Скрыть
48:2
48:11
48:12
48:16
48:17
48:18
48:21
48:22
48:23
48:25
48:27
48:28
Церковнославянский (рус)
И воста́ илiа́ проро́къ я́ко о́гнь, и сло́во его́ я́ко свѣща́ горя́ше:
и́же нанесе́ на ня́ гла́дъ и ре́вностiю сво­е́ю ума́ли я́,
сло́вомъ Госпо́днимъ удержа́ не́бо и сведе́ та́ко три́жды о́гнь съ небесе́.
Ко́ль просла́вил­ся еси́, илiе́, чудесы́ тво­и́ми, и кто́ подо́бенъ тебѣ́ похвали́тися?
Воздви́гнувъ мертвеца́ от­ сме́рти и изъ а́да сло́вомъ вы́шняго,
сведы́й цари́ въ па́губу и просла́влен­ныя от­ одра́ и́хъ,
слы́шавый въ Сина́и обличе́нiе и въ Хори́вѣ судьбы́ от­мще́нiя,
помазу́яй цари́ на воз­дая́нiе и проро́ки прее́мники по себѣ́,
взя́выйся ви́хромъ о́гнен­нымъ на колесни́цѣ ко́ней о́гнен­ныхъ,
впи́санъ во обличе́нiя на времена́, утоли́ти гнѣ́въ пре́жде я́рости и обрати́ти се́рдце о́тчее къ сы́ну и устро́ити колѣ́на Иа́ковля.
Блаже́ни ви́дѣв­шiи тя́ и любо­́вiю укра́­шен­нiи. 12И́бо мы́ житiе́мъ поживе́мъ.
13Илiа́, и́же ви́хромъ покрове́нъ бы́сть, и Елиссе́й испо́лнися ду́ха его́
и во дни́ своя́ не поколеба́ся от­ князе́й, и не премо́же его́ никто́же:
вся́ко сло́во не превзы́де его́, и во успе́нiи проро́че­с­т­вова тѣ́ло его́:
и въ житiи́ сво­е́мъ сотвори́ чудеса́, и во уме́ртвiи ди́вна дѣла́ его́.
Во всѣ́хъ си́хъ не пока́яшася лю́дiе и не от­ступи́ша от­ грѣ́хъ сво­и́хъ, до́ндеже плѣне́ни бы́ша от­ земли́ сво­ея́ и расточе́ни бы́ша по все́й земли́.
И оста́ся люді́й ма́ло, и кня́зь въ дому́ дави́довѣ.
Нѣ́цыи у́бо от­ ни́хъ сотвори́ша уго́дное, нѣ́цыи же умно́жиша грѣхи́.
Езекі́а утверди́ гра́дъ сво́й и введе́ посредѣ́ его́ во́ду: ископа́ желѣ́зомъ ка́мень и созда́ исто́чники вода́мъ.
Во дне́хъ его́ взы́де сен­нахири́мъ и посла́ рапса́ка, и воз­дви́же ру́ку свою́ на Сiо́на и воз­вели́чися горды́нею сво­е́ю.
Тогда́ подвиго́шася сердца́ и ру́цѣ и́хъ, и поболѣ́ша я́ко ражда́ющыя.
И помоли́шася Го́споду ми́лостивому, воз­дѣ́в­ше ру́ки своя́ къ нему́:
и святы́й съ небесе́ ско́ро услы́ша я́ и изба́ви я́ руко́ю Иса́iиною:
порази́ полки́ Ассири́йскiя, и сокруши́ я́ а́нгелъ его́.
Сотвори́ бо езекі́а уго́дное Го́сподеви и укрѣпи́ся на путе́хъ дави́да отца́ сво­его́, я́же заповѣ́да Иса́iа, проро́къ ве́лiй и вѣ́ренъ въ видѣ́нiи сво­е́мъ.
Во дне́хъ его́ воспяти́ся со́лнце, и при­­ложи́ житiя́ царе́ви:
ду́хомъ ве́лiимъ ви́дѣ послѣ́дняя и утѣ́ши сѣ́ту­ю­щыя въ Сiо́нѣ:
да́же до вѣ́ка показа́ бу́дущая и сокрове́ная, пре́жде не́же прiити́ и́мъ.
Синодальный
И восстал Илия пророк, как огонь, и слово его горело, как светильник.
Он навел на них голод и ревностью своею умалил число их;
словом Господним он заключил небо и три раза низводил огонь.
Как прославился ты, Илия, чудесами твоими, и кто может сравниться с тобою в славе!
Ты воздвиг мертвого от смерти и из ада словом Всевышнего;
ты низводил в погибель царей и знатных с ложа их;
ты слышал на Синае обличение на них и на Хориве суды мщения;
ты помазал царей на воздаяние и пророков – в преемники себе;
ты восхи́щен был огненным вихрем на колеснице с огненными конями;
ты предназначен был на обличения в свои времена, чтобы утишить гнев, прежде нежели обратится он в ярость, – обратить сердце отца к сыну и восстановить колена Иакова.
Блаженны видевшие тебя и украшенные любовью, – и мы жизнью поживем.
Илия сокрыт был вихрем, – и Елисей исполнился духом его
и во дни свои не трепетал пред князем, и никто не превозмог его;
ничто не одолело его, и по успении его пророчествовало тело его.
И при жизни своей совершал он чудеса, и по смерти дивны были дела его.
При всем том народ не покаялся, и не отступили от грехов своих, доколе не были пленены из земли своей и рассеяны по всей земле.
И осталось весьма мало народа и князь из дома Давидова.
Некоторые из них делали угодное Богу, а некоторые умножали грехи.
Езекия укрепил город свой и провел внутрь его воду, пробил железом скалу и устроил хранилища для воды.
Во дни его сделал нашествие Сеннахирим и послал к нему Рабсака, который поднял руку свою на Сион и много величался в гордости своей.
Тогда затрепетали сердца и руки их, и они мучились, как родильницы;
и воззвали они к Господу милосердому, простерши к Нему руки свои,
и Святый скоро услышал их с неба и избавил их рукою Исаии;
Он поразил войско Ассириян, и Ангел Его истребил их,
ибо Езекия делал угодное Господу и крепко держался путей Давида, отца своего, как заповедал пророк Исаия, великий и верный в видениях своих.
В его дни солнце отступило назад, и он прибавил жизни царю.
Великим духом своим он провидел отдаленное будущее и утешал сетующих в Сионе;
до века возвещал он будущее и сокровенное, прежде нежели оно исполнилось.
Итальянский
Allora sorse Elia profeta, come un fuoco;

la sua parola bruciava come fiaccola.
Egli fece venire su di loro la carestia

e con zelo li ridusse a pochi.
Per la parola del Signore chiuse il cielo

e così fece scendere per tre volte il fuoco.
Come ti rendesti glorioso, Elia, con i tuoi prodigi!

E chi può vantarsi di esserti uguale?
Tu hai fatto sorgere un defunto dalla morte

e dagl'inferi, per la parola dell'Altissimo;
tu hai fatto precipitare re nella perdizione,

e uomini gloriosi dal loro letto.
Tu sul Sinai hai ascoltato parole di rimprovero,

sull'Oreb sentenze di condanna.
Hai unto re per la vendetta

e profeti come tuoi successori.
Tu sei stato assunto in un turbine di fuoco,

su un carro di cavalli di fuoco;
tu sei stato designato a rimproverare i tempi futuri,

per placare l'ira prima che divampi,

per ricondurre il cuore del padre verso il figlio

e ristabilire le tribù di Giacobbe.
Beati coloro che ti hanno visto

e si sono addormentati nell'amore,

perché è certo che anche noi vivremo.
Appena Elia fu avvolto dal turbine,

Eliseo fu ripieno del suo spirito;

nei suoi giorni non tremò davanti a nessun principe

e nessuno riuscì a dominarlo.
Nulla fu troppo grande per lui,

e nel sepolcro il suo corpo profetizzò.
Nella sua vita compì prodigi,

e dopo la morte meravigliose furono le sue opere.
Con tutto ciò il popolo non si convertì

e non rinnegò i suoi peccati,

finché non fu deportato dal proprio paese

e disperso su tutta la terra.

Rimase soltanto un piccolissimo popolo

e un principe della casa di Davide.
Alcuni di loro fecero ciò che è gradito a Dio,

ma altri moltiplicarono i peccati.
Ezechia fortificò la sua città

e portò l'acqua nel suo interno;

con il ferro scavò un canale nella roccia

e costruì cisterne per l'acqua.
Nei suoi giorni Sennàcherib fece una spedizione

e mandò Rapsache;

alzò la sua mano contro Sion

e si vantò spavaldamente nella sua superbia.
Allora si agitarono loro i cuori e le mani,

soffrirono come le partorienti.
Invocarono il Signore misericordioso,

tendendo le loro mani verso di lui.

Il Santo li ascoltò subito dal cielo

e li liberò per mezzo di Isaia.
Egli colpì l'accampamento degli Assiri,

e il suo angelo li sterminò,
perché Ezechia aveva fatto quanto è gradito al Signore

e aveva seguito con fermezza le vie di Davide, suo padre,

come gli aveva indicato il profeta Isaia,

grande e degno di fede nella sua visione.
Nei suoi giorni il sole retrocedette

ed egli prolungò la vita del re.
Con grande ispirazione vide gli ultimi tempi

e consolò gli afflitti di Sion.
Egli manifestò il futuro sino alla fine dei tempi,

le cose nascoste prima che accadessero.


გამოჩნდა ელია წინასწარმეტყველი და მისი სიტყვა ლამპარივით ანათებდა;
ვინც მათ შიმშილი თავს დაატეხა და თავისი შურით შეამცირა მათი რიცხვი;
უფლის სიტყვით ჩაკეტა ზეცა და სამგზის ჩამოიტანა ცეცხლი.
როგორ განდიდდი, ელია, შენი სასწაულებით და ვინ დაიქადებს შენსავით?
შენ აღადგინე გვამი სიკვდილისგან და ჯოჯოხეთისგან უზენაესის სიტყვით;
შენ ჩამოაგდე მეფეები დასაღუპავად და დიდებულნი მათი სარეცლებიდან;
სინაიზე მოისმინე მხილება და ქორებზე შურისგების მსჯავრი;
შენ სცხე მეფეებს სამაგიეროს მისაზღველად და შენს მემკვიდრე წინასწარმეტყველებს;
ატაცებულ იქმენ ცეცხლის გრიგალით ცეცხლოვანი ცხენების ეტლზე;
განწესებული იყავი დროზე სამხილებლად, რათა დაგეცხრო უფლის რისხვა, ვიდრე სიშმაგემდე მიაღწევდა, შვილისკენ მოგექცია მამის გული და იაკობის შტოები აღგედგინა.
ნეტარ არიან შენი მხილველნი, სიყვარულში განმშვენებულნი და ჩვენც სიცოცხლით ვცხონდებით.
ელია იყო, გრიგალივით რომ დაიფარა და მისი სულით ელისე აღივსო. არ შერყეულა იგი მთავართა წინაშე თავის დღეში და ვერც ვერავინ დაიმორჩილა იგი.
ვერავის სიტყვამ ვერ სძლია მას და განსვენების ჟამსაც იწინასწარმეტყველა მისმა ცხედარმა.
როგორც სიცოცხლეში მოიმოქმედა სასწაულნი, ასევე საკვირველი იყო მისი საქმეები მისი აღსასრულის შემდეგ.
და მაინც არ მოინანია ხალხმა და არ უკუაგდო თავის ცოდვები, ვიდრე ტყვეებად არ წაასხეს თავისი ქვეყნიდან და მთელ ქვეყნიერებაზე არ გაიფანტნენ.
დარჩა ძალზე მცირე ხალხი და მთავარი დავითის სახლიდან. მათგან ზოგიერთი სათნოდ იქცეოდა, ზოგიერთმა კი გაამრავლა ცოდვები.
ხიზკიამ გაამაგრა თავისი ქალაქი და მის შუაგულში წყალი შეიყვანა, რკინით გათხარა კლდე და ააშენა წყალსაცავი.
მის დროს გამოილაშქრა სანხერიბმა და გამოგზავნა რაბსაკე, ხელი აღმართა სიონზე და ამპარტავნულად მედიდურობდა.
მაშინ აუკანკალდათ გულები და ხელები, და იტანჯებოდნენ მშობიარეთა მსგავსად.
მოუხმეს უფალს, გულმოწყალეს, და ხელები გაიწოდეს მისკენ. უმალ შეისმინა მათი წმიდამ ზეციდან და იხსნა ისინი ესაიას ხელით.
მან დაამარცხა აშურელთა მხედრობა და მისმა ანგელოზმა შემუსრა იგი.
რადგან ხიზკია უფლის წინაშე სათნოდ იქცეოდა და განმტკიცდა მამამისის, დავითის გზაზე, როგორც ამცნო ესაია წინასწარმეტყველმა, დიდმა და სარწმუნომ თავისი ხილვებით.
მის დროს იყო, რომ უკუიქცა მზე და შეჰმატა მეფეს სიცოცხლეს ხანი.
თავისი დიდი სულით იხილა უკანასკნელი ამბები და ანუგეშა სიონში მგლოვარენი.
გამოაცხადა მოწევნადი საუკუნის დასასრულამდე და დაფარულნი - მათ ახდომამდე.
Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки