Безвременне
Sl. Безвременно. Intempeslive, intempesliviter. Non in tempore. Non opportune. Alieno tempore. 2) Sine mora, sine dilatione. Безвременье, см. Безвремянье. Безвременность, безвремяние, malum, res mala или adversa, во мн. res incommodæ, adversæ, casus adversus, infestus, adversa fortuna. Пришло и на них безвремянье, casus adversus etiam in eos invasit. 2) Cœli intemperies, intempestas.
