieu, et je raconterai Ce qu'il a fait à mon âme.
  • J'ai crié à lui de ma bouche, Et la louange a été sur ma langue.
  • Si j'avais conçu l'iniquité dans mon coeur, Le Seigneur ne m'aurait pas exaucé.
  • Mais Dieu m'a exaucé, Il a été attentif à la voix de ma prière.
  • Béni soit Dieu, Qui n'a pas rejeté ma prière, Et qui ne m'a pas retiré sa bonté!