Скрыть
Церковнославянский (рус)
Да ло́бжетъ мя́ от­ лобза́нiй у́стъ сво­и́хъ: я́ко бла́га сосца́ твоя́ па́че вина́,
и воня́ ми́ра тво­его́ па́че всѣ́хъ арома́тъ. Ми́ро излiя́ное и́мя твое́: сего́ ра́ди отрокови́цы воз­люби́ша тя́.
Привлеко́ша тя́: вслѣ́дъ тебе́ въ воню́ ми́ра тво­его́ тече́мъ. Введе́ мя ца́рь въ ло́жницу свою́: воз­ра́дуемся и воз­весели́мся о тебѣ́, воз­лю́бимъ сосца́ твоя́ па́че вина́: пра́вость воз­люби́ тя.
Черна́ е́смь а́зъ и добра́, дще́ри Иерусали́мскiя, я́коже селе́нiя Кида́рска, я́коже завѣ́сы соломо́ни.
Не зри́те мене́, я́ко а́зъ е́смь очерне́на, я́ко опали́ мя со́лнце: сы́нове ма́тере мо­ея́ сваря́хуся о мнѣ́, положи́ша мя́ стра́жа въ виногра́дѣхъ: виногра́да мо­его́ не сохрани́хъ.
Возвѣсти́ ми́, его́же воз­люби́ душа́ моя́, гдѣ́ пасе́ши? гдѣ́ почива́еши въ полу́дне? да не когда́ бу́ду я́ко облага́ющаяся надъ ста́ды друго́въ тво­и́хъ.
А́ще не увѣ́си са́мую тебе́, до́брая въ жена́хъ, изы́ди ты́ въ пята́хъ па́­ст­въ и паси́ ко́злища твоя́ у ку́щей па́стырскихъ.
Ко́немъ мо­и́мъ въ колесни́цѣхъ фарао́новыхъ уподо́бихъ тя́, бли́жняя моя́.
Что́ укра́шены лани́ты твоя́ я́ко го́рлицы, вы́я твоя́ я́ко мони́сты?
подо́бiя зла́та сотвори́мъ ти́ съ пестрота́ми сребра́.
До́ндеже [бу́детъ] ца́рь на восклоне́нiи сво­е́мъ, на́рдъ мо́й даде́ воню́ свою́.
Вяза́нiе ста́кти бра́тъ мо́й мнѣ́, посредѣ́ сосцу́ мое́ю водвори́т­ся:
гре́знъ ки́провъ бра́тъ мо́й мнѣ́ въ виногра́дѣхъ енга́ддовыхъ.
Се́, еси́ добра́, и́скрен­няя моя́, се́, еси́ добра́: о́чи тво­и́ голуби́нѣ.
Се́, еси́ до́бръ, бра́тъ мо́й, и еще́ красе́нъ: о́дръ на́шъ со осѣне́нiемъ,
прекла́ди до́му на́­шего ке́дровiи, дски́ на́шя кипари́сныя.
Синодальный
Да лобзает он меня лобзанием уст своих! Ибо ласки твои лучше вина.
От благовония мастей твоих имя твое – как разлитое миро; поэтому девицы любят тебя.
Влеки меня, мы побежим за тобою; – царь ввел меня в чертоги свои, – будем восхищаться и радоваться тобою, превозносить ласки твои больше, нежели вино; достойно любят тебя!
Дщери Иерусалимские! черна я, но красива, как шатры Кидарские, как завесы Соломоновы.
Не смотрите на меня, что я смугла, ибо солнце опалило меня: сыновья матери моей разгневались на меня, поставили меня стеречь виноградники, – моего собственного виноградника я не стерегла.
Скажи мне, ты, которого любит душа моя: где пасешь ты? где отдыхаешь в полдень? к чему мне быть скиталицею возле стад товарищей твоих?
Если ты не знаешь этого, прекраснейшая из женщин, то иди себе по следам овец и паси козлят твоих подле шатров пастушеских.
Кобылице моей в колеснице фараоновой я уподобил тебя, возлюбленная моя.
Прекрасны ланиты твои под подвесками, шея твоя в ожерельях;
золотые подвески мы сделаем тебе с серебряными блестками.
Доколе царь был за столом своим, нард мой издавал благовоние свое.
Мирровый пучок – возлюбленный мой у меня, у грудей моих пребывает.
Как кисть кипера, возлюбленный мой у меня в виноградниках Енгедских.
О, ты прекрасна, возлюбленная моя, ты прекрасна! глаза твои голубиные.
О, ты прекрасен, возлюбленный мой, и любезен! и ложе у нас – зелень;
кровли домов наших – кедры, потолки наши – кипарисы.
Грузинский
მეამბოროს თავისი ბაგეების ამბორით, რადგან ღვინოზე ტკბილია შენი ალერსი!
სურნელოვანია შენი ნელსაცხებელი და თავად სახელი შენი დაღვრილი ნელსაცხებელია. ამის გამო უყვარხარ ქალწულებს.
თან წარმიტაცე და ერთად გავიქცეთ. მეფემ შემიყვანა თავის პალატებში. ვიხარებდით და ვიშვებდით შენით, ვაქებდით შენს ალერსს ღვინოზე მეტად. ღირსად შეგიყვარეს შენ!
შავი ვარ, მაგრამ მშვენიერი, ასულნო იერუსალიმისა! ვით კედარის კარავნი და ვით სოლომონის კრეტსაბმელნი.
ნუ უყურებთ, რომ შავი ვარ, რომ მზისგანა ვარ დამწვარი. დედაჩემის ძენი შემომწყრნენ და დამადგინეს ვენახის მცველად, ჩემი ვენახი კი ვერ დავიცავი.
მითხარი, ჩემი სულის შეყვარებულო. სად აძოვებ, სად ისვენებ შუადღის ხვატში, რომ ფუჭად არ ვიხეტიალო შენი მეგობრების ჯოგებში?
თუ ვერ სცნობ, უმშვენიერესო ასულთა შორის, გაჰყევი ცხვრის კვალს და მწყემსთა კარვების შორიახლო აძოვე შენი თიკნები.
ჩემს ფაშატს, ფარაონის ეტლში შეკაზმულს, გამსგავსე შენ, სატრფოვ ჩემო!
მშენიერია შენი ღაწვები, მძივებით შემკულნი. და ყელი, მანიაკით მორთული.
ოქროს საყურეებს გაგიკეთებთ, ვერცხლით დაწინწკლულთ.
ვიდრემდის ინახით იჯდა მეფე, სურნელსა ფშვენდა ჩემი ნარდიონი.
მურრის ჭურჭელი - მეტრფე ჩემი ჩემთანაა, ჩემ ძუძუთა შორის განისვენებს.
ქოფერის მტევანია ჩემთვის ჩემი მეტრფე ენ-გადის ვენახებში.
აჰა, მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, აჰა, მშვენიერი ხარ! მტრედებია შენი თვალები.
აჰა, მშვენიერი ხარ, მეტრფევ ჩემო, და სანატრელი! ბალახია ჩვენი სარეცელი.
სახურავი ჩვენი სახლისა ნაძვისაა, ჭერი - კვიპაროსის.
Cantico dei Cantici, di Salomone.
Mi baci con i baci della sua bocca!

Sì, migliore del vino è il tuo amore.
Inebrianti sono i tuoi profumi per la fragranza,

aroma che si spande è il tuo nome:

per questo le ragazze di te si innamorano.
Trascinami con te, corriamo!

M'introduca il re nelle sue stanze:

gioiremo e ci rallegreremo di te,

ricorderemo il tuo amore più del vino.

A ragione di te ci si innamora!
Bruna sono ma bella,

o figlie di Gerusalemme,

come le tende di Kedar,

come le cortine di Salomone.
Non state a guardare se sono bruna,

perché il sole mi ha abbronzato.

I figli di mia madre si sono sdegnati con me:

mi hanno messo a guardia delle vigne;

la mia vigna, la mia, non l'ho custodita.
Dimmi, o amore dell'anima mia,

dove vai a pascolare le greggi,

dove le fai riposare al meriggio,

perché io non debba vagare

dietro le greggi dei tuoi compagni?
Se non lo sai tu, bellissima tra le donne,

segui le orme del gregge

e pascola le tue caprette

presso gli accampamenti dei pastori.
Alla puledra del cocchio del faraone

io ti assomiglio, amica mia.
Belle sono le tue guance fra gli orecchini,

il tuo collo tra i fili di perle.
Faremo per te orecchini d'oro,

con grani d'argento.
Mentre il re è sul suo divano,

il mio nardo effonde il suo profumo.
L'amato mio è per me un sacchetto di mirra,

passa la notte tra i miei seni.
L'amato mio è per me un grappolo di cipro

nelle vigne di Engàddi.
Quanto sei bella, amata mia, quanto sei bella!

Gli occhi tuoi sono colombe.
Come sei bello, amato mio, quanto grazioso!

Erba verde è il nostro letto,
di cedro sono le travi della nostra casa,

di cipresso il nostro soffitto.


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки