Жребий
(Sl.) Sors. 2) Sors, fortuna. Блестящий жребий, fortuna amplissima. Ж. войны сомнителен, incerti bellorum exitus; belli или certaminis alea. Ж. пал на него, eum sors contigit. Жребий падал на людей неспособных, sors deerrabat ad parum idoneos. Жалеть о чьем жребии, alicujus sortem miserari. Смерть есть общий всем людям жребий, mors est communis hominum sors.
