Скрыть
Церковнославянский (рус)
Во осмы́й ме́сяцъ, втора́го лѣ́та, при­­ да́рiи, бы́сть сло́во Госпо́дне ко заха́рiи Варахі́ину, сы́ну Аддо́ву, проро́ку, глаго́ля:
прогнѣ́вася Госпо́дь на отцы́ ва́шя гнѣ́вомъ ве́лiимъ,
и рече́ши къ ни́мъ: си́це глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель: обрати́теся ко мнѣ́, глаго́летъ Госпо́дь си́лъ, и обращу́ся къ ва́мъ, глаго́летъ Госпо́дь си́лъ.
И не бу́дите, я́коже отцы́ ва́ши, и́хже облича́ху проро́цы пре́жнiи, глаго́люще: си́це глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель: от­врати́теся от­ путі́й ва́шихъ лука́выхъ и от­ начина́нiй ва́шихъ злы́хъ: и не послу́шаша и не вня́ша послу́шати мене́, глаго́летъ Госпо́дь [Вседержи́тель].
Отцы́ ва́ши гдѣ́ су́ть и проро́цы? еда́ во вѣ́къ поживу́тъ?
Оба́че словеса́ моя́ и зако́ны моя́ прiе́млете, ели́ка а́зъ заповѣ́даю въ Ду́сѣ мо­е́мъ рабо́мъ мо­и́мъ проро́комъ, и́же пости́гнуша отце́въ ва́шихъ. И от­вѣща́ша и рѣ́ша: я́коже уста́ви Госпо́дь Вседержи́тель сотвори́ти на́мъ по путе́мъ на́шымъ и по начина́ниемъ на́шымъ, та́ко сотвори́ на́мъ.
Въ два́десять четве́ртый перваго­на́­де­сять ме́сяца, се́й е́сть ме́сяцъ Сава́тъ, во второ́е лѣ́то, при­­ да́рiи, бы́сть сло́во Госпо́дне ко заха́рiи Варахі́ину, сы́ну Аддо́ву, проро́ку, глаго́ля:
ви́дѣхъ но́щiю, и се́, му́жъ всѣ́дъ на коня́ ры́жа, и се́й стоя́ше между́ гора́ми осѣня́ющими, и за ни́мъ ко́ни ры́жы и сѣ́ри, и пе́стри и бѣ́ли,
и рѣ́хъ: что́ сі́и, го́споди? И рече́ ко мнѣ́ а́нгелъ глаго́ляй во мнѣ́: а́зъ покажу́ ти, что́ су́ть сiя́.
И от­вѣща́ му́жъ стоя́й между́ гора́ми и рече́ ко мнѣ́: сі́и су́ть, и́хже посла́ Госпо́дь объити́ зе́млю.
И от­вѣща́ша а́нгелу Госпо́дню стоя́щему между́ гора́ми и рѣ́ша: обыдо́хомъ всю́ зе́млю, и се́, вся́ земля́ населе́на е́сть и молчи́тъ.
И от­вѣща́ а́нгелъ Госпо́день и рече́: Го́споди Вседержи́телю, доко́лѣ не и́маши поми́ловати Иерусали́ма и гра́ды Иу́довы, я́же презрѣ́лъ еси́, сiе́ седмьдеся́тое лѣ́то?
И от­вѣща́ Госпо́дь Вседержи́тель а́нгелу глаго́лющему во мнѣ́ глаго́лы добры́ и словеса́ утѣ́шна.
И рече́ ко мнѣ́ а́нгелъ глаго́ляй во мнѣ́: возопі́й глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель: ревнова́хъ по Иерусали́му и Сiо́ну рве́нiемъ вели́кимъ,
и гнѣ́вомъ ве́лiимъ а́зъ гнѣ́ваюся на язы́ки напа́да­ю­щыя: зане́ а́зъ у́бо прогнѣ́вахся ма́ло, они́ же налего́ша во зла́я.
Сего́ ра́ди си́це глаго́летъ Госпо́дь: обращу́ся ко Иерусали́му щедро́тами, и хра́мъ мо́й сози́ждет­ся въ не́мъ, глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель, и мѣ́ра протя́гнет­ся во Иерусали́мѣ еще́.
И рече́ ко мнѣ́ а́нгелъ глаго́ляй во мнѣ́: еще́ возопі́й глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель: еще́ прелiя́тися и́мутъ гра́ди благи́ми, и поми́луетъ Госпо́дь еще́ Сiо́на и избере́тъ еще́ Иерусали́ма.
И воз­ведо́хъ о́чи мо­и́ и ви́дѣхъ, и се́, четы́ри ро́зи,
и рѣ́хъ ко а́нгелу глаго́лющему во мнѣ́: что́ су́ть сiя́, го́споди? И рече́ ко мнѣ́: сі́и ро́зи расточи́в­шiи Иу́ду и Изра́иля и Иерусали́ма.
И показа́ ми Госпо́дь четы́ри древодѣ́ля.
И рѣ́хъ: что́ сі́и гряду́тъ сотвори́ти, [го́споди]? И рече́: сі́и ро́зи расточи́в­шiи Иу́ду, и Изра́иля сокруши́ша, и никто́же от­ ни́хъ воз­дви́же главы́: и изыдо́ша сі́и поостри́ти я́ въ рука́хъ сво­и́хъ четы́ри ро́зи, язы́цы воз­нося́щiи ро́гъ на зе́млю Госпо́дню, е́же расточи́ти ю́.
Синодальный
В восьмом месяце, во второй год Дария, было слово Господне к Захарии, сыну Варахиину, сыну Аддову, пророку:
прогневался Господь на отцов ваших великим гневом,
и ты скажи им: так говорит Господь Саваоф: обратитесь ко Мне, говорит Господь Саваоф, и Я обращусь к вам, говорит Господь Саваоф.
Не будьте такими, как отцы ваши, к которым взывали прежде бывшие пророки, говоря: «так говорит Господь Саваоф: обратитесь от злых путей ваших и от злых дел ваших»; но они не слушались и не внимали Мне, говорит Господь.
Отцы ваши – где они? да и пророки, будут ли они вечно жить?
Но слова Мои и определения Мои, которые заповедал Я рабам Моим, пророкам, разве не постигли отцов ваших? и они обращались и говорили: «как определил Господь Саваоф поступить с нами по нашим путям и по нашим делам, так и поступил с нами».
В двадцать четвертый день одиннадцатого месяца, – это месяц Шеват, – во второй год Дария, было слово Господне к Захарии, сыну Варахиину, сыну Аддову, пророку:
видел я ночью: вот, муж на рыжем коне стоит между миртами, которые в углублении, а позади него кони рыжие, пегие и белые, –
и сказал я: кто они, господин мой? И сказал мне Ангел, говоривший со мною: я покажу тебе, кто они.
И отвечал муж, который стоял между миртами, и сказал: это те, которых Господь послал обойти землю.
И они отвечали Ангелу Господню, стоявшему между миртами, и сказали: обошли мы землю, и вот, вся земля населена и спокойна.
И отвечал Ангел Господень и сказал: Господи Вседержителю! Доколе Ты не умилосердишься над Иерусалимом и над городами Иуды, на которые Ты гневаешься вот уже семьдесят лет?
Тогда в ответ Ангелу, говорившему со мною, изрек Господь слова благие, слова утешительные.
И сказал мне Ангел, говоривший со мною: провозгласи и скажи: так говорит Господь Саваоф: возревновал Я о Иерусалиме и о Сионе ревностью великою;
и великим негодованием негодую на народы, живущие в покое; ибо, когда Я мало прогневался, они усилили зло.
Посему так говорит Господь: Я обращаюсь к Иерусалиму с милосердием; в нем соорудится дом Мой, говорит Господь Саваоф, и землемерная вервь протянется по Иерусалиму.
Еще провозгласи и скажи: так говорит Господь Саваоф: снова переполнятся города Мои добром, и утешит Господь Сион, и снова изберет Иерусалим.
И поднял я глаза мои и увидел: вот четыре рога.
И сказал я Ангелу, говорившему со мною: что это? И он ответил мне: это роги, которые разбросали Иуду, Израиля и Иерусалим.
Потом показал мне Господь четырех рабочих.
И сказал я: что они идут делать? Он сказал мне так: эти роги разбросали Иуду, так что никто не может поднять головы своей; а сии пришли устрашить их, сбить роги народов, поднявших рог свой против земли Иуды, чтобы рассеять ее.
Грузинский
დარიოსის მეორე წლის მერვე თვეს იყო უფლის სიტყვა ზაქარიას მიმართ, ძისა ბერექიასი, ძისა ყიდოსი, წინასწარმეტყველისა.
რისხვით განურისხდა უფალი თქვენს მამა-პაპას.
უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: მოიქეცით ჩემკენ, ამბობს ცაბაოთ უფალი, და მეც მოვიქცევი თქვენკენ, ამბობს ცაბაოთ უფალი.
ნუ იქნებით თქვენს მამა-პაპასავით, რომელთაც მოუწოდებდნენ წინანდელი წინასწარმეტყველნი, ასე ამბობსო ცაბაოთ უფალი: მიიქეცით თქვენი ბოროტი გზებიდან და ბოროტი საქმეებისგან! მაგრამ არ მისმენდნენ და არ მიგონებდნენ, ამბობს უფალი.
სადღა არიან თქვენი მამა-პაპანი და განა წინასწარმეტყველნიც საუკუნოდ ცოცხლობენ?
მაგრამ ჩემი სიტყვები და მცნებები, რომლებიც ვუანდერძე ჩემს მორჩილთ, წინასწარმეტყველთ, ხომ მისწვდა თქვენს მამა-პაპას? მოიქცნენ და თქვეს: როგორც განიზრახა ცაბაოთ უფალმა მოგვქცეოდა ჩვენი გზებისა და საქმეების გამო, ისე მოგვექცა ჩვენ.
მეთერთმეტე თვის, ანუ შებატის თვის, ოცდამეოთხე დღეს იყო უფლის სიტყვა ზაქარიას მიმართ, ძისა ბერაქიასი, ძისა ყიდოსი, წინასწარმეტველისა.
ვიხილე ღამით და აჰა, მხედარია წითელ ცხენზე და დგას იგი მურტის ხეთა შორის, ჩრდილში, მის უკან კი ცხენებია - წითლები, ზერდაგები და თეთრები.
ვთქვი, რა არის-მეთქი ესენი, ჩემო ბატონო? მითხრა ანგელოზმა, რომელიც მელაპარაკებოდა: მე გაჩვენებ, რა არიან ესენი.
ხმა გაიღო კაცმა, მდგარმა მურტის ხეთა შორის, და თქვა: ესენი არიან, რომლებიც მოავლინა უფალმა ქვეყნის შემოსავლელად.
მიუგეს უფლის ანგელოზს, მურტის ხეთა შორის მდგარს, და უთხრეს: შემოვიარეთ ქვეყანა და, აჰა, მშვიდად განისვენებს მთელი ქვეყანა.
მიუგო უფლის ანგელოზმა და თქვა: ცაბაოთ უფალო! როდემდის არ მოიღებ მოწყალებას იერუსალიმზე და იუდას ქალაქებზე, რომლებიც აგერ სამოცდაათი წელია შერისხული გყავს?
მიუგო უფალმა ანგელოზს, რომელიც მე მელაპარაკებოდა, კეთილი სიტყვები, ნუგეშის სიტყვები.
მითხრა ანგელოზმა, რომელიც მე მელაპარაკებოდა: მოუწოდე და თქვი, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: დიდი შურით ვარ აღძრული იერუსალიმის და სიონის მიმართ;
დიდი რისხვით ვმრისხანებ თავგასულ ხალხზე; რადგან ოდნავ განვრისხდი და შეეწივნენ ისინი ბოროტებას.
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: მოწყალებით მოვბრუნდი იერუსალიმისკენ; მასში აიგება ჩემი სახლი, ამბობს ცაბაოთ უფალი, და ლარი გადაიჭიმება იერუსალიმზე.
კიდევ მოუწოდე და თქვი, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: კვლავ აივსება ჩემი ქალაქები დოვლათით და კვლავ შეიწყალებს უფალი სიონს და კვლავ აირჩევს იერუსალიმს.
ავახილე თვალები და, აჰა, ოთხი რქაა.
ვუთხარი ანგელოზს, რომელიც მე მელაპარაკებოდა: რა არის-მეთქი ესენი? მითხრა: ესენი რქებია, რომლებმაც გაფანტა იუდა, ისრაელი და იერუსალიმი.
და დამანახვა უფალმა ოთხი მჭედელი.
ვთქვი: რის გაკეთებას აპირებენ-მეთქი ესენი? ასე მითხრა: ესენი რქებია, რომლებმაც გაფანტა იუდა, ისე რომ არავის აუწევია თავი; ეს მჭედლები კი მოსულნი არიან მათ დასაშინებლად, იმ ხალხთა რქების დასახრელად, რომელთაც რქა აღუმართავთ იუდას ქვეყნის წინააღმდეგ მის გასაფანტავად.
Nell'ottavo mese dell'anno secondo di Dario, fu rivolta questa parola del Signore al profeta Zaccaria, figlio di Berechia, figlio di Iddo:
"Il Signore si è molto sdegnato contro i vostri padri.
Tu dunque riferirai loro: Così dice il Signore degli eserciti: Tornate a me - oracolo del Signore degli eserciti - e io tornerò a voi, dice il Signore degli eserciti.
Non siate come i vostri padri, ai quali i profeti di un tempo andavano gridando: "Dice il Signore degli eserciti: Tornate indietro dal vostro cammino perverso e dalle vostre opere malvagie". Ma essi non vollero ascoltare e non mi prestarono attenzione, oracolo del Signore.
Dove sono i vostri padri? I profeti forse vivranno sempre?
Le parole e le leggi che io avevo comunicato ai miei servi, i profeti, non si sono forse adempiute per i padri vostri? Essi sono tornati e hanno detto: "Quanto il Signore degli eserciti ci aveva minacciato a causa dei nostri traviamenti e delle nostre colpe, l'ha eseguito sopra di noi"".
Il ventiquattro dell'undicesimo mese, cioè il mese di Sebat, l'anno secondo di Dario, questa parola del Signore fu rivolta al profeta Zaccaria, figlio di Berechia, figlio di Iddo.
Io ebbi una visione di notte. Un uomo, in groppa a un cavallo rosso, stava fra i mirti in una valle profonda; dietro a lui stavano altri cavalli rossi, sauri e bianchi.
Io domandai: "Mio signore, che cosa significano queste cose?". L'angelo che parlava con me mi rispose: "Io ti indicherò ciò che esse significano".
Allora l'uomo che stava fra i mirti prese a dire: "Questi sono coloro che il Signore ha inviato a percorrere la terra".
Si rivolsero infatti all'angelo del Signore che stava fra i mirti e gli dissero: "Abbiamo percorso la terra: è tutta tranquilla".
Allora l'angelo del Signore disse: "Signore degli eserciti, fino a quando rifiuterai di avere pietà di Gerusalemme e delle città di Giuda, contro le quali sei sdegnato? Sono ormai settant'anni!".
E all'angelo che parlava con me il Signore rivolse parole buone, piene di conforto.
Poi l'angelo che parlava con me mi disse: "Fa' sapere questo: Così dice il Signore degli eserciti: Io sono molto geloso di Gerusalemme e di Sion,
ma ardo di sdegno contro le nazioni superbe, poiché, mentre io ero poco sdegnato, esse cooperarono al disastro.
Perciò dice il Signore: Io di nuovo mi volgo con compassione a Gerusalemme: la mia casa vi sarà riedificata - oracolo del Signore degli eserciti - e la corda del muratore sarà tesa di nuovo sopra Gerusalemme.
Fa' sapere anche questo: Così dice il Signore degli eserciti: Le mie città avranno sovrabbondanza di beni, il Signore consolerà ancora Sion ed eleggerà di nuovo Gerusalemme".


Копировать текст Копировать ссылку Толкования стиха

Настройки